II SAB/Wa 658/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. K. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania, zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 658/14 w sprawie ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. uchylić pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 658/14, 2. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego P. K. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r., wskutek skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w pozostałym zakresie oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w wysokości 257 zł. Skarżący, działając przez ustanowionego pełnomocnika, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem w zakresie zwrotu kosztów postępowania, zawartym w punkcie 3 wyroku, wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 201, art. 209 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), polegające na niezasądzeniu w pkt 3 wyroku całości kosztów postępowania, przez pominięcie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi. W związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nadto o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Stosownie do art. 200 tej ustawy, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Nadto, art. 201 stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. Zgodnie zaś z art. 205 § 2 cytowanej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na koszty postępowania składają się więc koszty sądowe poniesione przez stronę (wpis od skargi) oraz wynagrodzenie i wydatki pełnomocnika, reprezentującego stronę. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tej kategorii spraw w pierwszej instancji stawka minimalna wynosi 240 zł. Zgodnie z art. 209 ustawy, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zasądzając w niniejszej sprawie w wyroku z dnia 19 lutego 2015 r. koszty postępowania od organu na rzecz strony skarżącej, uwzględnił jedynie koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą od pełnomocnictwa, natomiast pominął uiszczony przez stronę należny wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Wobec powyższego zażalenie uznać należało za oczywiście uzasadnione. W tej sytuacji zasadne było uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. W związku z powyższym orzekając o obowiązku zwrotu na rzecz skarżącego kosztów postępowania należy zauważyć, że na koszty te składa się uiszczony przez niego wpis od skargi oraz koszty zastępstwa prawnego, ustalone według stawki opłat określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. A zatem należy od organu administracji zasądzić zarówno kwotę 100 zł, czyli równowartość wpisu, jak i wynagrodzenie dla pełnomocnika skarżącego w wysokości 240 zł oraz kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego nie mógł natomiast zostać uwzględniony, gdyż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do jego uwzględnienia. Brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 tej ustawy. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej – przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak jest natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (dział V, rozdział 1), które dawałoby podstawę do odpowiedniego stosowania – w wypadku uwzględnienia zażalenia – przepisu art. 203 ustawy, który stanowi podstawę do zasądzenia od strony przeciwnej niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony, która wniosła skargę kasacyjną, w razie jej uwzględnienia. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą zaś być interpretowane w sposób rozszerzający (por. postanowienia NSA: z dnia 31stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04, z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 443/10, z dnia 8 września 2011 r., sygn. akt I OW 99/11, z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1141/10, z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3584/14, publ. w CBOSA). Nadto Sąd, uznając zażalenie za oczywiście uzasadnione, nie pobrał wpisu sądowego od zażalenia i nie przesłał akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 201 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzekł, jak w sentencji, zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 357 zł, na którą składają się: 100 zł – stały wpis sądowy, 17 zł – opłata skarbowa od jednego pełnomocnictwa, 240 zł – koszty zastępstwa procesowego jednego pełnomocnika.