II SA/Wa 974/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 974/16 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r. odrzucające skargę S. W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji postanawia odrzucić zażalenie. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r. odrzucające skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia. Odpis postanowienia z dnia 31 sierpnia 2016 r. został doręczony skarżącemu 5 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), stąd termin do wniesienia zażalenia upłynął 12 września 2016 r. Nadto zażalenie zawierało braki formalne, dlatego też zarządzeniem z dnia 15 września 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz złożenie 1 odpisu zażalenia. Podkreślić jednak należy, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skarżący wniósł ten środek odwoławczy za pośrednictwem poczty elektronicznej 12 września 2016 r., natomiast z adnotacji pracownika Sądu wynika, że zażalenie wpłynęło dopiero 13 września 2016 r., a więc z uchybieniem terminu. Wyjaśnić bowiem trzeba, że równoznacznym z wniesieniem pisma do sądu jest oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularny, a także złożenie pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 3 i 4 P.p.s.a.). W opisanych przypadkach o terminie wniesienia pisma nie decyduje data jego wpływu do sądu, ale data umieszczana na przesyłce w momencie przekazania jej wymienionym, właściwym podmiotom. Zgodnie z wykładnią a contrario ustawodawca nie przewidział takiego rozwiązania w stosunku do pism nadawanych przez stronę za pomocą poczty elektronicznej. Wobec pism wnoszonych w ten sposób należy więc przyjąć te same reguły, które dotyczą pisma składanego przez stronę osobiście w siedzibie sądu. Z tego też względu to data prezentaty, a nie data nadania pisma, ma dla zachowania terminu decydujące znaczenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt I FZ 41/14 oraz z 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 176/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywołać również należy postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2003 r. sygn. akt I CZ 192/02 (OSNC 2004, nr 4, poz. 64), w którym Sąd zajął stanowisko, że w przypadku pism wnoszonych za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej, uważa się je za wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma poczynionej przez upoważnionego pracownika. Z uwagi zaś na treść art. 83 § 1 P.p.s.a., stanowiącego, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, uprawnione jest posiłkowanie się stanowiskiem Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.