III SA/Wa 1685/13

Dnia 30 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, , po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] stycznia 2013 r. odmawiającą Skarżącej – K. K., stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych pobranym w związku z odkupieniem jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym. W decyzji zamieszczono pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Decyzję doręczono Skarżącej 6 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 70 akt administracyjnych), a więc 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał 5 czerwca 2013 r. (środa). Pismem z 3 czerwca 2013 r., nadanym w urzędzie pocztowym 4 czerwca 2013 r., Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję. Jako adresata przesyłki wskazała Dyrektora Izby Skarbowej w W., jednak na kopercie podała adres [...] Urzędu Skarbowego w W.. Na tenże adres skarga została wysłana i wpłynęła do organu pierwszej instancji 6 czerwca 2013 r. (prezentata na egzemplarzu skargi). Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. pismem z 11 czerwca 2013 r. W tym też dniu skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. (k. 74 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O takim sposobie wnoszenia skargi Skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji. Wynika z powyższego, że dla prawidłowego wniesienia skargi konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia oraz wniesienie jej w tym terminie do właściwego organu administracji, tj. organu, który wydał zaskarżony akt. Warunki te muszą być spełnione łącznie. Aby zachować termin do złożenia skargi Skarżąca powinna była bądź to złożyć skargę przed jego upływem w siedzibie właściwego organu, bądź to nadać skargę pocztą na adres tego organu. W drugiej z tych sytuacji pismo uważa się za wniesione w dniu nadania w placówce pocztowej (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Przyjmuje się przy tym, że warunkiem skuteczności nadania skargi za pośrednictwem poczty jest zaadresowanie pisma pod aktualny – właściwy adres organu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lutego 2012 r. sygn. akt II GSK 225/12; Lex nr 1137921). W niniejszej sprawie Skarżąca nadała skargę w placówce pocztowej z zachowaniem 30-dniowego terminu, jednakże wysłała ją na adres Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W., a więc na adres organu niewłaściwego. Wprawdzie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. przesłał skargę organowi właściwemu, ale uczynił to już po upływie terminu na wniesienie skargi. W rezultacie Dyrektor Izby Skarbowej w W. otrzymał skargę dopiero 11 czerwca 2013 r. Oceniając konsekwencje takiego stanu rzeczy przede wszystkim wyjaśnić należy, że nie będą tu miały zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, regulujące skutki wniesienia podania do organu niewłaściwego w sprawie. Skarga jest bowiem pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne i w związku z tym nie dotyczą jej przepisy o postępowaniu podatkowym. W świetle natomiast Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest podstaw do uznania, iż 4 czerwca 2013 r., tj. dzień nadania skargi na adres Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. jest datą wniesienia skargi. W tym dniu bowiem skarga nie została wniesiona do organu, który wydał zaskarżone w sprawie orzeczenie. Nadanie skargi na błędny adres wykluczyło terminowe doręczenie skargi organowi podatkowemu, za pośrednictwem którego skarga powinna być złożona. Jako że skarga wpłynęła do organu pierwszej instancji 6 czerwca 2013r., organ ten nie miał możliwości przekazania jej Dyrektorowi Izby Skarbowej, tak aby termin upływający 5 czerwca 2013r. został zachowany. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 czerwca 2013r. sygn. akt II GSK 937/13, z 27 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1597/08, z 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09; dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, skoro art. 54 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w momencie jej bezpośredniego złożenia bądź nadania do organu właściwego. W realiach niniejszej sprawy za dzień wniesienia skargi uznać zatem należy 11 czerwca 2013 r., ponieważ tego dnia skarga została faktycznie przekazana właściwemu organowi Okoliczność, iż uczynił to Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W., a nie Skarżąca, nie ma w takiej sytuacji znaczenia. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa pocztowego, przesyłkę lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. W związku z powyższym operator pocztowy nie może dowolnie doręczać przesyłki, nawet gdy prawidłowy adres jest mu znany. Uznając zatem za dzień wniesienia skargi 11 czerwca 2013 r. Sąd stwierdził, iż została ona wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął 5 czerwca 2013 r. W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.