II SAB/Wa 50/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji [...] z siedzibą w S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w S. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Fundacja [...] z siedzibą w S. pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 marca 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone Fundacji – w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej "P.p.s.a." - w dniu 18 kwietnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 25 kwietnia 2017 r. W Rejestrze Opłat Sadowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 50/17, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę Fundacji [...] z siedzibą w S. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 30 maja 2017 r. Skarżąca w piśmie z dnia 6 czerwca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 9 maja 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty. W uzasadnieniu wniosku, B. J. działająca w imieniu skarżącej Fundacji wskazała, że w dniu [...] stycznia 2017 r. uległa wypadkowi, w następstwie którego doznała złamania kości podudzia i stopy. Przez długi czas nie mogła się poruszać. Od daty wypadku przebywa na zwolnieniu lekarskim. Obecnie jest w trakcie rehabilitacji do końca czerwca. W początkowym okresie choroby ustanowiony został pełnomocnik, natomiast po zdjęciu gipsu, mimo fizycznej przeszkody i trudności w poruszaniu się, korespondencję odbierała osobiście. B. J. podała, że Fundacją zarządza jednoosobowo, bez wynagrodzenia. Fundacja nie zatrudnia pracowników, nie ma zatem osoby do zastępowania jej pod nieobecność zarządu. B. J. oświadczyła, że uiściła wpis sądowy od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 września 2017 r. sygn. akt I OZ 1311/17 oddalił zażalenie Fundacji [...] z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 50/17 o odrzuceniu skargi. NSA wskazał, przy tym, że jednoczesne złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi i wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skutkuje tym, że wniosek o przywrócenie terminu podlega rozpoznaniu po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu za dopuszczalny, stwierdzając, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 30 maja 2017 r., tj. w dacie doręczenia skarżącej odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Zatem, wniosek o przywrócenie terminu, złożony w dniu 6 czerwca 2017 r., wniesiony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie wskazać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminowi. Fundacja nie wykazała, aby na przeszkodzie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi stanęły nagłe, niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo ogromnych starań nie udało się usunąć. Podkreślenia wymaga, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2001 r. sygn. akt I SA/Wr 676/99, niepublikowany). Podniesiona we wniosku okoliczność wypadku, któremu Prezes Zarządu Fundacji uległa w dniu [...] stycznia 2017 r. i przebywania na zwolnieniu lekarskim nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tym bardziej, że nie stanowiło to przeszkody do złożenia w dniu 27 lutego 2017 r. pisma precyzującego skargę. Wnioskodawczyni nie wykazała, aby na przeszkodzie uiszczeniu w terminie wpisu stanęły niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć. Także w dniu 20 lutego 2017 r. przesyłka sądowa zawierająca m. in. odpis odpowiedzi na skargę została odebrana przez pełnomocnika pocztowego O. C. Natomiast w dniu 3 kwietnia 2017 r. B. J. odebrała osobiście w placówce pocztowej przesyłkę z dnia [...] marca 2017 r. (k. 29). W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że choroba stanowiła taką przeszkodę, której B. J. nie mogła przezwyciężyć. Sąd nie znalazł w niniejszej sprawie podstaw, aby uznać, że wskazywana we wniosku okoliczność uprawdopodobniała brak winy w uchybieniu terminowi (por. postanowienie NSA z 12 marca 2013 r. sygn. akt I FZ 42/13, cbois.nsa.gov.pl). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.