III SA/Wa 1135/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi A.G. (zwany dalej: "Skarżącym"), wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedmiotowej skardze Skarżący zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że w dniu 28 listopada 2014 r. wypowiedział pełnomocnictwo swojemu poprzedniemu pełnomocnikowi, tj. adw. G. F. , zwalniając go jednocześnie z obowiązku podejmowania jakichkolwiek czynności faktycznych i prawnych w niniejszej sprawie. Wobec powyższego adw. G. F. nie był uprawniony do odbioru korespondencji, albowiem przestał być pełnomocnikiem Skarżącego. Organ odwoławczy został zawiadomiony o tym fakcie w dniu 1 grudnia 2014 r. o godz. 15.00, a więc jeszcze przed upływem terminu do odbioru korespondencji, o którym mowa w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 z późn. zm.) Natomiast w dniu 3 grudnia 2014 r. organ odwoławczy otrzymał pismo informujące o ustanowieniu nowego pełnomocnika Skarżącego – adw. L.R. . Z powyższego wynika więc, że organ odwoławczy wiedział, iż poprzednie pełnomocnictwo zostało cofnięte, a w sprawie został ustanowiony nowy pełnomocnik. Stąd zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu odwoławczego z dnia [...] listopada 2014 r., zdaniem Skarżącego, winna była zostać doręczona jego nowemu pełnomocnikowi. Nic bowiem nie stało na przeszkodzie w realizacji takiego doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy w tym miejscu, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być np. nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn. akt l OZ 246/08, LEX nr 479292). Z treści wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, iż jako przyczynę uchybienia terminu wskazał on wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji. Jednakże zgodnie z utrwalonym już poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż przy założeniu, że strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. liczony od dnia jej doręczenia, w ogóle nie rozpoczął biegu, a tym samym nie doszło do uchybienia terminu i bezprzedmiotowe byłoby żądanie jego przywrócenia. Pełnomocnik Skarżącego wezwany w niniejszej sprawie na podstawie zarządzenia z dnia 18 sierpnia 2015 r. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, poprzez wskazanie okoliczności uzasadniających przedmiotowy wniosek, nie odpowiedział na powyższe wezwanie i nie podał żadnych innych okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Wskazać w tym miejscu również należy, że wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji mogłaby być podnoszona w skardze kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 198/11, 24 marca 2011 r., sygn. akt I GZ 51/11, 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 675/11, 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 963/11 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, Sąd uznając przedmiotowy wniosek za niezasadny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.