III SA/Wa 1560/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Baran (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, asesor WSA Agnieszka Sułkowska, Protokolant sekretarz sądowy Anna Skorupska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2024 r. sprawy ze skargi A.O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz A.O. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 12 marca 2024 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "organ interpretacyjny" lub "Dyrektor KIS") wpłynął wniosek A.O. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 24 stycznia 2023 r. zawarła ze swoim ojcem umowę o podział majątku wspólnego. Przed zawarciem tej umowy byli oni współwłaścicielami w następujących udziałach: ojciec skarżącej, Z.B. w udziale wynoszącym 1/3 części, skarżąca - w udziale wynoszącym 2/3 nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 0,0829 ha, położonej przy ulicy [...] w miejscowości L., Udział wynoszący 1/3 (jedna trzecia) części w tej nieruchomości matka skarżącej – J.B. nabyła w drodze dziedziczenia po zmarłych rodzicach co zostało stwierdzone: prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w W., wydanym [...] stycznia 1973 roku oraz prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w W., wydanym [...] sierpnia 1993 roku. Udział wynoszący 2/3 w tej nieruchomości małżonkowie J.B. i Z.B. nabyli na podstawie umowy sprzedaży zawartej 4 listopada 1997 roku. skarżąca i jej ojciec byli współwłaścicielami, w udziałach wynoszących po 1/2 części każde z nich, stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu mieszkalnego przy [...] w W., o łącznej powierzchni użytkowej 43,93 m. kw. Nieruchomość tę rodzice skarżącej nabyli na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowy sprzedaży oraz oddania części gruntu w użytkowanie wieczyste 30 czerwca 2011 roku. Skarżąca i jej ojciec byli też współwłaścicielami, w udziałach wynoszących po 1/2 części każde z nich, stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu mieszkalnego przy [...] w W., o łącznej powierzchni użytkowej 44,90 m. kw. Nieruchomość tę J.B. i Z.B. nabyli na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej dnia 28 kwietnia 2014 roku. Skarżąca i jej ojciec byli też współwłaścicielami w udziałach wynoszących po 1/40 części każde z nich, stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu niemieszkalnego garażu wielostanowiskowego, mieszczącego się na pierwszej kondygnacji podziemnej budynku położonego przy [...] w W. Udział wynoszący łącznie 1/20 części w tej nieruchomości J.B. i Z.B. nabyli na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej dnia 28 kwietnia 2014 roku. Skarżąca wyjaśniła, że wskazane wyżej udziały w nieruchomościach nabyła w drodze spadku po swojej mamie- J.B. Następnie, 24 stycznia 2023 r. skarżąca zawarła ze swoim ojcem "umowę o podział majątku wspólnego" w formie aktu notarialnego (rep. [...] nr [...]). Skarżąca wyjaśniła, że jej rodzice rozwiedli się 24 stycznia 2020 roku, po czym Z.B. złożył wniosek o podział majątku wspólnego. Postępowanie o podział majątku małżonków nie zakończyło się, ponieważ J.B. zmarła 23 grudnia 2022 roku, a spadek po niej nabyła A.O. (skarżąca) - w całości. Skarżąca i jej ojciec dokonali podziału majątku wspólnego Z.B. i zmarłej J.B., w ten sposób, że: udział wynoszący 3/6 części w opisanej w pkt 1) działki o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 0,0829 ha, położonej przy [...] miejscowości L., opisany w pkt 2) lokal mieszkalny położony przy [...] w W., - nabył Z.B. - w całości, bez spłat i dopłat udział wynoszący 1/6 części w opisanej w pkt 1), nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 0,0829 ha, położonej przy [...] w miejscowości L., opisany pkt 3) lokal mieszkalny położony przy [...] w W., o powierzchni użytkowej 44,90 m. kw., udział wynoszący 1/20 części w, opisanym w pkt 4), garażu wielostanowiskowym, nabyła – A.O. — w całości, bez spłat i dopłat. Skarżąca wskazała wartości poszczególnych składników majątku objętych podziałem i stwierdziła, że wartość jej majątku zmniejszyła się. W wyniku dokonanego podziału skarżąca jest właścicielką: 1/2 nieruchomości w L. (przed podziałem miała 2/3) 100% lokalu przy [...] (przed podziałem miała 50%) Natomiast ojciec Skarżącej stał się właścicielem: 1/2 nieruchomości w L. (przed podziałem miał 1/3); 100% własności lokalu przy [...]