IV SA/Wa 1148/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. C. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pięć decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymujących w mocy decyzje organu pierwszej instancji, którymi odmówiono skarżącemu ustalenia warunków zabudowy. Sprawy zarejestrowano pod sygnaturami akt: IV SA/Wa 471/14, IV SA/Wa 1145/14, IV SA/Wa 1146/14, IV SA/Wa 1147/14 i IV SA/Wa 1148/14. W sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 471/14 skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 500 zł. Sprawa ta została rozpoznana na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. W pozostałych czterech sprawach C. S. złożył wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jako posiadany majątek wskazał dom o powierzchni 125 m2 w budowie, nieruchomość rolną o powierzchni 24 ha, a także "teoretyczny udział" w domu o powierzchni 110 m2, który ma zostać przekazany bratu. C. S. zaznaczył, że posiada dług bankowy w wysokości 180.000,00 zł i dysponuje wolnymi środkami w kwocie 2.000 zł, które przeznaczone mają być na opłacenie rat, podział itp. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na duże zadłużenie oraz brak przychodów z wyjątkiem wyprzedaży majątku. Nadmienił, że kilka lat temu kupił nieruchomości i rozpoczął budowę domu w dużym stopniu z pożyczonych pieniędzy. Jego płynność finansowa pogorszyła się ze względu na spadek cen nieruchomości i trudności w odrolnieniu, które doprowadziły do problemów ze sprzedażą domu i działek. Wnioskujący stwierdził, że o ustalenie warunków zabudowy stara się m.in. w celu sprzedaży nieruchomości. Podniósł, że bardzo wiele działań zmierzających do poprawy jego sytuacji finansowej jest blokowanych przez niekonstytucyjne prawo. Ponieważ oświadczenie skarżącego było niewystarczające do oceny jego rzeczywistych możliwości płatniczych oraz budziło wątpliwości, m.in. w świetle informacji ujawnionych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z których wynika, że C. S. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie architektury pod nazwą [...] w B., pismem z dnia 10 lipca 2014 r. wezwano go do złożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń potwierdzających jego stan rodzinny, majątkowy i dochody, to jest do: 1. złożenia oświadczenia wskazującego, jaki dochód lub stratę przyniosła w ciągu bieżącego roku prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza, a także do nadesłania dokumentów (np. kopii podatkowej księgi przychodów i rozchodów, bilansu, rachunku zysków i strat) wskazujących wielkość przychodu (straty) z działalności gospodarczej; 2. złożenia oświadczenia, jaki dochód uzyskał z wyprzedaży majątku w pierwszej połowie bieżącego roku oraz do nadesłania dokumentów (np. kopii umów sprzedaży) potwierdzających, że wyprzedawał majątek i wskazujących, jakie środki uzyskał z tego tytułu w pierwszej połowie bieżącego roku; 3. nadesłania odpisu zeznania podatkowego za 2013 rok; 4. nadesłania oświadczenia, czy starał się o dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych, ewentualnie o inne formy pomocy z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - jeżeli tak, to należało wskazać, czy je otrzymał i w jakiej wysokości oraz nadesłać kopię decyzji właściwego organu administracji o przyznaniu dopłaty bezpośredniej lub innej formy pomocy; 5. nadesłania wyciągów z wszelkich posiadanych przez niego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy; 6. nadesłania kopii umów, na podstawie których – wedle uzasadnienia wniosku - "kilka lat temu" kupił nieruchomości; 7. nadesłania kopii umowy (lub umów) kredytu (lub kredytów) wraz z harmonogramem spłat, potwierdzających podawaną przez niego wysokość zadłużenia oraz wskazujących wysokość miesięcznych obciążeń z tytułu spłaty zobowiązań kredytowych; 8. kopii