IV SA/Wa 1218/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj, sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Konopelski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy M. nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r.; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącej M. D. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO" lub "Kolegium") z dnia [...]lutego 2018 r. nr [...] (dalej: "zaskarżona decyzja"). Decyzją tą, wydaną na skutek rozpoznania odwołania wniesionego przez Ł. P., Kolegium uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt") z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] nakazującą L. P. - współwłaścicielowi nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] obręb [...] - przywrócenie poprzedniego stanu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności rozebranie i usunięcie wszelkich budowli, a także zlikwidowanie stałego miejsca postoju samochodów ciężarowych - cystern i orzekło o odmowie nakazania L. P. przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności rozebranie i usunięcie wszelkich budowli a także zlikwidowanie stałego miejsca postoju samochodów ciężarowych – cystern. II. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. II.1. L. P. jest współwłaścicielem nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], obręb [...] Gmina [...], pow. [...], dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi KW o nr [...], która to nieruchomość dotychczas była użytkowana jako działka rolna. Taki też sposób użytkowania uwidoczniony został w ewidencji gruntów (informacja z rejestru gruntów w aktach sprawy). Rzeczona działka znajduje się na obszarze objętym planem zagospodarowania przestrzennego (tj. Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], dalej: "Plan Miejscowy") o przeznaczeniu terenu w części [...] - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa usług nieuciążliwych wraz z niezbędnym zagospodarowaniem, w części R - przeznaczenie dla produkcji rolnej. W dniu [...] września 2015 r. M. D. (dalej również: skarżąca), zwróciła się do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o udzielenie informacji czy na działce nr [...], graniczącej z jej działką, mogą stacjonować cysterny z gazem o masie całkowitej ok. 50 ton. Wnioskodawczyni jednocześnie poinformowała, że w pobliżu ww. działki znajduje się zabudowa mieszkaniowa, zaś teren miejscowości [...] znajduje się w obszarze Natura 2000. W związku z powyższym Urząd Gminy w [...] przeprowadził czynności sprawdzające dotyczące prawidłowości użytkowania działki nr [...] położonej w miejscowości [...], będącej współwłasnością M. B., A. K. oraz M. P.. L. P. na tym etapie postępowania był użytkownikiem nieruchomości. Nie przysługiwało mu prawo własności do w/w działki. W toku czynności ustalono wówczas, iż na części powyższej nieruchomości stacjonują pojazdy ciężarowe, tj. cysterny na paliwo o masie rzeczywistej ok. 20 ton. Ustalono także, że część działki jest utwardzona i ogrodzona siatką, wyposażona w bramę wjazdową, która nie posiada żadnego zamknięcia ani zabezpieczenia. Na działce tej postawiony jest słup oświetleniowy, który oświetla cały teren. Ponadto na przedmiotowej nieruchomości znajdują się zbiorniki na gaz. Mając na uwadze, iż do [...] maja 2016 r. nie uzyskano jednoznacznych odpowiedzi dotyczących wpływu na środowisko stacjonujących samochodów ciężarowych, cysterny z gazem, należących do L. P., (prowadzącego działalność pod firmą "Transport drogowy oraz sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych" - adres zarejestrowania działalności: [...] ul. [...] lok. [...]) z urzędu wszczęto w dniu [...] maja 2016 r. postępowanie administracyjne. Przedmiot wszczętego postępowania administracyjnego stanowiło użytkowanie przez L. P. nieruchomości nr [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], niezgodnie