III SA/Wa 1390/13
WyrokWSA w Warszawie2013-12-10
Skład orzekający: Marta Waksmundzka-Karasińska, Barbara Kołodziejczak-Osetek, Marek Krawczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spadkobierca nabywający jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym w drodze spadku, a następnie je zbywający, może uwzględnić jako koszt uzyskania przychodu wydatki poniesione przez spadkodawcę na nabycie tych jednostek?Ratio decidendi
Sąd uznał, że spadkobierca zbywający jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, nabyte w drodze spadku, ma prawo uwzględnić jako koszt uzyskania przychodu wydatki poniesione przez spadkodawcę na nabycie tych jednostek. Stanowisko organów podatkowych, które wykluczało takie odliczenie, zostało uznane za nieprawidłowe, gdyż prowadziłoby do dyskryminacyjnego traktowania spadkobierców i opodatkowania samego przychodu, a nie dochodu.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do organu podatkowego o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, twierdząc, że dochód uzyskany ze zbycia jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym nie pochodził ze spadku, lecz z oszczędności gromadzonych wspólnie z ojcem. Organy podatkowe odmówiły stwierdzenia nadpłaty, uznając, że koszty nabycia jednostek przez spadkodawcę nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przez spadkobiercę. Skarżący zaskarżył decyzję organu odwoławczego do WSA.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Marek Krawczak, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpoznaniu odwołania J.S. (zwanego dalej: "Skarżącym") z dnia 30 stycznia 2013 r. od decyzji
Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...]
stycznia 2013 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 2.721 zł pobranego przez płatnika [...] Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. w 2012r. z tytułu odkupienia jednostek uczestnictwa, decyzją z dnia 25 kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, iż wnioskiem z dnia 20 listopada 2012r. Skarżący zwrócił się
do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. o
stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób
fizycznych w kwocie 2.721 zł pobranego w 2012 roku przez płatnika [...]
Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. W uzasadnieniu przedmiotowego
wniosku Skarżący wskazał, iż w dniu 11 października 2012 r. uzyskał dochód z
tytułu odpłatnego zbycia jednostek uczestnictwa Funduszu Inwestycyjnego
Banku [...], który został uznany przez ww. płatnika za dochód uzyskany
w drodze spadku i został pobrany podatek dochodowy od osób fizycznych w
wysokości 2.721 zł. Zdaniem Skarżącego wskazany dochód nie pochodzi
jednak ze spadku i nie podlega opodatkowaniu, gdyż zgromadzone środki
pochodziły z oszczędności gromadzonych przez Skarżącego wspólnie z jego
ojcem – F.S. Ponadto Skarżący zauważył, że we wszystkich
dokumentach bankowych występuje on jako pełnomocnik i właściciel spornych
środków pieniężnych.
Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wydał w dniu [...] stycznia
2013 r. decyzję nr [...], w której odmówił Skarżącemu
stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób
fizycznych w kwocie 2.721 zł.
Następnie w piśmie z dnia 30 stycznia 2013 r. Skarżący wniósł odwołanie
od decyzji Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w
W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...],
ponawiając w uzasadnieniu przedmiotowego odwołania argumenty
podniesione wcześniej w jego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, zgodnie z
którymi przedmiotowy dochód nie został uzyskany ze spadku i z tego względu
nie podlega opodatkowaniu, gdyż wydatkowane środki pochodziły z
oszczędności gromadzonych wcześniej przez Skarżącego wspólnie z jego
ojcem F.S.
