III SA/Wa 135/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi T. K. (zwany dalej: "Skarżącym"), wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. Wraz z przedmiotową skargą Skarżący złożył również wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu Skarżący wskazał na nieprawidłowe doręczenie mu zaskarżonej decyzji. Wedle relacji Skarżącego, ustanowił on pełnomocnika do doręczeń korespondencji w osobie R. K. Jednakże organ pierwszej instancji zignorował ten fakt i nie doręczał korespondencji tejże osobie, wskazując że to nie Skarżący, lecz jego pełnomocnik winien złożyć wskazane pełnomocnictwo organowi podatkowemu. Skarżący nie zgodził się z takim stanowiskiem, wskazując że organ podatkowy błędnie interpretuje treść przepisu art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej. Skarżący wskazał też, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, w takim zakresie w jakim organ ten kwestionował pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącego jeszcze przed wszczęciem postępowania kontrolnego. Skarżący odnotował, że poinformował również następnie organ odwoławczy o aktualności udzielonego wcześniej pełnomocnictwa do doręczeń. Jednakże również organ odwoławczy zignorował wskazane pełnomocnictwo i doręczając całość korespondencji w sprawie, w tym również zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2014 r., pomijał pełnomocnika do doręczeń strony skarżącej. Skarżący zarzucił również w tym miejscu, że organ odwoławczy mając wątpliwości co do udzielonego przez Skarżącego pełnomocnictwa, zaniechał wyjaśnienia tej kwestii. Ponadto Skarżący wyjaśnił, że o zaskarżonej decyzji dowiedział się dopiero w dniu 16 grudnia 2014 r., kiedy jego pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy w tym miejscu, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być np. nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn. akt l OZ 246/08, LEX nr 479292). Z treści wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, iż jako przyczynę uchybienia terminu wskazał on wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji. Jednakże zgodnie z utrwalonym już poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż przy założeniu, że strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. liczony od dnia jej doręczenia, w ogóle nie rozpoczął biegu, a tym samym nie doszło do uchybienia terminu i bezprzedmiotowe byłoby żądanie jego przywrócenia. Wskazać w tym miejscu również należy, że wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji mogła być podnoszona w skardze na tą decyzję (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 198/11, 24 marca 2011 r., sygn. akt I GZ 51/11, 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 675/11, 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 963/11 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, Sąd uznając przedmiotowy wniosek za niezasadny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.