III SA/Wa 2178/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Czarkowski, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Grzybowski, sędzia WSA Jacek Kaute (sprawozdawca), Protokolant referent Klaudia Staręga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.328.2025.2.KW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz M. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca", "Wnioskodawca" lub "Spółka") w dniu 12 czerwca 2025 r. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skorzystania z tzw. "ulgi na robotyzację". Spółka we wniosku wskazała, że jest polskim rezydentem dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, a także jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Spółka jest przedsiębiorstwem przemysłowym, specjalizującym się w produkcji mebli i karniszy. Spółka inwestuje w rozwój, w tym w automatyzację produkcji mającą na celu zwiększenie jej wydajności wytwórczej, innowacyjności oraz standardu pracy. Rok podatkowy Spółki jest równy kalendarzowemu. Spółka zawarła umowę z podmiotem niepowiązanym na wykonanie fabrycznie nowej linii do pakowania (dalej "Robot"), która będzie wykorzystywana w procesie produkcyjnym Spółki (pakowanie gotowych wyrobów). Linia do pakowania wykonuje swoją funkcję w czterech ściśle powiązanych ze sobą etapach. Pierwszy etap to formowanie kartonów przy pomocy formatyzerki. W jego trakcie dwustronna maszyna do formowania kartonów (z opcją przezbrajania w trakcie pracy), pobiera tace kartonowe ze sztapla i formuje je w gotowe kartony. W drugim etapie pracownicy Wnioskodawcy wkładają wyprodukowane elementy mebli do wytworzonych kartonów podstawionych przez transporter taśmowy. W trakcie trzeciego etapu zapakowane kartony trafiają do dwustronnej zaklejarki, która z pomocą serwonapędów oraz systemu klejenia zakleja je z trzech stron. Zaklejarka posiada funkcję automatycznego przezbrajania w trakcie pracy - może obsługiwać różne wymiary kartonów bez przerywania pracy. Kartony przemieszczają się dalej do następnego etapu przez system przenośników. W czwartym etapie następuje paletyzacja i kompletacja paczek, dzięki Zespołowi sortująco-buforującemu, który rozdziela i buforuje paczki oraz celi paletyzacji i kompletacji. Robot przemysłowy współpracuje z chwytakami, które umożliwiają podnoszenie i odkładanie paczek, a także: - transportem modułowym przesuwającym paczki do miejsca paletyzacji, - depaletyzerem palet tekturowych, obsługującym podkłady i palety tekturowe, - maszyną do przekładek papierowych - dodającą przekładki między warstwami paczek, - systemem centrowania palety - ustawiającym palety w odpowiednim miejscu. Dzięki aplikacji zainstalowanej w panelu operatorskim operator może zdefiniować szablon układania paczek. Zgodnie z zawartą umową, przejście własności Robota na Spółkę nastąpi po zapłaceniu całości wynagrodzenia za wyprodukowanie Robota (tj. w roku 2025). W 2024 r. Spółka ujęła w księgach rachunkowych zaliczki za Robota jako zaliczki na środki trwałe w budowie. Wszystkie wydatki na zakup Robota zostały sfinansowane ze środków własnych Spółki, nie zostały jej zwrócone w jakiejkolwiek formie ani nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Robot jest automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną maszyną, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; 2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów; 3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń; 4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. W 2025 r. Spółka uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, w związku z czym planuje skorzystać z ulgi na robotyzację w ten sposób, że po wystawieniu faktury końcowej oraz przyjęciu Robota do ewidencji środków trwałych dokona jednorazowo rozliczenia 50% wydatków poniesionych na zakup Robota w 2025 r. oraz o 50% kwoty zaliczek zapłaconych w 2024 r., które zostały ostatecznie rozliczone z wynagrodzeniem za nabycie własności Robota w roku 2025. Skarżąca uzupełniając wniosek wskazała, że: a) Robot, w skład którego wchodzi manipulator przemysłowy (a właściwie cały zintegrowany system transportu elementów z funkcją obrotu), został zintegrowany z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym w następujący sposób: • materiał z linii lakierniczej, transportowany jest systemem transportów do obrotnicy (która wykonuje obrót elementów o 180 stopni lub nie - zależnie od ustawień), a następnie elementy transportowane są do manipulatora przemysłowego, stanowiącego element Robota wyposażonego w chwytak podciśnieniowy, wykonującego proces paletyzacji elementów na dwa sztaple w systemie lewo lub prawostronnym, co pozwala zwiększyć wydajność, • połączenie poprzez wspólny system sterowania i automatyzacji - cały system zarządzany jest za pomocą sterownika [...] z 10-calowym panelem dotykowym, • wspólny system wygrodzeń, wspólne furtki dostępowe, wyłączniki awaryjne i sterownik bezpieczeństwa, wszystko połączone z liniami lakierniczymi UV [...] oraz [...]