z ustaleniami Planu Miejscowego. Po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego M. D. i I. O. wystosowały pismo do Urzędu Gminy w [...] dotyczące stacjonowania na działce samochodów cystern, przetaczania gazu między cysternami, zgłoszeń na Policję o zaistniałych sytuacjach oraz o zabezpieczeniu materiałów dowodowych w postaci zdjęć utrwalonych na płycie CD, przekazanej do Policji. W związku z uwagami wniesionymi przez M. D., po zapoznaniu się z aktami sprawy, wystąpiono do Komendanta Komisariatu Policji w [...] oraz do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] w sprawie ustosunkowania się do tych uwag. W odpowiedzi Komendant Komisariatu Policji w [...] przekazał informacje, o przebiegu dwóch interwencji Policji, które M. D. wskazała w swoich uwagach. W trakcie interwencji nie stwierdzono naocznie aby był przetaczany gaz w miejscu stacjonowania cystern przez L. P.. W trakcie jednej interwencji na miejscu zastano L. P. i jego kierowcę oraz świadków A. i A. O., a także M. D.. A. O. posiadał przy sobie aparat fotograficzny, na którym, jak stwierdził zarejestrował proceder przetaczania gazu z cystern. Zobowiązał się do zabezpieczenia tego materiału jako dowód w sprawie, który następnego dnia został dostarczony do Komisariatu Policji w [...]. Poinformował również, że Komisariat na dzień przekazywania informacji, prowadzi postępowanie sprawdzające w w/w sprawie. Natomiast Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] poinformował, że w dniu [...] września 2015r., funkcjonariusz z tut. Komendy przeprowadził czynności kontrolno - rozpoznawcze w zakresie ochrony przeciwpożarowej na działce nr [...] w miejscowości [...]. Celem podjęcia w/w czynności było min. ustalenie czy na działce nr [...] odbywa się przepompowywanie pomiędzy cysternami gazu propan butan. W trakcie czynności stwierdzono, że na terenie działki znajduje się jeden samochód cysterna. Podczas prowadzenia czynności kontrolno - rozpoznawczych nie miało miejsca przepompowywanie między samochodami cysternami gazu propan butan. Poinformowano również, że Komenda jest w posiadaniu oświadczenia Pana L. P., że na działce nr [...] w miejscowości [...] nie dokonuje się przeładunku gazu płynnego pomiędzy cysternami. W dniu [...] czerwca 2016 r. M. D. dostarczyła do Urzędu Gminy w celu włączenia do akt niniejszego postępowania dowodów na przepompowywanie gazu na płycie CD. Na rozprawę administracyjną w dniu [...] lipca 2016 r. wezwano strony postępowania, tj. współwłaścicieli działki nr [...]: M. B., M. P., A. K., a także L. P. oraz M. D., I. O.. Wezwano także Komendanta Komisariatu Policji w [...] i Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w [...]. W dniu rozprawy L. P. złożył wniosek o umorzenie w całości prowadzonego postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., jako bezprzedmiotowego. Podczas rozprawy L. P. nie przekazał konkretnych i sprecyzowanych wyjaśnień co do prowadzonej przez siebie działalności na działce nr [...] w [...]. Wyjaśnienia te były wzajemnie sprzeczne. Poza sporem pozostawało, że na działce stacjonują cysterny z gazem. W dniu [...] lipca 2016 r. do wiadomości Urzędu Gminy wpłynęło pismo będące odpowiedzią na zapytanie mailowe L. P., dotyczące wyjaśnień zapisów pisma z [...]lutego 2016 r. Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w [...]. W piśmie wskazano, że w związku ze skargą złożoną do [...]Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej dot. parkowania autocystern na posesji przeprowadzono postępowanie wyjaśniające w toku, którego zwrócono się do Wójta Gminy [...] z zapytaniem o aktualny sposób zagospodarowania przedmiotowej działki. W odpowiedzi na zapytanie pismem z dnia [...]grudnia 2015 r. Wójt Gminy poinformował, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], obejmującym obręb [...] posiada następujące przeznaczenie: (oznacz. symb. [...]na rys. planu): podstawowe: (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wraz z niezbędnym zagospodarowaniem, zabudowa usług nieuciążliwych wraz z niezbędnym zagospodarowaniem z zakazem: wprowadzania usług handlu o powierzchni sprzedażnej większej niż 300m², wprowadzania usług wymagających dostaw częściej niż raz na 2 dni i samochodami cięższymi niż 3,5 tony); uzupełniające (na obszarach położonych poza obrębem [...] - zabudowa niezbędna dla prowadzenia produkcji rolnej wraz z niezbędnym zagospodarowaniem, obiekty obsługi technicznej) na terenach oznaczonych symbolem przeznaczenia MN/U zakazuje się: tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów, za wyjątkiem produkcji rolnej, ogrodniczej lub sadowniczej bez zabudowy; wprowadzania wszelkich urządzeń, budowli i budynków, a także innej zabudowy i zagospodarowania nie związanego z przeznaczeniem terenów. Po analizie powyższych zapisów stwierdzono, że zdaniem [...]Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej parkowanie pojazdów autocystern nie mieści się w zakresie sposobu użytkowania działki. [...]Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej ze względu na brak instrumentów do egzekwowania stanu zgodnego z prawem w zakresie sposobu użytkowania działki zwrócił się pismem do właściwego organu, by ten podjął działania i dokonał rozstrzygnięcia w zakresie posiadanych kompetencji. W dniu [...]lipca 2016 r. wpłynęło do wiadomości Urzędu Gminy pismo I. O. adresowane do Komendanta Posterunku Policji w [...], informujące o stacjonowaniu na działce nr [...] w [...] trzech cystern, które przebywały tam od dnia [...]lipca 2016r. do dnia [...]lipca 2016 r. tj. do dnia w którym odbyła się rozprawa administracyjna w sprawie niezgodnego z planem zagospodarowania przestrzennego użytkowania działki. I. O. poinformowała również, że po rozprawie administracyjnej na działce pojawił się L. P., właściciel cystern, i rozpoczął przepompowywanie gazu pomiędzy cysternami. Na rozprawie administracyjnej L.P. zaprzeczał jakoby przetaczał gaz na działce, twierdząc że ma tam tylko miejsce wyłącznie postój pojazdów. Przetaczanie gazu odbywało się w obecności współwłaścicielki działki, M. B., która również była obecna na rozprawie administracyjnej, M. D., I. O. i A. O.. I. O. poinformowała, że została powiadomiona Policja, ale nikt się nie pojawił na czas, mimo że przetaczanie gazu trwało 2 godziny. W dniu [...]lipca 2016r. wysłano zawiadomienie o niemożności załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 35 k.p.a., z uwagi na konieczność uzyskania opinii innych organów w powyższej sprawie - zwrócono się do Komendanta Komisariatu Policji w [...] o przesłanie stosownych informacji. W dniu [...]sierpnia 2016 r. wpłynęło do Urzędu Gminy pismo z Komisariatu Policji informujące, iż postępowanie sprawdzające w sprawie dokonywania nielegalnego przetaczania gazu w miejscu stacjonowania cystern na działce nr [...] nie zostało zakończone i w dalszym ciągu prowadzone są czynności. Poinformowano ponadto, że po sprawdzeniu w policyjnych systemach ustalono, że po [...]czerwca 2016 r. M. D. dziewięciokrotnie zgłaszała interwencję pod adresem [...], gm. [...]. W świetle powyższego sprawa wymagała rozpatrzenia w zakresie przestrzegania przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, co należy do właściwości rzeczowej i miejscowej organu gminy. II.2. Wójt Gminy [...] w dniu [...]sierpnia 2016 r. wydał decyzję nr [...], nakazując L. P. - użytkownikowi nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], obręb [...], przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności rozebranie i usunięcie wszelkich obiektów budowlanych. Odwołanie od powyższej decyzji złożył L. P. zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego. Na skutek złożonego odwołania SKO w [...]decyzją z dnia [...]września 