III SA/Wa 1785/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz, sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu zgłoszenia celnego, określenia kwoty różnicy podatku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej wraz z byłym wspólnikiem oddala skargę Z akt sprawy wynika, iż w dniu 10 maja 2007 r. A. Sp. z o. o., działając na podstawie upoważnienia bezpośredniego udzielonego przez firmę S. s.c. T. M., M. R. dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru w postaci: "Kulki paintballowe - 2340 kartonów" objętych kodem TARIC 9503008190 z zerową stawką celną oraz stawką podatku VAT w wysokości 22% (poz. 1), wg dokumentu SAD nr OGL/445020/005400 z dnia 10 maja 2007 r. Przedmiotowe zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992r. z późn. zm.) [dalej WKC] zostało przyjęte, a towar objęto procedurą dopuszczenia do obrotu, wg kodu TARIC zadeklarowanego przez zgłaszającego. W wyniku przeprowadzonej, na podstawie art. 78 ust. 2 WKC kontroli zgłoszenia celnego, stwierdzono nieprawidłowości związane z klasyfikacją taryfową towarów objętych poz. 1 zgłoszenia celnego nr OGL/445020/005400 z dnia 10 maja 2007 r. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2011 r. wszczęto postępowanie w zakresie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru, stawki cła oraz kwoty długu celnego. Natomiast postanowieniem z dnia 1 lutego 2012 r. wszczęto postępowanie w celu określenia należnego podatku z tytułu importu towarów. Postępowanie to zakończono w dniu 25 lipca 2011 r. informując Stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego zgodnie z art. 200 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; - dalej: O.p.). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. określił klasyfikację taryfową, stawkę cła oraz kwotę długu celnego od towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym odstępując jednocześnie od księgowania różnicy tych należności Natomiast decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. organ celny I instancji określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług. Od powyższej decyzji pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r. T. M., dalej jako Skarżący złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie, wstrzymanie wykonania oraz odstąpienie od poboru odsetek. Sygn. akt III SA/Wa 1785/13 Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy; tj; 1) art. 121 § 1 i 2, oraz art. 187 § 1 o.p. polegające na braku zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego 2) art. 210 § 4 ordynacji podatkowej polegające na braku sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego, zgodnego z ww. przepisem. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ wskazując na treść art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 33 ust. 2, art. 29 ust. 13, art. 29 ust. 15, art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji odnośnie kwoty podatku od towarów i usług dla towaru określonego w poz. 2 zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Organ wskazał, iż zaskarżona decyzja nie rozstrzyga kwestii klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru, przesądzonej już decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] sierpnia 2011 r. skorygowaną decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013r. Organ wyjaśnił, iż w postępowaniu podatkowym Strona nie może skutecznie kwestionować podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy o elementach tej podstawy przesądza decyzji wydana w postępowaniu celnym. Organ II instancji jest związany rozstrzygnięciem jakie zapadło w przedmiocie klasyfikacji taryfowej. Ponowne ustalenie klasyfikacji taryfowej wykraczałoby poza przedmiot postępowania niniejszej sprawy. Organ nie zgodził się z zasadnością zarzutów naruszenia art. 121 § 1 i 2 oraz art. 187 § 1 O.p. Zaznaczył, iż uzyskane przez organ I instancji informacje dawały podstawy do ustalenia tożsamości towaru i w sposób nie budzący wątpliwości umożliwiały jego zaklasyfikowanie do właściwego kodu Taryfy celnej. Organ za niezasadny uznał także zarzut naruszenia art. 210 § 4 O.p. wskazując, iż organ pierwszej instancji w prawidłowy sposób dokonał subsumcji stanu faktycznego do normy prawnej. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie, w toku prowadzonego postępowania ustalono, iż zgłoszenia celnego nr OGL/445020/005400 z dnia 10 maja 2007r. dokonała A. Sp. z o. o., działając jako przedstawiciel bezpośredni na podstawie upoważnienia udzielonego przez firmę S. S.C.. T. M., M. R. W chwili obecnej Sygn. akt III SA/Wa 1785/13 przedmiotowa spółka działa w zmienionym składzie wspólników. Skarżący jest wspólnikiem od początków jej powstania tj. od dnia 1 maja 1999r., zaś M. R. był wspólnikiem spółki w okresie od dnia 26 września 1999 r. do dnia 21 stycznia 2010 r. W związku z powyższym, organ II instancji uznał, iż odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe wynikające z ww. zgłoszenia celnego z dnia 2 lipca 2007 r. ponosi Skarżący jako wspólnik S.C. "S." oraz M. R. jako były wspólnik S.C. "S." Podkreślił, iż zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstałe w okresie gdy osoby te były wspólnikami spółki i wynikało z działalności gospodarczej spółki. Organ stwierdził, iż bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług należnym z tytułu importu przedmiotowego towaru został przerwany przed upływem terminu przedawnienia określonego w art. 70 § 1 O.p. wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został powiadomiony (art. 70 § 4 O.p. ). Wskazał, iż w niniejszej sprawie w związku z nieuregulowaniem zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] sierpnia 2011 r. w dniu 3 grudnia 2012r. wystawiono tytuł wykonawczy nr [...] wobec M. R. oraz tytuł wykonawczy nr [...] wobec Skarżącego. Odpis tytułu wykonawczego wystawionego wobec z Skarżącego ostał doręczony zobowiązanemu w dniu 17 grudnia 2012r.,.zaś odpis tytułu wykonawczego wystawionego wobec M. R. uznano za doręczony zobowiązanemu w dniu 31 grudnia 2012r. (na podstawie art.44 Kpa). W dniu 12 grudnia 2012r. wobec Skarżącego sporządzono zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, które skierowano do kilkudziesięciu central bankowych. Natomiast w dniu 13 grudnia 2012r. wobec M. R. sporządzono zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, które również skierowano do kilkudziesięciu central bankowych. W związku z powyższym Organ uznał, iż w rozpoznawanej sprawie przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostały wystawione tytuły wykonawcze wynikające z decyzji wymiarowej Naczelnika Urzędu Celnego w P. oraz na ich podstawie dokonano czynności egzekucyjnych w postaci zajęcia rachunków bankowych. Dodatkowo zaś wspólnicy spółki zostali Sygn. akt III SA/Wa 1785/13 powiadomieni o zajęciu rachunków bankowych: w dniu 17 grudnia 2012 - Skarżący) i w dniu 31 grudnia 2012r. (w trybie art. 44 Kpa) – M. R. W skardze na powyższą decyzję Skarżący wniósł o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. polegające na niezawieszeniu postępowania, pomimo tego, iż rozstrzygnięcie sprawy zależy od decyzji innego organu oraz sądu, co w sposób istotny podrywa zaufanie do działania organów podatkowych. W uzasadnieniu wskazał, iż organ miał świadomość, że Skarżący będzie kwestionował wydaną decyzję określającą klasyfikację taryfową, w związku z tym wydanie jeden dzień później ( a zatem w chwili, gdy decyzja dot. klasyfikacji taryfowej nie była jeszcze ostateczna, bo nie była doręczona stronie) decyzji dotyczącej określenia podatku VAT jest nieuzasadnione i sprzeczne z art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Organ winien bowiem zawiesić postępowanie do czasu ostatecznego i prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy dot. przyjętej klasyfikacji taryfowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W., podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. 1 § 1 i 2 ustawy 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 256 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, wymienione w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." mogą być wyeliminowane z obrotu prawnego w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem. Skarga analizowana według powyższych kryteriów okazała się nieuzasadniona. Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest okoliczność, czy Dyrektor Izby Celnej w W. wydając decyzję z [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty podatku VAT dotyczącego zgłoszenia celnego był zobowiązany na podstawie zawiesić postępowanie do czasu rozpatrzenia zagadnienia wstępnego - Sygn. akt III SA/Wa 1785/13 prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie określenia klasyfikacji taryfowej zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Skarżący argumentował, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją winno być zawieszone, natomiast zdaniem organu odwoławczego w sprawie nie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 O.p. wskazać trzeba, że zgodnie z tym przepisem Organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Mając na uwadze ugruntowane poglądy orzecznictwa sądowoadministracyjnego (por. np. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r., I SA/Łd 970/03; wyrok NSA z dnia 28 listopada 1997 r" I SA/Lu 1199/96, Dor. Pod. 1998, nr 5, s. 31; wyrok NSA z dnia 21 września 1993 r., SA/Po 3224/92, OPS 1995, nr 5, poz. 121; wyrok NSA z dnia 18 lutego 2010 r., II FSK 1586/08, , dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), jak i piśmiennictwa (P. Pietrasz, Komentarz do art. 201 ustawy - Ordynacja podatkowa, Lex/el 2013 (pkt 3); A. Olesińska, Postępowanie podatkowe z udziałem spadkobierców podatnika, Prawo i Podatki, Wydanie specjalne 2008, nr 5, s. 26; G. Łaszczyca, Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Kraków 2005, s. 100; K. Radzikowski, glosa do wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2007 r., I SA/GI 566/07, Mon. Pod. 2009, nr 8, s. 49) przyjąć należy, że z tego przepisu wynikają cztery elementy składające się na konstrukcję tej przesłanki zawieszenia postępowania, a mianowicie, iż zagadnienie wstępne: a) wyłania się w toku postępowania podatkowego; b) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; c) wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; d) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Stwierdzić zatem należy, że zagadnienie wstępne następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej i to uwarunkowanie ma bezpośredni - a nie pośredni - wpływ na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Nadto ocena zagadnienia wstępnego nie Sygn. akt III SA/Wa 1785/13 może należeć, jeżeli prowadzić miałaby ona do zawieszenia postępowania, do organu rozpoznającego sprawę, lecz do innego organu lub sądu. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że w sprawie dotyczącej określenia klasyfikacji taryfowej zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., jak i w sprawie określenia kwoty podatku VAT dotyczącego zgłoszenia celnego zakończonej decyzją z [...] kwietnia 2013 r. – właściwy był ten sam organ - Dyrektor Izby Celnej w W. Znamienne jest to, że w piśmiennictwie i orzecznictwie przesłankę "właściwości innego organu lub sądu do rozstrzygania zagadnienia wstępnego" rozumie się nie funkcjonalnie, a statycznie. Ma to być wyłącznie "inny organ administracji publicznej", a nie ten sam, lecz orzekający w innej zbliżonej przedmiotowo sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 1991 r., IV SA 569/91, ONSA 1992, nr 1, poz. 13; postanowienie NSA z dnia z dnia 26 września 1991 r., I SA 768/91, Wspólnota 1992, nr 10, s. 21; G. Łaszczyca, Komentarz do art. 97 Kodeksu postępowania administracyjnego 1 sierpnia 2010 r., Lex/el 2010 (pkt 2). W rozpatrywanej sprawie właściwym zarówno do rozstrzygnięcia w sprawie celnej - określenia klasyfikacji taryfowej, jak i podatkowej - określenia kwoty podatku VAT dotyczącego zgłoszenia celnego właściwy był ten sam organ - Naczelnik Urzędu Celnego w P. a następnie Dyrektor Izby Celnej w W. W rezultacie nie można zgodzić się z zarzutem skargi, że Organ odwoławczy naruszył art. 201 § 1 pkt 2 O.p. W prowadzonym postępowaniu podatkowym, nie zaistniały bowiem przesłanki do zastosowania ww. artykułu Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, iż decyzja podatkowa została wydana bez uprzedniego określenia klasyfikacji taryfowej towaru, wskazać trzeba, że w rozpatrywanej sprawie przed wydaniem zaskarżonej decyzji z [...] kwietnia 2013 r. została wydana decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję pierwszej instancji określającą prawidłową kwotę należności celnych. Podkreślenia wymaga, iż decyzje podejmowane przez organ drugiej instancji w wyniku rozpatrzenia odwołania Strony są ostateczne w administracyjnym toku instancji. Co prawda do momentu wydania decyzji w sprawie określenia podatku VAT decyzja celna nie została doręczona Skarżącemu, jednak z przeprowadzonej przez Sąd analizy akt administracyjnych wynika, że w późniejszym terminie została ona doręczona stronie. Ponadto Sądu ustalił, że skarga na decyzję w przedmiocie określenia klasyfikacji Sygn. akt III SA/Wa 1785/13 taryfowej z 25 kwietnia 2013 r. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 września 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1639/13. Sąd będąc z urzędu zobowiązanym do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa nie znalazł również innych uchybień, które uzasadniałyby jej uchylenie. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.