. b) Spółka wprowadziła elementy (środki trwałe) tworzące Robota (wymienione w lit. c poniżej) do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w czerwcu 2025 r. Pierwszy odpis amortyzacyjny zostanie dokonany od lipca 2025 r. c) Linia do pakowania (Robot) i związane z nią funkcjonalnie urządzenia peryferyjne dzielą się funkcjonalnie na trzy urządzenia, przy których wskazano stawki odpisów amortyzacyjnych (tj. 18% i 10%). d) Wartość początkowa każdego z urządzeń składających się na Robota, wskazanych w lit. c powyżej, przekracza 10.000 zł. e) Spółka ma zamiar rozliczać odpisy amortyzacyjne, które będą dokonywane od wartości początkowej urządzeń składających się na Robota (lit. c powyżej), jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.) - dalej "u.p.d.o.p." - (zgodnie z zasadami zaliczania ww. odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów wynikającymi z tej ustawy). f) Robot wypełnia przesłanki wskazane w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy Robot wypełnia definicję urządzenia wskazanego w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.d.o.p. g) Urządzenia peryferyjne wobec Robota zaliczają się do kategorii wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b-e u.p.d.o.p. Urządzenia te zostały wskazane w lit. h) poniżej. h) Skarżąca wskazała także, które z wymienionych we wniosku środków trwałych (maszyn/urządzeń) wchodzących w skład Linii do pakowania spełniają przesłanki: i. maszyn i urządzeń peryferyjnych do robota przemysłowego funkcjonalnie z nim związanych, czy też ww. robot będzie elementem robota przemysłowego? Następujące środki trwałe (maszyny/urządzenia) spełniają wskazane przesłanki: ▪ Przesuwnica z taśmą modułową (PTM) - transportuje paczki do i z obszaru robota ▪ Zespół przenośników sortująco-buforujących (ZPSB) - buforuje i sortuje paczki, przygotowując je do paletyzacji przez robota. ▪ Chwytaki robota (CHR) - końcówki robocze umożliwiające fizyczną manipulację paczkami. ▪ System centrowania palety (CP) - pozycjonuje paletę dla prawidłowego ułożenia przez robota. ▪ Stół pasowy (PPA) i stoły z taśmą modułową (PM) - zapewniają płynny transport paczek w strefie robota. ▪ Maszyna do przekładek papierowych (ARC) - umożliwia automatyczne podawanie przekładek między warstwami pakietów na palecie, co uzupełnia cykl robota. ii. jeżeli ww. robot będzie elementem robota przemysłowego to co to jest za maszyna/urządzenie? Wskazane w pkt i. urządzenia/maszyny są elementem umożliwiającym działanie Robota, opis ich funkcjonalności znajduje się w pkt i. iii. maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotem przemysłowym, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem przemysłowym? Interakcja człowieka z robotem przemysłowym będzie zachodziła poprzez: ▪ wygrodzenia, ▪ bramki bezpieczeństwa, ▪ kurtyny świetlne, ▪ panel operatorski, ▪ czujniki zdalnego monitorowania cyklu pracy, ▪ andony informujące o stanie pracy maszyny. iv. maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robota przemysłowego, w szczególności czujników i kamer? Zdalne zarządzanie, diagnozowanie, monitorowanie robota przemysłowego będzie następowało poprzez czujniki stanu czujników maszyny. Istnieje także możliwość połączenia zdalnego w celu diagnozowania stanu maszyny. v. urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robota przemysłowego? Interakcja pomiędzy człowiekiem a maszyną będzie możliwa za pośrednictwem aplikacji służącej do dostosowywania przez operatora pracy roboty oraz całej linii do danego wyrobu. i) Wszystkie elementy Robota przemysłowego wymienione w lit. c powyżej spełniają przesłanki wskazane w lit. i). Robot wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania Robota. Całość inwestycji jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów. Całość inwestycji (Robot) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń. Całość inwestycji (Robot) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. j) W umowie nie wskazano wprost, że przedmiotem nabycia jest ,,robot przemysłowy". W umowie wskazano, że przedmiotem nabycia jest linia do pakowania, która po kompleksowym montażu tworzy zespół urządzeń jako funkcjonalną całość. W ocenie Wnioskodawcy sama nazwa nabytych środków trwałych, wskazana w umowie, nie powinna determinować możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę przedmiotowej ulgi. k) Trzy z urządzeń wchodzących w skład linii do pakowania (Robota) zostały zaklasyfikowane w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych pod symbolami KŚT 435 i 489, l) Spółka nie nabyła wraz z Robotem wartości niematerialnych i prawnych. Spółka nabyła usługę przeszkolenia załogi z zakresu użytkowania Robota. m) Spółka potwierdza, że ewentualny koszt montażu i uruchomienia Robota przemysłowego (Linia do pakowania) oraz innych środków trwałych poniesiony został/zostanie przed dniem przekazania ich do używania i czy w związku z powyższym powiększa ich wartość początkową. n) Robot przyczyni się do zwiększenia produktywności i konkurencyjności na rynku, zabezpieczenia przed ewentualnymi brakami kadrowymi, a tym samym do zagwarantowania płynności procesu produkcyjnego poprzez: o wzrost wydajności linii lakierniczych UV o 17%, o redukcję 6 etatów, co przekłada się na obniżenie kosztów produkcji, o eliminację ręcznej paletyzacji elementów, o zapewnienie powtarzalności procesu paletyzacji polakierowanych elementów, co przekłada się bezpośrednio na jakość gotowego produktu. o) Robot nie został nabyty w ramach