2016 r. sygn. [...]uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] i wskazało, iż przy wydawaniu decyzji dopuszczono się uchybień, które skutkują uchyleniem decyzji. W ramach postępowania jakie zostało przeprowadzone przez Wójta w wyniku uchylenia uprzednio wydanej decyzji, w dniu [...]listopada 2016 r. L. P. złożył kserokopię aktu notarialnego z dnia [...]lipca 2016 r. rep. A nr [...] oraz odpisu z KW nieruchomości. W dniu [...]listopada 2016 r. pracownicy Urzędu Gminy udali się na miejsce prowadzonej przez L. P. działalności. Stwierdzono wówczas stacjonowanie samochodów ciężarowych na posesji, jednak nie wykryto wówczas przetaczania gazu pomiędzy cysternami. Z czynności została sporządzona dokumentacja fotograficzna jak również notatka służbowa. W dniu [...]stycznia 2017 r. do Urzędu Gminy wpłynęło pismo Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w [...]. W jego treści wskazano, że stwierdzono fakt stacjonowania cystern na przedmiotowej działce jak również wskazano: "Na miejsce zdarzenia przybył bryg. mgr. J. I. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...], który przeprowadził rozmowę z osobą, która dokonywała przetaczania gazu płynnego pomiędzy samochodami cysternami. Osoba dokonująca przetaczania gazu nie przedstawiła uprawnień do przetaczania gazu płynnego". M. D. dostarczyła do siedziby organu dokumentację - pisma skierowane do Starosty [...]oraz Prokuratury Rejonowej w [...] celem przeprowadzenia dowodu z tychże dokumentów. Złożyła także oświadczenie o ilości interwencji Policji jakie zainicjowała w związku z działaniami L. P., a także lokalizacji w/w działki. W dniu [...]lutego 2017 r. L. P. stawił się w siedzibie organu gdzie umożliwiono mu zapoznanie się z aktami i wykonanie fotokopii udostępnionych kart. W dniu [...]lutego 2017 r. Wójt Gminy [...] wydał drugą decyzję nr [...], nakazującą L. P. przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności poprzez rozebranie i usunięcie wszelkich budowli, a także zlikwidowanie stałego miejsca postoju samochodów ciężarowych - cystern. Na skutek złożonego przez L. P. odwołania, SKO w [...]decyzją z dnia [...]kwietnia 2017 r. o sygn. [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia zwracając jednocześnie szczególną uwagę na istotność określenia na jakiej części działki L. P. prowadzi kwestionowaną działalność co może mieć znaczenie przy ewentualnych nakładanych na niego obowiązkach. Wobec powyższego Wójt w dniu [...]maja 2017 r. zwrócił się do L. P. celem dopełnienia czynności administracyjnych wskazanych przez SKO oraz o umożliwienie wejścia na w/w teren pracowników Urzędu Gminy wraz z uprawnionym geodetą w celu wyznaczenia na wskazanej działce obszarów określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Urząd Gminy w [...] nie otrzymał żadnej informacji zwrotnej ze strony L. P., a tym samym nie mógł wykonać wyżej przedstawionych czynności. W dniu [...] maja 2017 r. zostało wystosowane pismo do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] z prośbą o zajęcie stanowiska, czy działka nr [...] obręb [...], gmina [...], która jak wynika z informacji przekazanych przez M. D., stronę postępowania została ogrodzona wysokim płotem, a część omawianego terenu utwardzono poprzez wybetonowanie znacznej części powierzchni gruntu w dalszym ciągu stanowi teren wolny, czy też w wyniku powyższych działań powstały obiekty budowlane. W odpowiedzi, pismem z [...]maja 2017 r., Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] poinformował Urząd Gminy, że w w/w inspektoracie nie prowadzone jest żadne postępowanie administracyjne w sprawie nowych obiektów budowlanych powstałych w wyniku ostatnich działań L. P., na terenie działki nr ewidencyjny [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], stanowiącej własność M. B., A. K. i L. P.. W dniu [...]sierpnia 2017 r. wystosowano