III SA/Wa 2234/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant Agata Rogosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za zasadne zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego oddala skargę I. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej: "NUS") wystawił A.W. (dalej: "Skarżąca") [...] kwietnia 2009r. tytuł wykonawczy na podstawie własnej decyzji z [..] grudnia 2006r. obejmującej zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów za 2001r. Tytuł ten opiewał na [...] zł oraz odsetki od [...] zł naliczone od [...] listopada 2001r. Na podstawie ww. tytułu dokonano zajęcia: 1) wierzytelności z rachunku bankowego Skarżącej w [...] , doręczając Skarżącej zawiadomienie o zajęciu wraz z tytułem wykonawczym [...] maja 2009r. Bank zajęcie zrealizował [...] maja 2009r., przesyłając [...] zł; 2) wynagrodzenia za pracę Skarżącej w [...] ([...] maja 2009r.). II. Skarżąca wnosząc [...] maja 2009r. zarzuty na prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 pkt 1 i art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229 poz.1954, ze zm., dalej: "u.p.e.a.") wskazała, że obowiązek objęty ww. tytułem wykonawczym nie istnieje. Postępowanie egzekucyjne wszczęte na podstawie wcześniejszego tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2006r., dotyczącego decyzji NUS z [...] grudnia 2006r. błędnie wystawionego, umorzono postanowieniem z [...] lipca 2007r. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że obowiązek z decyzji NUS z [...] grudnia 2006r. błędnie określono. Zdaniem Skarżącej wydanie nowego tytułu wykonawczego na podstawie decyzji, którą uznano za błędną jest bezprawne. Skarżącej zwrócono koszty egzekucyjne, uchylono zajęcie z powodu zapłacenia zaległości. Sprawę dokładnie przeanalizowano i zamknięto. Ewentualne zaległości uległy przedawnieniu. III. NUS postanowieniem z [...] lipca 2009r. odmówił uznania za zasadne ww. zarzutów Skarżącej, oddalając je w całości. W uzasadnieniu podniósł, iż w sentencji postanowienia o umorzeniu egzekucji wskazano art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., w związku z tym, że egzekwowany obowiązek określono niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji. Postanowienie to nie rozstrzyga, ani nie kwestionuje wysokości należności określonej w decyzji NUS z [...] grudnia 2006r. Odnosi się wyłącznie do tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2006r. i tylko w tym zakresie stwierdza nieprawidłowości powodujące umorzenie wcześniejszego postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny nie rozstrzyga kwestii wysokości zobowiązania podatkowego. Wierzyciel natomiast w piśmie z [...] lipca 2009r. uznał, że decyzji z [...] grudnia 2006r. nie uchylono, a należność w niej określona jest wymagalna. Należy zatem uznać, że obowiązek wskazany w tytule wykonawczym z [...] kwietnia 2009r. istnieje. NUS stwierdził też, że umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżącej na podstawie innego tytułu wykonawczego nie powoduje, iż wierzyciel nie może ponownie wystawić tytułu wykonawczego na podstawie tej samej decyzji, skoro obowiązek podatkowy jest wymagalny i istnieje. W odniesieniu do uchylenia zajęcia wynagrodzenia za pracę wyjaśnił, że oczywiście błędnie wskazano, że do uchylenia zajęcia doszło z uwagi na uregulowanie należności. Należało wskazać, że uchylono zajęcie z powodu umorzenia postępowania, a cztery inne zajęcia z powodu uregulowania należności. Wadliwość ta nie może być jednak podstawą do stwierdzenia, że obowiązek określony w decyzji z [...] grudnia nie istnieje. Na koncie Skarżącej nadal figuruje zaległość. IV. W zażaleniu z [...] lipca 2009r. na ww. postanowienie Skarżąca wniosła o: 1) uznanie za zasadny zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym z [...] kwietnia 2009r., 2) anulowanie egzekucji przeprowadzonej przez NUS na podstawie ww. tytułu wykonawczego