III SA/Wa 1886/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Anna Sękowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2015 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2014 r. nr IPPB5/423-982/13-2/MW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę B. Sp. z o. o. (dalej zwana: Spółką lub Skarżącą) złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów od wyrejestrowanych urządzeń do gier. Spółka wyjaśniła, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje świadczenia usług hazardowych za pomocą urządzeń do gier o niskich wygranych. Urządzenia stanowią jej własność i zostały nabyte w celu wykonywania działalności gospodarczej. W związku ze zmianą sytuacji rynkowej dla branży hazardowej, Spółka podejmie działania polegające na wyrejestrowaniu z Urzędu Celnego części posiadanych urządzeń do gier ze względu na brak możliwości ich użytkowania w świadczeniu usług hazardowych przez Spółkę. Urządzenia po wyrejestrowaniu będą w posiadaniu Spółki. Od wyrejestrowanych urządzeń będą dokonywane odpisy amortyzacyjne na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011, Nr 74 poz. 397 ze zm., dalej zwaną: u.p.d.o.p.) do miesiąca, w którym dojdzie do zrównania odpisów amortyzacyjnych z wartością początkową środka trwałego, zbycia lub likwidacji. Część urządzeń po wyrejestrowaniu zostanie w terminie późniejszym sprzedana w całości lub częściach, natomiast pozostała część zostanie wydzierżawiona. Ponadto w niektórych urządzeniach mogą być dokonane modyfikacje i następnie ich wydzierżawienie. Spółka obecnie prowadzi i będzie prowadzić działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a co za tym idzie wyrejestrowanie urządzeń nie będzie związane ze zmianą rodzaju działalności gospodarczej. W związku z powyższym Spółka zapytała czy będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów od wyrejestrowanych urządzeń do gier? Zdaniem Spółki, w świetle przepisu art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p. kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a - 16m z uwzględnieniem art. 16 u.p.d.o.p.. Z analizy tego przepisu wynika, że kosztem uzyskania przychodów mogą być odpisy z tytułu zużycia środka trwałego, jeżeli odpisy te są dokonywane na podstawie regulacji art. 16a-16m oraz nie są one wymienione w katalogu art. 16 u.p.d.o.p.. W związku z tym istotnym z podatkowego punktu widzenia jest to, aby nabyte urządzenie, spełniało warunki przewidziane dla środka trwałego wynikające z art. 16a u.p.d.o.p.. Zdaniem Skarżącej odpisy amortyzacyjne od wyrejestrowanych urządzeń do gier mogą być zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż będą one wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika i posłużą do wygenerowania potencjalnego przychodu podatkowego. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2014r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji Minister Finansów wskazał, że u.p.d.o.p. nie definiuje wprost czym jest amortyzacja, tym niemniej przyjmuje się, że amortyzacja jest pojęciem związanym z aktywami trwałymi – odpisy amortyzacyjne dokonywane są bowiem od pozycji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co potwierdzają, m. in. przepisy art. 16a i art. 16b tej ustawy. W znaczeniu ekonomicznym amortyzacja oznacza zmniejszenie lub utratę wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej na skutek ich zużycia w wyniku normalnego używania, korzystania z nich. Istotą amortyzacji jest rozłożenie w czasie jednorazowego wydatku poniesionego na zakup, czy wytworzenie danego środka trwałego. W ocenie Ministra Finansów w rozpatrywanej sprawie istotne jest właściwe zinterpretowanie art. 16a ust. 1 u.p.d.o.p.. Minister wyjaśnił, że ustawodawca w przepisie tym posługuje się wyrażeniami "wykorzystywane przez podatnika na potrzeby" oraz "prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą". Wyrażenia te wskazują na to, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wiąże się z bezpośrednim, a więc fizycznym ich wykorzystywaniem (używaniem) przez podatnika. Z opisu zdarzenia przyszłego w sprawie wynika, że część własnych środków trwałych Spółki, tj. część urządzeń do gier zostanie wyrejestrowana – tzn. wycofana z eksploatacji ze względu na brak możliwości ich użytkowania w świadczeniu usług hazardowych przez Spółkę w związku ze zmianą sytuacji rynkowej dla branży hazardowej. W wyniku analizy wskazanej przez Spółkę