zawiadomienie o terminie oględzin skierowane do wszystkich stron postępowania. Oględzin dokonano w dniu [...]września 2017 r. wraz z uprawnionym geodetą, w celu ustalenia stanu faktycznego polegającego na określeniu obszaru na którym stacjonują samochody cysterny w związku z prowadzonym postępowaniem dotyczącym przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności poprzez rozebranie i usunięcie wszelkich budowli, a także zlikwidowanie stałego miejsca postoju samochodów ciężarowych - cystern. W dniu oględzin na terenie nieruchomości nie było właściciela, jak również nie przebywała żadna inna osoba przez niego upoważniona. Na grunt przybyła M. D. - strona postępowania. Podczas oględzin stwierdzono, że część terenu jest ogrodzona i zamknięta, a przez szczeliny w ogrodzeniu można było zobaczyć, że na placu znajdowały się dwa pojazdy: samochód - cysterna i inny ciężarowy oraz trzy zbiorniki na gaz. W wyniku przeprowadzonych działań przez uprawnionego geodetę, wyznaczone zostały na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości [...], obszary określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie pomiarów wykonanych przez geodetę stwierdzono, że powierzchnia działki [...] o przeznaczeniu terenu w części (ozn. symb. [...]na rys. planu) - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa usług nieuciążliwych wraz z niezbędnym zagospodarowaniem, (wyłączona z produkcji rolnej) wynosi 0,4488 ha, natomiast powierzchnia na gruncie ogrodzona wynosi ok. 0,0800 ha. Od ogrodzenia terenu do końca obszaru wyznaczonego jako MN/U geodeta wyliczył odległość 6 metrów. Pomiary powyższe wskazują, że L. P. swoją działalność prowadzi wyłącznie na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zabudowę usług nieuciążliwych wraz z niezbędnym zagospodarowaniem. Wójt Gminy [...] decyzją z [...]grudnia 2017 r. nr [...] nakazał L. P. przywrócenie poprzedniego stanu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności rozebranie i usunięcie wszelkich budowli, a także zlikwidowanie stałego miejsca postoju samochodów ciężarowych – cystern. Wójt uznał zachowanie L. P. za sprzeczne z Planem Miejscowym poprzez m.in. utwardzenie terenu, parkowanie na nim pojazdów ciężarowych, postawienie słupa oświetleniowego. Wójt zweryfikował powyższe wielokrotnie poprzez m.in. dokonywanie czynności bezpośrednio w terenie. W aktach znajdują się notatki służbowe jak również dokumentacja zdjęciowa, która pozwala z całą stanowczością okoliczność tę stwierdzić bez pozostawiania wątpliwości w tym zakresie. Podjęta inicjatywa dowodowa jednoznacznie wykazuje, iż okoliczności takie mają miejsce od okresu przekraczającego jeden rok i są podejmowane w sposób regularny. Wójt wskazał m. in. na pisma kierowane przez M. D. oraz A. O. w zakresie w jakim wskazują one na ciągłą praktykę, która ma na celu stacjonowanie pojazdów ciężarowych na działce oraz niekiedy na przetaczanie gazu pomiędzy cysternami za zgodą i wiedzą L. P.. Co istotne wcześniejsze użytkowanie nieruchomości wskazuje, iż doszło do istotnej zmiany tegoż sposobu, albowiem dotychczas nie prowadzono tam co prawda żadnych prac rolniczych, jednak nie podejmowano także działań w związku ze zmianą sposobu użytkowania działki. Nieruchomość nie była użytkowana na prowadzenie jakichkolwiek działalności. Wójt stwierdził, że w przypadku naruszeń postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub dokonania określonej zmiany zagospodarowania bez decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu, gminie przysługują uprawnienia wynikające z art. 59 ust. 3 pkt 1 oraz pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (aktualny t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1945, dalej: "u.p.z.p."). Zdaniem Wójta, zmiana sposobu użytkowania dokonana przez L. P. jest zmianą stałą. L. P. nie zamierza likwidować prowadzonej działalności, jak również zmieniać miejsca postoju cystern, czy zrezygnować praktyk jakie mają miejsce w zakresie przetaczania gazu pomiędzy cysternami. Okoliczność tą, poza faktem przetaczania gazu, artykułował wielokrotnie podczas swojego czynnego udziału w postępowaniu, a co też znajduje uzasadnienie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Wójt podniósł również, że działania L. P. podejmowane przy okazji stacjonowania pojazdów ciężarowych są szczególnie uciążliwe dla osób sąsiadujących z działką nr [...]