III SO/Wa 3/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2016 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżący – K. G. skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W sprawach prowadzonych przed sądami administracyjnymi podstawy przyznania prawa pomocy określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności: art. 245 § 1, art. 246 § 1 i 247. Zgodnie z treścią art. 247 p.p.s.a.: "Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi." W postanowieniu z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 109/12 (orzeczenia dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona (np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 788/09, z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 35/09, z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 561/08). Zastosowanie art. 247 p.p.s.a. jest więc dopuszczalne jedynie wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie. Oznacza to, że w przypadku, gdyby nawet sytuacja materialna strony uzasadniała przyznanie prawa pomocy, to stwierdzenie przez sąd, iż w danej sprawie mamy do czynienia z "oczywistą bezzasadnością" skargi powoduje odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 140/05). W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 573). Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2016 r. Należy zauważyć, ze skarżący kwestionuje każdą decyzje o zobowiązaniu podatkowym, którą otrzymuje i posługuje się jednakową argumentacją. Ta argumentacja została już kilkadziesiąt razy poddana przez Sąd Wojewódzki ocenie. Przy czym decyzję o łącznym zobowiązaniu podatkowym wydawane względem strony są od lat o tożsamej treści. Decyzje te, zostały poddane kontroli przez Sądy obu instancji, także przy udziale profesjonalnej pomocy prawnej. Pomimo tego skargi strony zostały oddalone bądź odrzucone, względnie pełnomocnik odmówił sporządzenia kasacji z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Reasumując, Sąd stwierdza, że skoro ani z treści skargi do Sądu, ani z treści pozostałych dokumentów nie wynika, by Skarżący podnosił nowe zarzuty, powyższe musi mieć wpływ na wynik oceny zasadności kredytowania przez Państwo kolejnych kosztów postepowań strony w zbliżonych, jeśli nie tożsamych sprawach wniosek . Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 247 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.