przyczyny wycofania (wyrejestrowania) środków trwałych z eksploatacji należy stwierdzić, że wygasła w sposób trwały zasadnicza przesłanka dla możliwości podatkowej amortyzacji określona w art. 16a ust. 1 u.p.d.o.p., tj. przesłanka wykorzystywania przez Spółkę środków trwałych (wyrejestrowanych urządzeń do gier) na potrzeby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W ocenie Ministra Finansów mając na uwadze literalne brzmienie art. 16a ust. 1 u.p.d.o.p. Spółka, wobec niedopełnienia wymogów nałożonych tym przepisem, nie ma podstaw prawnych do tego aby odpisy amortyzacyjne od wyrejestrowanych urządzeń do gier zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie pozostaje fakt, że Spółka nie zaprzestała działalności w zakresie, w której były używane, tj. w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Minister Finansów wyjaśnił, że istnieje zasadnicza różnica pomiędzy czasowym wyłączeniem z użytkowania środka trwałego, który jest kompletny i w każdej chwili zdatny do użytku, a sytuacją opisaną we wniosku, gdzie środek trwały został wycofany (wyrejestrowany) z eksploatacji w prowadzonej działalności gospodarczej. W pierwszym przypadku, jeżeli podatnik podejmie decyzję o przywróceniu składnika majątku trwałego do użytkowania to bez przeszkód może on być nadal wykorzystywany jako środek trwały w prowadzonej działalności. W drugiej sytuacji natomiast urządzenie do gier nie będzie już wykorzystywane i – jak wynika z wniosku – może być przeznaczone do sprzedaży (także w częściach), jak również wydzierżawione. W niektórych urządzeniach mogą być dokonane modyfikacje i następnie ich wydzierżawienie. W związku z powyższym, Spółka winna zakończyć amortyzację podatkową wycofanych z eksploatacji (wyrejestrowanych) urządzeń do gier, które nie będą już wykorzystywane w działalności Spółki. Zdaniem Ministra Finansów ostatnim miesiącem, w którym mogą być dokonane odpisy amortyzacyjne będzie miesiąc wyrejestrowania urządzeń. W związku z powyższym organ stanowisko Spółki przedstawione we wniosku, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne od wyrejestrowanych urządzeń do gier mogą być zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów gdyż będą one wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika i posłużą do wygenerowania potencjalnego przychodu podatkowego, uznał za nieprawidłowe. Minister Finansów podkreślił, że brak możliwości zaliczania do kosztów odpisów amortyzacyjnych od niewykorzystywanych środków trwałych nie oznacza, że niezamortyzowana część ich wartości początkowej nigdy nie stanie się kosztem podatkowym. W przypadku sprzedaży środka trwałego zastosowanie znajdzie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.d.o.p., zgodnie z którym wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. Natomiast w sytuacji likwidacji środków trwałych, ustawodawca dopuszcza możliwość zaliczenia do kosztów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, pod warunkiem, że nie utraciły one przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju działalności – art.. 16 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p.. W przypadku zaś "przerobienia" urządzeń do gier na np. urządzenia rozrywkowe należy ustalić wartość początkową nowych środków trwałych w oparciu o przepisy ustawy (jednakże w chwili obecnej zagadnienie to nie jest przedmiotem wniosku). Skarżąca, nie zgadzając się z wydaną interpretacją złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Interpretacji zarzuciła naruszenie art. 16a ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p. przez błędną jego interpretację. Skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem Spółki przedstawiona przez Ministra Finansów interpretacja art. 16a ust 1 u.p.d.o.p. jest nieprawidłowa. Pojęcie wykorzystywania na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika należy rozumieć w sensie związku z prowadzoną działalnością gospodarczą a nie ściśle z czynnościami, do których był pierwotnie wykorzystywany środek trwały. Należy tutaj odróżnić wykorzystywanie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą a wykorzystywanie na potrzeby wykonywania działalności gospodarczej. Celem tak sformułowanego zapisu zdaniem Spółki było ograniczenie przez ustawodawcę możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, które nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Nie ma tutaj znaczenia czy środek