III SA/Wa 2443/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. i A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 4 grudnia 2018 r. J. Z. i A. Z. (łącznie dalej zwani jako "Skarżący") zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2000 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 10 grudnia 2018 r. Pismem z 18 grudnia 2018 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zarządzeniem z 4 grudnia 2018 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2000 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 10 grudnia 2018 r., a termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 17 grudnia 2018 r. Ponadto należy zauważyć, że po wezwaniu do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty, jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu (tak: postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12, postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2708/11; treść powołanych orzeczeń dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach umieszczonej na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie. Wskazać bowiem należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje natomiast zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. akt I GSK 805/11). W przedmiotowej sprawie Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 18 grudnia 2018 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej), a więc po upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, który to termin jest terminem ustawowym. Tylko gdyby Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy przed upływem siedmiodniowego terminu licząc od dnia doręczenia wezwania do uiszczenia opłaty sądowej to wezwanie to traci moc (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1359/11, lex nr 1125538, postanowienie SN z dnia 2 listopada 1962 r., sygn. akt II CZ 121/62 opubl. OSNCP 1963/7-8/182). W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.