II SA/Wa 544/16

WyrokWSA w Warszawie2016-11-03

Skład orzekający: Danuta Kania, Adam Lipiński, Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żądanie udostępnienia kopii tabel obejmujących listy pracowników, którym przyznano dodatek motywacyjny wraz z kwotą tego dodatku, stanowi żądanie informacji przetworzonej, a jeśli tak, to czy interes publiczny uzasadnia jej udostępnienie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że żądanie udostępnienia list pracowników z kwotami dodatków motywacyjnych, które wymaga wyodrębnienia osób pełniących funkcje publiczne, anonimizacji danych pozostałych pracowników oraz weryfikacji danych dla okresu obejmującego kilka kwartałów, stanowi informację przetworzoną. Ponadto, sąd stwierdził, że zamiar publikacji artykułu prasowego dotyczącego zasad przyznawania dodatków nie jest wystarczający do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, wymaganego dla udostępnienia informacji przetworzonej.
Stan faktyczny
Skarżący A. Z. wystąpił o udostępnienie list pracowników otrzymujących dodatek motywacyjny wraz z kwotami. Organ I instancji odmówił, uznając żądanie za informację przetworzoną, która nie została uzasadniona szczególnym interesem publicznym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę, argumentując, że informacje te są proste i że jego zamiar publikacji artykułu prasowego uzasadnia ich udostępnienie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant spec. Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a., art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, ze. zm.), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 – dalej jako u.d.i.p.) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] odmawiającą A. Z. udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1. "udostępniania kopii tabel obejmujących listy pracowników, którym przyznany został dodatek motywacyjny wraz z kwotą tego dodatku ze wszystkich biur Urzędu [...] w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do chwili udostępniania wnioskowanej informacji, 2. "udostępnienia kopii tabel obejmujących listy pracowników, którym przyznany został dodatek motywacyjny wraz z kwotą tego dodatku ze wszystkich biur Urzędu [...] w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do chwili udostępniania wnioskowanej informacji publicznej, w szerszym niż wnioskowany zakres i więcej informacji", W uzasadnieniu powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, iż wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2015 r. A.Z. wystąpił do Prezydenta [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "udostępniania kopii tabel obejmujących listy pracowników, którym przyznany został dodatek motywacyjny wraz z kwotą tego dodatku ze wszystkich biur Urzędu [...] w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do chwili udostępniania wnioskowanej informacji" - "w formie prostej bez żadnego przetwarzania informacji i wytwarzania nowej informacji, nawet jeśli nowa informacja posiada szerszy niż wnioskowany zakres i więcej informacji". Prezydent [...] uznał żądaną informacją publiczną za przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. i pismem z dnia 8 września 2015 r. wezwał wnioskodawcę do wskazania szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w żądanym przezeń zakresie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 12 października 2015 r. A.Z. podniósł, że żądana informacja jest informacją prostą nie wymagającą żadnego przetwarzania posiadanych dokumentów, a udostępnienie danych ma formę technicznego przeniesienia danych z bazy organu. Wskazał, iż przygotowuje materiał prasowy dotyczący dodatków motywacyjnych i procedury ich przyznawania w zależności od różnych kryteriów i efektywności pracowników. Z tego powodu niezbędne są mu (niekoniecznie z personalnym wskazaniem osoby) materiały źródłowe dotyczące tej właśnie materii. Celem artykułu będzie analiza powstałych procedur z uwzględnieniem przepisów w tym zakresie i zaproponowanie rozwiązań w celu uzależnienia zaangażowania od przyznanego dodatku. W artykule będzie również zawarty proces porównawczy z innymi instytucjami. Celem publikacji ma być wskazanie bardziej elastycznych kryteriów przyznawania tego rodzaju gratyfikacji, uproszczenie procedur, jak również zaproponowanie zmian w tym zakresie. Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Prezydent [...] odmówił udostępnienia żądanej informacji. W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji wskazała, iż wnioskodawca domagał się udostępnienia informacji przetworzonej i nie wykazał istnienia szczególnego interesu społecznego w udostępnieniu mu tej informacji. Prezydent [...] podkreślił, iż posiada wiele informacji prostych, które dopiero ewentualnie mogłyby służyć do sporządzenia interesujących wnioskodawcę informacji. Informacje żądane przez wnioskodawcę nie wynikają wprost z komputerowych systemów kadrowych. W celu przetworzenia i następnie udostępnienia informacji żądanych przez wnioskodawcę należałoby podjąć następujące czynności: 1) wyodrębnienie z list pracowników Urzędu [...], którym został przyznany dodatek motywacyjny pracowników wykonujących funkcje publiczne - spowodowane jest to tym, iż listy pracowników biur Urzędu [...], którym został przyznany dodatek motywacyjny, obejmują zarówno pracowników którzy nie wykonują funkcji publicznej i tym samym prawo do informacji publicznej wobec nich podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., z uwagi na prywatność osoby fizycznej oraz pracowników, których dane podlegają udostępnieniu, z uwagi na wykonywaną funkcję publiczną; wyselekcjonowanie pracowników wykonujących funkcje publiczne wymaga: a) wyodrębnienia z rejestru zawierającego informacje o wydanych upoważnieniach w skali całego Urzędu [...] jedynie pracowników biur Urzędu [...] - pracodawca nie prowadzi odrębnego rejestru w powyższym zakresie dla pracowników biur Urzędu [...], b) wyodrębnienia z rejestru zawierającego informacje o złożonych oświadczeniach majątkowych pracowników urzędu [...] jedynie pracowników biur Urzędu [...] - pracodawca nie prowadzi odrębnego rejestru w powyższym zakresie dla pracowników biur Urzędu [...], c) zweryfikowania danych uzyskanych w wyniku przeprowadzonych czynności określonych w lit. a) i b) z danymi zawartymi w aktach osobowych, ze szczególnym uwzględnieniem okresów, w których poszczególni pracownicy dysponowali upoważnieniami do wydawania decyzji administracyjnych, z uwagi na możliwość odwołania upoważnienia w trakcie okresu wskazanego przez wnioskodawcę we wniosku, 2) weryfikacja list pracowników biur Urzędu [...], którym we wskazanym przez wnioskodawcę okresie przyznano dodatki motywacyjne z danymi uzyskanymi w wyniku przeprowadzonych czynności określonych w pkt 1, 3) z uwagi, iż tabele obejmujące listy pracowników biur Urzędu [...] zawierają dane oraz informacje, których wnioskodawca nie żądał lub nie podlegają udostępnieniu wobec powyższego na kserokopii należy zanonimizować dane prezentowane na listach dotyczące innych składników wynagrodzenia niż żądane przez wnioskodawcę oraz informacje dotyczące pracowników podlegające ochronie na podstawie art. 5 ust 2 u.d.i.p., 4) po dokonaniu czynności określonych w pkt 3 należałoby wykonać ponownie kserokopie dokumentów, na których pozostaną dane wskazane we wniosku, które mogą być udostępnione z uwagi na obowiązujące przepisy. Opisane w pkt 1 czynności obejmują ok. 700 pracowników zatrudnionych w 35 biurach Urzędu [...]. Z uwagi, iż zgodnie z obowiązującym regulaminem wynagradzania pracowników Urzędu [...] (...) i wypracowaną praktyką dodatki motywacyjne przyznawane są na okres trzech miesięcy, czynności określone w pkt 2-4 należy powtórzyć kilkakrotnie. Działania określone w pkt 3 i 4 można zastąpić jedną tabelą, z tym, iż wymagałoby to przeniesienia wielu informacji prostych wyodrębnionych na podstawie pkt 1 i 2, tj. (ok. 700 informacji prostych dotyczących pracowników wykonujących funkcje publiczne zatrudnionych w 35 biurach Urzędu, dodatkowo zwielokrotnionych (np. trzy razy). Zatem realizacja wniosku A.Z. byłaby wyjątkowo czasochłonna i pracochłonna oraz w konsekwencji wiązałaby się z takim zaangażowaniem środków osobowych i organizacyjnych, które negatywnie wpłynęłyby na normalny tok działania podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej i utrudniłoby wykonywanie przypisanych mu zadań ustawowych. Zatem sporządzenie tych informacji stanowiłoby jakościowo nową informację, która aktualnie nie istnieje. Organ I instancji nie znalazł uzasadnienia do przetworzenia wnioskowanej informacji, albowiem w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek przesłanek, z których wynikałoby, że uzyskanie danych przez wnioskodawcę stwarza realną możliwość wykorzystania ich dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W ocenie organu, wnioskodawca takiego szczególnego interesu publicznego nie wykazał. Sam zamiar publikacji artykułu prasowego nie uzasadnia istnienia szczególnie ważnego interesu publicznego. Zamiar publikacji informacji o działalności organu administracji publicznej szerszemu gronu obywateli nie może uzasadniać żądania wytworzenia jakościowo nowej informacji w stosunku do już istniejącej. W odwołaniu od decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. A. Z. zarzucił jej wydanie z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj.: art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., poprzez uznanie, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez uznanie za prawidłowe żądania wykazania szczególnego interesu publicznego dla informacji nie wymagającej przetworzenia. Podniósł również zarzut naruszenia art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak właściwego i rzetelnego ustalenia stanu faktycznego i właściwego uzasadnienia decyzji w tym zakresie, w tym w przedmiocie braku wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego do złożenia wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., uznają zarzuty odwołania za niemające usprawiedliwionych podstaw, wymienioną na wstępie decyzją utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ II instancji podniósł, iż informacje, o które wystąpił wnioskodawca, stanowią informację publiczną. Udostępnienie jednak informacji - w zakresie objętym wnioskiem odwołującego - wymagałoby podjęcia przez Prezydenta [...] działań, których celem byłoby wytworzenie informacji jakościowo nowej, nie znajdującej się w takim kształcie w dyspozycji owego organu, a co za tym idzie - informację taką uznać należy za przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przyczyny, z powodu których organ administracji nie prowadzi rejestrów czy zbioru danych, dzięki którym możliwe byłoby natychmiastowe, "od ręki" udzielenie informacji w żądanym zakresie, pozostają bez znaczenia dla oceny możliwości udzielenia tego rodzaju informacji. Zdaniem Kolegium, okoliczności podniesione przez odwołującego, a mianowicie chęć opublikowania artykułu prasowego (bez uprawdopodobnienia choćby, że odwołujący nad takim artykułem pracuje i że ma realną możliwość opublikowania w prasie efektów swej pracy), którego celem miałaby być "analiza powstałych procedur z uwzględnieniem przepisów w tym zakresie i zaproponowanie rozwiązań w celu uzależnienia zaangażowania od przyznanego dodatku", jak również "wskazanie bardziej elastycznych kryteriów przyznawania tego rodzaju gratyfikacji, uproszczenie procedur jak również zaproponowania zmian w tym zakresie" (bez choćby próby wykazania, że odwołujący ma realną możliwość przedłożenia kompetentnym organom proponowanych przez siebie rozwiązań, nie wspominając już o możliwości doprowadzenia do wdrożenia owych rozwiązań), zwłaszcza bez wskazania, w jaki sposób żądana informacja publiczna mogłyby zostać w przyszłości wykorzystana akurat przez odwołującego w interesie publicznym, a nie w — choćby najlepiej pojętym i słusznym z jego punktu widzenia — interesie strony występującej o udostępnienie informacji, nie uzasadniają domagania się od Prezydenta [...] działań mających na celu przetworzenie posiadanych przezeń danych tak, by zaspokoić jego żądanie, zawarte we wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. W ocenie Kolegium, za ich udostępnieniem - po uprzednim przetworzeniu - opowiada się jedynie indywidualny interes wnioskodawcy, zamierzającego napisać artykuł prasowy. Żadną miarą nie da się go utożsamić z interesem publicznym. Przyjęcie za trafne rozumowania wnioskodawcy prowadzić musiałoby do stwierdzenia, że zawsze interes indywidualny wnioskodawcy jest tożsamy z interesem publicznym; twierdzenia takiego nie można uznać za zasadne. Reasumując organ II instancji stwierdził, iż na Prezydencie [...] nie ciążył obowiązek udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, a taką bez wątpienia jest informacja, o którą wystąpił wnioskodawca w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r., ponieważ nie wykazał on istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu mu takiej informacji. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016 r. stałą się przedmiotem skargi wniesionej przez A.Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżając wymienioną decyzję w całości skarżący zarzucił jej wydanie z naruszeniem: 1) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej, 2) art. 3 ust. 1. pkt 1 u.d.i.p., poprzez uznanie, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, 3) art. 6 – 8 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw prawnych i faktycznych rozstrzygnięcia. W związku z podniesionymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz utrzymaj nią w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2015 r. i zobowiązanie organu do wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi A.Z. podniósł, iż zdecydowana większość czynności wymienionych przez Prezydenta [...] w celu realizacji wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. nie będzie konieczna, gdyż w [...] dodatki motywacyjne przydziela się na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. W 16 pkt 1 przedmiotowego zarządzenia określono, iż przed dokonaniem oceny Dyrektor Biura Dzielnicy otrzymuje z właściwej komórki kadrowej tabelę w formie elektronicznej, obejmującą