jest wykorzystywany w sposób, w jaki był pierwotnie używany, ale istotne z podatkowego punktu widzenia jest to, aby był on wykorzystany lub też wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności zarobkowej przedsiębiorcy. W praktyce gospodarczej często się zdarza zmiana przeznaczenia środka trwałego po dłuższym okresie jego wykorzystywania niespowodowana zmianą rodzaju działalności gospodarczej. Nie oznacza to, że środek ten nie jest nadal wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W przypadku Spółki nie pozostawia wątpliwości fakt, iż urządzenia są nadal wykorzystywane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Część urządzeń – jak zostało to wskazane – zostanie sprzedana (w całości lub części). Natomiast pozostała część urządzeń będzie po wprowadzeniu zmian technicznych przedmiotem odpłatnej dzierżawy na rzecz innych podmiotów gospodarczych lub zostanie poddana likwidacji ze względów ekonomicznych (racjonalnych), co zabezpieczy Spółkę przed generowaniem kosztów finansowych. Skarżąca wskazała, że w stanie faktycznym nie występuje sytuacja, o której mowa w art. 16c pkt 5 u.p.d.o.p.. W tym przypadku nie dochodzi do zaprzestania działalności, w której urządzenia były używane, co jest także istotne dla uznania odpisów amortyzacyjnych, jako kosztów podatkowych. Ponadto zasadniczą przesłanką do uznania danego kosztu za koszt podatkowy jest spełnienie wymagań określonych w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.. Do czasu sprzedaży, likwidacji lub wydzierżawienia urządzenia Spółka może dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 6 w zw. z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie. |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r.,| |poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach | |skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres tej kontroli, jak wyjaśnił | |Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 8 stycznia 2007 r., sygn. akt I FPS 1/06 (ONSAiWSA 2007/2/27) obejmuje poprawność | |procesową, ustrojową i merytoryczną udzielonych interpretacji. W myśl art. 146 § 1 p.p.s.a., Sąd uchyla zaskarżoną interpretację w | |razie stwierdzenia naruszenia prawa, orzekając przy tym niezależnie od zarzutów i wniosków skargi oraz powołanej w niej podstawy | |prawnej (art. 134 § 1 p.p.s.a.), przy czym stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)–c) p.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje wówczas,| |gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub procesowego w stopniu – odpowiednio – mającym lub mogącym mieć istotny wpływ na | |wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. | |Dokonując kontroli zaskarżonego aktu według tak określonych kryteriów, Sąd nie stwierdził wskazanych powyżej naruszeń prawa | |obligujących go do uchylenia zaskarżonej interpretacji, uznając tym samym że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. | |Kontroli Sądu poddana została interpretacja indywidualna w przedmiocie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych stanowiących | |koszty uzyskania przychodów od wyrejestrowanych urządzeń do gier. | |Skarżąca stoi na stanowisku, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tych urządzeń po dniu wyrejestrowania jest możliwe, ponieważ | |urządzenia, jako będące w posiadaniu Spółki, są nadal wykorzystywane w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. | |Zdaniem Ministra Finansów, automaty z uwagi na ich wyrejestrowanie, nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej Skarżącej, | |wygasła bowiem w sposób trwały zasadnicza przesłanka dla możliwości podatkowej amortyzacji określona w art. 16a ust. 1 u.p.d.o.p., tj. | |przesłanka wykorzystywania przez Spółkę środków trwałych (wyrejestrowanych urządzeń do gier) na potrzeby prowadzonej przez nią | |działalności gospodarczej. | |W ocenie Sądu rację ma Minister Finansów twierdząc, że stanowisko Skarżącej jest nieprawidłowe. | |Ogólną definicję kosztów uzyskania przychodów zawiera art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze u.p.d.o.p., zgodnie z którym kosztami uzyskania | |przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów| |wymienionych w art. 16 ust. 1 tejże ustawy. Za koszty uzyskania przychodów należy zatem, zgodnie z utrwalonymi już poglądami judykatury| |(por. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 234/08, publik. w Centralnej | |Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl dalej w skrócie CBOSA), uważać takie wydatki, których poniesienie | |przez podatnika było spowodowane racjonalnym dążeniem i obiektywną możliwością osiągnięcia przychodu i które nie zostały wymienione w | |art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.. | |Podatnik podatku dochodowego od osób prawnych ma możliwość odliczenia od przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem jednak, iż będą | |one związane z opodatkowaną działalnością. Do tego rodzaju wydatków ponad wszelką wątpliwość należy zaliczyć odpisy amortyzacyjne | |dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a–16m. Stosownie bowiem do brzmienia art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p., kosztem uzyskania przychodów są | |odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16. Z powyższego wynika zatem, że | |tylko odpisy dokonywane zgodnie z tymi przepisami, stanowiąc odpisy amortyzacyjne w ujęciu podatkowym, mogą stanowić koszt uzyskania | |przychodów. | |Minister Finansów zasadnie podkreślił znaczenie, jakie w zakresie tego rodzaju kosztów (odpisów amortyzacyjnych), przypisać należy art.| |16a ust. 1 u.p.d.o.p.. W przepisie tym postanowiono, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c tej ustawy, stanowiące własność| |lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania | |między innymi budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane| |przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy | |najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 u.p.d.o.p., zwane środkami trwałymi. | |W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że przepis powyższy wprowadził | |dychotomiczny podział środków trwałych, od których wartości początkowej podatnik może dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Grupę pierwszą| |stanowią środki trwałe wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Do grupy| |drugiej należą natomiast środki trwałe oddane przez podatnika do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w | |art. 17a pkt 1 u.p.d.o.p. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2010 r. sygn. akt II FSK 1628/08; wyrok | |Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2109/13 oraz sygn. akt III SA/Wa | |2110/13, wyrok tegoż Sądu z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1650/13, publ. w CBOSA). | |W odniesieniu do pierwszej w wymienionych wyżej grup środków trwałych ustawodawca, jak słusznie zauważył Minister Finansów, posługuje | |się wyrażeniami "wykorzystywane przez podatnika na potrzeby" oraz "prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą". Zdaniem Sądu, | |uprawnione jest stanowisko organu, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tej grupy środków trwałych wiąże się z bezpośrednim, czyli| |fizycznym ich wykorzystywaniem (używaniem) przez podatnika. Takie rozumienie omawianego przepisu znajduje również potwierdzenie w | |treści art. 16c pkt 5 u.p.d.o.p. stanowiącego, że amortyzacji nie podlegają składniki majątku, które nie są używane na skutek | |zaprzestania działalności, w której te składniki są używane. Przy czym składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego| |po miesiącu, w którym zaprzestano tej działalności. | |Zważyć przy tym należało, że w przepisach regulujących zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych ustawodawca stosuje zamiennie wyrazy | |"używanie" oraz "wykorzystywanie", stanowiące terminy określające stosunek faktyczny, a nie prawny, podatnika do konkretnego środka | |trwałego. | |Wprowadzając kryterium "na potrzeby" ustawodawca nie sprecyzował, o jakie "potrzeby" w tym przypadku chodzi oraz jaki powinien być ich | |zakres. Tym samym, kierując się treścią omawianych przepisów, stwierdzić należało, że istotnym jest, aby środek trwały był w ogóle, w | |sensie fizycznym, wykorzystywany przez podatnika w jego działalności gospodarczej – generując przychody, albo również w celu uzyskania | |przychodów – był wykorzystywany w sensie prawnym poprzez oddanie go do używania osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub | |umowy określonej w art. 17a pkt 1 u.p.d.o.p.. | |Prezentując powyższe stanowisko Sąd podziela i przyjmuje za swoje stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 | |stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 1233/11 oraz