decyzji ustalającej (ustalających) wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości, podatku rolnego, podatku leśnego za 2014 rok; 9. nadesłania zaświadczenia o jego sytuacji rodzinnej wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy; 10. oświadczenia o wysokości stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym; 11. wskazania wszelkich innych okoliczności przemawiających za tym, że nie jest obecnie w stanie wygospodarować środków na uiszczenie wpisów od czterech skarg w kwotach po 500 zł, podczas gdy 31 marca 2014 r. w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 471/14 uiścił wpis od skargi w takiej kwocie. W odpowiedzi na opisane wezwanie C. S. złożył do akt sprawy pismo z dnia 21 lipca 2014 r., do którego dołączył: 1. komputerowy wydruk informacji o rachunkach bankowych w [...], z której wynika, że saldo rachunku [...] z kredytem wynosi -63.491,52 zł, a kwota środków dostępnych 8,49 zł; 2. zestawienie operacji na wskazanym rachunku w okresie od 1 marca do 21 lipca 2014 r., wedle którego saldo początkowe wyniosło -60.658,98 zł, saldo końcowe -63.491,52 zł; kwota uznań we wskazanym okresie wyniosła 55.433,01 zł, a kwota obciążeń 58.265,55 zł; 3. harmonogram spłat kredytu w [...], wedle którego saldo zadłużenia na 14 lipca 2014 r. wyniosło 132.322,75 zł, a miesięczna rata spłaty wynosi 1.052,45 zł. W piśmie z dnia 21 lipca 2014 r. skarżący stwierdził, że dostarczenie wszystkich, niezbędnych dokumentów kosztowałoby go przynajmniej 300 - 700 zł, co biorąc pod uwagę cel, jakim jest "odłożenie w czasie" zapłaty 500 zł wydaje się nieuzasadnione. W związku z tym C. S. wyraził oczekiwanie, że do rozpoznania jego wniosku wystarczające będą złożone dokumenty i wyjaśnienia. Stwierdził, że w przeciwnym razie woli zapłacić żądaną opłatę sądową, jednakże prosi o wyznaczenie miesięcznego terminu na jej uiszczenie. W dalszej części rzeczonego pisma skarżący przedstawił wyjaśniania mające stanowić odpowiedź na wezwanie z dnia 10 lipca 2014 r. Wskazał w szczególności, że firma [...] nie miała przychodów, a została założona z dwóch powodów: po pierwsze, w celu uzyskania z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pomocy w postaci zwrotu 50 % kosztów inwestycji, której to pomocy ostatecznie nie przyznano; po drugie, dla rozwoju w kierunku projektowania i budowy domów pasywnych, bazujących na zgłoszeniach patentowych skarżącego. Wnioskujący stwierdził, że brak środków, ogromne blokady i błędne decyzje administracji państwowej spowodowały, iż próba rozwoju we wskazanym kierunku nie powiodła się. C. S. podniósł, że priorytetem jest dla niego opłata patentów, co w maju lub czerwcu kosztowało go około 10.000 zł i będzie konieczne ponownie do 25 lipca 2014 r. Nadmienił, że patent jest dla niego najważniejszy, a jeżeli go nie opłaci, nie będzie mógł zabezpieczyć w ten sposób swoich przyszłych dochodów z tego tytułu. Dalej skarżący wskazał, że w pierwszej połowie tego roku uzyskał dochód ze sprzedaży majątku w wysokości około 40.000 zł, z czego kilkanaście tysięcy przeznaczył na opłatę patentów, kilka tysięcy na obsługę prawną spraw sądowych i administracyjnych, około 10.000 zł na dokumentację dla Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a reszta nie starcza na opłacenie rachunków za prąd i podatki gminne. Nadmienił, że nie sfinalizował żadnej sprzedaży, tylko otrzymał zadatki, a zawarcie umów głównych nie może dojść do skutku, bo opóźniają to niekonstytucyjne przepisy lub uniemożliwiają rażąco błędne interpretacje przepisów, dokonywane przez urzędników. Wnioskodawca stwierdził też, że z tego, co pamięta w 2013 roku nie uzyskał przychodu. Podniósł, że kluczowe dla pozytywnego rozpoznania jego wniosku jest to, iż teraz nie ma środków na opłatę. Podał, że starał się o dopłaty bezpośrednie