II SAB/Wa 761/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Iwona Maciejuk (sprawozdawca) Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Ewa Pisula – Dąbrowska Protokolant – starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Centrum Usług Wspólnych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Centrum Usług Wspólnych do rozpatrzenia wniosku D. P. z dnia [...] czerwca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Centrum Usług Wspólnych nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Centrum Usług Wspólnych na rzecz D. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r. D. P., na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Centrum Usług Wspólnych o udostępnienie informacji publicznej wskazanej poniżej: 1. wysokość wynagrodzenia Dyrektora Centrum Usług Wspólnych za rok 2012, w tym wszelkie premie, nagrody, i jakiekolwiek inne składniki wynagrodzenia oraz dokumenty regulujące wysokość wynagrodzenia roku 2012, w tym przyznane premie czy nagrody, 2. umowa (umowy) pomiędzy Dyrektorem Centrum Usług Wspólnych a Centrum Usług Wspólnych (lub jego poprzednikiem prawnym) na wynajem lokalu przy ulicy [...], w tym wszelkie aneksy do umowy (umów), 3. informacja, czy Dyrektor Usług Wspólnych korzysta z auta służbowego dla celów wykonywania obowiązków służbowych, a jeśli tak, to udostępnienie wszelkich umów czy regulaminów w tym zakresie oraz informacja, czy Dyrektor Usług Wspólnych jest uprawniony do korzystania z przedmiotowego auta służbowego do celów prywatnych (wnioskodawca zwrócił się o wszystkie umowy i regulacje wewnętrzne w tym zakresie obowiązujące w latach 2012-2013), 4. umowy zawarte z KPRM na rok budżetowy 2012 i 2013, o którym mowa w § 7 Statutu Centrum Usług Wspólnych (wszelkie umowy zawarte od powstania Centrum Usług Wspólnych do dnia dzisiejszego), 5. zgody otrzymane w trybie § 16 ust. 1 Statutu Centrum Usług Wspólnych (za okres od wpisu do KRS do dnia dzisiejszego), a także wnioski Centrum Usług Wspólnych o udzielenie takich zgód (wszelkie dokumenty od dnia powstania Centrum Usług Wspólnych do dnia dzisiejszego), 6. półroczne informacje z działalności instytucji gospodarki budżetowej składane osobie nadzorującej za I i II półrocze 2012 r. (o których mowa w § 22 ust. 2 Statutu Centrum Usług Wspólnych) oraz wszelkie korekty tych informacji, 7. umowy zawarte z KPRM w trybie § 26 Statutu Centrum Usług Wspólnych (wszelkie umowy zawarte od powstania Centrum Usług Wspólnych do dnia dzisiejszego), 8. ewidencja środków trwałych Centrum Usług Wspólnych według jej stanu na dzień złożenia niniejszego wniosku lub według stanu na inny dowolny dzień po złożeniu wniosku, 9. umowy zawarte z KPRM w trybie § 34 Statutu Centrum Usług Wspólnych (wszelkie umowy zawarte od powstania Centrum Usług Wspólnych do dnia dzisiejszego). W piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. organ udzielił D. P. wyjaśnienia, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Pismem z dnia 17 lipca 2013 r. D. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Centrum Usług Wspólnych i wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia mu wnioskowanej informacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że nie jest organem zobowiązanym. Wskazał, że zakres pojęcia "zadań publicznych", które Centrum Usług Wspólnych wykonuje odpłatnie na mocy umów cywilnoprawnych nie jest tożsamy z pojęciem "zadań publicznych", którym operuje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił również, iż należy rozróżnić pojęcie zadań publicznych użyte w ustawie o finansach publicznych od tego użytego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Ustawa o finansach publicznych nie jest adresowana do obywateli, a do szeroko rozumianych jednostek sektora finansów publicznych, dlatego użyte tam sformułowanie zadań publicznych ma szersze znaczenie wynikające z administracyjno-prawnego kontekstu, a obejmujące poza zadaniami publicznymi w ich klasycznym rozumieniu, także zadania mające na celu wspomaganie działania władz publicznych i wykonywane na rzecz tych władz, natomiast w ustawie o dostępie do informacji publicznej nacisk położony jest na informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych przez władze publiczne. Centrum Usług Wspólnych nie zostały przekazane do wykonania żadne zadania Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, rolą Centrum jest wspieranie KPRM w wykonywaniu jej zadań publicznych i dlatego zadania te różnią się od tych realizowanych przez organy władzy publicznej. Podkreślono, że Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, także