II SAB/Wa 335/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2018 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2018 r. o wznowienie postępowania 1. stwierdza, że Prezes Agencji Mienia Wojskowego dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2018 r.; 2. stwierdza, że bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w rozpoznaniu jego wniosku z [...] marca 2018 r. o wznowienie postępowania. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] marca 2018 r. zwrócił się do Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z wnioskiem o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z [...] maja 2012 r. (nr [...]) orzekającą o odmowie wypłaty P. B. odprawy mieszkaniowej. W piśmie z [...] kwietnia 2018 r. organ powiadomił skarżącego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, ze względu na jej "szczególnie skomplikowany charakter" i wyznaczył nowy termin jej załatwienia ([...] maja 2018 r.). Z akt sprawy wynika, że organ w dniu [...] maja 2018 r., a więc po upływie wyznaczonego (przedłużonego) terminu, wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy (do dnia [...] maja 2018 r.) powołując się na "niezakończenie prac zespołu powołanego do ponownego przeanalizowania stanowiska Agencji w przedmiocie odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej skarżącemu". W dniu [...] maja 2018 r. P. B. złożył w siedzibie organu ponaglenie oraz skargę na bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w rozpoznaniu jego wniosku z [...] marca 2018 r. o wznowienie postępowania. Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że wniosek o wznowienie został oparty o przesłankę o której mowa w art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. i "nie ma potrzeby, by ustalać (jego) uprawnienia do odprawy mieszkaniowej przed wznowieniem postępowania". P. B. wniósł o "ukaranie" organu "karą finansową za nieuzasadnione opóźnianie rozpatrzenia sprawy". Prezes Agencji Mienia Wojskowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że postanowieniem z [...] maja 2018 r. (nr [...]) odmówił skarżącemu wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Skarżący P. B.w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego zarzucił temu organowi, że w ustawowym terminie nie rozpoznał jego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z [...] maja 2012 r. orzekającą o odmowie wypłaty P. B. odprawy mieszkaniowej. Tej skardze towarzyszą następujące okoliczności faktyczne: wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu w dniu 12 marca 2018 r., w dniu [...] maja 2018 r. skarżący złożył ponaglenie oraz wniósł skargę do Sądu na bezczynność organu w tej sprawie. Trzeba dodać, że w dniu [...] maja 2018 r., a więc po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność, Prezes Agencji Mienia Wojskowego wydał postanowienie odmawiając skarżącemu wszczęcia postępowania o wznowienie. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a., (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Wynika z tego, że dla oceny zachowania organu (stwierdzenia bezczynności organu) istotny jest jedyne upływ czasu między datą wszczęcia postępowania (wniesienia odwołania) a chwilą wniesienia skargi i następnie orzekania przez Sąd w sprawie ze skargi na bezczynność. Okoliczności, które spowodowały bezczynność organu mają natomiast znaczenie dla oceny sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była rażąca w rozumieniu art. 149 § 1 a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z niespornych okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy wynika, że Prezes Agencji Mienia Wojskowego rozpoznał wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z [...] maja 2012 r. po upływie ponad dwóch miesięcy od dnia jego otrzymania. Organ nie dochował również wyznaczonego (przedłużonego) terminu załatwienia sprawy. Wynika z tego, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu tego wniosku, niemniej ta bezczynność ustała wraz z wydaniem postanowienia w dniu [...] maja 2018 r. (a więc po wniesieniu przez skarżącego skargi do Sądu). Przepis art. 149 § 1 P.p.s.a. stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 powołanej ustawy). Zdaniem Sądu stwierdzona bezczynność nie była rażąca. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest bowiem wystarczające samo przekroczenie przez organ terminu załatwienia sprawy. Zwłoka organu w rozpoznaniu odwołania musi być znaczna, pozbawiona racjonalnego uzasadnienia, podyktowana złą wolą organu (por. np. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, LEX nr 1218894; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 29 maja 2013 r., sygn. akt II SAB/Gd 29/13, LEX nr 1368782; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 czerwca 2013 r., sygn. akt III SAB/Gd 13/13, LEX nr 1368959; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 124/14, LEX nr 1534558). W ocenie Sądu, zwłoka Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w rozpoznaniu wniosku skarżącego o wznowienie postępowania nie była efektem zaniechań organu, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, ale jest usprawiedliwiana, zwłaszcza w świetle wyjaśnień udzielonych w odpowiedzi na skargę. Sąd nie uwzględnił wniosku P.B. o wymierzenie organowi grzywny. Wymierzenie organowi grzywny pełni przede wszystkim funkcję dyscyplinująco-represyjną, ma na celu napiętnowanie szczególnie nagannych przypadków zwłoki organu w załatwieniu sprawy, podyktowanej zamierzonym unikaniem podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie (por. np. wyrok WSA w Białymstoku z 11 października 2018 r., II SAB/Bk 97/18 (LEX nr 2568176), a taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie występuje. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i § 1a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.