z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jednakże ich nie otrzymał, podobnie jak dofinansowania do rozwoju mikroprzedsiębiorstw. Oświadczył, że "praktycznie" posiada jeden rachunek bankowy z otwartą linią kredytową, z którego wyciąg przekazał. Poza tym posiada inne rachunki, z których praktycznie nie korzysta, bądź nie może korzystać, np. rachunki kredytowe, na które wpłaca pieniądze, rachunki kredytowe lub rachunki, które musi utrzymywać w związku z kredytem. Do tych rachunków ma trudny dostęp. C. S. podał następnie, że "kilka lat temu" zawarł wiele umów, na podstawie których nabył nieruchomości, a z tego, co pamięta ostatni zakup miał miejsce 4 - 5 lat temu. Jego zdaniem fakt, że wtedy dysponował środkami na zakup, nie ma żadnego znaczenia dla rozpoznania jego wniosku. W ciągu ostatnich kilku lat zawarł około 20-30 umów końcowych, a włącznie z warunkowymi i końcowymi było ich około 60, co wyklucza możliwość zgromadzenia ich wszystkich w celu przedłożenia w Sądzie. Wnioskujący wskazał również, że decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości, podatku rolnego i leśnego było kilka z różnych gmin, a odszukanie ich zajmie mu prawdopodobnie kilka godzin. Dostarczenie owych decyzji, biorąc pod uwagę "mniej więcej" zerowe środki, jakimi dysponuje, nie ma jego zdaniem żadnego wpływu na ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy. Do ponoszonych wydatków skarżący zaliczył: opłaty za energię elektryczną (około 600 zł za dwa miesiące), koszty samochodu (około 500 – 1.000 zł), kredyt główny (około 1.050 zł), kredyt "mniejszy" (około 500 – 670 zł), telefony, podatki, internet (w sumie około 500 zł), koszty załatwienia jakiejkolwiek sprawy administracyjnej, zmierzającej do poprawy jego sytuacji, jak odrolnienie działek, czy ich podział (od około 1.000 zł do około 7.000 zł) Skarżący stwierdził, że PIT został wysłany pocztą, a firma [...] nie miała żadnego przychodu, dlatego przedmiotowy wniosek powinien zostać rozpoznany pozytywnie bez potrzeby nadsyłania zeznania podatkowego. Wywiódł, że żądanie od niego dokumentów, to narzucenie dodatkowych, niepotrzebnych i nieuzasadnionych kosztów, dla osoby która prosi o pomoc, a Sąd powinien bazować na jego oświadczeniu. Z oświadczenia tego wynika natomiast, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Wnioskujący stwierdził, że odczuwa frustrację i poniżenie, kiedy musi poświęcić wiele godzin pracy, aby wykazać, iż po uiszczeniu opłat sądowych nie jest w stanie opłacić energii elektrycznej. Uznał, że wezwanie z dnia 10 lipca 2014 r. w zakresie obejmującym wskazanie okoliczności przemawiających za tym, iż nie jest obecnie w stanie wygospodarować środków na uiszczenie wpisów od czterech skarg, podczas gdy w marcu bieżącego roku uiścił wpis od skargi w kwocie 500 zł, wykracza poza ramy ustawy. Nadmienił, że w piątej ze spraw zamierza złożyć skargę kasacyjną, co oznacza wydatki na poziomie około 3.000 zł. W jego ocenie nie trzeba żadnego z żądanych w wezwaniu dokumentów, aby uznać, że poniesienie przez niego kosztów sądowych oznaczać będzie uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Dodał, że w ostatnich dniach musiał pożyczyć kolejne 3.000 zł na opłacenie patentu. Przystępując do oceny przedmiotowego wniosku, w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Stosownie bowiem do reguły wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd też każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na ten cel. W świetle art. 246 § 1 ppsa prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Treść powołanego przepisu wskazuje, że dopiero gdy posiadane przez stronę środki okażą się niewystarczające może ona wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób, które znajdują się w sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Przy ocenie, czy sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do