III SA/Wa 2125/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. III SA/Wa 2125/11 Uzasadnienie Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie określenia Skarżącej B. Sp. z o.o. 2 zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008. Jak wynika z akt sprawy organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. określił Skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 w wysokości niższej od kwoty zadeklarowanej przez Skarżąca w zeznaniu rocznym na podatek dochodowy za rok 2008. Z uzasadnienie tej decyzji wynika, że organ uznał iż Skarżąca niezadeklarowała podatku od towarów i usług od usług reklamowych świadczonych przez nią w roku 2008 na rzecz kontrahenta mającego siedzibę w Turcji. Skarżąca uznawała, że usługi te w ogóle nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w Polsce. Organ wydając zaskarżoną decyzję przychód uzyskany przez Skarżącą z tytułu świadczenia tych usług uznał za przychód brutto tj. zawierający kwotę podatku VAT należnego. Skarżąca do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym zaliczyła kwoty brutto. Zdaniem organu Skarżąca zawyżyła przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym za rok 2008 o kwoty podatku VAT należnego od przedmiotowych usług, czym naruszyła art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 15 lutego1992 o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako u.p.d.o.p. Wskutek pomniejszenia przez organ przychodów Skarżącej podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym o kwoty podatku VAT, organ określił Skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie o 5 508 niższej od kwoty zadeklarowanej przez Spółkę. Od decyzji organu pierwszej instancji Skarżąca wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, który wskazaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na decyzję organu drugiej instancji Skarżąca Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze Spółka wywodziła, że organ bezzasadnie uznał przedmiotowe usługi za podlegające opodatkowaniu w Polsce. Spółka w oparciu o przepisy art. 27 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz przepisy Dyrektywy 2006/112/WE wywodziła, że organ z naruszeniem prawa uznał przedmiotowe usługi za podlegające opodatkowaniu VAT w Polsce. Zdaniem Spółki usługi te nie podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i w niniejszej sprawie w związku z tymi usługami nie można było zastosować w stosunku do Skarżącej art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p. Organ w odpowiedzi na Skargę zarzuty w niej wywiedzione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpoznanej sprawie rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji opiera się na uznaniu przedmiotowych usług reklamowych za usługi opodatkowane podatkiem VAT na terytorium Polski. W przedmiocie wymiaru podatku VAT od przedmiotowych usług Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał decyzję z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], która została zaskarżona do Sądu w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 2081/11. W Skardze wniesionej do Sądu w niniejszej sprawie Spółka wywodzi, że organ bezzasadnie uznał przedmiotowe usługi reklamowe za opodatkowane podatkiem VAT w Polsce. Zatem należało uznać, że Skarga wniesiona w niniejszej sprawie opiera się na zarzutach skierowanych przeciwko decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], gdyż to na rozstrzygnięciu zawartym w tej decyzji opierało się rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W., zaskarżonej w niniejszej sprawie dotyczącej podatku dochodowego. Taka zależność pomiędzy sprawą Skarżącej dotycząca podatku VAT i podatku dochodowego za rok 2008 wynika z treści art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p., który stanowi, że do przychodów nie zalicza się należnego podatku VAT. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że ocena legalności decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie wymaga uprzedniego zakończenia postępowania sądowego o sygnaturze III SA/Wa 2081/11, którego przedmiotem jest decyzja w zakresie podatku VAT, na której oparta została decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanego przepisu postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 2081/11.