III SA/Wa 1564/13

Dnia 27 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu wniosku S. Z. i R. Z. z dnia 16 maja 2013 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi S.Z. i R. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący – S. Z. i R. Z. , pismem z 16 maja 2013 r. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie w kwocie ponad 10 000 zł. Uzasadniając wniosek, wskazali iż uzyskują niewielkie dochody ze stosunku pracy oraz ze świadczenia emerytalnego, które w całości przeznaczają na bieżące utrzymanie, niezbędne opłaty oraz na leczenie. Skarżący podniósł, iż korzysta z zabiegów rehabilitacyjnych, a jego małżonka po operacjach wymaga stałego zażywania leków i stosowania specjalistycznej diety. Ponadto nie posiadają oszczędności. W ocenie Skarżących konieczność wykonania zaskarżonej decyzji może "...doprowadzić do spowodowania..." trudnych do odwrócenia skutków zdrowotnych ze względu na konieczność przerwania leczenia, co z kolei może wywołać negatywne skutki zdrowotne, względnie może spowodować problemy w realizacji bieżących zobowiązań finansowych, a nawet pozbawić środków koniecznych do bieżącej egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten przyznaje stronie prawo do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skorzystanie z tej możliwości wiąże się z obowiązkiem takiego sformułowania wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przynajmniej jednej z dwóch wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie i literaturze konsekwentnie podkreśla się, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Obowiązkiem strony jest więc poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie – Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. postanowienia NSA: z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07; z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09; z 10 grudnia 2010 r., II FZ 536/10; z 1 marca 2011 r., II FZ 17/11; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 4, Wolters Kluwer 2011, s. 229). W niniejszej sprawie uzasadnienie wniosku Skarżących sprowadza się do ogólnych twierdzeń o pozbawieniu ich płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności oraz sytuacji zdrowotnej. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.). Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. W sytuacji, gdy ponadto z okoliczności przedstawionych przez Skarżących nie wynika, aby wykonanie decyzji miało zagrozić ich bytowi, nie sposób przyjąć, że wykonanie decyzji spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, wskazane we wniosku argumenty nie mogą stanowić podstawy do wydania orzeczenia zgodnego z ich oczekiwaniami. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.