umowy leasingu. p) Spółka nie zaliczyła uiszczonych zaliczek na poczet ceny za Robota do kosztów uzyskania przychodów. Spółka ujęła w księgach rachunkowych zaliczki za Robota jako zaliczki na środki trwałe w budowie. Mając powyższe na uwadze Skarżąca zadała następujące pytania: 1. Czy wydatki na nabycie Robota, który będzie wykorzystywany w procesie produkcyjnym Spółki (pakowanie), stanowią wydatki na nabycie robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p.? 2. Czy Spółka będzie uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 38eb ust. 1 u.p.d.o.p., 50% kosztów poniesionych na nabycie fabrycznie nowego robota przemysłowego, jednorazowo w roku, w którym ujmie Robota w ewidencji środków trwałych (przy założeniu, że kwota odliczenia nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Spółkę w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych)? Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym: 1. wydatki na nabycie Robota, który będzie wykorzystywany w procesie produkcyjnym Spółki (pakowanie), stanowią wydatki na nabycie robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p.; 2. Spółka będzie uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 38eb ust. 1 u.p.d.o.p., 50% kosztów poniesionych na nabycie fabrycznie nowego robota przemysłowego, jednorazowo w roku, w którym ujmie Robota w ewidencji środków trwałych (przy założeniu, że kwota odliczenia nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Spółkę w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej "Dyrektor KIS" lub "Dyrektor") w interpretacji indywidualnej z 13 sierpnia 2025 r. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji, udzielając odpowiedź na pytanie pierwsze, Dyrektor, po przywołaniu treści art. 38eb ust. 1-5 u.p.d.o.p., wskazał, że z zawartej w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. definicji robota przemysłowego wynika, że jest nim automatycznie sterowana, programowalna, wielozadaniowa i stacjonarna lub mobilna maszyna, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie wymienione w dalszej treści przepisu warunki, w tym jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Dyrektor KIS odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności sprawy do powyższej ustawowej definicji robota przemysłowego, stwierdził, że nie można uznać za robota przemysłowego opisanej przez Spółkę we wniosku całej Linii do pakowania składającej się z poszczególnych maszyn/urządzeń wskazanych we wniosku. W definicji zawartej w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. mowa jest bowiem wyraźnie o maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole powiązanych ze sobą maszyn i urządzeń, tworzących w całości robota przemysłowego. Dyrektor zauważył następnie, że jak Spółka wskazała we wniosku, zakupiła Linię do pakowania, której proces pakowania jest etapem całego procesu produkcyjnego i jest nierozerwalnie z nim związany. Skarżąca wydzieliła trzy środki trwałe (urządzenia) tworzące robota. Wskazana w opisie sprawy linia odpowiadająca za automatyczne pakowanie stanowi zespół urządzeń, których elementami mogą być roboty a nie robota (maszynę) wraz z funkcjonalnie z nim związanymi oraz zintegrowanymi w cyklu produkcyjnym maszynami i urządzeniami peryferyjnymi. Dyrektor KIS zauważył, że w świetle przepisów art. 38 ebust.1, ust. 2, ust.3, ust. 4 i ust. 5 u.p.d.o.p. to roboty mają być zintegrowane z linią produkcyjną (innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika) i być elementami tej linii (cyklu produkcyjnego) a nie linia produkcyjna z robotami. Z robotami zintegrowane winny być natomiast inne maszyny i urządzenia. Nie można uznać więc Linii do pakowania za robota przemysłowego. Z robotem/robotami spełniającymi przesłanki z art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p., zintegrowane mogą być natomiast inne maszyny i urządzenia wskazane w art. 38eb ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., a więc m.in. maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane; maszyny, urządzenia oraz inne rzeczy, funkcjonalnie związane z robotami przemysłowymi, służącymi zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwu pracy w odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem przemysłowym, w szczególności czujniki, sterowniki, przekaźniki, zamki bezpieczeństwa, bariery fizyczne (ogrodzenia, osłony) czy optoelektroniczne urządzenia ochrony (kurtyny świetlne, skanery obszarowe); maszyny, urządzenia lub systemy służące do zdalnego zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujniki i kamery; urządzenia do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów przemysłowych. We wniosku Spółka wymienia trzy urządzenia składające się na Linię do pakowania, jednak nie wskazuje, że poszczególne urządzenia to maszyny spełniające definicję robota przemysłowego. Spółka podaje, że wszystkie trzy urządzenia to robot, który dopiero jako całość spełnia przesłanki art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. Dyrektor KIS wskazał ponadto, że wskazana we wniosku linia odpowiadająca za automatyczne pakowanie i paletyzowanie nie może zostać uznane za wielozadaniową, skoro realizuje ona w istocie jedno zadanie w postaci odpowiedniego zapakowania (...), produktu