III SA/Wa 2036/09

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy 1. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych, czyli wpisu i opłaty kancelaryjnej oraz zwrot wydatków i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia, a przede wszystkim - doświadczenia życiowego. 2. A. Z., dalej jako skarżący, w piśmie z 30 grudnia 2009 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwróci się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. 3. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na potrzebę "jednoznacznego rozstrzygnięcia zobowiązań podatkowych", co będzie miało wpływ na odpowiedzialność podatkową. Poinformował, że posiada 1/3 domu o powierzchni 182,34 m.kw., gospodarstwo rolne o pow. 15 ha. Skarżący poinformował, że uzyskuje dochód w wysokości 5000,- brutto miesięcznie z tytułu wynajmu. Nieruchomość budynkowa, którą posiada jest obciążona hipoteką przymusową. 6. Referendarz sądowy zauważa, że w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek wynikających z przepisu, tj. art. 246 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 10 stycznia 2008 r. sygn. I FZ 597/07, postanowienie z 16 stycznia 2008 r. sygn. I FZ 515/07, postanowienie z 21 lutego 2008 r. sygn. I FZ 31/08, postanowienie z 9 kwietnia 2008 r. sygn. I FZ 131/08). Referendarz dał wiarę skarżącemu, co do twierdzeń o w y k a z a n y c h źródłach utrzymania i ich wysokości. Wskazuje zarazem, że skarżący nie wykazał w treści wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności uniemożliwiających mu partycypowania w kosztach postępowania. Wskazał natomiast na posiadany majątek, na uzyskiwany dochód i na posiadane środki finansowe. Wymiernym tego dowodem jest uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi, co wynika z dowodu wpłaty z 2 grudnia 2009 r., umieszczonego na stronie 12 akt sadowych. 7. Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05) wynika, że stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których poniesienia zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania, tj. - przyjmując za Słownikiem języka polskiego (pod redakcją naukową prof. M. Szymczaka, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002, t. III, str. 749) - udowodnienia, czy też przedstawienia w sposób przekonywający - tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04). 8. Referendarz sądowy wskazuje jednocześnie na fakt, że wpis od skargi w kwocie 100,- zł., został przez skarżącego uiszczony. Stąd ocena zdolności do ponoszenia kosztów postępowania w sprawie ograniczać się będzie jedynie do koniczności przyznania skarżącemu pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z zestawienia zadeklarowanych przez skarżącego wartości, o których wyżej, wynika, że jest on w stanie pokryć koszt działania pełnomocnika w sprawie, ponieważ nie wskazał na okoliczności uniemożliwiające mu to. Taką okolicznością nie jest charakter sprawy, ponieważ przedmiotem sporu, od której liczone jest wynagrodzenie pełnomocnika, nie jest należność pieniężna. 9. W ocenie referendarza sądowego, w przedstawionych okolicznościach sprawy, tj. przy uwzględnieniu faktu uiszczenia przez skarżącego wymagalnych kosztów sądowych, rodzaju zawisłej sprawy, stanu majątkowego i finansowego skarżącego, przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie jest nieuzasadnione. 10. Z tych powodów referendarz sądowy, uznał, na podstawie art.243 § 1, art. 245 § 1, § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jak w sentencji.