i zwrot nienależnie pobranych pieniędzy z konta Skarżącej. Podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zarzutach. Wyjaśniła ponadto, że nie zna treści pisma wierzyciela z [...] lipca 2007r. Zdaniem Skarżącej wskazanie, że decyzja z [...] grudnia 2006r, jest błędnie określona wystarcza by uznać ją za nieaktualną. Nie wolno podejmować działań opartych na wcześniejszych błędach. NUS nie ma kompetencji do zajmowania stanowiska i zrzucania własnych przewinień na uczciwych ludzi. Skarżąca uznała informowanie pracodawcy o zaległościach podatkowych, które nie istnieją za szarganie dobrej opinii. Podniosła, że poniosła straty materialne przez likwidację lokaty terminowej, w związku z zajęciem rachunku bankowego. V. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej "DIS") postanowieniem z [...] października 2009 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie NUS z [...] lipca 2009r. W uzasadnieniu po przedstawieniu stanu sprawy wskazał, iż przyczyną umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2006r. nie było nieistnienie obowiązku, lecz błędne jego określenie w tytule wykonawczym i tylko w tym zakresie stwierdzono nieprawidłowości powodujące umorzenie postępowania. Z art. 60 § 1 u.p.e.a. wynika, że umorzenie postępowania z przyczyny wskazanej w art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych. Zostaje przywrócony stan sprzed wszczęcia egzekucji. Z orzecznictwa sądowego wynika, że umorzenie postępowania egzekucyjnego nie wyklucza możliwości wszczęcia ponownej egzekucji administracyjnej, jeśli zajdzie sytuacja, w której egzekucja ta stanie się dopuszczalna (wyrok WSA w Warszawie z 21 stycznia 2004r. sygn. akt III SA 916/02). Umorzenie postępowania egzekucyjnego przez NUS [...] lipca 2007r. nie oznaczało, że na Skarżącej przestał ciążyć obowiązek podlegający wykonaniu. Dopóki w obrocie prawnym pozostaje decyzja nakładająca na Skarżącą określony obowiązek, dopóty możliwe jest wszczęcie i prowadzenie egzekucji w celu jego wykonania. Podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego z [...] kwietnia 2009r. stanowiła decyzja NUS z [...] grudnia 2006r. nakładająca na Skarżącą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów za 2001r., która jest w obrocie prawnym i podlega wykonaniu. DIS wyjaśnił także, że zgodnie z art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p.") bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym powiadomiono podatnika. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo, od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. W sprawie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania określonego ww. decyzją NUS z [...] grudnia 2006r. przez zajęcie wynagrodzenia za pracę Skarżącej [...] grudnia 2006r., o czym powiadomiono Skarżącą [...] grudnia 2006r. NUS posiadał zatem uprawnienia do wystawienia nowego tytułu wykonawczego w celu ponownego wszczęcia i prowadzenia egzekucji. DIS wyjaśnił ponadto, że z art. 27 § 3 u.p.e.a. wynika, że wierzyciel ma obowiązek dołączyć dowód doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagalne, podje w tytule wykonawczym podstawę prawną braku tego obowiązku. Z § 13 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o u.p.e.a. (Dz. U. Nr 137, poz. 1541) wynika, że postępowanie egzekucyjne może być wszczęte bez uprzedniego doręczania upomnienia, m.in. gdy należność pieniężną określono w orzeczeniu. Skoro należność objęta ww. tytułem wykonawczym określono w decyzji NUS z [...] grudnia 2006r., ww. przepis zwalniał wierzyciela z obowiązku przesłania zobowiązanemu upomnienia, zawierającego wezwanie do uregulowania należności, z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. VI. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 listopada 2009r. Skarżąca wniosła o: 1) uchylenie ww. postanowienie DIS z [...] października 2009r. i poprzedzającego je postanowienia NUS z [...] lipca 2009r., 2) stwierdzenie nieistnienia obowiązku podatkowego objętego tytułem wykonawczym z [...] kwietnia 2009r., 3) nakazanie NUS zwrotu kwot wyegzekwowanych z konta Skarżącej na podstawie ww. tytułu wykonawczego oraz poinformowanie pracodawcy o błędach pracowników i bezpodstawności wystawienia ww. tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła przebieg postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie dwóch tytułów wykonawczych. Wyjaśniła ponadto, że nigdy nie otrzymała postanowienia korygującego decyzję z [...] grudnia 2006r. (którą strona określa mianem postanowienia), choć powinno to nastąpić z uwagi na wydanie przez NUS [...] lipca 2007r. postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne. Skarżącej nie poinformowano, w jaki sposób naliczono [...] zł, więc nie mogła sprawdzić czy NUS nie pomylił się ponownie. Zdaniem Skarżącej egzekucję administracyjną utrzymuje się za wszelką cenę, o czym świadczą uzasadnienia odmownych postanowień organu pierwszej i drugiej instancji na zarzuty z [...] maja 2009r. Obywatel ma prawo wiedzieć, w jaki sposób i dlaczego naliczono mu taki a nie inny podatek i czy jest on zasadny. W przeciwnym wypadku wracamy do okresu wydawania tajnych domiarów, przy których zobowiązany miał prawo płacić. W sprawie doszło do naruszenia praw obywatela przez wydanie tytułu wykonawczego, gdy wcześniej uznano, że postanowienie jest wadliwe. VII. DIS w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wyjaśnił ponadto, że zarzut, iż Skarżącej nie poinformowano, w jaki sposób wyliczono egzekwowaną należność podniesiono pierwszy raz na etapie skargi. NUS wystawiając tytuł wykonawczy z [...] kwietnia 2009r. pomniejszył należność główną wynikającą z decyzji z [...] grudnia 2006r. o [...] zł wpłaconą przez I. W. (deklaracja PIT-23 z [...] listopada 2007r.) oraz o nadpłatę za 2007r. w wysokości [...] zł (z czego [...] zł zaliczono na odsetki, a [...] zł na należność główną). VIII. Skarżąca w piśmie z [...] kwietnia 2010r. złożonym do Sądu podniosła, że w sprawie doszło do naruszenia zasady demokratycznego państwa prawnego w związku z tym należy albo uchylić zaskarżone postanowienie, albo stwierdzić jego nieważność. Skoro bowiem obowiązek określono niezgodnie z decyzją niemożliwe było przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania, na mocy art. 70 § 4 O.p. Przyjęcie, że niezgodna z prawem egzekucja prowadzi do przerwania biegu terminu przedawnienia, oznacza całkowitą fikcyjność przepisów o przedawnieniu. Zgodnie z zasadą demokratycznego państwa prawnego czynność niezgodna z prawem, nie może powodować skutków prawnych. Wyjaśniła także, że w jednym piśmie z [...] grudnia 2006r. nazwanym odwołaniem/zarzutami podważała decyzję NUS z [...] grudnia 2006r., jak również prowadzone na jej podstawie postępowanie egzekucyjne. Podkreśliła, że stosownie do art. 225 O.p., jeśli odwołanie nie zostanie rozpatrzone w terminie wykonanie tej decyzji podlega wstrzymaniu z mocy prawa. Zdaniem Skarżącej w tytule wykonawczym wskazano błędnie nr decyzji [...] zamiast [...]. Nie doręczono również upomnienia, choć istniał obowiązek. Orzeczenie (wyrok, postanowienie sądu), to nie to samo co postanowienie czy decyzja organu administracyjnego. Zdaniem Skarżącej błędnie wskazano też w tytule wykonawczym dzień naliczania odsetek – 24 listopada 2001r. Szczegółowe zasady naliczania odsetek nie powinny być normowane w rozporządzeniu lecz w ustawie. Przy prawie daninowym, stosownie do art. 217 Konstytucji RP i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, w drodze rozporządzenia mogą być normowane kwestie, które nie mają istotnego znaczenia. Na mocy art. 58 O.p. wprowadzono rozporządzenie Ministra Finansów z 30 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunku (Dz. U. Nr 165, poz. 1373). Skoro ww. rozporządzenie weszło w życie 1 września 2005r. nie może działać wstecz w myśl