oferowanego przez Spółkę. Wielozadaniowe mogą być co najwyżej poszczególne maszyny i urządzenia wchodzące w skład wskazanej linii. Spółka wyszczególnia etapy składające się na proces przetwarzania oraz wskazują, że jest on maksymalnie zautomatyzowany. Wymienia urządzenia składające się na Linię do pakowania w ramach poszczególnych etapów. Co istotne, rodzaj urządzeń w większości wskazuje, że nie mogą one być robotami przemysłowymi, ze względu na ich charakter i sposób poruszania. Z przedstawionego opisu sprawy wynika zatem, że w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z wydatkami na nabycie zautomatyzowanej Linii do pakowania jako zespołu różnych urządzeń, której elementami w niewielkim stopniu mogą być roboty przemysłowe, a tym samym wydatków na nabycie Linii do pakowania nie sposób uznać za poniesione na robotyzację. W definicji robota przemysłowego zawartej w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. mowa jest wyraźnie o robocie jako maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń, w skład których wchodzą roboty. Fakt, że Linia do pakowania jest automatycznie sterowana, połączona z systemami teleinformatycznymi, monitorowana za pomocą czujników itp. urządzeń i zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym nie oznacza jeszcze, że może być uznana za robota przemysłowego. Należy mieć też na uwadze, że nie każde urządzenie, które wykonuje programowalne ruchy jest robotem przemysłowym. Dyrektor KIS nie zgodził się ze Spółką, że nabyta Linia do pakowania składająca się z wymienionych w opisie sprawy elementów, wypełnia definicję robota przemysłowego, w rozumieniu art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p Jednocześnie z uwagi na uznanie, że wskazana przez Spółkę Linia do pakowania składająca się z elementów wskazanych we wniosku nie stanowi robota przemysłowego, w myśl art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p., w ocenie Dyrektora KIS odpowiedź na pytanie nr 2 stała się bezprzedmiotowa. Skarżąca pismem z 11 września 2025 r. wniosła skargę na powyższą interpretację, zarzucając jej naruszenie: - przepisów prawa materialnego, tj. art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na uznaniu, że opisana przez Skarżącą we wniosku linia do pakowania nie jest robotem przemysłowym w rozumieniu tego przepisu z uwagi na okoliczność, że (i) Robot składa się z kilku urządzeń oraz uznaniu, że Robot nie jest maszyną wielozadaniową, a w konsekwencji bezpodstawne uznanie za nieprawidłowe stanowisko Skarżącej, zgodnie z którym wydatki na nabycie Robota, który będzie wykorzystywany w procesie produkcyjnym Skarżącej (pakowanie), stanowią wydatki na nabycie robota przemysłowego, o którym mowa tym przepisie - podczas gdy (i) poszczególne urządzenia składające się na Robota tworzą funkcjonalne jedną maszynę - linię do pakowania, (ii) Skarżącą w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego wskazała, że Robot jest maszyną wielozadaniową; - przepisów postępowania mających istotny wspływ na wynik sprawy, tj. naruszenia art. 14c §1 w zw. z art. 14b §1 oraz 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) – dalej "O.p." - poprzez uznanie za bezzasadne udzielenie odpowiedzi na zawarte we wniosku o wydanie Interpretacji pytanie nr 2, w zakresie uznania czy Spółka będzie uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 38eb ust. 1 u.p.d.o.p., 50% kosztów poniesionych na nabycie fabrycznie nowego robota przemysłowego, jednorazowo w roku, w którym ujmie Robota w ewidencji środków trwałych (pytanie 2), co było wynikiem błędnej wykładni art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. Mając na uwadze wskazane powyżej naruszenia przepisów prawa Skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji i zasądzenie od Dyrektora KIS na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych; W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) jest interpretacja indywidualna Dyrektora w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki na nabycie fabrycznie nowej linii do pakowania (szczegółowo opisanej we wniosku), który będzie wykorzystywany w procesie produkcyjnym Skarżącej (pakowanie), stanowią wydatki na nabycie robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. Zdaniem organu interpretacyjnego na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Stanowisko Dyrektora opiera się przy tym zasadniczo na dwóch argumentach. Po pierwsze, że w definicji zawartej w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. mowa jest wyraźnie o maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole powiązanych ze sobą maszyn i urządzeń, tworzących w całości robota przemysłowego. Skoro to "roboty mają być zintegrowane z linią produkcyjną (innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika) i być elementami tej linii (cyklu produkcyjnego) a nie linia produkcyjna z robotami (...) [z] robotami zintegrowane winny być natomiast inne maszyny i urządzenia (...) [to nie] można uznać więc Linii do pakowania za robota przemysłowego". Po drugie natomiast, wskazanej we wniosku linii odpowiadającej za automatyczne pakowanie i paletyzowanie nie można uznać za wielozadaniową, skoro – zdaniem Dyrektora – realizuje ona w istocie jedno zadanie w postaci