w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazanych powyżej. | |Ze wskazanych powyżej unormowań wynika więc, że maszyny (urządzenia), za jakie uznać należy automaty do gier, podlegają odpisom | |amortyzacyjnym jako środek trwały tylko wtedy, gdy: (a) są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego| |działalnością gospodarczą w przewidywanym czasie używania dłuższym niż rok, (b) środek trwały (automat do gier) został przez podatnika | |nabyty, stanowi jego własność, (c) środek trwały (automat do gier) jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia go do używania. | |Natomiast, jak wyżej wskazano, art. 16c ust. 5 u.p.d.o.p. stanowi, że amortyzacji podatkowej nie podlega składnik majątku, który nie | |jest używany na skutek zaprzestania działalności, w której był on wykorzystywany. | |Jak wyjaśniła Skarżąca w opisie stanu faktycznego we wniosku o wydanie interpretacji, Spółka podejmie działania polegające na | |wyrejestrowaniu z Urzędu Celnego części posiadanych urządzeń do gier ze względu na brak możliwości ich użytkowania w świadczeniu usług | |hazardowych przez Spółkę. Urządzenia po wyrejestrowaniu będą w posiadaniu Spółki, przy czym część urządzeń po wyrejestrowaniu zostanie | |w przyszłości sprzedana w całości lub częściach. Natomiast pozostała część zostanie wydzierżawiona. Ponadto w niektórych urządzeniach | |mogą być dokonane modyfikacje i następnie ich wydzierżawienie. | |Z powyższego wynika zatem, że Spółka wycofa automaty z eksploatacji. Taka jest bowiem istota wyrejestrowania automatów do gier z Urzędu| |Celnego. Tym samym trafnie stwierdził Minister Finansów, że wyrejestrowane automaty nie mogą być uznane za używane przez Skarżącą na | |potrzeby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Stosownie bowiem do postanowień art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada | |2009 r. o grach hazardowych, automaty do gier mogą być eksploatowane przez podmioty posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności | |w zakresie gier na automatach po ich zarejestrowaniu przez naczelnika urzędu celnego. Ta zaś okoliczność, jaką jest wyrejestrowanie | |automatów do gier, przesądza – w ocenie Sądu – o braku możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej | |wyrejestrowanych automatów. W sytuacji bowiem, gdy Skarżąca nie używa i nie może używać określonych środków trwałych bezpośrednio na | |potrzeby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, nie można uznać za spełnioną przesłanki używania środka trwałego, | |przewidzianej w art. 16a ust. 1 u.p.d.o.p.. Konstatacji tej nie zmienia okoliczność, iż w przyszłości możliwe jest dokonanie sprzedaży,| |likwidacji lub też wydzierżawienie urządzenia. Działania te będą bowiem skutkiem tego właśnie, że Skarżąca przestała wykorzystywać | |wyrejestrowane automaty na potrzeby prowadzonej działalności. | |W ocenie Sądu, istotne w sprawie jest także to, że jako przyczynę wyrejestrowania automatów do gier Skarżąca wskazała brak możliwości | |ich użytkowania w świadczeniu usług hazardowych przez Spółkę. Tak sformułowana przyczyna wyrejestrowania automatów do gier uprawnia | |wniosek, że w przyszłości wyrejestrowane automaty do gier nie będą mogły być wykorzystane przez Skarżącą w ramach prowadzonej przez nią| |działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych i nie będą generować przychodów z tego tytułu. | |Przedmiotowe automaty do gier zostaną wyrejestrowane przez właściwy organ celny, co – jak wyżej wskazano – oznacza ich wycofanie z | |eksploatacji. Okoliczność, że Skarżąca wciąż jeszcze może prowadzić działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie | |ma wpływu na możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wyrejestrowanych urządzeń, albowiem nie jest ona tożsama z okolicznością,| |że w prowadzonej działalności Skarżąca eksploatuje lub będzie mogła eksploatować wyrejestrowane automaty. W świetle obowiązujących | |przepisów prawa Skarżąca wyrejestrowanych automatów eksploatować nie może. Może wprawdzie nadal prowadzić działalność w punktach gier | |objętych ważnymi zezwoleniami, ale tylko w oparciu o automaty do gier zarejestrowane przez organy celne i znajdujące się w ich | |ewidencji. | |Sąd nie stwierdził, aby w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia prawa, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. | |W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) |