III SA/Wa 3477/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA del. Marek Kraus, sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2013 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz C. S.A. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 14 czerwca 2012 r. C. S.A. z siedzibą w W., dalej jako Skarżąca, złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu akcjonariusza oraz ustalenia momentu poboru zaliczek od wypłaconej dywidendy akcjonariuszowi z tytułu udziału w spółce komandytowo - akcyjnej. W przedmiotowym wniosku przedstawiła następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca będący publiczną spółką akcyjną zamierza przekształcić się w spółkę komandytowo - akcyjną (SKA). Akcjonariusze spółki komandytowo - akcyjnej będą partycypowali w zyskach spółki poprzez otrzymywaną dywidendę. Wypłata dywidendy odbywać się będzie na podstawie uchwał walnego zgromadzenia spółki o podziale zysku. Niemniej jednak do chwili powzięcia przez walne zgromadzenie uchwały o przeznaczeniu zysku do podziału, akcjonariusze SKA nie będą mieli wobec spółki roszczenia o wypłatę zysku. W związku z powyższym zadała pytanie. Czy SKA, występująca w przypadku akcjonariuszy w charakterze płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania na bieżąco miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, czy też dopiero w dniu otrzymania dywidendy przez akcjonariuszy? Zdaniem Skarżacej, przychód akcjonariusza SKA, będącego osobą fizyczną powstaje w momencie otrzymania dywidendy. W konsekwencji SKA będzie zobowiązana do pobrania i zapłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu wypłaty dywidendy na rzecz akcjonariusza. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, iż spółka osobowa, jako że nie posiada osobowości prawnej, nie jest podatnikiem podatku dochodowego. W takim przypadku przychody i koszty uzyskania przychodów przypisywane się bezpośrednio każdemu ze wspólników proporcjonalnie do ustalonego w umowie spółki udziału wspólnika w zyskach. Wskazując na treść art. 126 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm., dalej jako "k.s.h.", zaznaczyła, iż warunkiem wypłaty dywidendy jest osiągnięcie przez SKA zysku, sporządzenie sprawozdania finansowego oraz podjęcie uchwały o podziale zysku w części przypadającej akcjonariuszom. Zdaniem Skarżącej z dniem podjęcia uchwały przez zgromadzenie wspólników po stronie akcjonariuszy powstaje roszczenie do SKA o wypłatę konkretnej kwoty. Do tego czasu akcjonariusz nie może wystąpić z roszczeniem do SKA o wypłatę dywidendy. Prawa udziałowe wynikające z akcji sytuują akcjonariusza SKA jako beneficjenta określonych praw majątkowych inkorporowanych w akcji. W ocenie Skarżacej z uwagi na sytuację prawną akcjonariusza należy uznać, iż posiadanie akcji (tak jak udziałów w spółkach prawa handlowego) oraz czerpanie przychodów z podziału zysku, bez względu na fakt, kiedy akcjonariusz otrzyma z tego źródła pieniądze lub wartości pieniężne, nie jest prowadzeniem działalności gospodarczej przez akcjonariusza SKA. Taka teza wynika z brzmienia art. 3 pkt 9 ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U z dnia 3 lipca 2012r., poz. 749), - dalej "O.p.", oraz art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Jako że przychód akcjonariusza z zysku wynika wyłącznie z posiadania prawa majątkowego w postaci akcji spółki komandytowo - akcyjnej, nie może on być przychodem z działalności gospodarczej. Jednocześnie dla kwalifikacji źródła przychodu wynikającej z przepisów prawa podatkowego nie ma znaczenia, czy SKA osiąga przychody z działalności gospodarczej, czy jakiejkolwiek innej. Ponadto Skarżąca zauważyła, iż u akcjonariusza SKA przychód powstanie ewentualnie tylko raz w roku podatkowym, tj. w dacie wypłaty dywidendy po podjęciu uchwały o podziale zysku przez walne zgromadzenie, o ile walne zgromadzenie nie wyłączy zysku od podziału pomiędzy akcjonariuszy i nie przeznaczy go np. na kapitał zapasowy albo na pokrycie straty z lat ubiegłych. Wskazała, iż akcjonariusz SKA w trakcie roku podatkowego nie osiąga żadnego miesięcznego realnego przysporzenia z tytułu posiadania przedmiotowych akcji. Realne przysporzenie z posiadania tychże akcji akcjonariusz osiągnie dopiero w momencie wypłaty dywidendy, o ile uchwała o podziale zysku zostanie podjęta. Faktycznym przychodem będą otrzymane pieniądze. Zdaniem Skarżacej SKA jest zobowiązana do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymanego przychodu przez akcjonariusza tylko za miesiąc, w którym akcjonariusz otrzymał wypłatę z zysku SKA. W sytuacji, kiedy akcjonariusz nie otrzyma przychodu w postaci dywidendy w ciągu roku podatkowego, obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki nie powstanie. W takim stanie rzeczy odprowadzanie zaliczek na podatek dochodowy w ciągu roku podatkowego z tytułu udziału w zysku, który nie został osiągnięty przez akcjonariusza, nie znajduje usprawiedliwionych podstaw faktycznych i prawnych. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] września 2012 r. Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, iż akcjonariuszowi spółki komandytowo - akcyjnej przysługuje zysk tylko wtedy, gdy wszyscy komplemenatariusze podejmą uchwałę o jego podziale i z tą chwilą akcjonariusz nabywa wierzytelność (roszczenie) o wypłatę należnej mu części zysku (dywidendy), to momentem powstania przychodu należnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), dalej jako "u.p.d.o.f.", jest dzień podjęcia uchwały przez walne zgromadzenie o wypłacie dywidendy albo dzień dywidendy jeżeli został określony. W przypadku gdy uchwała walnego zgromadzenia w dniu jej faktycznego podjęcia nie została zaakceptowana przez komplementariuszy, lecz w terminie późniejszym (czemu nie sprzeciwiają się przepisy k.s.h.), to prawnym dniem podjęcia uchwały o podziale zysku (wypłacie dywidendy), jako czynności prawnej spółki, jest dzień w którym komplementariusze wyrazili zgodę na taką uchwałę walnego zgromadzenie. Powołując się orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia 11 maja 2012 r. zaznaczył, iż dywidenda przyznana akcjonariuszowi, będącemu osobą fizyczną, przez walne zgromadzenie spółki komandytowo - akcyjnej na podstawie uchwały o podziale zysku tej spółki, stanowi jego przychód z działalności gospodarczej. W związku z powyższym Organ stwierdził, iż kwota dywidendy, będąca co do zasady udziałem w zysku spółki komandytowo-akcyjnej przyznana niebędącemu komplementariuszem akcjonariuszowi spółki komandytowo - akcyjnej stanowi przychód tego akcjonariusza. Podkreślił, iż dla celów obliczenia podstawy opodatkowania przychodu z tego tytułu nie pomniejsza się o koszty jego uzyskania, gdyż wszystkie koszty związane z działalnością pozarolniczą działalnością gospodarczą spółki komandytowo - akcyjnej zostały już uwzględnione, przy obliczaniu zysku tej spółki. Zdaniem Organu jeżeli akcjonariusz spółki komandytowo - akcyjnej (niebędący komplementariuszem tej spółki) nie uzyskuje innych przychodów z działalności gospodarczej to jedynym jego przychodem (dochodem) z tej działalności jest dywidenda. Organ uznał, iż stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy akcjonariusz spółki obowiązany będzie bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczkę na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f - 3h. W konsekwencji w ocenie Organu spółka przekształcona nie będzie zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od przyznanej akcjonariuszowi spółki komandytowo - akcyjnej (niebędącemu komplementariuszem) i nie uzyskującemu przychodów z działalności gospodarczej, dywidendy. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Fiansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. Pismem z dnia 27 listopada 2012 r. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą interpretację indywidualną wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie: - art. 44 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 14 ust. 1 - 1i oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że kwota dywidendy, będąca co do zasady udziałem w zysku SKA, stanowi przychód akcjonariusza z działalności gospodarczej, w konsekwencji czego zobowiązany on jest bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczkę na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f - 3h; - art. 14c § 1 i 2 O.p. poprzez niewskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, tj. zaniechanie wyjaśnienia Skarżącemu jakie jest prawidłowe postępowanie w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego oraz zaniechanie właściwego uzasadnienia, dlaczego stanowisko Skarżącego zostało uznane za nieprawidłowe; - art. 14h w zw. z art. 121 O.p. poprzez zaniechanie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, tj.: • niedokonanie przez organ wydający interpretację w niniejszej sprawie analizy dorobku orzeczniczego sądów administracyjnych wypracowanego na tle przepisów będących przedmiotem interpretacji, • zaniechanie wyjaśnienia Skarżącemu prawidłowego stanowiska w sprawie, • zaniechanie przedstawienie prawidłowego uzasadnienia prawnego dotyczącego stanu faktycznego, będącego przedmiotem interpretacji. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podtrzymała stanowisko zawarte we wniosku o wydanie zaskarżonej interpretacji. Podniosła, iż prawo podatkowe nie może nakładać na podatnika obowiązków w oderwaniu od stanów faktycznych, których skutki możliwe są do osiągnięcia jedynie przy poszanowaniu norm prawa handlowego. Zauważyła, że akcjonariusz SKA nie ma obowiązku rejestrowania się w żadnym rejestrze w związku z osiąganiem przychodów z tytułu posiadania akcji w SKA, a tym bardziej w rejestrze przedsiębiorców, czy ewidencji działalności gospodarczej, która ściśle jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zwróciła uwagę na fakt, że definicja działalności gospodarczej została zawarta nie tylko w u.p.d.o.f., ale również w O.p. oraz w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Zdaniem Skarżącej Organ dokonując wykładni art. 10 ust. 3 u.p.d.o.f. nie może dokonywać interpretacji przepisu w oderwaniu od przyjętych definicji, tylko dlatego, żeby dokonać wykładni korzystnej dla organu. Zaznaczyła, iż opodatkowanie przychodu akcjonariusza SKA nastąpi z chwilą faktycznego otrzymania pieniędzy lub wartości pieniężnych. Za taką wykładnią przemawia językowe rozumienie zwrotu "otrzymane pieniądze i wartości pieniężne". Wpływ gotówki do kasy akcjonariusza lub dokonanie odpowiedniego zapisu na jego rachunku bankowym prowadzi do tego, że akcjonariusz ma realną możliwość rozporządzania tymi środkami. W ocenie Skarżącej przychód akcjonariusza SKA osiągany z tytułu otrzymanej dywidendy nie może być uznawany za przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 3 u.p.d.o.f., zatem SKA jest zobowiązana do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymanego przychodu przez akcjonariusza tylko za miesiąc, w którym akcjonariusz otrzymał wypłatę z zysku SKA. W sytuacji, kiedy akcjonariusz nie otrzyma przychodu w postaci dywidendy w ciągu roku podatkowego, obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki nie powstanie. Zdaniem Skarżącej w takim stanie rzeczy odprowadzanie zaliczek na podatek dochodowy w ciągu roku podatkowego z tytułu udziału w zysku, który nie został osiągnięty przez akcjonariusza, nie znajduje usprawiedliwionych podstaw faktycznych i prawnych. Skarżąca zarzuciła, że Minister Finansów w sposób niedopuszczalny rozszerzająco zinterpretował art. 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.of. Wskazała ponadto, iż Organ rozróżnił dwie sytuacje, tj. akcjonariusza, który z tytułu otrzymanej dywidendy jest traktowany jako uzyskujący przychód z prowadzonej działalności gospodarczej oraz akcjonariusza, gdzie przychód z uzyskanej dywidendy nie jest przychodem z prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym zdaniem Skarżącej zaskarżona interpretacja nie wyjaśniła prawidłowego postępowania w przedstawionym stanie faktycznym W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Postanowieniem z dnia 25 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na przedstawione do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 754/11) zagadnienie prawne, które będzie miało bezpośredni wpływ na kierunek orzeczenia w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął zawieszone postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zaskarżoną interpretację należało uchylić. Oceniając stanowisko Wnioskodawcy organ dokonał błędnej wykładni przepisów o podatku od osób fizycznych odnoszących się do momentu powstania przychodu akcjonariusza w spółce komandytowo - akcyjnej. W tym miejscu wskazać należy, że kwestia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych akcjonariuszy spółek komandytowo-akcyjnych budziła istotne wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych, zarówno co do ww. kwestii, tj. momentu uzyskania przychodu przez akcjonariusza, jak i istnienia obowiązku uiszczania zaliczek na ten podatek w trakcie roku podatkowego, a w odniesieniu do akcjonariuszy będących osobami fizycznymi - przypisaniem przychodu z udziału w zysku do jednego ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. W orzecznictwie sądów administracyjnych przychód ten zaliczano zarówno do źródła wskazanego w art.10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jak i do przychodów wskazanych w art.10 ust. 1 pkt 7 bądź art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmowano zaś właściwie jednolicie, odwołując się do art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., że przychód ten jest przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej. Różnice dotyczyły natomiast momentu uzyskania przychodu i obowiązku zapłaty zaliczek na poczet podatku w czasie trwania roku podatkowego. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny przyjmował zarówno, że obowiązki komplementariusza i akcjonariusza SKA są w tym zakresie identyczne i obaj mają obowiązek obliczania i wpłacania zaliczek uwzględniających narastająco przychód i koszty SKA oraz ich udział w zysku, jak i uznawał, że przychód ten jest należny dopiero w momencie uzyskania prawa do dywidendy (podjęcia uchwały o podziale zysku między akcjonariuszy) bądź (w innej grupie orzeczeń) dopiero w momencie jej wypłaty. Wskazane wyżej rozbieżności zostały rozstrzygnięte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2013 r., sygn. akt II FPS 6/12 (dostępna http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjął, że przychód (dochód) osoby fizycznej, będącej akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, stosownie do art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f. jest przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej. W świetle art. 44 ust.1 pkt 1 tej ustawy osoba fizyczna będąca akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, ma jako podatnik obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych dopiero w dacie powstania przychodu, którą w myśl art.14 ust.1i u.p.d.o.f. jest dzień wypłaty dywidendy. Uchwała ta, aczkolwiek podjęta i wiążąca wprost tylko w konkretnej sprawie (w sprawie, w której skład Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawił zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości - art.187 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270), dalej "p.p.s.a."), wiąże także - w sposób pośredni (tzw. ogólna moc wiążąca) - inne składy orzekające sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a., jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. W tej sprawie skład orzekający w pełni podziela wskazaną wyżej uchwałę i jej uzasadnienie. Z uwagi na treść zarzutów skargi zasadnym jest przytoczenie podstawowych argumentów, które przesądziły o przyjęciu wskazanej wyżej uchwały. I tak, w oparciu o art. 5b ust. 2 i art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f., że w podatku dochodowym od osób fizycznych przychód akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej powinien być opodatkowany tak samo jak przychód komplementariusza takiej spółki, czyli jako przychód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Konkluzja ta jest oparta na wykładni językowej art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., która doznaje potwierdzenia na gruncie wykładni systemowej wewnętrznej. Ponadto, przyjęte stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie NSA i stanowisku Ministra Finansów, co stanowi argument subsydiarny na rzecz powyższej konkluzji (por. m.in. wyroki z dnia: 7 października 2010 r., II FSK 961/09; 15 lipca 2010 r., II FSK 2/10 i II FSK 3/10; 19 listopada 2010 r., II FSK 1297/09; 30 marca 2011 r., II FSK 1925/09; 19 grudnia 2011 r., II FSK 901/10 i II FSK 902/10; 26 kwietnia 2012 r., II FSK 1070/10; 19 września 2012 r., II FSK 1402/12 i II FSK 1403/12; zob. także wywody zawarte w Interpretacji Ogólnej nr DD5/033/1/12/KSM/DD-125 Ministra Finansów z dnia 11 maja 2012 r. w sprawie opodatkowania dochodów niebędącego komplementariuszem akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowo-akcyjnej, Dz. Urz. MF 2012, poz. 24). Uwzględniając powyższe Sąd uznał za konieczne dostosowanie wywodu organu zawartego w zaskarżonej interpretacji do tez ww. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2013 r., tj. że w świetle art. 44 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., o tym, że osoba fizyczna, będąca akcjonariuszem spółki komandytowo - akcyjnej, ma jako podatnik obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych dopiero w dacie powstania przychodu, którą - w myśl art. 14 ust. 1i tej ustawy - jest dzień wypłaty dywidendy. Natomiast nie jest już obecnie istotą sporu w orzecznictwie sądów administracyjnych źródło przychodu akcjonariusza z ww. tytułu, jakim jest, zgodnie z art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., pozarolnicza działalność gospodarcza. Nie ma więc racji Wnioskodawczyni upierając się przy stanowisku, że przychody akcjonariuszy z tytułu dywidendy należy kwalifikować do innego, niż określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., źródła przychodów. Wydając zaskarżoną interpretację Organ naruszył także przepis art. 14c § 1 O.p. Zgodnie z tym przepisem, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z przepisu tego wyczytać należy obowiązek organu podatkowego do udzielenia klarownych i jednoznacznych wniosków, stanowiących dla strony zrozumiałą i użyteczną wykładnię przepisów prawa. Skoro bowiem interpretacja służyć ma praktycznym celom i wywierać wpływ na zachowanie się pytającego, to należy wymagać od organu precyzji w formułowaniu jego stanowiska. Zgodnie z utrwalonym w tym względzie orzecznictwem sądów administracyjnych, pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego, zawierająca zwłaszcza negatywną ocenę stanowiska wnioskodawcy, powinna być na tyle konkretna, aby podatnik mógł się do niej zastosować. Niezbędne jest zatem, aby z interpretacji wynikała wyraźna odpowiedź na zadane przez podatnika pytanie, jasno zaprezentowane było stanowisko prawidłowe (w ocenie organu interpretacyjnego), poparte jednoznacznym i czytelnym dla adresata uzasadnieniem prawnym tego stanowiska (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 431/12, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dostępnej na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego). Uwzględniając powyższe Sąd uznaje, że Organ interpretacyjny niedostatecznie jasno wyraził swoją ocenę w zakresie prawnopodatkowego statusu Wnioskodawcy, tj. jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w stosunku do akcjonariuszy spółki w związku z wypłaconą im dywidendą. Organ wyraził bowiem pogląd, że "spółka przekształcana nie będzie zobowiązana do pobrania i odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy od przyznanej akcjonariuszowi spółki komandytowo-akcyjnej (niebędącemu komplementariuszem) i nie uzyskującemu przychodów z działalności gospodarczej, dywidendy." W skardze na tle ww. stanowiska zawartego w zaskarżonej interpretacji, pełnomocnik Skarżącej sformułował wniosek, że organ rozróżnił tym samym dwie sytuacje, tj. akcjonariusza, który z tytułu otrzymanej dywidendy jest traktowany jako uzyskujący przychód z prowadzonej działalności gospodarczej oraz akcjonariusza, gdzie przychód z uzyskanej dywidendy nie jest przychodem z prowadzonej działalności gospodarczej. Następnie pełnomocnik Skarżącej wskazał, że wynika z tego a contrario, że spółka przekształcona będzie zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek z tytułu otrzymanej przez akcjonariusza dywidendy i uzyskującemu przychody z działalności gospodarczej. W związku niejednoznacznym stanowiskiem organu w ww. zakresie, pełnomocnik Skarżącej zauważył, że wydana interpretacja nie wyjaśniła prawidłowego postępowania i nie rozstrzyga wątpliwości Skarżącego w przedstawionym stanie faktycznym, a Sąd tę ocenę podziela. Wnioskodawca nie może być bowiem zdany na domysły co do znaczenia wydanej na jego rzecz interpretacji. Skoro pyta on o swoje obowiązki jako płatnika to organ powinien na tym się w swojej odpowiedzi (stanowisku) skoncentrować. I w tym zakresie udzielić wyczerpującej informacji o wykładni prawa w okolicznościach faktycznych wniosku, tak aby przekonać wnioskodawcę o słuszności stanowiska Organu i wyjaśnić dlaczego jego własne, tj. wnioskodawcy, stanowisko jest nieprawidłowe. Tymczasem, jak dowiedziono, stanowisko przedstawione przez organ podatkowy jest nieczytelne i budzi uzasadnione wątpliwości co do jego znaczenia. Zadaniem zaś Sądu nie jest odkodowywanie dla wnioskodawcy wydanej na jego rzecz interpretacji, czy też uzupełnianie jej niezbędnych rozważań, albo tłumaczenie niejasnych lub niepełnych wywodów, czy też wskazywanie co organ miał bądź mógł mieć na myśli przy formułowaniu swojego stanowiska. Uznając zatem, że organ podatkowy naruszył przepisy prawa materialnego, tj. art. 44 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 14 ust. 1i u.p.d.o.f., oraz wskazane w skardze przepisy postępowania, Sąd - działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. - zaskarżoną interpretację uchylił. O kosztach orzeczono zaś na podstawie art. 200 p.p.s.a.