Z dalszej części uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. wynika, iż wskazany organ po analizie akt sprawy oraz zarzutów zawartych w odwołaniu Skarżącego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Przytaczając motywy swojego rozstrzygnięcia Dyrektor
Izby Skarbowej w W. podniósł, iż w przedmiotowej sprawie, nie znajduje zastosowania przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 201 Or., Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) - zwanej dalej:
"u.p.d.o.f.", zgodnie z którym przepisy wskazanej ustawy nie stosuje się do
przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Unormowanie to dotyczy bowiem przychodu, uzyskanego w związku z
nabyciem jednostek uczestnictwa w drodze spadkobrania, nie może być zaś traktowane jako wyłączające zastosowanie przepisów ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych do przychodów spadkobiercy z tytułu
odkupienia przez fundusz jednostek uczestnictwa. Nie należy bowiem zdaniem
organu odwoławczego, utożsamiać przychodu z tytułu nabycia spadku, z
przychodem uzyskiwanym przez spadkobiercę w wyniku odkupienia przez
fundusz jednostek uczestnictwa. Organ odwoławczy wskazał, iż wbrew
twierdzeniom Skarżącego z przedstawionych dokumentów nie wnika, że
Skarżący był właścicielem środków pieniężnych, za które zostały nabyte
odziedziczone jednostki uczestnictwa otwartego funduszu inwestycyjnego.
Załączone dowody wskazują jedynie na udzielenie Skarżącemu
pełnomocnictwa przez spadkodawcę F.S. do działania przed
[...]Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. W dniu 9 września
2009 r. [...] TFI SA zrealizował transfer spadkowy na rzecz Skarżącego
90,601 jednostek, natomiast w dniu 11 października 2012 r. na zlecenie
Skarżącego zrealizował odkupienie 90,601 jednostek uczestnictwa. Z
informacji udzielonej przez płatnika wynika ponadto, że koszty nabycia tych
jednostek, poniesione przez spadkodawcę F.S. wyniosły 18.792 zł.
Następnie powołując się na przepis art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 5 oraz
art. 30a ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f. organ odwoławczy wskazał, iż w wyniku
przeprowadzonego postępowania spadkowego spadkobiercy uzyskują udział, a
na ich kontach zapisywane są jednostki uczestnictwa w funduszu
inwestycyjnym. Zdaniem organu odwoławczego żaden z przepisów ustawy o
podatku dochodowym od osób fizycznych nie zwalnia od opodatkoyvania tym
podatkiem przychodów uzyskanych przez spadkobiercę z tytułu umorzenia
przez fundusz jednostek uczestnictwa nabytych w drodze spadku. Natomiast na
mocy art. 21 ust. 1 pkt 105 u.p.d.o.f. ustawodawca zwolnił z opodatkowania
jedynie dochody uzyskane ze zbycia udziałów otrzymanych w drodze spadku
albo darowizny - w części odpowiadającej kwocie zapłaconego podatku od
spadków i darowizn.
Organ odwoławczy powołał się również na przepis art. 23 ust. 1 pkt 38
u.p.d.o.f., wskazując iż stanowi on szczególną zasadę ustalenia dochodu z
tytułu udziału w funduszach kapitałowych, zgodnie z którą wydatki na nabycie
tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa są kosztem uzyskania
przychodu przy ustalaniu dochodu z odkupienia albo umorzenia tytułów
uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa. Jako koszt nabycia jednostek
uczestnictwa funduszu inwestycyjnego traktuje się wydatki poniesione przez
uczestnika funduszu na ten cel. Podatek dochodowy od osób fizycznych jest
podatkiem osobistym i z tego względu dla powstania obowiązku podatkowego u
osoby, która otrzymuje przychody z tytułu sprzedaży jednostek uczestnictwa w
funduszu inwestycyjnym nie ma znaczenia fakt poniesienia przez spadkodawcę
kosztów na nabycie tych jednostek. Organ odwoławczy podzielił w tym miejscu
stanowisko Skarżącego, zgodnie z którym nabył on w drodze spadku prawa
majątkowe określonej wartości. Jednakże zdaniem organu odwoławczego
koszty nabycia jednostek uczestnictwa poniesione przez spadkodawcę nie
wchodzą w zakres praw majątkowych przejętych przez spadkobiercę. Jeżeli
bowiem za życia spadkodawcy odkupienie jednostek uczestnictwa nie
nastąpiło, a w związku z tym nie uzyskał on prawa do zaliczenia wydatków na
nabycie jednostek uczestnictwa do kosztów uzyskania przychodów to mamy do
czynienia z sytuacją braku przedmiotu sukcesji generalnej, tj. prawa
majątkowego, o którym mowa w art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 z późn. zm.) - zwanej dalej: "O.p."
Ponadto poniesienie wydatku jest zdarzeniem faktycznym, którego zaistnienie
jest jednym z warunków (obok odkupienia jednostek uczestnictwa albo
umorzenia jednostek uczestnictwa) powstania kosztu uzyskania przychodu i
dlatego też nie podlega przejęciu. Zasada sukcesji generalnej praw i
obowiązków spadkobierców z jednej strony powoduje konieczność traktowania
każdego spadkobiercy jak podatnika (spadkodawcę) z drugiej natomiast, nie
może to oznaczać utożsamiania tych podmiotów z mocy przepisu art. 97 § 1
O.p. Spadkobierca nie dziedziczy "nabycia jednostek uczestnictwa przez
spadkodawcę", "poniesienia wydatku przez spadkodawcę", gdyż nie są to
prawa majątkowe; spadkobierca nabywa jednostki uczestnictwa w drodze
dziedziczenia (pod tytułem darmym). Spadkobierca nie może być zatem
traktowany, jak gdyby nabył jednostki uczestnictwa w drodze sukcesji
generalnej na rynku pierwotnym i za nie zapłacił.
Reasumując organ odwoławczy wskazał, że uzyskany przez Skarżącego
dochód z tytułu odpłatnego zbycia jednostek uczestnictwa Funduszu
Inwestycyjnego Banku [...] będzie równy przychodowi. Z tego względu w
świetle obowiązujących przepisów prawa zdaniem organu odwoławczego
płatnik pobrał zryczałtowany podatek z tytułu odkupienia jednostek
uczestnictwa w pawidłowej wysokości, w związku z czym nie ma podstaw do
stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób
fizycznych pobranym przez płatnika w październiku 2012 r.
Skarżący zaskarżył następnie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w
W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] wnosząc skargę
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w piśmie z dnia 8 maja
2013 r. W przedmiotowej skardze Skarżący nie zawarł żadnych konkretnych zarzutów
oraz wniosków odnośnie zaskarżonej decyzji, wskazując jedynie iż organ odwoławczy
nie dotrzymał ustawowego terminu w kwestii powiadomienia skarżącego o podjętej
decyzji.
W piśmie z dnia 6 czerwca 2013 r. stanowiącym odpowiedź na powyższą
skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując
jednocześnie zaprezentowane wcześniej stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wojewódzkie Sądy Administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25
lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z
późn. zm.) powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji
publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności
działania organów administracji. Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty
wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn zm.)
- zwanej dalej: "p.p.s.a.", podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia ich niezgodności z
prawem.
Skarga analizowana według powyższych kryteriów okazała się uzasadniona.
W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddana została decyzja w przedmiocie
odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób
fizycznych, pobranym przez płatnika od przychodu ze zbycia nabytych w drodze
spadku jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym.
Sąd podzielił stanowisko organu co do tego, że ze zgromadzonego materiału
dowodowego nie wynika, że Strona była właścicielem środków pieniężnych za które
zostały nabyte odziedziczone jednostki uczestnictwa funduszu inwestycyjnego.
Za nieprawidłowe natomiast Sąd uznał stanowisko organu podatkowego zawarte
w zaskarżonej decyzji w kwestii kosztów uzyskania przychodu uzyskanego przez
Skarżącego, istotnej z punktu widzenia wysokości obciążającego go podatku.
Poprzedzając jednak dalsze rozważania na ten temat na wstępie stwierdzić należy, iż
organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały przychód Skarżącego jako przychód ze
źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f., tj. jako przychód z
tytułu kapitałów pieniężnych i innych praw majątkowych, w tym z odpłatnego zbycia
praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c). Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1
pkt 5 u.p.d.o.f., za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z tytułu
udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c (nieistotnym w tej
sprawie). Dochody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, uzyskane na
terytorium Polski podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym
w wysokości 19 % uzyskanego dochodu, o czym stanowi art. 30a ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.do.f. w przypadku nabycia jednostek
uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, wydatki na nabycie tychże jednostek nie są
uważane za koszty uzyskania przychodu, do czasu realizacji praw wynikających z tych
instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo
ich odpłatnego zbycia. Przyjąć więc należy, że podatnik nabywając jednostki
uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym uzyskuje jednocześnie prawo do
pomniejszenia w przyszłości przychodów powstałych na skutek zbycia tychże
jednostek uczestnictwa. Prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w
momencie zbycia jednostek uczestnictwa nie jest ograniczone żadnym terminem ani
też żadnymi innymi warunkami. Prowadzi to do wniosku, że z przepis art. 23 ust. 1 pkt
38 u.p.d.o.f. kształtuje po stronie podatnika uprawnienie do pomniejszenia podstawy opodatkowania przychodów uzyskanych ze zbycia jednostek uczestnictwa w funduszu
inwestycyjnym. Uprawnienie to jak już wcześniej wskazano wpływa na wysokość
obciążeń podatkowych, które poniesione zostaną przez podatnika w momencie zbycia
tychże jednostek uczestnictwa.
Kluczowym punktem argumentacji przedstawionej w zaskarżonej decyzji jest
twierdzenie, że przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia jednostek uczestnictwa
nabytych w drodze spadku Spadkobierca nie będzie mógł uwzględnić wydatków
poniesionych przez spadkodawcę na ich nabycie, z uwagi na to, że wydatków tych nie
poniósł. Zbycie jednostek przez spadkobiercę ma charakter następczy, samoistny, nie
powiązany z realizacją określonego prawa majątkowego lub nawet ekspektatywy tego
prawa jako przysługującego spadkodawcy, które mogłoby podlegać sukcesji na
zasadach określonych art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 11 października
2013r., sygn. II FSK 941/12 oraz II FSK 2824/11 organ prezentując wskazaną j/w
argumentację ograniczył się do czysto językowej wykładni zwrotu " poniesione koszty",
z pominięciem dyrektyw wykładni funkcjonalnej i systemowej. NSA, odwołując się do
argumentacji przedstawionej wyrokach II FSK 1067/07 oraz II FSK 1418/07, stwierdził,
że zaprezentowany przez organy punkt widzenia nie może być zaakceptowany. Jego
zaaprobowanie powodowałoby, że opodatkowaniu podlegałby przychód, czego
konsekwencją byłoby z kolei dyskryminacyjne traktowanie spadkobierców. Zdaniem
NSA dla bytu prawa majątkowego nie jest konieczna jego konkretyzacja pojmowana
jako zaistnienie jeszcze za życia spadkodawcy zdarzenia skutkującego możliwością
skorzystania z owego prawa. W tym ujęciu, prawem majątkowym jest także prawo do
pomniejszenia przychodu o koszty, które poniósł spadkodawca nabywając jednostki
uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, przy przedstawieniu jednostek do wykupu
funduszowi. Sąd w składzie orzekającym pogląd ten w pełni podziela.
Wobec powyższego, Sąd nie będąc związanym zarzutami skargi lecz granicami
sprawy uznał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia
[...] kwietnia 2013 r nr [...] narusza normy wyrażone w art. 23
ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. oraz art. 97 § 1 O.p.
Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 145 § 1
pkt 1 lit. a) p p.s.a., orzekając o zakresie w jakim decyzja wskazanego organu nie
może być wykonana na zasadzie art. 152 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło