II SO/Wa 177/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wymierzenie Przewodniczącemu Rady Rodziców Szkoły Podstawowej [...] grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 4 września 2015 r. na bezczynność Przewodniczącego Rady Rodziców Szkoły Podstawowej [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych (II SAB/Wa 1069/15) postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie sto) złotych. Wnioskodawczyni zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Przewodniczącemu Rady Rodziców Szkoły Podstawowej [...] grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 4 września 2015 r., odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych (II SAB/Wa 1069/15). W odpowiedzi na wniosek Przewodniczący Rady Rodziców Szkoły Podstawowej [...] wniósł o jego oddalenie. Stwierdził, że nie jest podmiotem, który może występować w postępowaniu sądowym, a stanowisko swoje pełni z wyboru rodziców szkoły, społecznie i nieodpłatnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 cytowanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności należy wskazać, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera definicji pojęcia organu administracji publicznej. W związku z powyższym uznać należy, że w przypadku powierzenia jakiemukolwiek podmiotowi na mocy ustawy realizacji zadań publicznych w jednej z form określonych w art. 3 cytowanej ustawy, podmiot ten staje się organem administracji publicznej w rozumieniu omawianej ustawy i dopuszczalne jest postępowanie sądowoadministracyjne. W orzecznictwie podnosi się, że obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy spoczywa nie tylko na organie administracji publicznej w sensie ustrojowym, lecz również na innych podmiotach, które z uwagi na nałożone na nie przepisami prawa zadania i kompetencje, należy uznać za organy administracji w sensie funkcjonalnym (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2012 r. I OZ 344/12, postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OZ 309/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Rady Rodziców Szkoły Podstawowej [...] został złożony w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Oznacza to, że dokonanie wykładani pojęcia organu w tej sprawie, wymaga odniesienia do przepisu art. 4 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.), zgodnie z którym obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Należy bowiem mieć na uwadze, że w postępowaniu z wniosku o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem do sądu skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej niezbędne jest ustalenie, czy podmiot, którego ukarania domaga się wnioskodawca jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia w rozumieniu cytowanego art. 4 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pozwala ono bowiem na dokonanie oceny dopuszczalności wniosku (por. postanowienia NSA: z dnia 26 października 2011 r. I OZ 796/11, z dnia 19 kwietnia 2010 r. I OZ 125/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem w przypadku ustalenia, że wskazany przez wnioskodawcę podmiot nie mieści się w kręgu zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, uznać należy, iż nie jest on organem, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy, zobowiązanym do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie może być w stosunku do niego kierowany wniosek o ukaranie grzywną za niewykonanie wyżej wymienionych obowiązków (art. 55 § 1 cytowanej ustawy). Jako niedopuszczalny podlega on odrzuceniu. (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OZ 309/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni we wniosku o wymierzenie grzywny wskazała Przewodniczącego Rady Rodziców Szkoły Podstawowej [...]. Obowiązkiem Sądu jest zatem ustalenie, czy podmiot ten jest organem administracji w sensie funkcjonalnym, tj. czy na podstawie przepisów ustawy wykonuje zadania publiczne lub dysponuje majątkiem publicznym bądź czy Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają w tej spółce pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, zgodnie z którym rada rodziców nie posiada zdolności sądowej, tj. nie jest osobą fizyczną, osobą prawną, nie jest także jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa (art. 53 i 54 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.) przyznawałaby zdolność prawną. Nie podlega ona kontroli lub nadzorowi władzy publicznej. Nie podlega też wpisowi do określonego rejestru. Brakuje również właściwego zespołu przepisów określających zakres praw i obowiązków rady rodziców, a stanowiących o jej organizacyjnej odrębności i samodzielności. Rada rodziców nie stanowi ponadto jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, ponieważ przepisy prawa nie dopuszczają możliwości nałożenia na nią obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do niej nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dlatego też rada rodziców nie posiada zdolności sądowej, a tym samym nie jest podmiotem mającym zdolność występowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 14 czerwca 2012 r. I OZ 421/12 LEX nr 1333132). Skoro zatem Rada Rodziców Szkoły Podstawowej [...] nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, to wniosek o wymierzenie Przewodniczącemu Rady grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w zw. z art. 55 § 1 oraz w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.