II GSK 225/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. P. i D. Spółki z o.o. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1118/11 w sprawie ze skargi K. P. i D. Spółki z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 10 listopada 2011 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1118/11 odrzucił skargę K. P. i D. Spółki z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 marca 2011 r. nr -[...] nakładającą karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wyjaśnił, że powodem podjęcia powyższego rozstrzygnięcia było wniesienie skargi z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w ustawie na złożenie tego środka zaskarżenia. Ostateczna decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 14 marca 2011 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do akt administracyjnych sprawy. Pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. strona nadała w Urzędzie Pocztowym w K., za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Do skargi Spółka załączyła wniosek o przywrócenie terminu, w którym wskazała, że przy pierwszym wysłaniu skargi w dniu 11 kwietnia 2011 r. omyłkowo podała nieaktualny adres organu przy ul. M. 42, jednakże podkreśliła, iż przesyłka została nadana w terminie. Spółka wyjaśniła, że była to oczywista omyłka pisarska spowodowana automatycznym zadziałaniem komputera używanego do sporządzania skargi. Sąd I instancji postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. nie uwzględnił powyższego wniosku Skarżącej, gdyż stwierdził, że podana okoliczność dostatecznie nie uprawdopodabnia braku jej winy w niezachowaniu terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Stanowisko to podtrzymał Naczelny Sąd Administracyjny i postanowieniem z dnia 6 października 2011 r. o sygn. akt II GZ 446/11 oddalił zażalenie wniesione przez Skarżącą w tym zakresie. Termin do złożenia skargi upłynął w dniu 13 kwietnia 2011 r. Wobec tego wniesienie ww. pisma procesowego z dniem 19 kwietnia 2011 r. było spóźnione. W tych okolicznościach Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. i orzekł o odrzuceniu skargi Spółki. Na postanowienie Sądu I instancji K. P. i D. Spółka z o.o. w K. wniosła skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy: -art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie tj. odrzucenie skargi na decyzję organu w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z powołaniem się na brak wniesienia skargi w terminie w sytuacji, gdy bezspornym jest, że Skarżąca wniosła skargę w terminie do właściwego organu lecz pod niewłaściwy adres, - art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie tj. odrzucenie skargi na decyzję organu w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z powołaniem się na brak wniesienia skargi w terminie w sytuacji, gdy bezspornym jest, że Skarżąca wniosła skargę w terminie do właściwego organu z uwzględnieniem jego siedziby w W. – jedynie pod niewłaściwy poprzedni adres ulicy, - art. 45 p.p.s.a. w związku z art. 175 Konstytucji RP poprzez pozbawienie Skarżącego prawa do rozstrzygnięcia jego sprawy przez sąd administracyjny w wyniku niewłaściwego zastosowania przepisów art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 p.p.s.a. oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Spółka podniosła, że pierwotnie skarga została przesłana w terminie pod dotychczasowy adres organu w W.. Zatem sam organ pośredniczący jak i jego siedziba były prawidłowe. Jedynie nieprawidłowy był adres pocztowy. Placówka pocztowa zwróciła przesyłkę Skarżącej z uwagi na błędny adres. W takiej sytuacji, zdaniem Skarżącej placówka pocztowa powinna była dostarczyć przesyłkę zawierającą skargę pod nowy, zmieniony adres, gdyż adresat - organ został właściwie określony. Mając to na uwadze Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie na podstawie art. 182 § 1 p.p.s.a. skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Zasada związania Sądu podniesionymi przez stronę zarzutami w skardze kasacyjnej ma zastosowanie do spraw rozpoznawanych zarówno na rozprawie jak i na posiedzeniu niejawnym. W sprawie objętej skargą kasacyjną strona zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 marca 2011 r. w sytuacji, gdy strona nie uchybiła ustawowemu terminowi trzydziestu dni na wniesienie wspomnianego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie powyższego terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Według art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W sprawie objętej skargą kasacyjną Skarżąca – K. P i D. Spółka z o.o. początkowo nadała skargę na decyzję organu w dniu 11 kwietnia 2011 r. w Placówce Pocztowej w K., co potwierdza data stempla pocztowego. Jednakże skarga została zaadresowana na błędny (nieaktualny) adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego tj. na ul. M. w W. Dopiero kolejnym pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r., po zwrocie przez Pocztę Polską wcześniejszego pisma z adnotacją "wyprowadził się" strona nadała skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na prawidłowy adres organu. Tę datę Sąd I instancji przyjął jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że decyzję ostateczną organu doręczono Spółce w dniu 14 marca 2011 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 13 kwietnia 2011 r. Warunkiem skuteczności nadania skargi za pośrednictwem poczty było zatem zaadresowanie pisma pod aktualny - właściwy adres organu. Nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej, że skoro pismo zawierające skargę zostało nadane 11 kwietnia 2011 r., na dawny adres organu a nazwa organu pozostała taka sama, to skarga została nadana w ustawowym terminie zaś Poczta Polska powinna była samodzielnie przekazać przesyłkę na obecny adres organu. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 54 p.p.s.a. wskazuje na pośredni, tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego składa się zatem za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wprawdzie, skargi nie ma jeszcze w tym momencie w sądzie, ale z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne. Powstałe na gruncie art. 54 § 1 p.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych, jest jednoznaczne w swojej ocenie, że dla zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 30 stycznia 2008 r. o sygn. akt II FSK 1724/06, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r. o sygn. akt II OSK 338/08, postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2011 r. o sygn. akt II FSK 2405/10. Wobec powyższego warunkiem skutecznego doręczenia będzie więc podanie właściwej nazwy organu oraz adresu pocztowego tj. nazwy ulicy, numeru budynku (lokalu) i kodu pocztowego. Taka sytuacja nie wystąpiła w tej sprawie, dlatego konieczne było ponowne wysłanie skargi na właściwy już adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego, co jednak zostało dokonane przez stronę po terminie tj. 19 kwietnia 2011 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tych okolicznościach sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zakwestionowane postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było prawidłowe. Sąd I instancji nie popełnił zarzucanych mu uchybień w zakresie prawa procesowego, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. postanowił oddalić skargę kasacyjną.