nie jest organem w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowi ona strukturę powołaną do obsługi organu, jakim jest Prezes Rady Ministrów. Centrum Usług Wspólnych, jako instytucja gospodarki budżetowej, powstało z przekształcenia gospodarstwa pomocniczego. Zgodnie ze Statutem Centrum Usług Wspólnych przedmiotem jej działalności podstawowej są usługi dostawy, roboty budowlane na rzecz Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w celu zapewnienia realizacji zadań publicznych przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 413/13 w punkcie 1 zobowiązał Centrum Usług Wspólnych do rozpoznania wniosku D. P. z dnia [...] czerwca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W punkcie 2 Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W punkcie 3 wyroku Sąd zasądził od CUW na rzecz D. P. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 631/14 w punkcie 1 uchylił wymieniony wyżej wyrok WSA w Warszawie, w punkcie 2 wyroku zasądził od D. P. na rzecz CUW kwotę 397 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wyroku sąd kasacyjny przywołał treść przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Wskazał następnie, że zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego termin "zadania publiczne", jakim posługuje się ustawodawca w treści art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest pojęciem szerszym od terminu "zadań władzy publicznej" (art. 61 Konstytucji RP). Pojęcie "zadanie publiczne" użyte w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej w odróżnieniu od pojęcia "zadanie władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Powołując się na art. 9 pkt 6 i art. 23 ust. 1 ustawy o finansach publicznych Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż powołane przepisy wskazują w sposób czytelny i jednoznaczny, że celem powołania instytucji gospodarki budżetowej jest realizacja zadań publicznych. Ustawodawca wskazuje również, że wyodrębnione zadania wykonywane są przez instytucję gospodarki budżetowej odpłatnie. Odpłatność wykonywania wyodrębnionych zadań nie pozbawia zatem tych zadań charakteru zadań publicznych. Skoro zatem Centrum Usług Wspólnych jest instytucją gospodarki budżetowej to już z ustawowego unormowania tego rodzaju instytucji należy wyprowadzić wniosek, że jest ono podmiotem wykonującym zadania publiczne, a tym samym zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych. NSA wskazał, że również z treści § 2 Zarządzenia nr 16 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 października 2010 r. w sprawie utworzenia instytucji gospodarki budżetowej Centrum Usług Wspólnych przez przekształcenie gospodarstwa pomocniczego oraz nadania statutu, wynika, że instytucja gospodarki budżetowej, jaką jest Centrum Usług Wspólnych przejmuje zadania publiczne przekształconego gospodarstwa pomocniczego. Okoliczność, że są to zadania w zakresie usług, dostaw oraz robót budowlanych na rzecz Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w celu zapewnienia realizacji zadań publicznych przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów, nie pozbawia powyższych zadań realizowanych przez Centrum Usług Wspólnych charakteru zadań publicznych, o jakim mowa w art. 4 ust. ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Regulacje ustawy o finansach publicznych nie dają podstaw do twierdzenia, że odpłatność wykonywania wyodrębnionych zadań pozbawia te zadania charakteru zadań publicznych. Działalność Centrum Usług Wspólnych jako działalność instytucji gospodarki budżetowej nie może być traktowana jako działalność, która "nie jest adresowana do obywateli, a więc nie jest realizowana w interesie podmiotu lub podmiotów zewnętrznych, znajdujących się poza strukturą podmiotu publicznego". Każda działalność w ramach administracji publicznej ukierunkowana na zorganizowanie sprawnego jej funkcjonowania jest realizowana dla dobra ogółu, zwłaszcza w sytuacji, gdy ustawodawca wprost kwalifikuje tę działalność jako zadanie publiczne. NSA podniósł, że zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczna jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, a które na podstawie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, które mają charakter informacji publicznej. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. W końcowej części wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę Sąd pierwszej instancji uwzględni zaprezentowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnię powołanych w uzasadnieniu przepisów prawa oraz dokona szczegółowej analizy treści i zakresu wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. z punktu widzenia zakwalifikowania wskazanych w tym wniosku żądań jako żądań udostępnienia informacji publicznych. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. pełnomocnik CUW wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że żadna z informacji żądanych we wniosku skarżącego nie stanowi informacji publicznej. W ocenie pełnomocnika CUW wynagrodzenie Dyrektora CUW nie jest finansowane ze środków publicznych i pochodzi ze środków wypracowanych z tytułu działalności gospodarczej, ale oświadczył, że wiedzy co do źródła finasowania wynagrodzenia nie posiada. Pełnomocnik oświadczył, że nie posiada również wiedzy w przedmiocie źródła finansowego, z którego powstała flota samochodowa CUW, ale w ocenie pełnomocnika samochody zakupione zostały po dokonaniu wpisu CUW do KRS i ich zakup sfinansowany był z tytułu działalności gospodarczej. Pełnomocnik oświadczył jednocześnie, iż nie ma wiedzy, czy tylko ze środków uzyskanych z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej z innymi podmiotami niż KPRM. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 631/14. Zgodnie bowiem z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Centrum Usług Wspólnych jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., a zatem jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie CUW pozostawało w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. zarówno w momencie wniesienia skargi, jak i w chwili orzekania przez Sąd w tej sprawie. Informacją publiczną, jak wskazał to już Naczelny Sąd Administracyjny, jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania NSA, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrujący obecnie sprawę, stwierdził, iż informacje żądane przez D. P. w punktach 1-9 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Wszystkie żądane informacje odnoszą się bowiem do podmiotu wykonującego zadania publiczne i dotyczą sfery związanej z wykonywaniem zadań publicznych, jak też odnoszą się do kwestii związanych z gospodarowaniem majątkiem publicznym. Pamiętać należy bowiem, że Centrum Usług Wspólnych jest jednostką gospodarki budżetowej, powstałą z przekształcenia gospodarstwa pomocniczego KPRM. CUW podlega Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, który jest jednocześnie organem założycielskim tej instytucji. W kontekście treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2013 r. najistotniejsze pozostaje zaś to, że CUW, zgodnie z § 37 ust. 1 załącznika do zarządzenia nr 4 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2015 r. w sprawie ustalenia tekstu jednolitego statutu instytucji gospodarki budżetowej Centrum Usług Wspólnych, wydanego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.), z dniem wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego przejmuje przysługujące gospodarstwu pomocniczemu przed jego przekształceniem należności, uprawnienia, obowiązki, środki pieniężne oraz rzeczowe składniki majątkowe inne niż nieruchomości. Nadto, § 38 statutu wymienia nieruchomości, które przeznacza się na wyposażenie Centrum Usług Wspólnych. Z dniem wpisania CUW do KRS organ założycielski czyli szef KPRM oddaje te nieruchomości w użyczenie (§ 38 ust. 2 statutu). Przepis § 38 ust. 3 stanowi zaś, że nieruchomości, o których mowa w ust. 1, zostaną przeniesione na własność CUW z zastosowaniem przepisów działu II rozdziału 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami w przypadku złożenia wniosku w powyższym zakresie przez organ założycielski. Przepis § 37 i § 38 załącznika do zarządzenia nr 4 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2015 r. wskazują więc jednoznacznie, że CUW wyposażone zostało w środki obrotowe i składniki majątkowe stanowiące majątek publiczny (przysługujące przed przekształceniem gospodarstwu pomocniczemu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów). Odnosząc się zaś do poszczególnych punktów wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, Sąd wskazuje, co następuje. Treść informacji wymienionych w punkcie 1 wniosku stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Z § 10 załącznika do zarządzenia nr 4 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2015 r. wynika, że Dyrektor CUW kierujący działalnością tej instytucji gospodarki budżetowej, jest powoływany i odwoływany przez organ założycielski, tj. Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Z powyższego, jak również całej treści załącznika powołanego zarządzenia Szefa KPRM można wyprowadzić wniosek – Sąd nie dysponował innymi materiałami w tym zakresie, zaś pełnomocnik Centrum Usług Wspólnych na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. oświadczył, iż nie posiada wiedzy, co do tego z jakiego źródła finansowane jest wynagrodzenie Dyrektora CUW – iż osoba kierująca działalnością instytucji gospodarki budżetowej, powołana przez Szefa KPRM uzyskuje wynagrodzenie (ewentualne nagrody, premie) ze środków stanowiących majątek publiczny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że kwoty wydawane na utrzymanie danego etatu ze środków publicznych stanowią informację publiczną (v. wyrok NSA z dnia 18 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 796/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Także informacja o premiach i nagrodach stanowi informację publiczną (v. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I OSK 145/11, wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 681/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Żądana we wniosku, w jego punkcie 1, informacja nie była informacją ad personam, albowiem nie wymieniała z imienia i nazwiska osoby, której miałoby dotyczyć żądanie. Oczywiście w sytuacji, gdy wniosek wprawdzie nie wymienia z imienia i nazwiska osoby, której dotyczy żądanie udostępnienia informacji o wynagrodzeniu, a udostępnienie informacji na określonym stanowisku pozwala na wskazanie konkretnej osoby fizycznej, to do rozważenia podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, pozostają kwestie dotyczące ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, określone w art. 5 u.d.i.p. Nie zmienia powyższe jednakże obowiązku CUW rozpatrzenia wniosku w tym punkcie na gruncie u.d.i.p. Odnosząc się zaś do zawartego w tym punkcie sformułowania "jakiekolwiek inne składniki wynagrodzenia", Sąd wskazuje na konieczność wezwania wnioskodawcy do doprecyzowania żądania w tym zakresie poprzez dokładne określenie o jakie składniki chodzi, a następnie oceny, czy udostępnienie żądanej informacji publicznej nie podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 u.d.i.p. Odnosząc się do punktu 2 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r., Sąd stwierdził, że umowa pomiędzy Dyrektorem CUW a CUW na wynajem lokalu przy ul. [...], w tym wszelkie aneksy do umowy (umów), stanowi informację publiczną. Przepis § 38 załącznika do zarządzenia Szefa KPRM stanowi, o czym była już mowa wyżej, że m.in. nieruchomości przy ul. [...] przeznaczone zostały na wyposażenie CUW. Informacje dotyczące nieruchomości stanowiących majątek publiczny (przeznaczonych na wyposażenie instytucji gospodarki budżetowej) stanowią informację publiczną (wyrok NSA z dnia 26 września 2014 r. sygn. akt I OSK 31/14, nie publ.). W odniesieniu do punktu 3 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. Sąd wskazuje, że CUW przejęło – stosownie do § 37 załącznika do zarządzenia Szefa KPRM –przysługujące wcześniej gospodarstwu pomocniczemu KPRM m.in. środki pieniężne oraz rzeczowe składniki majątkowe inne niż nieruchomości. Z informacji znajdujących się w Biuletynie Informacji Publicznej (www.bip.cuw.gov.pl) wynika, że CUW dysponuje środkami transportu. Z § 37 statutu – Sąd nie dysponował innymi materiałami w tym zakresie, zaś pełnomocnik Centrum Usług Wspólnych na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. oświadczył, iż nie posiada wiedzy, co do źródła finansowego, z którego powstała flota samochodowa – wynika, iż informacje dotyczące korzystania ze środka transportu stanowiącego wcześniej składnik majątkowy gospodarstwa pomocniczego KPRM (przejęty przez CUW) lub zakupionego ze środków stanowiących majątek publiczny, stanowią informację publiczną. W przypadku, gdyby Dyrektor CUW nie korzystał z auta służbowego lub też auto, z którego korzystał w ramach kierowania CUW zakupione i utrzymywane było ze środków stanowiących przychody z tytułu działalności innej niż podstawowa i nie pochodzących z innych środków publicznych, należy poinformować o tym jedynie wnioskodawcę. Także umowy zawarte z KPRM, o których mowa w punkcie 4 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. W punkcie tym wnioskodawca żądał umowy, o której stanowi § 7 załącznika do zarządzenia Prezesa KPRM, tj. umowy określającej ceny (dotyczące działalności CUW na rzecz KPRM) na dany rok budżetowy. Informacja o działalności na rzecz KPRM, w tym dotycząca odpłatności, stanowi informację o sprawach publicznych. Również zgody otrzymane w trybie § 16 ust. 1 statutu oraz wnioski CUW (jeśli takie były złożone), o których mowa w