III SA/Wa 3095/17

Warszawa, 15 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej skarżącej w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z 31 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 10 września 2018 r. W dniu 10 października 2018 r. o godzinie 22:21 skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wysłała maila (k. 104 akt sądowych) zawierającego wersję elektroniczną skargi kasacyjnej od ww. wyroku na adres mailowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga kasacyjna została odebrana w dniu 11 października 2018 r. (k. 103 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. tylko oddanie pisma polskiej placówce operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, wskazano, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ale jednocześnie potwierdzono faktyczną możliwość wnoszenia pisma do sądu drogą elektroniczną, z tym jednak zastrzeżeniem, że pismo wniesione w taki sposób ocenić należy jako obarczone brakiem formalnym określonym w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając na względzie to stanowisko w orzecznictwie wykształciły się różne poglądy w kwestii ustalenia daty wniesienia pisma w postaci elektronicznej. Według jednego z nich przyjmuje się, że w wypadku nadania pisma za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej – uznać należy, że pismo zostało wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 czerwca 2015 r., sygn. akt I OZ 1392/15; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2015 r., I GZ 355/15; postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 64; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 62/11, LEX 1071335; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Art. 83, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 455). Według drugiego stanowiska, przyjmuje że najwcześniejszą datą, w której pismo nadane drogą elektroniczną może być uznane za wniesione do sądu jest data jego wydrukowania (tak np. NSA w postanowieniu z 6 maja 2015 r. sygn. akt II OSK 1035/15 i WSA w Krakowie w postanowieniu z 5 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 462/15. Podobne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z 2 października 2015 r. sygn. akt II OZ 920/15, w którym zmodyfikował wcześniej przedstawiony pogląd i uznał, że datą wniesienia pisma drogą elektroniczną jest najwcześniejsza data, w której Sąd mógł zapoznać się z treścią pisma, to jest data jego wpływu do Sądu z możliwością (teoretyczną) jego wydrukowania. W kontrolowanej sprawie wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 10 września 2018 r. (k. 102 akt sądowych), zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 10 października 2018 r. Przyjmując za trafne ostatnie z przedstawionych stanowisk jako najbardziej korzystne dla skarżącego oraz to, że skarga kasacyjna została wysłana na adres mailowy Sądu pocztą elektroniczną 10 października 2018 r. o godzinie 22:21, należy przyjąć, że ze względu na możliwość jej wydrukowania, skarga kasacyjna wpłynęła do WSA w Warszawie w dniu 11 października 2018 r. Zgodnie bowiem z § 30 pkt 1 Regulaminu pracy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 7 Prezesa WSA w Warszawie (informacja dostępna na stronie internetowej: http://bip.warszawa.wsa.gov.pl/141/godziny-urzedowania-wsa-w-warszawie.html) w WSA w Warszawie wykonuje się pracę od poniedziałku do piątku w godzinach 8-16. Takie też stanowisko zostało zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 stycznia 2017 r. (sygn. akt I OZ 10/17, CBOIS), a sąd orzekający w sprawie w pełni je aprobuje. Wskazać zatem należy, że wniesiona w kontrolowanej sprawie skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Z tego też względu skarga kasacyjna T.S. podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.