przyznania prawa pomocy należy brać pod uwagę nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów ale również stan majątkowy. Treść art. 246 § 1 ppsa przesądza również o tym, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej wniosku. To zatem strona postępowania ubiegająca się o przyznanie pomocy Państwa w poniesieniu kosztów postępowania przed sądem zobowiązana jest w sposób wystarczający i niebudzący wątpliwości wykazać w oświadczeniu o sanie rodzinnym, majątku i dochodach, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stosownie do treści art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. Co istotne, jeżeli strona postępowania uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny jej sytuacji materialnej dokumentów, to brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. W trybie powołanego przepisu wystosowano do C. S. wezwanie z dnia 10 lipca 2014 r. W wezwaniu tym zawarto pouczenie o treści przepisów ppsa, dotyczących przesłanek przyznania prawa pomocy i wymogów, jakie powinno spełniać oświadczenie strony o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także o treści art. 255 ppsa oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245), zawierającego przykładowe wyliczenie dokumentów źródłowych, które w przypadkach budzących wątpliwości mogą potwierdzać przedstawione przez wnioskodawcę dane o majątku, dochodach i stanie rodzinnym. Rzeczonym wezwaniem objęto wyłącznie informacje mające na celu dokonanie pełnej oceny rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego. Wystosowane do strony pismo nie miało jakiegokolwiek innego celu, w szczególności narażenia jej na zbędne i nadmierne koszty, "stratę czasu", a tym bardziej na frustrację, czy poniżenie. Należy zaznaczyć, że od skarżącego zażądano po pierwsze oświadczeń, a po drugie dokumentów (ich kopii), które w większości – poza zaświadczeniem o sytuacji rodzinnej - powinny znajdować się w jego posiadaniu, jak dokumenty księgowe dotyczące prowadzonej działalności gospodarczej, odpisy zeznań podatkowych, wyciągi z rachunków bankowych, skierowane do wnioskującego decyzje organów podatkowych, zawarte przez niego umowy sprzedaży i umowy kredytowe. C. S. tylko częściowo uczynił zadość wezwaniu z dnia 10 lipca 2014 r. Zakwestionował on natomiast zasadność tego wezwania, wskazał także na zbyt duże koszty jego wykonania oraz nadmierną "stratę czasu" potrzebnego na pozyskanie dokumentów. Nienadesłanie przez skarżącego dokumentów wskazanych w wezwaniu z dnia 10 lipca 2014 r. uniemożliwiło weryfikację wiarygodności jego oświadczenia z dnia 30 czerwca 2014 r. w zakresie, w jakim zmierza ono do wykazania, że C. S. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Wątpliwości wywołane są informacjami o posiadanym przez wnioskującego majątku nieruchomym oraz o wielkości i źródłach ponoszonych przez niego wydatków, a także okolicznością, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi (łącznie 5) na decyzje odmawiające ustalenia na jego wniosek warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Co więcej, dokumenty przekazane przy piśmie strony z dnia 21 lipca 2014 r., a także informacje przedstawione w treści tego pisma, wskazują, że skarżący nie jest osobą rzeczywiście ubogą, zdolną do zaspokojenia jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Otóż, jak C. S. sam wskazuje, znaczne środki przeznacza na opłaty za patenty, które umożliwić mają zabezpieczenie jego przyszłych dochodów. Podaje, że w maju lub czerwcu przeznaczył na ten cel około 10.000 zł. Nadesłany wyciąg z rachunku bankowego potwierdza, że 28 maja 2014 r. przekazał on na rachunek Urzędu Patentowego 9.788,00 zł za dokonane zgłoszenie. Jak wynika z informacji zawartej w piśmie z dnia 21 lipca 2014 r., skarżący zaciągnął pożyczkę w wysokości 3.000 zł na kolejną opłatę za patent. Wedle zaś przedstawionych przez wnioskującego informacji, także inne spłacane przez niego kredyty zostały zaciągnięte w celu pomnażania posiadanego majątku i zapewnienia źródła dochodu na przyszłość. Należy tymczasem podkreślić, że koszty sądowe należy traktować, jako wydatki bieżące w budżecie rodziny, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami, jak koszty żywności, czy opłaty za mieszkanie. Nie kwestionując więc w żadnym wypadku celowości, czy też zasadności przeznaczania posiadanych środków na wydatki związane z zabezpieczeniem przyszłych dochodów, ani obowiązku spłaty zaciągniętych w tym celu kredytów i pożyczek, należy stwierdzić, że nie ma podstaw, aby wydatkom ponoszonym na spłatę zobowiązań o prywatnoprawnym charakterze przyznawać pierwszeństwo przed kosztami postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 761/08. Niepublikowane. Dostępne: LEX nr 486700 oraz http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 427/10, z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt I OZ 749/10 i z dnia 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OZ 535/10. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, jak wyżej zaznaczono, przy ocenie, czy sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do przyznania prawa pomocy należy brać pod uwagę nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów ale również stan majątkowy. Tymczasem deklarowana powierzchnia należących do skarżącego nieruchomośći rolnych wynosi około 24 ha. Jak natomiast wynika z treści pisma z dnia 21 lipca 2014 r., w pierwszej połowie bieżącego roku C. S. uzyskał ze sprzedaży majątku około 40.000 zł, przy czym podaje on, że wskazana kwota nie pochodzi z zapłat cen z tytułu umów głównych, których zawarcie ma się przedłużać z powodu niekonstytucyjnych przepisów i błędnych decyzji organów administracji, tylko z zadatków. Również analiza nadesłanego przez skarżącego wyciągu z rachunku bankowego wyklucza przyjęcie, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy. Po pierwsze, jak już nadmieniono, przynajmniej części zaksięgowanych na rachunku wydatków nie można przypisać charakteru koniecznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, a jedynie te mogą być uwzględniane przy ocenie zdolności strony do poniesienia kosztów postępowania. Po drugie, sama wielkość tylko niektórych z dokonywanych za pomocą tego rachunku operacji bankowych świadczy o tym, że skarżący nie jest osobą zdolną do poniesienia jedynie kosztów koniecznego utrzymania. Tylko tytułem przykładu można wskazać, że 11 kwietnia 2014 r. C. S. dokonał wpłaty na rachunek kwoty 9.000,00 zł, która kilkakrotnie przekracza łączną wysokość wpisów od skarg we wszystkich wymienionych na wstępie sprawach z jego udziałem (500 zł w każdej). Już 25 kwietnia 2014 r. dokonał kolejnej wpłaty w wysokości 10.000,01 zł. W dniu 16 maja 2014 r. wpłacił zaś 16.000,00 zł. Reasumując, należy wskazać, że ponoszenie kosztów postępowania sądowego zawsze powoduje określony uszczerbek utrzymania strony postępowania. Nie uzasadnia to jednak jeszcze przyznania prawa pomocy chyba, że strona ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania albo, że poniesienie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w jej koniecznym utrzymaniu. C. S. nie wykazał, że w jego przypadku zachodzi taka sytuacja. Po pierwsze, skarżący – pomimo wystosowanego do niego wyzwania – nie wykazał w wystarczający i przekonujący sposób swojej rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodowej. Po drugie, okoliczności wykazane w złożonych przez niego oświadczeniach i nadesłanych dokumentach źródłowych, wskazują, że jest on osobą zdolną do poniesienia pełnych kosztów postępowania we wszystkich sprawach wszczętych jego skargami bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.