listę pracowników komórki uprawnionych do otrzymania dodatku motywacyjnego. Wobec tego wszystkie dane potrzebne do zrealizowania przedmiotowego wniosku zamieszczone są w tych tabelach i dlatego też nieuzasadniona jest opinia o czasochłonności przy realizacji wniosku. Jedyne czynności, które będzie należało wykonać to wyodrębnienie pracowników pełniących funkcje publiczne oraz anonimizacja danych w stosunku do pozostałych pracowników. Przytoczone przez organ czynności sprowadzają się do odszukania właściwych informacji i ich zestawienia. Nie są to, zdaniem skarżącego czynności nazbyt trudne i wymagające wkładu intelektualnego ze strony pracowników realizujących wniosek, a jak przyjęło się w doktrynie i orzecznictwie tylko takowy wkład pozwala uznać informację publiczną za przetworzoną. W odniesieniu do konieczności wykazania przez wnioskodawcę szczególnego interesu prawnego w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej skarżący podniósł, iż jego wniosek został złożony na potrzeby opublikowania artykułu prasowego, tak aby przedstawić społeczności miasta zasady przyznawania dodatków oraz kwoty przyznawane urzędnikom. Tylko odpowiednio poinformowani obywatele są w stanie być partnerem do współdziałania z władzami. A właśnie za pomocą takich wniosków, jak w przedmiotowej sprawie, wiedza ta jest zdobywana. Prowadzi to do coraz większej świadomości mieszkańców na temat ważnych spraw lokalnych. Dodatkowo społeczna kontrola wydatków miasta prowadzi do większej racjonalności w ich wydatkowaniu, zapobiega korupcji i innym negatywnym zjawiskom. Wobec powyższego, zdaniem skarżącego, wykazał on zasadność udostępnienia wnioskowanej informacji nawet gdyby uznać, iż posiada ona walor informacji publicznej przetworzonej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie oraz w całości podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. skarżący przedłożył pismo sekretarza [...] z dnia maja 2014 r. skierowane do Międzyzakładowej Organizacji [...] Nr [...] Urząd Dzielnicy [...], do którego załączono "Procedurę przyznawania dodatku motywacyjnego". Z pkt 5 tej procedury wynika, iż Dyrektor Biura lub Burmistrz Dzielnicy dysponuje listą pracowników, którym przyznawany jest dodatek motywacyjny z podaniem kwoty dodatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego i przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Sąd jest władny wzruszyć zaskarżoną decyzję jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa. Przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) określa w jakich sytuacjach decyzje lub postanowienia podlegają uchyleniu. Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga A. Z. nie zasługuje na uwzględnienie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W sprawie niniejszej nie jest kwestionowane, że żądana przez skarżącego informacja w postaci listy pracowników, którym został przyznany dodatek motywacyjny we wszystkich biurach Urzędu [...], z podaniem kwot tego dodatku począwszy od 1 stycznia 2015 r., ma charakter informacji publicznej określonej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stawy. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się natomiast do kwestii charakteru informacji publicznej, której żądał skarżący, tj. do oceny, czy jego wniosek dotyczył udostępnienia informacji publicznej prostej, czy przetworzonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego wskazuje, iż informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która: - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1746/14); - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13, publik. LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, publik. LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt I OSK 747/14); - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt I OSK 953/13, sygn. akt I OSK 866/13, sygn. akt I OSK 865/13); proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1737/12); - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2658/14; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 33/15; - nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11); - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12, publik. LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, publik. LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 426/11, publik. LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, publik. LEX nr 281369). Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej oraz odnosząc je do realiów niniejszej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że informacja publiczna, której udostępnienia domagał się skarżący ma charakter informacji przetworzonej. W orzecznictwie trafnie wskazano, że na tle art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie (zob. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2016 r. sygn. akt I OSK 19/15). Skarżący w swoim wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. domagał się udostępnienia informacji publicznej poprzez udostępnienie tabel obejmujących listy pracowników którym przyznany został dodatek motywacyjny wraz z kwotą tego dodatku ze wszystkich biur Urzędu [...] w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do chwili udostępniania wnioskowanej informacji. Przyjmując za twierdzeniem skarżącego, popartym dokumentami złożonymi na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r., iż Burmistrzowie (Dyrektorzy Biura) poszczególnych Dzielnic dysponują listami prawników poszczególnych komórek organizacyjnych, którym przyznano dodatek motywacyjny w określonej wysokości, nie oznacza to, iż takie listy mogą zostać udostępnione na potrzeby realizacji wniosku skarżącego. Trzeba bowiem z tego zbioru wyodrębnić tych pracowników, którzy pełnią funkcje publiczne (funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu art. 115 § 13 k.k.; pracowników, którym powierzono zadania o charakterze ogólnospołecznym, uczestniczącym w procesie decyzyjnym) i tych, którzy funkcji publicznych nie pełnią, a zatem korzystają z prawnej ochrony swej prywatności. Dokonanie weryfikacji wszystkich pracowników z poszczególnych Urzędów Dzielnic [...], posługując się jako wyznacznikiem zakresem obowiązków i zadań realizowanych na poszczególnych stanowiskach pracy, trudno sprowadzić do prostej czynności anonimizacji danych personalnych, co postuluje skarżący. Skoro nie tworzy się odrębnych list dla pracowników pełniących funkcje publiczne i niepełniących takowy funkcji, a którym przyznano dodatek motywacyjny, to organ zobowiązany do udostępnienia informacji w istocie nie dysponuje informacją tzw. prostą. Realizacja wniosku skarżącego wymaga sporządzenia jakościowo nowej informacji publicznej. Nie bez znaczenia na sposób rozpoznania wniosku ma wpływ czynnik ilościowy wnioskowanej informacji. Otóż skarżący domaga się tabel z listami dodatków motywacyjnych przyznanych za okres od 1 stycznia 2015 r. do dnia rozparzenia wniosku, tj. za 3 kwartały 2015 r. (biorąc pod uwagę, iż decyzję odmowną Prezydent [...] wydał w listopadzie 2015 r.). Jak wskazał organ I instancji, weryfikacji wg. ww. kryterium podlegałoby 700 pracowników w 35 biurach. Oznacza to konieczność zweryfikowania 700 pozycji tylko na liście z jednego kwartału i dalsze weryfikowanie list co kwartał, z uwagi na zmienną liczbę pracowników uprawnionych do otrzymania dodatku motywacyjnego. Byłoby to 2100 pozycji na listach sporządzonych w 3 kwartałach 2015 r. W związku z powyższym należy zaakceptować ocenę organów wydających decyzje, według której w realiach niniejszej sprawy dokonanie weryfikacji znacznej liczby dokumentów źródłowych, według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, związane byłoby również z istotnym i takim zaangażowaniem pracowników, które w konsekwencji mogłoby wpłynąć negatywnie na bieżące wykonywanie zadań przez ten podmiot. Wnioskowana do udzielenia informacja publiczna miała zatem charakter informacji publicznej przetworzonej. Skarżący wnioskowaną informację publiczną zamierza uzyskać, aby opracować i opublikować artykuł prasowy przedstawiający społeczności miasta zasady przyznawania dodatków oraz kwoty przyznawane urzędnikom. W ocenie Sądu, powyżej wskazany argument nie przemawia za działaniem wnioskodawcy na rzecz szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący bowiem nie wyjaśnił w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. Powołując się na potrzebę informowania społeczeństwa o sposobie wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia pracowników urzędu [...], skarżący wykazał jedynie istnienie zwykłego interesu publicznego w otrzymaniu żądanej informacji publicznej. W przypadku informacji przetworzonej jest to stanowczo za mało. Ustawa wymaga tu wykazanie kwalifikowanego interesu społecznego. W szczególności skarżący nie wykazał w jaki sposób żądane przez niego informacje, poza walorem przedstawiającym pewien stan rzeczy, przyczynią się do lepszej pracy, wydajności pracowników, efektywności oddziaływania czynnika finansowego na ilość i jakość realizowanych zadań. Sam zamiar upublicznienia żądanej informacji przetworzonej nie będzie miał wpływu ma usprawnienie działania aparatu urzędniczego [...]. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż kwestionowane przez skarżącego decyzje nie naruszają prawa w stopniu, który pozwalałby Sądowi na uwzględnienie wniosków zawartych w skardze A.Z. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na mocy art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło