III SA/Wa 1406/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska – Florek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji P. W. z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] Decyzją z dnia [...]czerwca 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję P. W. z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...], ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2007 r. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca B. C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości wyżej wymienionej decyzji P. W. z dnia [...]lutego 2007 r. Uzasadniając wniosek wskazała, iż jest on spowodowany tym, że wadliwa decyzja może wyrządzić jej znaczną szkodę materialną. Skarżąca wskazała ponadto, iż jest małym przedsiębiorcą, o niewielkich dochodach i ustalony decyzją podatek ma znaczący wpływ na jej egzystencję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak się podkreśla w orzecznictwie sądowym oraz w literaturze omawiana instytucja może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2007 r., II FZ 448/07 i przywołane w nim postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2006 r., I FZ 513/06, niepubl.; a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 121-122). Niewątpliwie zatem wydana w pierwszej instancji decyzja P. W. z dnia [...] lutego 2007 r., o wstrzymanie wykonania której Skarżąca wniosła mieści się w przedmiotowym zakresie normy art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, o których mowa wyżej może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. To na niej zatem ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno przy tym wskazywać konkretne zdarzenia, na podstawie których sąd będzie mógł wywieść, że wstrzymanie wykonania danego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Jej twierdzenia w tym zakresie powinny zatem zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, zmierzającymi do wykazania istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2007 r., II FZ 451/07). Tymczasem w sformułowanym w skardze wniosku Skarżąca ograniczyła się do lakonicznego stwierdzenia, że wadliwa decyzja może wyrządzić jej znaczną szkodę materialną. Podniosła ponadto, iż jest małym przedsiębiorcą, o niewielkich dochodach i ustalony decyzją podatek ma znaczący wpływ na jej egzystencję. W ocenie Sądu takie stwierdzenia Skarżącej uznać należy za niewystarczające dla pozytywnego rozpoznania jej wniosku. Nie wskazała ona bowiem, w jaki sposób wykonanie decyzji P. W. z dnia [...] lutego 2007 r. mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiła żadnych bliższych danych dotyczących swojej aktualnej sytuacji finansowej. Dopiero bowiem jej ocena, w kontekście konieczności wykonania powołanej wyżej decyzji, mogłaby doprowadzić do wydania rozstrzygnięcia o wstrzymaniu jej wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.