. Dalej skarżąca wyjaśniła, że majątek wspólny jej i jej ojca przed podziałem miał wartość 1.325.500 zł (skarżąca była właścicielką składników majątku o wartości 712.500 zł, ojciec był właścicielem składników majątku o wartości 612.500 zł). W wyniku podziału majątku skarżąca stała się właścicielką składników majątku o wartości: 625.000 zł, natomiast ojciec stał się właścicielem składników majątku o wartości: 700.000 zł. Wartość majątku skarżącej zmniejszyła się. Skarżąca wskazała również, że na jej wniosek, 23 lutego 2024 roku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną nr 0114-KDIP3-1.4011.1093.2023.4.MS2. Odpowiadając na pytanie postawione we wniosku o wydanie tej interpretacji, organ stwierdził, że sprzedaż w 2023 r. udziału 1/2 w nieruchomości, który skarżąca nabyła w spadku po swojej matce nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czynność zawarcia w dniu 24 stycznia 2023 r. umowy o podział majątku wspólnego doprowadziła do wyjścia ze współwłasności, bowiem na skutek jej zawarcia skarżąca została jedyną właścicielką nieruchomości przy [...]. Wobec tego sprzedaż udziału 1/2 w nieruchomości, który nabyła umową o podział majątku wspólnego zawartą ze swoim ojcem 24 stycznia 2023 r., stanowi dla skarżącej źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem Dyrektora KIS sprzedaż tego udziału nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Nieruchomość przy [...], która została sprzedana, skarżąca nabyła w 2 etapach: 1/2 udziału została nabyta w drodze dziedziczenia po zmarłej 23 grudnia 2022 r. mamie 1/2 udziału została nabyta 24 stycznia 2023 r. umową o podział majątku wspólnego zawartą z ojcem. We wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej w niniejszej sprawie wyjaśniono również, że w dniu 21 kwietnia 2023 r. skarżąca sprzedała lokal przy [...] wraz z garażem za kwotę 470.000 zł. Skarżąca wyjaśniła również, że aby nabyć od ojca udział 50% w nieruchomości przy [...] przekazała mu 1/6 udziału w nieruchomości w L. i 1/2 udziału w nieruchomości przy [...]. Wartość przekazanych ojcu udziałów nieruchomościach wyniosła łącznie 425.000 zł (tj. wartość 150 tys. zł udział w L. + 275 tys. zł udział w nieruchomości przy [...]). W oparciu o powyższy stan faktyczny skarżąca sformułowała następujące pytanie: Czy kosztem sprzedaży przez skarżącą udziału w nieruchomości przy [...] jest wartość udziałów w nieruchomościach, które jej ojciec nabył od niej w zamian za nabycie przez nią udziału 50% w nieruchomości przy [...] ? W ocenie strony kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału 1/2 w nieruchomości, który skarżąca nabyła umową o podział majątku wspólnego zawartą z ojcem 24 stycznia 2023 r. będzie wartość nieruchomości, które ojciec nabył od Strony w ramach tej umowy. Dyrektor KIS w wydanej w dniu 13 maja 2024 r. interpretacji indywidualnej uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. Jako podstawę prawną Organ wskazał art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej jako: "ustawa o PIT"). W dalszej części interpretacji Dyrektor KIS powtórzył opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz przytoczył treść stosowanych przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i kodeksu cywilnego. Podsumowując stan faktyczny, organ interpretacyjny stwierdził, że własność nieruchomości przy [...] skarżąca nabyła w dwóch etapach: -1/2 w dacie śmierci matki, -1/2 na podstawie umowy o podział majątku wspólnego z 24 stycznia 2023 roku. Dyrektor KIS stwierdził, że sprzedaż udziału wynoszącego ½ w nieruchomości, który to udział skarżąca nabyła umowa o podział majątku wspólnego, stanowi dla niej źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się do kwestii kosztów uzyskania przychodów Dyrektor KIS wskazał, że w odniesieniu do udziału 1/2 w nieruchomości, który skarżąca nabyła w drodze podziału majątku wspólnego z jej ojcem, zastosowanie znajduje art. 22 ust. 6c ustawy o PIT. Organ interpretacyjny wyjaśnił, że pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo. Katalog wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości nabytych odpłatnie zawarty w cytowanym przepisie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że nie dopuszcza się zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione. Pojęcie kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy zatem wszystkich tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub wydatków, które poniósł jako nakłady, celem zwiększenia jej wartości. Nie wystarczy zatem samo subiektywne przekonanie podatnika o wpływie poniesionego przez niego wydatku na osiągnięcie przychodu. Wydatek musi zostać poniesiony celowo i być zasadny z punktu widzenia nabycia nieruchomości lub stanowić nakład zwiększający jej wartość. W opisie wniosku Skarżąca wskazała, że w 2023 r. Strona zawarła ze swoim ojcem umowę o podział majątku wspólnego. Wraz z ojcem Strona dokonała podziału majątku wspólnego rodziców w ten sposób, że nabyła m. in. lokal mieszkalny wraz z garażem przy [...] - w całości, bez spłat i dopłat. Zatem nie poniosła wydatku na nabycie udziału w prawie własności tej nieruchomości ponad przysługującą Stronie pierwotnie wartość udziału w tej nieruchomości. Wskutek podziału majątku wspólnego skarżąca wyzbyła się udziału w innych nieruchomościach, które przysługiwały jej przed podziałem majątku wspólnego. Nastąpiło to również bez spłat i dopłat – podkreślił organ interpretacyjny. Zdaniem Dyrektora KIS nie można zgodzić się ze stroną, że na nabycie udziału 1/2 w nieruchomości przy [...] w drodze podziału majątku wspólnego poniosła ona wydatek odpowiadający wartości nieruchomości, które jej ojciec nabył od niej w ramach umowy o podział majątku wspólnego. Podział majątku wspólnego nastąpił bez spłat i dopłat. W konsekwencji skarżąca nie poniosła wydatku na nabycie tego udziału – stwierdził organ interpretacyjny. Zatem, w ocenie Dyrektora KIS, za koszt uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego skarżąca nie może uznać wartości udziałów w nieruchomościach, które ojciec Skarżącej nabył od niej w zamian za nabycie przez nią udziału 50% w ww. nieruchomości. Pismem z dnia 12 czerwca 2024 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą interpretację indywidualną wnosząc o jej uchylenie. W skardze zawarto również wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Przedmiotowej interpretacji skarżąca zarzuciła naruszenie prawa poprzez dokonanie błędnej wykładni przepisów art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.) przez przyjęcie, że skarżąca nie poniosła kosztu nabycia udziału w sprzedanej przez nią nieruchomości. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w jej ocenie nabycie od ojca udziału w nieruchomości przy [...] nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów podatkowych. Skoro jednak Dyrektor KIS uznał, że nabycie to jest przychodem to jej zdaniem poniosła ona w związku z tym nabyciem koszty uzyskania przychodu. Z uwagi na to, że wysokość tych kosztów jest wyższa od przychodu to tym samym nie wystąpił dochód, a co za tym idzie tak czy inaczej nie wystąpi podatek z tytułu sprzedaży nieruchomości. Skarżąca wyjaśniła, że aby nabyć ten udział do swojego majątku przekazała swojemu ojcu inne udziały, które znajdowały się w jej majątku. Nabycie przez skarżącą udziału od ojca nastąpiło w zamian za udziały, które ojciec uzyskał od niej. W konsekwencji, w ocenie skarżącej, określone w umowie o podział majątku wspólnego mającej formę zamiany, świadczenie ze strony nabywającego rzecz lub prawo stanowi zatem niewątpliwie koszt przez niego poniesiony w celu tego nabycia. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 dalej jako: ppsa), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach. Na podstawie art. 146 § 1 ppsa, uwzględniając skargę na akt lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, sąd uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność tej czynności, a art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Art. 145 § 1 pkt 1 ppsa stanowi zaś, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku - winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i § 2 ordynacji podatkowej). Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione przez podatnika we wniosku o interpretację, jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa. Trzeba również wyjaśnić, że zgodnie z art. 57a ppsa skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57 (a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.; zob. też S. Babiarz (red.), K. Aromiński, Postępowanie sądowoadministracyjne w praktyce, publ. Lex 2015). Kontrola zaskarżonej interpretacji indywidualnej we wskazanych wyżej granicach prowadzi do wniosku, że interpretacja ta narusza przepisy prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia kosztów uzyskania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości (lokalu mieszkalnego przy [...] w W). Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że zbyty udział w przedmiotowej nieruchomości skarżąca nabyła na podstawie umowy o podział majątku zawartej z ojcem (umowę tę zawierała jako spadkobierczyni swojej matki). W ocenie skarżącej – skoro w zamian za nabyty od ojca udział w przedmiotowej nieruchomości przekazała na jego rzecz swoje udziały w innych nieruchomościach – umowa ta miała charakter umowy zamiany udziałów w nieruchomościach. Tym samym jej "świadczenie" na rzecz ojca tanowi koszt nabycia udziału w nieruchomości przy [...]. Organ interpretacyjny jest przeciwnego zdania. W jego ocenie wartości udziałów w nieruchomościach, które – w ramach umowy o podział majątku – skarżąca przekazała na rzecz ojca w zamian za udział w lokalu przy [...], nie można uznać za koszt uzyskania przychodu. Dyrektor KIS podkreślił, że wskutek podziału majątku skarżąca wyzbyła się udziału w innych nieruchomościach, bez spłat i dopłat. W konsekwencji – w jego ocenie – skarżąca nie poniosła wydatku na nabycie tego udziału. Zdaniem sądu rację w tym sporze należy przyznać stronie skarżącej. Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. W sprawie niniejszej przedmiotem sporu nie jest kwestia tego, że sprzedaż przez skarżącą udziału (1/2) w nieruchomości – lokalu mieszkalnym przy [...] stanowi źródło przychodu skarżącej. W interpretacji uprzednio wydanej na wniosek skarżącej organ akcentował, że zbycie tego udziału (21 kwietnia 2023 roku) nastąpiło przed upływem pięciu lat od jego nabycia (24 stycznia 2023 roku – data zawarcia umowy o podział majątku wspólnego). Odnosząc się do spornej w niniejszej sprawie kwestii kosztów uzyskania powyższego przychodu, należy zgodzić się z organem interpretacyjnym, że w tym zakresie znajdzie w sprawie zastosowanie art. 22 ust. 6c ustawy o PIT. Zgodnie z jego treścią koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Jak wyjaśnił tutejszy sąd w prawomocnym wyroku z 16 lipca 2021 roku w spawie III SA/Wa 2254/20, jeśli nieruchomość została nabyta w sposób odpłatny, podatnik ma prawo przy dokonywaniu rozliczenia sprzedaży tej nieruchomości uwzględnić nie tylko nakłady, które poczynił na tę nieruchomość (które zwiększyły jej wartość), ale również udokumentowane wydatki, które poniósł na jej nabycie. Uprawnienie wynikające z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT jest konsekwencją zasady, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega dochód. Skoro podatnik w celu nabycia składnika majątku – tu nieruchomości – musiał ponieść koszty, to opodatkowaniu podlega tylko kwota stanowiąca nadwyżkę między kwotą, którą musiał wydać, by nieruchomość nabyć, a kwotą, którą uzyskał z późniejszej sprzedaży tej nieruchomości. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni zgadza się ze stanowiskiem wyrażanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że w sytuacji zbycia nieruchomości lub prawa nabytego w drodze zamiany, kosztem uzyskania przychodu jest wartość nieruchomości lub prawa, które zostały przekazane na rzecz kontrahenta w zamian za składnik majątku, który został następnie zbyty. W powołanym wyżej orzeczeniu, tutejszy sąd stwierdził, że w przypadku sprzedaży nieruchomości lub prawa nabytego w drodze zamiany, kosztem nabycia składającym się na koszt uzyskania przychodu jest określona w umowie zamiany wartość nieruchomości lub prawa przekazanego na rzecz kontrahenta w zamian za nieruchomość lub prawo będące przedmiotem sprzedaży. Analogiczny pogląd został wyrażony przez Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z z 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1119/17 oraz prawomocnym prawomocny wyrok WSA Warszawie z 19 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2048/19. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, nie można uznać za prawidłowe stanowiska organu interpretacyjnego za prawidłowe. W świetle okoliczności niniejszej sprawy przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nie może budzić wątpliwości, że nabycie przez skarżącą od jej ojca udziału w lokalu mieszkalnym przy [...], nastąpiło w okolicznościach analogicznych do umowy zamiany. Zgodnie z treścią art. 603 kodeksu cywilnego, Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Przy czym pamiętać należy, że zgodnie z treścią art. 155 § 1 kodeksu cywilnego, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. W ocenie sądu umowa zawarta przez skarżącą z jej ojcem, choć formalnie stanowiła umowę o podział majątku wspólnego, nosiła cechy umowy zamiany, zdefiniowanej w powołanym wyżej przepisie kodeksu cywilnego. W wyniku zawartej z ojcem umowy skarżąca nabyła udział (1/2) w prawie własności lokalu przy [...]. W zamian za nabycie tego udziału, skarżąca przeniosła na ojca udział wynoszący 3/6 w prawie własności nieruchomości położonej w L. oraz udział wynoszący 1/2 w prawie własności lokalu położonego przy [...] w W. W tych okolicznościach – dokładnie opisanych we wniosku – należy w pełni zgodzić się ze skarżącą, która stwierdziła, że należy uznać, iż umowa o podział majątku wspólnego zawarta przez nią z ojcem ma charakter umowy zamiany udziałów w nieruchomościach. W ocenie sądu, udziały w nieruchomości w L. i lokalu przy [...], które skarżąca przekazała na rzecz ojca w ramach umowy o podział majątku wspólnego stanowią w istocie "cenę" nabycia przez skarżącą udziału w nieruchomości przy [...] w W. W konsekwencji, udziały w nieruchomościach przekazanych przez skarżącą na rzecz jej ojca (ich wartość) stanowią zatem koszt nabycia udziału w lokalu przy [...] w W., w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o PIT. Przeciwne stanowisko organu interpretacyjnego, bez wątpienia narusza ten przepis, co słusznie zarzuca strona skarżącą. Opisanej wyżej sposób nabycia spornego udziału w lokalu przy [...] wynika jednoznacznie z okoliczności przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulnej. Wskazano w nim w sposób precyzyjny jakiego rodzaju przesunięcia majątkowe nastąpiły w wyniku zawarcia przez skarżącą umowy z jej ojcem. Dlatego nie można uznać za prawidłowe stanowiska z odpowiedzi na skargę. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ interpretacyjny stwierdził, że we wniosku skarżąca wskazała, że zawarła z ojcem "umowę o podział majątku wspólnego" i z tych przyczyn organ nie odniósł się w interpretacji do skutków zawarcia umowy zamiany. W ocenie sądu akcentowany przez Dyrektora KIS brak spłat i dopłat wynikający z umowy zawartej przez skarżącą z ojcem, podkreśla charakter tej umowy analogiczny do umowy zamiany. Mając na uwadze przedstawione wcześniej naruszenie przez Dyrektor KIS przepisów prawa materialnego, zaskarżona interpretacja została uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 146 § 1 ppsa, o czym sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ interpretacyjny uwzględni ocenę prawną przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z § 4 ppsa. Łączną kwotę 697 zł zasądzoną z tego tytułu na rzecz skarżącej stanowią: wpis od skargi: 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika - 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł. Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.