punkcie 5 wniosku D. P. stanowią informację publiczną. Zapis § 16 ust. 1 statutu stanowi, iż nieruchomości mogą być przedmiotem czynności prawnych z uwzględnieniem przepisów o gospodarce nieruchomościami. Rozporządzanie nieruchomościami wymaga uprzedniej zgody osoby nadzorującej. Czynności prawne dokonane bez zgody organu założycielskiego są nieważne. Przez osobę nadzorująca rozumie się organ założycielski (Szefa KPRM) albo Dyrektora Generalnego KPRM lub inna osobę zajmująca kierownicze stanowisko państwowe w KPRM, sprawujących w imieniu organu założycielskiego na podstawie osobnego upoważnienia nadzór nad działalnością instytucji gospodarki budżetowej (CUW) - § 4 pkt 4 statutu). Biorąc pod uwagę, że chodzi o nieruchomości przeznaczone na wyposażenie instytucji gospodarki budżetowej, to nie zachodzi wątpliwość, że zgody te (także wnioski CUW) mają bezpośrednie odniesienie do majątku publicznego, tzn. dotyczą gospodarowania tym majątkiem. W punkcie 6 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. wnioskodawca żądał półrocznych informacji z działalności CUW, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 2 statutu. W ocenie Sądu żądana informacja stanowi informację publiczną. Podkreślenia wymaga przy tym, że wnioskodawca nie żądał sprawozdań finansowych, dla których przewidziana jest możliwość ich uzyskania w innym trybie, ale właśnie półrocznych informacji z działalności instytucji gospodarki budżetowej, które Dyrektor CUW przekazuje osobie nadzorującej instytucję gospodarki budżetowej, czyli Szefowi KPRM, bądź innej osobie wskazanej w § 5 pkt 4 statutu. Informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. stanowi również treść żądania zawartego w punkcie 7 wniosku. Informacja o zasadach rozliczania środków trwałych w budowie zawarta pomiędzy KPRM a instytucją gospodarki budżetowej CUW dotyczy majątku publicznego, gospodarowania tym majątkiem, a zatem stanowi informację o sprawach publicznych, tak jak i informacja zawarta w punkcie 8 wniosku D. P. dotyczącym ewidencji środków trwałych CUW. Dokument wytworzony przez podmiot wykonujący zadania publiczne i odnoszący się do tych zadań niewątpliwie stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. W sytuacji, gdyby ewidencja środków trwałych obejmowała (ewidencjonowała) środki trwałe, a zatem składniki majątku, nie stanowiące majątku publicznego, istnieje możliwość zanonimizowania danych w tym zakresie. Podkreślenia wymaga bowiem, że samo ujęcie w ewidencji środków trwałych CUW aktywów nabytych ewentualnie, czy przyjętych do używania ze środków innych niż publiczne, nie pozbawia ewidencji prowadzonej przez jednostkę sektora finansów publicznych, realizującą przecież zadania publiczne, charakteru informacji o sprawie publicznej. Także umowy zawarte z KPRM w trybie § 34 statutu, o których mowa w punkcie 9 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. stanowią informację publiczną. Zapis tego § stanowi, że szczegółowe zasady rozliczania remontów określa umowa zawarta między KPRM a IGB, czyli Centrum Usług Wspólnych. Nie ma wątpliwości, że informacja w tym zakresie (obejmująca podstawową działalność jednostki gospodarki budżetowej) dotycząca zasad finansowania remontów ma ścisły związek z realizacją zadań publicznych przez KPRM. Biorąc pod uwagę, że żądane we wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. informacje publiczne nie zostały udostępnione przez CUW w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., jak również CUW nie poinformowało wnioskodawcy pismem, że nie jest w posiadaniu jakiejkolwiek z żądanych informacji publicznych, jak również nie wydało decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 u.d.i.p.), stwierdzić należało że Centrum Usług Wspólnych pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku D. P. Z tego względu, Sąd zobowiązał CUW do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność CUW nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, albowiem wynikała z błędnego przyjęcia przez tę instytucję, że nie jest podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p., o czym zresztą pismem z dnia [...] lipca 2013 r. podmiot ten poinformował wnioskodawcę. Brak działania polegający na nierozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. nie miał zatem cech działania nakierowanego na celowe pozbawienie jednostki realizacji konstytucyjnego prawa do informacji publicznej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O kosztach postępowania sądowego, jak w punkcie 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.