odpowiedniego zapakowania produktu oferowanego przez Skarżąca. W ocenie Sądu nie można zgodzić się z przedstawionymi argumentami. Ocenę zaskarżonej interpretacji należy poprzedzić przywołaniem kluczowych przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie. Otóż zgodnie z art. 38eb ust. 1 u.p.d.o.p. podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Zgodnie z art. 38eb ust. 2 u.p.d.o.p. za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się: 1) koszty nabycia fabrycznie nowych: a) robotów przemysłowych, b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związanych, c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe), d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujników i kamer, e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów przemysłowych; 2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1; 3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w pkt 1 i 2; 4) opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa w art. 17f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych. Zgodnie z art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; 2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów; 3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń; 4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Zgodnie z art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p. przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane rozumie się w szczególności: 1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu; 2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe; 3) tory jezdne; 4) słupowysięgniki; 5) obrotniki; 6) nastawniki; 7) stacje czyszczące; 8) stacje automatycznego ładowania; 9) stacje załadowcze lub odbiorcze; 10) złącza kolizyjne; 11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do: a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów, b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek, wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek, wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek. Przystępując do oceny zaskarżonej interpretacji należy w pierwszej kolejności wskazać, że jak orzekł tut. Sąd w wyroku z 9 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1037/25 "złożoność zagadnień interpretacyjnych we współczesnym prawie podatkowym wyklucza możliwość zignorowania wykładni systemowej lub celowościowej poprzez ograniczenie się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Doktryną claritas, (...) należy więc posługiwać się ostrożnie, biorąc pod uwagę, że nawet gdy sens przepisu wydaje się językowo jasny, to może stać się wątpliwy, gdy zostanie odniesiony do innych przepisów bądź gdy odczytuje się ten przepis w kontekście celów regulacji prawnej. Wobec tego przyjmuje się, że jednym z najmocniejszych argumentów o poprawności interpretacji jest okoliczność, że wykładnia językowa, systemowa i celowościowa dają zgodny wynik (zob. np. L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2010, s. 74-83; M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2010, s. 291 i n.; wyroki NSA z: 19 listopada 2008 r., II FSK 976/08, 2 lutego 2010 r., II FSK 1319/08 i 2 marca 2010 r., II FSK 1553/08, CBOSA). (...) Rzecz więc nie w tym by od językowego brzmienia tekstu prawnego odstąpić, lecz by sens przepisu współkształtowały dyrektywy systemowe i funkcjonalne.". Nie można w związku z powyższym – po pierwsze – tracić z pola widzenia, że w uzasadnieniu do projektu ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1532 - https://www.sejm.gov.pl/Sejm9.nsf/druk.xsp?nr=1532 ) w związku z wprowadzeniem przedmiotowej regulacji (tzw. ulgi na robotyzację) wskazano, że "Projektowana ulga funkcjonować będzie na kształt podobny do już obowiązującej, sprawdzonej ulgi na badania i rozwój. Podatnikowi, prowadzącemu działalność przemysłową (produkcyjną), będzie przysługiwać prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowe odliczenie nie będzie mogło przekroczyć 50% wysokości kosztów. (...) Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030) wskazała, że właściwe przygotowanie polskich firm na wyzwania związane ze zmianami technologicznymi wymaga automatyzacji/robotyzacji procesów technologicznych i systemów je wspomagających, tak by powstawały w pełni zautomatyzowane i zrobotyzowane procesy produkcyjne. (...) Wsparcie rozwoju polskich firm w tym obszarze jest konieczne, by polska gospodarka była konkurencyjna na rynku międzynarodowym. (...) Celem regulacji jest stworzenie środowiska przyjaznego do powstawania tzw. fabryk przyszłości. Fabryka przyszłości to przede wszystkim cała gama procesów automatyzacji i zaawansowanej analityki, która skupia się na zbieraniu i analizie danych, zwiększeniu produktywności, zmniejszeniu ilości odpadów i poprawie bezpieczeństwa pracowników. (...) Polska nie jest gospodarką zamkniętą, odizolowaną od świata zewnętrznego, musi więc w sposób elastyczny reagować na zmiany w gospodarce światowej. Na świecie przewagę konkurencyjną zdobywają przedsiębiorstwa bardziej efektywne – często są to firmy poruszające się w realiach Przemysłu 4.0. (...) Przy utrzymaniu dotychczasowego tempa zmian, jeśli chodzi o robotyzację produkcji, polski przemysł nie będzie w stanie w ciągu najbliższej dekady osiągnąć poziomów