II SO/Wa 18/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o wymierzenie Komendantowi Komisariatu Policji w [...] grzywny za niezastosowanie się do obowiązków związanych z przekazaniem skargi do sądu postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. Pismem z dnia 5 grudnia 2023 r. W.W. (zwany dalej także: wnioskodawca, skarżący), zwrócił się do Komendanta Komisariatu Policji w [...] (zwany dalej także: organ) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej zgłoszenia (lub zgłoszeń) o wtargnięciu osoby postronnej na teren Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] i/lub przemocy wobec uczniów w dniu [...] kwietnia 2023 r., w szczególności: daty przyjęcia zawiadomienia (lub zawiadomień), identyfikacji osoby (lub osób), która złożyła zawiadomienie, charakteru i rodzaju działań podjętych przez policję, treści notatek i innych dokumentów wytworzonych w związku ze zgłoszeniem. W odpowiedzi na opisany wyżej wniosek Komendant Powiatowy Policji w [...] pismem z dnia [...] grudnia 2023 r. znak [...] poinformował wnioskodawcę, że wnioskowana przez niego informacja nie ma charakteru informacji publicznej tylko informacji prywatnej i nie podlega udostępnianiu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na skutek skargi złożonej przez W.W. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 317/24, oddalił ww. skargę uznając, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej był Komendant Komisariatu Policji w [...], który był adresatem wniosku z [...] grudnia 2023 r., a nie Komendant Powiatowy Policji w [...], który udzielił odpowiedzi na wniosek. W dniu 19 stycznia 2025 r. W.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Komendanta Komisariatu Policji w [...] - skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Za pismem z 20 stycznia 2025 r. Komendant Komisariatu Policji w [...] przekazał ww. skargę Komendantowi Powiatowemu Policji w [...], który rzeczoną skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy przekazał do Sądu w dniu 30 stycznia 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). W dniu 25 marca 2025 r. (data złożenia do biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o wymierzenie Komendantowi Komisariatu Policji w [...] grzywny za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 19 stycznia 2025 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W treści wniosku skarżący wskazał, że wprawdzie rzeczona skarga została przekazana do Sądu w dniu 4 lutego 2025 r., jednak czynności tej dokonał Komendant Powiatowy Policji w [...], nie zaś Komendant Komisariatu Policji w [...]. Wpis sądowy od wniosku w kwocie 100 zł został uiszczony w dniu 18 kwietnia 2025 r. (k. 18 akt sądowych). W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie podnosząc, że zgodnie z decyzją nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2024 r. w sprawie sposobu postępowania w zakresie udostępniania informacji publicznej w Komendzie Powiatowej Policji w [...], komórką wiodącą w zakresie rozpatrywania wniosków dotyczących udostępniania informacji publicznej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, jest Wydział Ogólny Komendy Powiatowej Policji w [...]. Wnioski złożone w trybie tej ustawy, wpływające do Komendanta Powiatowego Policji w [...], jednostek i komórek organizacyjnych Komendy Powiatowej Policji w [...], które nie prowadzą Biuletynu Informacji Publicznej rozpatruje Wydział Ogólny Komendy Powiatowej Policji w [...]. Podał, że wszelkie dotychczasowe stanowiska materialne i procesowe, wydane w sprawie przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] są jednocześnie stanowiskami Komendanta Komisariatu Policji w [...]. Z uwagi na to, że Komisariat Policji w [...] jest jednostką podległą Komendzie Powiatowej Policji w [...], odpowiedź skarżącemu udzielona została przez Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Także skarga została przekazana z jednostki dysponującej całością akt postępowania tj. z Komendy Powiatowej Policji w [...], nie zaś przez Komendanta Komisariatu Policji w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest niezasadny. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwana dalej: P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Natomiast zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, zwana dalej: u.d.i.p.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wskazanego obowiązku, sąd na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.). Powołane przepisy przewidują zatem dwie przesłanki, których spełnienie warunkuje wymierzenie przez sąd przedmiotowej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi (piętnastodniowemu) do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Nie budzi wątpliwości, że przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. jest zatem pełnienie funkcji dyscyplinującej, ale także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSAzdnia 11 maja 2012 r., I OZ 328/12, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym nawet dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. już po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny nie prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania w tej sprawie, chociaż nie wyklucza odstąpienia od wymierzenia grzywny, zwłaszcza gdy uchybienie terminu jest nieznaczne (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., 11GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r. nr 1, poz. 2, a także postanowienia NSA: z 27 listopada 2009 r" I OZ 1086/09; z 22 lutego 2010 r., I OZ 161/10; z 23 maja 2011 r., I OZ 387/11, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również należy, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. Rozważając okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. W niniejszej sprawie bezsporną jest okoliczność, że złożona przez skarżącego skarga z dnia 19 stycznia 2025 r. (na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w [...]) została przekazana do Sądu w dniu 30 stycznia 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc z zachowaniem terminu określonego w art. 21 u.d.i.p. Czynności tej nie wykonał organ będący adresatem skargi, a organ wyższego stopnia - Komendant Powiatowy Policji w [...] (do którego skarga wpłynęła w dniu 20 stycznia 2025 r.). W ocenie Sądu jakkolwiek określony w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek nie został zrealizowany bezpośrednio przez organ właściwy (adresata wniosku o udostępnienie informacji publicznej, do którego została złożona skarga), to organ ten (który nie był stroną postępowania w sprawie II SAB/Wa 317/24), wprawdzie nieprawidłowo, ale jednak niezwłocznie, przekazał rzeczoną skargę organowi wyższego stopnia (który skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy przekazał Sądowi w dniu 30 stycznia 2025 r.). Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 55 § P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.