zasady "lex retro non agit" oraz dotyczyć Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a.") sprawowana jest na mocy kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że by wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd, dokonując w powyższym zakresie kontroli zaskarżonego postanowienia stwierdza, że nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Sąd stwierdza, że postępowanie egzekucyjne jest postępowaniem sformalizowanym i osoba, która chce w trybie zarzutów kwestionować wystawienie tytułu wykonawczego musi to czynić w prawem przewidzianej formie i terminie. Sąd wskazuje, że zobowiązany nie może po upływie terminu do wniesienia zarzutów uzupełniać zgłoszonych w terminie zarzutów, powołując się na nowe ich podstawy. Zarzuty takie należy uznać za spóźnione i nie podlegające rozpatrzeniu w trybie art. 33 u.p.e.a. Sąd wyjaśnia jednocześnie, że nie oznacza to, że zobowiązany nie może po upływie terminu 7-dniowego wystąpić z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca w podstawie prawnej zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego podniosła art. 33 pkt 1 u.p.a., uznając przy tym, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym nie istnieje, bo decyzję, na podstawie której wystawiono tytuł uznano za nieprawidłową, przedawniły się również zaległości objęte tą decyzją. Sąd, biorąc powyższe argumenty Skarżącej, podniesione jako zarzut w rozumieniu art. 33 pkt 1 u.p.e.a. w ustawowym terminie, stwierdza że prawidłowe były wydane w sprawie postanowienia organów obu instancji, uznające te zarzuty za niezasadne. Skoro decyzji, w której określono wysokość zobowiązania podatkowego Skarżącej, nie usunięto z obrotu prawnego, oraz skoro doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia przez zastosowania środka egzekucyjnego, o którym poinformowano Skarżącą, co nie jest kwestionowane, należało przyjąć, że obowiązek podatkowy istniał w chwili wystawienia tytułu wykonawczego, co do którego Skarżąca wniosła zarzut. Nie miało również miejsca przedawnienie tego obowiązku. Wbrew twierdzeniom skargi przepis art. 70 § 4 O.p. został sformułowany jasno, bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Tym samym każde przerwanie biegu terminu przedawnienia, także dokonane w wyniku czynności egzekucyjnej, którą następnie uchylono powoduje przerwanie biegu terminu przedawnienia. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Zdaniem Sądu przepis art. 70 § 4 O.p. nie narusza zasady demokratycznego państwa prawnego. Przerwanie biegu terminu przedawnienia umożliwia wykonanie obowiązku podatkowego ciążącego na podatniku, szczególnie gdy obowiązek podatkowy określony w decyzji podatkowej nie był kwestionowany, bądź nie zakwestionowano go skutecznie. Sąd stwierdza ponadto, że dopiero na etapie postępowania zażaleniowego, toczącego się przed DIS, Skarżąca podniosła zarzut niedoręczenia jej upomnienia, który podtrzymała również w piśmie procesowym złożonym do Sądu już po wniesieniu skargi. Zarzut ten nie mógł być uznany przez sąd administracyjny za skuteczny. Po pierwsze dlatego, że nie został złożony przez Skarżącą w ustawowym 7-dniowym terminie. Po drugie wbrew twierdzeniom Skarżącej decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego jest orzeczeniem organu podatkowego, które mieści się w katalogu wyłączeń zawartym w § 13 rozporządzenia z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.), który został wymienionym przez DIS w zaskarżonym postanowieniu. Pojęcie orzeczenie, którym posługuje się ww. przepis jest na tyle ogólne, że mieści się w nim również decyzja organu podatkowego określająca wysokość podatku. Stanowisko Sądu znajduje poparcie w dotychczasowym jednolitym orzecznictwie sądowym (por. wyroki WSA: w Warszawie 16 lutego 2006r. sygn. akt III SA/Wa 1824/05, LEX nr 193316; z 25 września 2007r. sygn. akt III SA/Wa 956/07, LEX nr 441205; w Kielcach z 21 września 2007r. sygn. akt I SA/Ke 375/07, LEX nr 443869; w Łodzi z 2 października 2008r. sygn. akt I SA/Łd 11/08, LEX nr 513206; w Gdańsku z 23 września 2008r. sygn. akt I SA/Gd 451/08, LEX nr 471279; w Poznaniu z 23 stycznia 2008r. sygn. akt I SA/Po 1248/07, LEX nr 489617). Sąd stwierdza ponadto, że dopiero na etapie postępowania sądowego, już po wniesieniu skargi, Skarżąca podnosi, że decyzja organu podatkowego, która stanowiła podstawę wystawienia tytułu wykonawczego uległa wstrzymaniu, na mocy art. 225 O.p., w związku z wniesieniem jednym pismem z [...] grudnia 2006r. odwołania i zarzutów od poprzedniego tytułu wykonawczego. Zarzut ten również nie mógł być uznany przez sąd administracyjny za skuteczny. Nie został bowiem złożony przez Skarżącą w ustawowym 7-dniowym terminie i żaden z organów obu instancji nie miał możliwości ustosunkować się do jego treści. Sąd stwierdza ponadto, że z akt administracyjnych sprawy, na podstawie których orzeka sąd administracyjny, stosownie do art. 133 § 1 P.p.s.a., wynika że Skarżąca na etapie poprzednio prowadzonego postępowania egzekucyjnego podniosła, że pismo z [...] grudnia 2006r. miało charakter zarzutów wniesionych do postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 pkt 3 u.p.e.a. i dotyczyło braku zgodności pomiędzy kwotami podanymi w tytułach wykonawczych, a kwotami wynikającymi z treści decyzji (k. 26 akt administracyjnych). Sąd zauważa również, że choć do skargi załączono szereg dokumentów, które w ocenie Skarżącej miały znaczenie w sprawie, nie załączono dokumentu, który mógłby potwierdzić stwierdzenie, że doszło do wstrzymania decyzji, która stała się podstawą do wystawienia tytułu wykonawczego, a tym samym, że była ona niewykonalna w chwili wystawienia tytułu wykonawczego. Sąd wyjaśnia również, że dopiero na etapie skargi podniesiono zarzut, że wskazany w tytule wykonawczym obowiązek określono niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego w decyzji. Do zarzutu tego w odpowiedzi na skargę ustosunkował się DIS. Sąd uznaje jednak, że również i ten zarzut nie został przez stronę skarżącą podniesiony w terminie prawem nakreślonym, tj. w terminie wskazanym w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Nie może być w związku z tym uznany za skuteczny. Postawienie zarzutów dopiero na etapie skargi do sądu administracyjnego jest spóźnione i nie może przynieść zamierzonego przez Skarżącą rezultatu. Z wyżej przedstawionych względów, zasadność tych zarzutów nie mogła podlegać merytorycznej ocenie sądu. Sąd, biorąc powyższe pod uwagę stwierdza, że stanowisko organów egzekucyjnych, że podniesiony przez Skarżącą w trybie art. 33 pkt 1 u.p.e.a. zarzut nieistnienia obowiązku podatkowego i przedawnienia tego obowiązku są niezasadne, należało uznać za prawidłowe. Uznanie przez Sąd za legalne postanowień organów egzekucyjnych, wydanych w niniejszej sprawie, w przedmiocie zarzutu w sprawie postępowania egzekucyjnego, nie pozbawia jednak strony możliwości wystąpienia w trybie art. 59 § 1 u.p.e.a., o czym mowa wyżej, z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego z powodów, o których Skarżąca pisze w skardze oraz w piśmie procesowym wniesionym [...] kwietnia 2010r., a które nie mogły być uznane za skutecznie wniesione zarzuty, z uwagi na upływ siedmiodniowego terminu do ich zgłoszenia. W ww. wniosku Skarżąca może również podnieść brak dopuszczalności postępowania egzekucyjnego z powodów formalnych (art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a.), czego skutecznie nie uczyniła wcześniej, ograniczając swoje zarzuty do braku dopuszczalności egzekucji z powodów merytorycznych (przedawnienie obowiązku, nieistnienie obowiązku), co zdaniem Sądu, nie miało miejsce w świetle wyżej przedstawionych rozważań. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie, uznał, że zasadne jest oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.