gęstości charakterystycznych dla rynku europejskiego. Oznacza to, że będzie on stawał się coraz mniej konkurencyjny wobec przemysłów z innych krajów Unii Europejskiej" (str. 94-96, 105 uzasadnienia do projektu ustawy). Z uwagi na to zatem, że Polska nie jest gospodarką zamkniętą, odizolowaną od świata zewnętrznego, wprowadzono regulację, której celem było zachęcenie firm do tego, ażeby dokonały automatyzacji/robotyzacji procesów technologicznych i systemów je wspomagających, tak by powstawały w pełni zautomatyzowane i zrobotyzowane procesy produkcyjne – jednym słowem stworzenie środowiska przyjaznego do powstawania tzw. fabryk przyszłości (powstających na świecie – por. P. Maziarz, Xiaomi już nie potrzebuje ludzi. W nowej fabryce smartfony produkują roboty - https://www.benchmark.pl/aktualnosci/xiaomi-otwiera-nowa-fabryke-smartfonow-zaklad-nie-potrzebuje.html). Zgodnie z definicją robota przemysłowego rozumie się przez to pojęcie "automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: (...) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.". Zauważyć należy, że kluczowym elementem tego pojęcia jest pojęcie maszyny, które nie zostało w ustawie zdefiniowane. Posługując się słownikiem języka polskiego należy stwierdzić, że przez maszynę należy rozumieć "urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy" (https://sjp.pwn.pl/slowniki/maszyna.html) . Jednocześnie przez urządzenie należy rozumieć "mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonania określonych czynności" (https://sjp.pwn.pl/slowniki/urz%C4%85dzenie.html). Z kolei przez mechanizm należy rozumieć "zespół współpracujących ze sobą części maszyny lub przyrządu, wykonujących jakąś pracę" (https://sjp.pwn.pl/slowniki/mechanizm.html). Z definicji językowej wynika zatem, że maszyna w istocie stanowi (pewien) zespół części (mechanizmów) przeznaczonych do wykonania określonej pracy, czynności. Z definicji językowej nie wynikają dodatkowe warunki, jakie powinna spełniać maszyna, w szczególności co do tego, w jaki sposób części/mechanizmy mają być ze sobą połączone, czy mają być w określonej obudowie, czy też nie, czy po oddzieleniu mogą, czy nie mogą stanowić odrębnych maszyn itd. Odnosząc powyższą definicję do analizowanego zagadnienia, należy zauważyć, że prima facie linia do pakowania spełnia definicję maszyny–stanowi zespół części (mechanizmów), które służą do wykonania określonej pracy (w tym przypadku w celu pakowania). Zauważyć w tym względzie należy, że organ interpretacyjny nie zakwestionował takiej kwalifikacji linii do pakowania (jako maszyny), uznał jedynie, że linia do pakowania nie stanowi robota przemysłowego. Zasadniczym powodem, dla którego organ interpretacyjny nie uznał przedmiotowej linii do pakowania za robota przemysłowego było to, że organ ten kluczowe znaczenie nadał warunkowi dotyczącemu tego, że maszyna (robot) ma być "zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika" (art. 38eb ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p.), a w konsekwencji "to roboty mają być zintegrowane z linią produkcyjną (innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika) i być elementami tej linii (cyklu produkcyjnego) a nie linia produkcyjna z robotami. Z robotami zintegrowane winny być natomiast inne maszyny i urządzenia. Nie można uznać więc Linii do pakowania za robota przemysłowego." (str. 18 zaskarżonej interpretacji indywidualnej). Podobne stanowisko zajął WSA w Gdańsku w wyroku z 5 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 614/25 wskazując, że "W definicji zawartej w art. 39eb ust. 3 ustawy CIT wyraźnie mowa o robotach przemysłowych jako odrębnej maszynie, która może być zintegrowana z innymi maszynami lub urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń, których połączenie skutkuje powstaniem robota przemysłowego.". Nie można zgodzić się z tą argumentacją. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z definicji (językowej) zawartej w art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. (zawierającej w pkt 4 warunek zintegrowania z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym) nie wynika to (jak twierdzi w istocie organ interprtacyjny), że linia do pakowania nie może być robotem przemysłowym. Z zawartego w art. 38eb ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p. warunku wynika jedynie, że o ile taka linia do pakowania jest maszyną spełniającą pozostałe wymogi określone w tym przepisie, ażeby taka maszyna była robotem przemysłowym, musi być ona zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Zauważyć należy, że ustawodawca mówi o "zintegrowaniu" "z innymi maszynami" "w cyklu produkcyjnym podatnika". Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (https://sjp.pwn.pl/slowniki/zintegrowa%C4%87.html) zintegrować oznacza "dokonać integracji", "ulec integracji", zaś zintegrowany oznacza "połączony w całość lub będący częścią całości". Z warunku tego nie wynika zatem co może stanowić, a co nie może stanowić maszyny (o czym stanowi art. 38eb ust. 3 in principio u.p.d.o.p.), lecz to, że ta maszyna (spełniająca pozostałe warunki do uznania jej za robota przemysłowego) ma być zintegrowana z innymi maszynami, na co szczególnie należy zwrócić uwagę, "w cyklu produkcyjnym podatnika". Warunek ten nie odnosi się zatem do tego, czy mamy (czy nie) do czynienia ze zintegrowaniem skutkującym powstaniem maszyny, ile do zintegrowania w cyklu produkcyjnym – co nie jest tym samym. Dwie maszyny mogą zostać zintegrowane, tj. połączone w całość stając się jedną większą maszyną albo dwie maszyny mogą zostać "zintegrowane w cyklu produkcyjnym", co oznacza, że stanowią część całości w ramach cyklu produkcyjnego (każda z nich na określonym(-ych) etapie (-ach) uczestniczy w cyklu produkcyjnym) – chociażby zachowały odrębność (tj. nie stanowiły jednej maszyny). Odnosząc się do celu wprowadzenia przedmiotowego warunku należy – zdaniem Sądu - stwierdzić, ustawodawca wprowadził ten warunek dotyczący zintegrowania robota przemysłowego z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika (obok pozostałych warunków dot. wymiany danych w formie cyfrowej, połączenia z systemami teleinformatycznymi i monitorowania) w celu zapewnienia, ażeby każdorazowo robot przemysłowy został należycie zintegrowany w cyklu produkcyjnym (z innymi maszynami). Celem wprowadzenia tego warunku nie było zatem uniemożliwienie integracji w ramach robota przemysłowego jako maszyny (gdzie taki cel byłby realizowany w przypadku przyjęcia wykładni proponowanej przez organ interpretacyjny w zaskarżonej interpretacji). Ponownie należy zwrócić uwagę na to, że celem wprowadzenia art. 38eb u.p.d.o.p., było – jak wskazano wyżej - zautomatyzowanie procesu produkcji z wykorzystaniem robotów, w celu zapewnienia automatyzacji procesów produkcyjnych i przez to zwiększenia wydajności (konkurencyjności) gospodarki. Mówiąc inaczej, celem wprowadzenia tego warunku było dążenie do tego, ażeby dany robot przemysłowy nie został umieszczony na swoistym pustkowiu technologicznym, lecz był w pełni zintegrowany z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym (i przez to w pełni wykorzystywane były możliwości, jakie daje fabryka przyszłości). Z tej perspektywy zatem wprowadzenie rzeczonego warunku nie miało przeciwdziałać temu, ażeby dochodziło do integracji poszczególnych części/elementów w ramach robota przemysłowego jako maszyny – jak w istocie uznał organ interpretacyjny. Trudno zresztą zrozumieć, czemu miałoby służyć tego rodzaju ograniczenie integracji (skoro integracja w ramach robota przemysłowego jako maszyny może przekładać się na jeszcze większe zautomatyzowanie (zoptymalizowanie) procesu produkcji i przez to pełniej realizować cele rzeczonej regulacji). W tym względzie Sąd zauważa również, że przedmiotowa ulga na robotyzację nie ogranicza się do wydatków na nabycie robota przemysłowego jako takiego. Oprócz "robotów przemysłowych" (art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.d.o.p.) rzeczoną ulgą zostały objęte także maszyny i urządzenia peryferyjne z nimi związane (art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b u.p.d.o.p.) – w tym takie jak tory jezdne, obrotniki (art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b w zw. z ust. 4 pkt 3 i 5 u.p.d.o.p.), maszyny i urządzenia oraz inne rzeczy, funkcjonalnie z nimi związane, służące zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa (art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. c u.p.d.o.p.), maszyny, urządzenia i systemy służące do zdalnego ich zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania (art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. d u.p.d.o.p.), czy wreszcie urządzenia do interakcji pomiędzy maszyną a człowiekiem (art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b u.p.d.o.p.). Ustawodawca – kierowany potrzebą zapewnienia konkurencyjności polskiej gospodarki – ulgą objął wydatki na nabycie robota przemysłowego i maszyny oraz urządzenia z nim związane – a co za tym idzie wprowadził ulgę o stosunkowo szerokim zakresie. W tak, stosunkowo szeroką ulgę nie wpisuje się zatem stanowisko organu, które "warunek zintegrowania z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym" postrzega jako warunek uniemożliwiający dokonania integracji robota przemysłowego jako maszyny (kilka maszyn, odpowiednio połączonych, staje się jeszcze większym robotem przemysłowym). Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, stwierdzić należy, że Dyrektor naruszył art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. uznając, że skoro "roboty mają być zintegrowane z linią produkcyjną (innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika) i być elementami tej linii (cyklu produkcyjnego) a nie linia produkcyjna z robotami (...) [z] robotami zintegrowane winny być natomiast inne maszyny i urządzenia (...) [to nie] można uznać więc Linii do pakowania za robota przemysłowego". Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora, że w sprawie nie został spełniony warunek wielozadaniowości (tej maszyny) – patrz art. 38eb ust. 3 in principio u.p.d.o.p. z uwagi na to, że realizuje ona w istocie jedno zadanie w postaci odpowiedniego zapakowania produktu oferowanego przez Skarżącą. Stanowisko organu jest w tym zakresie niewątpliwie błędne. Gdyby przyjąć stanowisko organu, należałoby uznać, że przykładowo (hipotetyczna) maszyna (spełniająca wszystkie pozostałe kryteria) konstruująca od początku do końca samochód nie byłby robotem przemysłowym z tego powodu, że wykonywałaby jedno zadanie (tj. konstrukcję samochodu), co byłoby stanowiskiem błędnym (argumentum ad absurdum). Tak jak konstrukcja samochodu wymaga zrealizowania szeregu czynności (zadań), tak również dokonanie pakowania przez opisaną linię do pakowania wymaga realizacji szeregu zadań – np. formowania kartonów, ich zaklejenia, paletyzacji i kompletyzacji paczek (na co wskazano we wniosku - patrz str. 2 zaskarżonej interpretacji). Z uwagi na opisane zróżnicowanie czynności/zadań, które są realizowane przez linię do pakowania i co powoduje, że ewidentnie ma ona (rozpatrywana jako całość, a poszczególnych jej części – z punktu widzenia ich kwalifikacji jako robota przemysłowego - organ nie oceniał i ocena w tym zakresie przez Sąd byłaby przedwczesna) charakter wielozadaniowy, nie ma konieczności dokonywania szerszych rozważań na temat tego, co może stanowić różne zadania (np. czy ruch ramieniem w poziomie i w pionie stanowi dwa różne zadania, czy nie stanowi różnych zadań), na temat tego, czy wystarczające jest, aby maszyna w celu zakwalifikowania jej jako robota przemysłowego była potencjalnie wielozadaniowa (tj. możliwe było jej zlecenie wykonania co najmniej dwóch różnych zadań i w tym znaczeniu była "wielozadaniowa"), czy w praktyce wykonywała wiele zadań (tj. konieczne było, ażeby w praktyce zlecono jej wykonywanie więcej niż jednego zadania i w tym znaczeniu była "wielozadaniowa") itd. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że doszło do naruszenia art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię (i zastosowanie w sprawie) w następstwie uznania, że "wskazana we wniosku linia odpowiadająca za automatyczne pakowanie i paletyzowanie nie może zostać uznane za wielozadaniową, skoro realizuje ona w istocie jedno zadanie w postaci odpowiedniego zapakowania (...), produktu przez Państwa oferowanego". Powyższej oceny nie zmienia okoliczność tego, że organ w zaskarżonej interpretacji wskazał, że "Wielozadaniowe mogą być co najwyżej poszczególne maszyny i urządzenia wchodzące w skład wskazanej linii.". Nie tylko organ nie przesądził bowiem o wielozadaniowości tychże maszyn (zastrzegając, że mogą one być "co najwyżej") ale również wykazał się błędem logicznym. Jeżeli bowiem poszczególne maszyny i urządzenia wchodzące w skład wskazanej linii byłyby wielozadaniowe, to z konieczności cała linia byłaby również wielozadaniowa. Jeżeli natomiast stanowisko w tym zakresie organ wiązałby z wcześniejszą argumentacją (dot. tego, że linia maszyn jako taka nie może stanowić robota przemysłowego), to nie powinien (dodatkowo) powoływać się na brak wielozadaniowości. Są to bowiem dwa różne warunki: określone urządzenia mogą (lub nie) stanowić jedną maszynę, maszyna może (lub nie) realizować różne zadania. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 146 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – dalej p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Doszło bowiem do naruszenia art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. poprzez błędną jego wykładnię (i zastosowanie), co miało wpływ na wynik sprawy (skoro w sposób błędny – a co za tym idzie z naruszeniem funkcji informacyjnej interpretacji indywidualnej – dokonano interpretacji rzeczonego przepisu, co spowodowało, że w oparciu o niewłaściwie rozumianą normę prawną wynikającą z art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. dokonano oceny opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, zamiast w oparciu o właściwie rozumianą normę prawną dokonać oceny stanowiska Skarżącego). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni stanowisko (i ocenę prawną) zaprezentowane w niniejszym wyroku, co w szczególności oznaczać będzie, że organ po pierwsze, uzna, że ustawodawca w art. 38eb ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p. zawarł w definicji robota przemysłowego warunek dotyczący zintegrowania z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika (obok pozostałych warunków dot. wymiany danych w formie cyfrowej, połączenia z systemami teleinformatycznymi i monitorowania) w celu zapewnienia, że robot przemysłowy zostanie zintegrowany w cyklu produkcyjnym (z innymi maszynami), a nie w celu uniemożliwienia dokonania integracji w ramach robota przemysłowego jako maszyny; Po drugie, przyjmie, że nie stoi na przeszkodzie uznania przedmiotowej linii do pakowania za robota przemysłowego (przy założeniu, że pozostałe warunki są spełnione – co należy zweryfikować) z uwagi na przewidziany w art. 38eb ust. 3 in principio u.p.d.o.p. warunek wielozadaniowości, okoliczność tego, że maszyna ta wykonuje zadanie, które łącznie można opisać jako pakowanie (chociażby z tego powodu, że na to zadanie składa się szereg innych zadań takich jak np. formowanie kartonów, ich zaklejenia, paletyzacja i kompletyzacja paczek). Zważywszy na to, że Dyrektor będzie zobligowany ponownie ocenić, czy przedmiotowa linia do pakowania stanowi robota przemysłowego – w świetle wskazówek wynikających z niniejszego wyroku (co stanowić będzie odpowiedź na pytanie pierwsze), co rzutować będzie na odpowiedź na pytanie drugie, na obecnym etapie brak jest zasadności odnoszenia się do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania.