III SA/Wa 3302/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko (sprawozdawca), sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Protokolant referent stażysta Katarzyna Nartanowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 sierpnia 2015 r. nr IBPB-1-2/4510-113/15/MS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. oddala skargę W dniu [...] stycznia 2012 r. D. Sp. z o.o. (obecnie M. Sp. z o.o. z siedzibą w W.), dalej jako Skarżąca lub Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji prawa ochronnego do wspólnotowego znaku towarowego, wchodzącego w skład wkładu niepieniężnego stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w przypadku niezakończenia procedury rejestracji przed dniem dokonania aportu. W przedmiotowym wniosku Skarżąca opisała zdarzenie przyszłe, podając w treści wniosku, że została zawiązana jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością aktem notarialnym z dnia [...] listopada 2010 r., a następnie wpisana do rejestru przedsiębiorców w dniu [...] grudnia 2010 r. Pierwszy rok podatkowy w Spółce trwał od dnia rozpoczęcia działalności do dnia 31 grudnia 2011 r. i nie pokrywał się z rokiem kalendarzowym dlatego, na podstawie przepisów przejściowych, w pierwszym roku podatkowym spółka stosowała przepisy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. Spółka podała, że zamierza nabyć w drodze aportu, w okresie do dnia 31 grudnia 2011r., tj. w pierwszym roku podatkowym przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa osoby trzeciej w rozumieniu art. 4a pkt 3 u.p.d.o.p., w związku z art. 55' ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze. zm., dalej "kodeks cywilny"), w tym m.in. prawa na dobrach niematerialnych, obejmujące prawo do znaku towarowego zgłoszonego w Urzędzie Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Office for Harmonization in the Internal Market, dalej jako "OHIM" spółka podkreśliła jednocześnie, że ww. znak towarowy został zgłoszony do rejestracji w OHIM, jednakże na dzień sporządzenia niniejszego wniosku nie został jeszcze zarejestrowany i przysługuje do niego prawo ze zgłoszenia. Dodatkowo w dniu aportu pomiędzy wnoszącym aport a Spółką zostanie zawarta w przewidzianej przez prawo formie umowa przeniesienia własności przedmiotu aportu. Wniesienie aportu będzie wiązało się z podwyższeniem kapitału zakładowego w Spółce. Spółka podkreśliła, że przedmiot aportu nie jest ujawniony w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak wynika z analiz, wniesienie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki wiązać się będzie z powstaniem dodatniej wartości firmy w rozumieniu art. 16g ust. 2 u.p.d.o.p. Spółka rozważa wprowadzenie wchodzącego w skład aportu znaku towarowego zgłoszonego do OHIM ( lecz jeszcze niezarejestrowanego) do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki jako prawa własności przemysłowej lub jako autorskiego prawa majątkowego. Wartość początkowa tego znaku będzie równa jego wartości rynkowej wskazanej w akcie notarialnym dotyczącym podwyższenia kapitału zakładowego. Prawo z rejestracji tego znaku, w razie wprowadzenia go do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki jako prawo własności przemysłowej, będzie amortyzowane od miesiąca następującego po miesiącu, w którym prawo do znaku towarowego zostanie zarejestrowane w OHIM. W związku z powyższym Skarżąca zadała pytania Czy w uwarunkowaniach przedstawionego zdarzenia przyszłego prawo z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w OHIM, stanowi podlegającą amortyzacji wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w razie spełnienia pozostałych przesłanek wskazanych w tym przepisie)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - Czy Spółka będzie uprawniona do wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego (jako prawo własności przemysłowej) w dacie jego nabycia według wartości rynkowej stosując art. 16g ust. 10 a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.) i do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) W ocenie Spółki prawo z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w OHIM, po spełnieniu pozostałych przesłanek wskazanych w tym przepisie, stanowi podlegającą amortyzacji wartość niematerialną i prawną, w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm., dalej " u.p.d.o.p. "). Zgodnie bowiem z tym przepisem, amortyzacji podlegają nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, ze zm., dalej: "ustawa PWP", "pwp" ) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Jeżeli zatem nabyte przedmiotowe prawo do znaku towarowego spełni pozostałe wymogi do uznania go za wartość niematerialną i prawną w rozumieniu przepisów u.p.d.o.p., wówczas będzie ono podlegało amortyzacji według zasad określonych w przepisach ww. ustawy. Nie ma przy tym znaczenia, iż planowana rejestracja znaku ma nastąpić przed Urzędem Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM), gdyż ochrona wynikająca z uzyskania prawa do wspólnotowego znaku towarowego jest niemal identyczna jak ta wynikająca z rejestracji znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP. Zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy PWP, przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku wspólnotowego znaku towarowego jedyna zasadnicza różnica polega na tym, że zasięg terytorialny ochrony obejmuje wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej (zob. art. 1 ust 2 i art. 9 Rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, dalej "Rozporządzenie"). O tożsamości praw wyłącznych wynikających z rejestracji krajowej oraz wspólnotowej świadczy chociażby porównanie przepisów przewidujących możliwość zakazania osobie trzeciej używania zarejestrowanego znaku towarowego (art. 296 ustawy PWP oraz art. 9 Rozporządzenia), czy też ograniczeń prawa wyłącznego (art. 155-160 ustawy PWP oraz art. 12-13 Rozporządzenia). Spółka podkreślił też, że zgodnie z art. 101 i nast. Rozporządzenia, dochodzenie roszczeń wynikających z naruszenia wspólnotowego znaku towarowego odbywa się na analogicznych zasadach jak w przypadku znaku krajowego a o tożsamości porównywanych praw wyłącznych świadczy również fakt, że zgodnie z przepisami ustawy PWP rejestracja wspólnotowego znaku towarowego stanowi przesłankę odmowy udzielenia innemu podmiotowi prawa ochronnego na znak towarowy przez Urząd Patentowy (art. 132 ust. 2 ustawy PWP), jak również możliwość przekształcenia zgłoszenia wspólnotowego na zgłoszenie krajowego znaku towarowego (art. 108 Rozporządzenia). Zarówno zatem rejestracja znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP, jak też rejestracja wspólnotowego znaku towarowego w OHIM, prowadzi do uzyskania przez zgłaszającego tożsamego prawa podmiotowego, którego istotą jest uprawnienie do wyłącznego posługiwania się oznaczeniem w działalności zarobkowej lub zawodowej. Dlatego też w ocenie Spółki prawo do znaku towarowego uzyskane w wyniku rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w OHIM stanowi wartość niematerialną i prawną na gruncie art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. Spółka podkreśliła też, że nie ma przeciwwskazań by prawo do wspólnotowego znaku towarowego w OHIM, nabytego przez Spółkę w drodze aportu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa osoby trzeciej, podlegało amortyzacji podatkowej po jego rejestracji w ww. Urzędzie. Zaznaczyła, że ustawa PWP nie wskazuje by wspólnotowe znaki towarowe były traktowane odmiennie na gruncie ustawy PWP od znaków towarowych zarejestrowanych w kraju członkowskim, wręcz przeciwnie- Rozporządzenie wprost stanowi, że wspólnotowy znak towarowy traktowany jest w całości i na całym terytorium Wspólnoty tak jak krajowy. Dlatego też, analogicznie jak w przypadku krajowego znaku towarowego, przy spełnieniu pozostałych przesłanek pozwalających na dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych na gruncie updop, prawo z rejestracji wspólnotowego znaku ochronnego w OHIM podlega amortyzacji zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. odmienne traktowanie wspólnotowego znaku towarowego byłoby bowiem w sprzeczności z ideą stworzenia jednolitego systemu jednej rejestracji znaku, chroniącej prawo podmiotów gospodarczych we wszystkich państwach Wspólnoty Europejskiej, bez potrzeby rejestracji krajowej. W ocenie Spółki, będzie ona uprawniona do wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego, jako prawo własności przemysłowej, w dacie jego nabycia, według wartości rynkowej stosując art. 16g ust. 10 a u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. oraz do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM. Powołując się na przepisy art. 16g ust 10a, 16 b ust 1 pkt 6 oraz art. 15 ust 6 u.p.d.o.p. Spółka stanęła na stanowisku, że w przypadku niezakończenia procedury rejestracji znaku towarowego przed dniem dokonania aportu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa do Spółki, będzie ona uprawniona do rozpoznawania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej prawa do wspólnotowego znaku towarowego (który w majątku wnoszącego aport nie stanowił środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wprowadzonych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i tym samym nie był amortyzowany przez podmiot wnoszący aport) jako kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, dopiero począwszy od miesiąca, w którym nastąpi jego rejestracja w OHIM. W dniu [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, w której uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe w zakresie uznania za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji prawa ochronnego do wspólnotowego znaku towarowego, wchodzącego w skład wkładu niepieniężnego stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w przypadku niezakończenia procedury rejestracji przed dniem dokonania aportu, natomiast w zakresie sposobu amortyzowania prawa ochronnego do wspólnotowego znaku towarowego za bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W wyniku rozpatrzenia skargi Skarżącej na powyższą interpretację indywidualną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 25 października 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 755/12 uchylił zaskarżoną interpretację. W uzasadnieniu stwierdził, iż wykładnia dokonana przez organ interpretacyjny nie znajduje uzasadnienia w przepisach art. 16a i 16b u.p.d.o.p. W sytuacji, gdy ustawodawca posługuje się w różnych przepisach prawnych tym samym pojęciem, to pojęcie to powinno być interpretowane w ten sam sposób, chyba że coś innego wynika z przepisów prawa lub dokonanie takiej interpretacji prowadziłoby do niedających się akceptować wniosków. W przypadku art. 16a ust. 1 i 16b ust. 1 u.p.d.o.p. tak właśnie należy postąpić i pojęcie "nabycie" należy interpretować w ten sam sposób. Wartości niematerialne i prawne będą polegały amortyzacji tylko w sytuacji kiedy zostaną nabyte. Przedmiot amortyzacji może być albo nabyty, albo wytworzony we własnym zakresie. Nie zostaje nabyty tylko taki środek trwały, który został wytworzony. Nie zostanie wytworzony tylko ten środek trwały, który został nabyty. Nabycie może mieć charakter nabycia pierwotnego albo pochodnego. Przepis art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. nie rozróżnia, czy nabycie - o którym w nim mowa - ma mieć charter nabycia pierwotnego, czy pochodnego. Zatem terminem tym objęte będą oba rodzaje nabycia. Zdaniem Sądu z okoliczności przedstawionego przez spółkę zdarzenia nie wynika, aby prawo do wspólnotowego znaku towarowego miało być przez spółkę wytworzone. Nie jest to zresztą możliwe, skoro powstać ono może jedynie na podstawie rejestracji. Fakt rejestracji nie może być uznany za wytworzenie znaku we własnym zakresie przez spółkę, skoro następuje na podstawie decyzji organu działającego w granicach stosownych regulacji prawnych. To, że w chwili wniesienia aportu nie istnieje jeszcze prawo do wspólnotowego znaku towarowego nie oznacza, iż spółka nie może nabyć tego prawa w wyniku jego rejestracji przez urząd. Od chwili wydania decyzji spółka nabędzie zatem prawo z rejestracji i po spełnieniu dalszych warunków będzie mogła przystąpić do amortyzacji go jako wartości niematerialnych i prawnych. Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów, wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyniku jej rozpatrzenia Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 10 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 312/13 skargę kasacyjną oddalił. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 10 sierpnia 2015 r. uznał stanowisko Skarżącej w zakresie: - uznania za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji prawa ochronnego do wspólnotowego znaku towarowego, wchodzącego w skład wkładu niepieniężnego stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w przypadku niezakończenia procedury rejestracji przed dniem dokonania aportu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – za prawidłowe - uznania, czy Spółka będzie uprawniona do wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego (jako prawo własności przemysłowej) w dacie jego nabycia według wartości rynkowej stosując art. 16g ust. 10a u.p.d.o.p. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.) i do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – za nieprawidłowe. W uzasadnieniu Organ wskazał, że amortyzacji podlegają wartości niematerialne i prawne opisane w art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. Uznał, że wartościami tymi będzie zarówno prawo ochronne na znak towarowy udzielone w myśl przepisów art. 121 i następne ustawy Prawo własności przemysłowej, jak również wspólnotowy znak towarowy ustanowiony w myśl art. 6 i następne rozporządzenia Rady Wspólnot Europejskich z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.Urz.UE L 2009 Nr 78, str. 1 - dalej "Rozporządzenie" Organ zaznaczył, iż nie będzie podlegać amortyzacji prawo z dokonanego zgłoszenia i to rozumiane zarówno jako prawo określone w ustawie Prawo własności przemysłowej jak i w Rozporządzeniu (art. 24 i 32 Rozporządzenia). Według organu nie budzi wątpliwości, że prawo ochronne na znak towarowy, jak i też wspólnotowy znak towarowy powstają na podstawie prawnokształtującej decyzji właściwego organu bądź to krajowego bądź to wspólnotowego. Przepis art. 16 Rozporządzenia, nakazuje traktowanie wspólnotowego znaku towarowego na całym terytorium wspólnoty, tak jak krajowego znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim. Organ stwierdził, iż nie będzie podlegać amortyzacji prawo ze zgłoszenia znaku towarowego uzyskane w myśl przepisów Rozporządzenia, gdyż ma ono charakter swoistej ekspektatywy, pomimo tego, że prawo to jest zbywalne oraz dziedziczne. Zaznaczył, iż z art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. wynika, że wartości niematerialne i prawne będą polegały amortyzacji tylko w sytuacji kiedy zostaną nabyte. Organ podniósł, iż przepis art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. nie rozróżnia, czy nabycie, o którym w nim mowa ma mieć charter nabycia pierwotnego, czy też pochodnego. Tym samym w oceni Organu uprawnia to do wniosku, że terminem tym objęte będą oba rodzaje nabycia. Zdaniem Organu z okoliczności przedstawionego przez Spółkę zdarzenia nie wynika, aby prawo do wspólnotowego znaku towarowego miało być przez Spółkę wytworzone. Nie jest to zresztą możliwe, skoro powstać ono może jedynie na podstawie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego przez Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w A.. Fakt rejestracji nie może być uznany za wytworzenie znaku we własnym zakresie przez Spółkę, skoro następuje na podstawie decyzji organu działającego w granicach stosownych regulacji prawnych. Nabycie prawa będzie przy tym równoznaczne z jego przyjęciem do używania do czego prawo to będzie się nadawało. Od chwili wydania decyzji Spółka nabędzie zatem prawo z rejestracji i po spełnieniu dalszych warunków będzie mogła przystąpić do amortyzacji go jako wartości niematerialnych i prawnych. W ocenie Organu z powyższego wynika, że Spółka nie nabyła prawa ochronnego na znak towarowy w drodze aportu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, lecz na mocy decyzji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego, zatem w omawianej sprawie do ustalenia wartości początkowej nie znajdzie zastosowania art. 16g ust. 10a u.p.d.o.p., zgodnie z którym przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego. Jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny, stosuje się odpowiednio ust. 10. Organ stwierdził, iż w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 16g ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., zgodnie z którym za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14. uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku (art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p.). Zatem ceną nabycia będzie opłata uiszczona przez Spółkę za zarejestrowanie prawa ochronnego na znak towarowy. Według Organu jeżeli zatem prawo ochronne na znak towarowy powstało w momencie rejestracji i wtedy nastąpiło jego przyjęcie do używania, to rozpoczęcie amortyzacji prawa ochronnego na znak towarowy może nastąpić w miesiącu następującym po miesiącu, w którym prawo to zostało wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych, stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W skardze na powyższą interpretację indywidualną Skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzuciła naruszenie: - art. 153 p.p.s.a., poprzez pominięcie - w sposób naruszający normę zawartą w ww. przepisie - oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zaprezentowanych w uzasadnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 25 października 2012 r. (sygn. akt: I SA/Rz 755/12), uchylającego poprzednią interpretację indywidualną Organu wydaną w niniejszej sprawie. W ocenie Skarżącej naruszenie powyższe miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem nieuwzględnienie oceny prawnej i wskazań zaprezentowanych w uzasadnieniu ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie rzutowało uznaniem w zaskarżonej interpretacji indywidualnej stanowiska Skarżącej za nieprawidłowe (w zaskarżonej niniejszą skargą części), w sytuacji, gdy wzięcie pod uwagę ww. oceny prawnej i wskazań skutkowałoby uznaniem stanowiska Spółki za prawidłowe, - art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej jako: "Ordynacja podatkowa") w związku z art 14h Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie przez Organ w treści zaskarżonej interpretacji indywidualnej aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych, wydanego w kontekście zagadnień prawnych tożsamych do zagadnień objętych zaskarżoną interpretacją indywidualną. W ocenie Skarżącej naruszenie powyższe miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem uwzględnienie wskazań zawartych w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych skutkowałoby uznaniem w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, stanowiska Spółki, za prawidłowe, - art. 46 ("Czas trwania rejestracji") Rozporządzenia Rady WE nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U.UE.L.2009.78.1 z późn. zm) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie (polegające na jego niezastosowaniu), skutkujące nieprawidłowym brakiem przyjęcia, że prawo z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego jest udzielane z mocą wsteczną od daty jego zgłoszenia, a co za tym idzie rzutowało brakiem uznania, że Spółka nabyła ww. prawo z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w drodze i z chwilą (z mocą wsteczną) wniesienia do niej aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu, skutkami prawnymi, w tym wynikającą z tego aportu wartością (rynkową) ww. prawa, - art. 16g ust. 10a w związku z art. 16g ust. 10 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie (polegające na jego niezastosowaniu), skutkujące nieprawidłowym przyjęciem, że "(...) w omawianej sprawie do ustalenia wartości początkowej nie znajdzie zastosowania art. 16g ust. 10a u.p.d.o.p.", gdy tymczasem w uwarunkowaniach niniejszej sprawy Spółka w świetle treści ww. przepisu będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od prawa z rejestracji w OHIM wspólnotowego znaku towarowego (jako prawa własności przemysłowej) według wartości rynkowej tego prawa jako jego wartości początkowej. - art. 16g ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieprawidłowym przyjęciu. że "w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 16g ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., zgodnie z którym za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia", a co za tym idzie, "ceną nabycia będzie opłata uiszczona przez Spółkę na zarejestrowanie prawa ochronnego na znak towarowy", gdy tymczasem w uwarunkowaniach niniejszej sprawy w związku z nabyciem prawa ze zgłoszenia do wspólnotowego znaku towarowego w O IM (na który następnie uzyskane zostanie prawo z rejestracji w OHIM) w drodze wkładu niepieniężnego zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wartość początkową ww. prawa będzie stanowiła dla Spółki wartość rynkowa ww. prawa. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swoje stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy Skarżąca będzie uprawniona do wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego ( jako prawo własności przemysłowej ) w dacie jego nabycia, według wartości rynkowej, stosując art. 16 g ust. 10 a u.p.d.o.p. ( w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. ) i do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM, jedynie bowiem w odniesieniu do tego pytania zadanego przez Skarżącą, organ interpretacyjny zajął odmienne od Skarżącej stanowisko. We wniosku o interpretację, pytanie to oznaczone zostało nr 3. W ocenie Sądu, rację w tym sporze, należało przyznać organowi interpretacyjnemu. Na wstępie podkreślić należy, że niniejsza sprawa, była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie i rozstrzygnięta została prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 755/12. Stosownie do treści art. 153 p.p.s.a., Sąd orzekający w sprawie, jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tym wyroku. Oznacza to, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonymi w tym wyroku poglądami, lecz zobowiązany jest podporządkować się mu w pełnym zakresie ( por. wyrok NSA z 4 czerwca 2009 r. , I OSK 426/08, dostępny w CBOSA). Wskazać w związku z tym należy, że w odniesieniu do pytania nr 3, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził " Natomiast nie będzie podlegać amortyzacji prawo z dokonanego zgłoszenia i to rozumiane zarówno jako prawo określone w ustawie pwp jak i w rozporządzeniu rady ( art. 24 i 32 Rozporządzenia). Nie budzi wątpliwości, że prawo ochronne na znak towarowy, jak i też wspólnotowy znak towarowy powstają na podstawie prawnokształtującej decyzji właściwego organu bądź to krajowego bądź to wspólnotowego. Przepis art. 16 Rozporządzenia nakazuje traktowanie wspólnotowego znaku towarowego na całym terytorium wspólnoty, tak jak krajowego znaku towarowego zarejestrowanego z państwie członkowskim. Nie będzie natomiast podlegać, jak już wyżej wspomniano amortyzacji prawo ze zgłoszenia znaku towarowego uzyskane w myśl przepisów Rozporządzenia Rady, gdyż ma ono charakter swoistej ekspektatywy, pomimo tego, że prawo to jest zbywalne oraz dziedziczne. Rozróżnienie to ma w niniejszej sprawie istotne znaczenie w związku z treścią pytania określonego we wniosku o interpretację nr 3. Niezależnie bowiem od istoty sprawy, spółka w tym pytaniu mówi o wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego w dacie jego nabycia według wartości rynkowej i do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM. Jak się wydaje zadający pytanie dokonał pewnej omyłki terminologicznej, nie rozróżniając prawa z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego od prawa ze zgłoszenia znaku towarowego w OHIM." Podkreślenia wymaga, że WSA w Rzeszowie, nie dysponował stanowiskiem Ministra w kwestii, której dotyczyło pytanie nr 3 zawarte we wniosku, bowiem na to pytanie Minister nie udzielił odpowiedzi. W tym zakresie WSA w Rzeszowie, stwierdził, że odmowa udzielenia odpowiedzi na pytanie 3 z uwagi na treść odpowiedzi na pytanie nr 1 nie była uprawniona. Wskazać także należy, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną organu w niniejszej sprawie, w wyroku z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 312/13 ( dostępny w CBOSA), stwierdził " Otóż nie budzi wątpliwości to, że ekspektatywa nabycia prawa majątkowego, a taką niewątpliwie jest prawo ze zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji, może być przedmiotem aportu. Jest to bowiem prawo zbywalne (art. 149 § 1 k.s.h., art. 158 k.s.h.). Jednakże czym innym jest zdolność aportowa prawa majątkowego, czy też jego ekspektatywa, a czym innym zagadnienie dopuszczalności i zdolności danego prawa do odpisów amortyzacyjnych jako wartości niematerialnych i prawnych. Ekspektatywa prawa ze zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji ma zdolność aportową, ale nie ma w świetle art. 16b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. zdolności do dokonywania od niej odpisów amortyzacyjnych. Zgodnie bowiem z art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. "amortyzacji podlegają (...), nabyte nadające się do odpowiedniego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania (...) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) - zwana dalej: u.p.w.p. (...) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 170 pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi". Prawa własności przemysłowej określone w ustawie zgodnie z tym przepisem muszą być nabyte. Nabycie prawa ochronnego na wspólnotowy znak towarowy następuje przez jego rejestrację (art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (wersja ujednolicona), Dz.Urz. UE L 2009.78.1 ze zm.). Wspólnotowy znak towarowy przyznaje właścicielowi wyłączne prawo do tego znaku. Zatem przed rejestracją nie istnieje możliwość wykorzystania tego prawa jako wartości niematerialnej i prawnej, bowiem nie zostało ono jeszcze nabyte. Uznane przez Ministra Finansów za nieprawidłowe stanowisko spółki odnosiło się do tej części przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), w której przedmiotem aportu wnoszonego do spółki miały być prawa ze zgłoszenia znaków towarowych (znaki towarowe zostały zgłoszone do Urzędu Patentowego, ale do czasu wniesienia aportu nie uzyskano jeszcze prawa ochronnego na te znaki), na które dopiero spółce zostaną udzielone prawa ochronne. Spółka pytała, czy w takiej sytuacji istnieje możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych, przy czym dla spółki było jasne, że odpisy te mogą być dokonywane dopiero po uzyskaniu na te znaki praw ochronnych i wpisaniu ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Nie ulegało bowiem wątpliwości i w istocie rzeczy nie było sporne, gdyż wynikało to z utrwalonego w tej mierze orzecznictwa sądów administracyjnych, w tym także z powoływanego zarówno przez Ministra Finansów, jak i Sąd pierwszej instancji, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2009 r. sygn. akt II FSK 23/08, iż co do zasady, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., amortyzacji może podlegać (przy spełnieniu innych jeszcze przesłanek określonych w tym przepisie) jedynie znak towarowy, na który udzielono w stosownym trybie przewidzianym w uregulowaniach zawartych (obecnie) w u.p.w.p., praw ochronnych do tego znaku, natomiast niewystarczające jest samo zgłoszenie takiego znaku (zob. także wyroki NSA: z 28 sierpnia 2009 r., II FSK 412/08, z 20 listopada 2009 r., II FSK 1003/08, z 25 sierpnia 2010 r., II FSK 627/09, z 3 lutego 2011 r, II FSK 1741/09)." Z uwagi na powyższe, podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., jest niezasadny. Również organ zastosował się do tego przepisu i wykonał zalecenia Sądu zawarte w powołanym wyroku, wydając ponownie interpretację indywidualną. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej "u.p.d.o.p."), kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zwane dalej odpisami amortyzacyjnymi dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a- 16m, z uwzględnieniem art. 16. Jednocześnie na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., amortyzacji podlegają nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu jego przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 ze zm.), o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą lub oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej lub innych umów, zwane wartościami niematerialnymi lub prawnymi. Podkreślić więc należy, że aby prawo ochronne na znak towarowy mogło zostać uznane za wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p, musi spełniać następujące warunki: - prawo ochronne na znak towarowy musi zostać nabyte przez podatnika, - musi się nadawać do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, -prawo ochronne na znak towarowy musi być wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, - przewidywany okres jego wykorzystywania winien być dłuższy niż rok. Zgodnie z art. 16 d ust. 2 u.p.d.o.p., składniki majątku, między innymi te określone w art. 16a i 16b u.p.d.o.p., wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1 najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. W myśl art. 16h ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., odpisów amortyzacyjnych dokonuję się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych z zastrzeżeniem art. 16k począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji. Jak stanowi art. 120 ustawy Prawo własności przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. W celu uzyskania pełnej ochrony prawnej w odniesieniu do przedmiotów własności przemysłowej dla większości z nich wymagane jest: dokonanie ich zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP, wydanie przez ten organ decyzji w sprawie udzielenia patentu, praw ochronnych lub praw z rejestracji. Zgodnie z art. 121 ww. ustawy, na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne. Stosownie do treści art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady Wspólnot Europejskich z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. Urz. UE L 2009 Nr 78, str. 1 - dalej "Rozporządzenie"), jeżeli art. 17-24 nie stanowią inaczej, wspólnotowy znak towarowy jako przedmiot własności traktowany jest w całości i na całym terytorium Wspólnoty tak jak krajowy znak towarowy zarejestrowany w państwie członkowskim, w którym według rejestru wspólnotowych znaków towarowych: a) właściciel ma swoją siedzibę lub swoje miejsce zamieszkania w dacie dokonywania oceny, b) jeżeli lit. a) nie stosuje się, właściciel znaku ma przedsiębiorstwo w dacie dokonywania oceny. Powyższe uwagi dot. praw ochronnych na znaki towarowe zarejestrowane na zasadach określonych w ustawie Prawo własności przemysłowej mają odniesienie do praw ochronnych na wspólnotowe znaki towarowe. Wspólnotowy znak towarowy uzyskuje się poprzez rejestrację (art. 6 Rozporządzenia). Z przedstawionych przepisów wynika, że amortyzacji podlegają wartości niematerialne i prawne opisane w art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. Należy uznać, że wartościami tymi będzie zarówno prawo ochronne na znak towarowy udzielone w myśl przepisów art. 121 i następne ustawy Prawo własności przemysłowej, jak również wspólnotowy znak towarowy ustanowiony w myśl art. 6 i następne Rozporządzenia. Biorąc powyższe pod uwagę, organ słusznie stwierdził, że nie będzie podlegać amortyzacji prawo z dokonanego zgłoszenia i to rozumiane zarówno jako prawo określone w ustawie Prawo własności przemysłowej jak i w Rozporządzeniu (art. 24 i 32 Rozporządzenia). Prawo ochronne na znak towarowy, jak i też wspólnotowy znak towarowy powstają na podstawie prawnokształtującej decyzji właściwego organu bądź to krajowego bądź to wspólnotowego. W uchwale z dnia 23 kwietnia 2008r., sygn. II GPS 1/08 (CBOSA), NSA stwierdził, że " decyzja o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy ma bezspornie charakter aktu konstytucyjnego. Stąd wniosek o czasowych granicach prawa ochronnego, będących wyznacznikiem istnienia znaku towarowego. Pogląd ten ma uzasadnienie też w tym, że nie można udzielać prawa ochronnego na oznaczenie, co do którego nie wiadomo, czy jest znakiem towarowym. Natomiast to, czy oznaczenie może być znakiem towarowym, bada się dopiero przy rejestracji (art. 129 u. p. w. p.). Udzielenie prawa z rejestracji to zarazem stwierdzenie przez organ państwa, że oznaczenie spełnia wymogi znaku towarowego (art. 120 u. p. w. p.). Prawo ze zgłoszenia niewypełnia przesłanek amortyzacji, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 6 u. p. d. o. p. dlatego, że dotyczy etapu poprzedzającego rejestrację znaku, a bez rejestracji znak nie posiada wyróżniającej go cechy – szczególnej ochrony. Prawodawca odróżnia (np. w art. 131 u. p. w. p.) – "prawo do znaku" i "prawo ze zgłoszenia" i prawo do zgłoszenia nie musi oznaczać prawa do znaku, ze względu na uprawnienia organów państwa do odmowy rejestracji, w sytuacjach wynikających z odrębnych przepisów (art. 131 i art. 132 u. p. w. p.). Ustawodawca nie przewidział w art. 16b ust. 1 pkt 6 u. p. d. p., prawa amortyzacji towaru, nie korzystającego z obrocie prawnym z bezwzględnego prawa ochronnego". Z przedstawionego orzecznictwa oraz z treści art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p., wynika zdaniem Sądu jasno, że wartości niematerialne i prawne będą polegały amortyzacji tylko w sytuacji kiedy zostaną nabyte, przy czym nie ma znaczenia, czy będzie to nabycie pierwotne czy pochodne, bowiem art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p., nie czyni w tej kwestii rozróżnienia. Z przedstawionego przez Skarżącą stanu faktycznego, nie można także wysnuć wniosku, że prawo do wspólnotowego znaku towarowego miało być nią wytworzone. Podsumowując, stwierdzić należy, że dopiero od chwili wydania decyzji Skarżąca nabędzie prawo z rejestracji ( obecnie bowiem dysponuje wyłącznie prawem z dokonanego zgłoszenia ) i po spełnieniu dalszych warunków będzie mogła przystąpić do amortyzacji go jako wartości niematerialnych i prawnych. Słusznie zatem organ stwierdził, że w niniejszej sprawie do ustalenia wartości początkowej nie znajdzie zastosowania art. 16g ust. 10 a u.p.d.o.p., zgodnie z którym przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego. Należy zgodzić się z organem, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 16g ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., zgodnie z którym w niniejszej sprawie, ceną nabycia będzie opłata uiszczona przez Skarżącą za zarejestrowanie prawa ochronnego na znak towarowy. Skoro więc prawo ochronne na znak towarowy powstało w momencie rejestracji i wtedy nastąpiło jego przyjęcie do używania, to rozpoczęcie amortyzacji prawa ochronnego na znak towarowy może nastąpić w miesiącu następującym po miesiącu, w którym prawo to zostało wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych, stosownie do wyż. cyt. art. 16h ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. Biorąc pod uwagę powyższą argumentacją, stwierdzić należy, że organ interpretacyjny, dokonując oceny stanowiska Skarżącej w odniesieniu do wskazanych przez nią kwestii, nie naruszył także wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego. Zdaniem Sądu, organ wydając zaskarżoną interpretację, nie naruszył także art. 121 § 1 O.p. w związku z art. 14h tej ustawy poprzez pominięcie w treści zaskarżonej interpretacji aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych. Po pierwsze, orzeczenia sądowe wydane są w indywidualnych sprawach w odniesieniu do konkretnych stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych) i nie mają charakteru wiążącej wykładni prawa podatkowego. Po drugie zaś, jak już wcześniej wspomniano, organ na podstawie art. 153 p.p.s.a. będąc związany wytycznymi WSA w Rzeszowie, zobowiązany był do ich wykonania. Niezależnie od tego, wskazane w skardze orzecznictwo, potwierdza zasadność stanowiska organu. NSA rozpoznając niniejszą sprawę w wyroku z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 312/13, stwierdził "W sprawach będących przedmiotem powołanych wcześniej wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądy obydwu instancji podzieliły stanowisko organów podatkowych, iż nie mogą stanowić podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia znaków towarowych (a więc do czasu uzyskania praw ochronnych na te znaki), natomiast w najmniejszym stopniu nie była kwestionowana, także przez same organy podatkowe, możliwość dokonywania przez podatników amortyzacji praw ochronnych na znaki towarowe, po tym jak podatnicy ci otrzymali decyzję o udzieleniu im prawa ochronnego na znak towarowy. W powoływanym już wyroku z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FSK 412/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m.in., iż "Prawo do znaku towarowego może być wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych, a następnie amortyzowane zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., gdy jest nie tylko faktycznie wykorzystywane przez oznaczenie towarów i usług znakiem towarowym, ale przede wszystkim prawnie przejęte do używania jako prawo, bowiem pod pojęciem prawa do znaku towarowego mieszczą się tylko podmiotowe prawa do znaku, które mają charakter bezwzględny. Wskazuje na to określona ustawą przesłanka "nabycia" prawa do znaku towarowego, a więc nabycia tego prawa na własność. Na gruncie ustawy o znakach towarowych, zgodnie z art. 10 ust. 1, nabycie prawa do znaku towarowego następowało w systemie konstytutywnej rejestracji" (obecnie na gruncie przepisów u.p.w.p. instytucji tej odpowiada wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy)". Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1