III SA/Wa 1867/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji E. G. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2007 r. Skarżąca w skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go trudną sytuacją materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego wyżej przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać jednak należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013r., sygn. akt II FZ 193/13, z dnia 5 maja 2005r., sygn. akt I OZ 371/05). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006r., sygn. akt II FZ 882/05). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (vide: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). W niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej. Sąd uznał, że nie nadaje się ona do wykonania, ponieważ nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Zaskarżona decyzja nie nakłada na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu wykonania takiej decyzji. Nie zależnie od powyższego należy zauważyć w tym miejscu, iż z treści przedmiotowego wniosku Skarżącej wynika, że rzeczywistą jej intencją było spowodowanie wstrzymania egzekucji zaległych zobowiązań podatkowych, które jednak – jak wynika z treści zaskarżonej decyzji – zostały wcześniej określone Skarżącej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2011 r., tj. decyzją organu podatkowego, która nie została wydana w granicach tej samej (niniejszej) sprawy administracyjnej. Sąd może, co prawda, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymać w toku postępowania sądowoadministracyjnego wykonanie także innych decyzji, niż ta która była przedmiotem zaskarżenia w złożonej przez stronę skardze do sądu administracyjnego, jednakże może to być jedynie decyzja wydana w granicach tej samej sprawy administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2484/12). Natomiast w niniejszej sprawie, jak to już wskazano powyżej, nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Wobec faktu, iż zaskarżona decyzja nie nakłada na podatnika żadnego obowiązku, który podlegałby wykonaniu, w szczególności nie zobowiązuje Skarżącej do zapłaty zaległości podatkowej bądź innych należności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.