. W jego ocenie dochodzi do sytuacji, w których powstaje zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców okolicznych domostw. Fakt ten został stwierdzony pismem KP PSP, które wpłynęło do Urzędu w dniu [...] stycznia 2017 r. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...], przeznaczona jest pod budownictwo jednorodzinne z nieuciążliwymi usługami, przez co przetaczanie gazu płynnego pomiędzy cysternami jest czynnością zabronioną na podstawie par. 4 ust. 1 pkt. 20 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów ( Dz. Z 2010, nr 109, poz. 719). Wskazany przepis stanowi, że zabroniony jest przeładunek produktów naftowych w obiektach i na terenach nie przeznaczonych do tego celu. Wobec powyższych okoliczności Wójt nakazał przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu, ponieważ przedmiotowa nieruchomość leży w obszarze Natura 2000, zaś jej sposób używania jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania terenu. W aktach prowadzonego postępowania znajduje się dokumentacja zdjęciowa, która pozwala stwierdzić, iż samochody - cysterny stacjonują na nieruchomości nieprzerwanie od ponad roku. Nie jest to zatem czynność jednorazowa a wielokrotnie powtarzana. Infrastruktura nieruchomości również została przystosowana do praktyk podejmowanych na tym terenie. II.3. Odwołanie od powyższej decyzji złożył L. P. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania poprzez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego oraz naruszenie przepisów poprzez załatwienie sprawy w sposób nierzetelny, niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego oraz działanie z pominięciem zasad k.p.a. L. P.nadto zarzucił Wójtowi błędy w ustaleniach faktycznych polegające na ustaleniu, że jego zachowanie jest sprzeczne z Planem Miejscowym, że zmienił on sposób użytkowania terenu będącego przedmiotem decyzji, kiedy to w/w działka jest przeznaczona m.in. do zabudowy usług nieuciążliwych wraz z niezbędnym zagospodarowanie oraz że używa on nieruchomości w sposób niezgodny z Planem Miejscowym. W odwołaniu wskazano również na błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, że odwołujący się podejmuje działania szczególnie uciążliwe na nieruchomości będącej przedmiotem postępowania, zaś z analizy akt sprawy nie wynika jakoby takie działanie miało miejsce oraz na rażący błąd w samej sentencji decyzji, czyniącą ją sprzeczną samą w sobie i sprzeczną z uzasadnieniem. Finalnie domagał się uchylenia decyzji w całości i umorzenie postępowania. II.4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...]lutego 2018 r. uchyliło decyzję Wójta z dnia [...]grudnia 2017 r. i orzekło o odmowie nakazania L. P. przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności rozebranie i usunięcie wszelkich budowli a także zlikwidowanie stałego miejsca postoju samochodów ciężarowych – cystern. Kolegium wskazało w uzasadnieniu, że kwestionowana decyzja nie może ostać się w obrocie prawnym. Organ I instancji wyjaśnił, że teren użytkowany przez L. P. w całości jest oznaczony w akcie prawa miejscowego - Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego jako [...], czyli teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zabudowę usług nieuciążliwych wraz z niezbędnym zagospodarowaniem. Jakiekolwiek działania na danym terenie winny być zatem oceniane w oparciu o zgodność z Planem Miejscowym. Przy czym szereg kwestii, takich jak ewentualne przetaczanie gazu między cysternami, stwarzaniem zagrożenia pożarowego, nie leży w kręgu zainteresowania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a winno być ewentualnie rozstrzygane w innych postępowaniach (np. mandatowych). Zarówno utwardzenie terenu, budowa słupa oświetleniowego czy też jego ogrodzenie w opinii Kolegium mieści się w sposobie zagospodarowania terenu przeznaczonym w MPZP pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zabudowę usług nieuciążliwych. W przypadku zaś, gdyby takie działanie wymagało ewentualnego pozwolenia na budowę/zgłoszenia do właściwego organu, to organem takim byłby właściwy organ nadzoru budowlanego, a nie Wójt. Takie postępowania zresztą toczyły się i zostały one umorzone bądź wydano decyzje o odmowie nakazu rozbiórki obiektu. SKO wskazało również, że parkowanie pojazdów na terenie działki również nie może być uznane za zmianę sposobu użytkowania działki, gdyż sam stojący pojazd, nie będący obiektem budowlanym takiej zmiany nie wprowadza. Ostatecznie więc Kolegium nie dopatrzyło się, aby działania podejmowane przez L. P. były wprost sprzeczne z zapisami Planu Miejscowego dla przedmiotowego fragmentu działki, a co za tym idzie orzekło o odmowie nakazania L. P. przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym, w szczególności rozebranie i usunięcie wszelkich budowli a także zlikwidowanie stałego miejsca postoju samochodów ciężarowych - cystern. III.1. Z zaskarżoną decyzją SKO w [...]nie zgodziła się M. D.. W skardze do tutejszego Sądu podniosła, że organ pierwszej instancji prawidłowo wykazał, że z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu wynika, iż rzeczona działka znajduje się na obszarze o przeznaczeniu tego terenu w części [...]- zabudowa jednorodzinna z zakazem prowadzenia usług uciążliwych wymagający dostaw towarów częściej niż raz na 2 tygodnie i samochodami o ciężarze powyżej 3,5 tony. Natomiast L. P. prowadzi usługową działalność gospodarczą polegającą na dostarczaniu gazu codziennie samochodami o łącznym ciężarze powyżej 30 ton, ponadto urządził na ww. działce myjnię, warsztat i wytwórnie prefabrykatów betonowych. Zdaniem skarżącej, L. P. niedozwolonym działaniem może sprowadzić niebezpieczeństwo wielkich rozmiarów na okolicznych mieszkańców i uczniów szkoły podstawowej. Cysterny stacjonują i codziennie odbywa się przepompowywanie gazu pomiędzy cysternami w odległości 150 m od pobliskiej szkoły podstawowej i 50 m od najbliższych domów mieszkalnych i innych zabudowań. Według skarżącej, Kolegium poza decyzją uchylającą wcześniejsza decyzje organu I instancji nie dokonało analizy stanu faktycznego w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej na działce nr [...] w miejscowości [...]. SKO poza wielostronicowym opisem nie sprawdziło i nie odniósł się do zgodności prawnej prowadzonej działalności usługowej z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) dla tego terenu oraz do możliwości zagrożenia dla uczniów szkoły podstawowej i mieszkańców miejscowości [...]. Ponadto organ odwoławczy nie odniósł się i nie sprawdził, czy prowadzona działalność może doprowadzić do katastrofy wielkich rozmiarów i czy jest ona w ogóle zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W związku z przedstawionymi argumentami skarżąca wniosła o "utrzymanie decyzji o organu I instancji o zlikwidowaniu stałego miejsca postoju i przepompowywania gazu". III.2. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. III.3. Na rozprawie w dniu [...]listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącej, ustanowiony w ramach prawa pomocy, poparł skargę. Podkreślił, że Kolegium nie ustaliło stanu faktycznego, a także błędnie przyjęło, że zmiana charakteru na działalności na danym terenie nie jest zmianą sposobu użytkowania w rozumieniu art. 59 u.p.z.p. Uczestnik postępowania L.P.wniósł o oddalenie skargi, popierając argumentację zawartą w decyzji SKO. Uczestnik oświadczył, że parkuje na spornym terenie cztery cysterny, to jest dwie o pojemności 47 tyś litrów oraz dwie mniejsze, jedna 12 tyś. litrów i druga 20 tyś litrów. Uczestnik po okazaniu zdjęcia na karcie 67 obrazującym jego działkę przyznał, że być może kiedyś wyprodukował płyty pod zbiorniki. Przyznał również, że oprócz samochodów na posesji składuje również puste zbiorniki dla klientów o pojemności od 1000 do 5000 litrów. Uczestnik oświadczył, że zdarza się, iż na tej działce przetaczany jest gaz z tej wielkiej cysterny do tych mniejszych cystern. IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: IV.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty i wnioski okazały się zasadne. IV.2. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że podstawą prawnomaterialną, w oparciu o którą orzekały organy administracji publicznej w niniejszej sprawie, był art. 59 ust. 2 i 3 u.z.p.z. Zgodnie z art. 59 ust. 2 powołanej ustawy, przewidziany w art. 59 ust. 1 u.p.z.p. wymóg ustalenia warunków zabudowy stosuje się również do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku. Zgodnie z art. 59 ust. 3 u.p.z.p., w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa w ust. 2, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości: 1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo 2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych poprzyjmuje się, odwołując się m. in. do wykładni systemowej oraz zasady państwa prawa, że przepis ten, dotyczący tzw. samowoli urbanistycznej, znajduje odpowiednie zastosowanie również w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, dokonanej w sposób niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zob. np. wyrok NSA z 21 stycznia 2009 r., II OSK 6/08; postanowienie NSA z dnia 13 października 2015 r., II OW 59/15; uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów NSA z 3 października 2016 r., II OPS 1/16; wyrok NSA z 18 lipca 2017 r., II OSK 2882/15; wyrok NSA z 15 lutego 2018 r., II OSK 1028/16; wyrok WSA w Warszawie z 19 listopada 2016 r., IV SA/Wa 2243/16 – CBOSA). Sąd w niniejszym składzie podziela ten kierunek wykładni art. 59 u.p.z.p. Zmiana zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 59 ust. 2 u.p.z.p., to zmiana sposobu zagospodarowania terenu nie wymagająca pozwolenia na budowę, ale mająca znaczenie z punktu widzenia zachowania ładu przestrzennego oraz kształtowania i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy (art. art. 1 ust. 1 oraz art. art. 3 ust. 1 u.p.z.p.). Chodzi tu w szczególności o zmianę sposobu zagospodarowania, która może godzić w jedną z wartości uwzględnianych planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 1 ust. 2 u.p.z.p.). W realiach niemniejszej sprawy, gdzie chodzi o zmianę sposobu zagospodarowania terenu objętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, za taką zamianę uznać należy niewątpliwie prowadzenie działalności gospodarczej sprzecznej z przeznaczeniem terenu określonym w planie miejscowym. Przeznaczenie terenu i zasady jego zagospodarowania to elementy zasadnicze dla każdego planu miejscowego, determinujące istotę tego aktu prawa miejscowego (art. 4 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.). W realiach niniejszej sprawy chodzi zatem o to, czy działalność prowadzona przez uczestnika L. P. na działce nr [...] w [...]u jest zgodna z Planem Miejscowym. Przesłanką zastosowania art. 59 ust. 2 i 3 u.p.z.p. nie może być natomiast kwestia, czy działalność prowadzona na danym terenie narusza inne przepisy prawa niż Plan Miejscowy, w tym przepisy dotyczące warunków prowadzenia działalności regulowanej w zakresie obrotu paliwami lub przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej budynków, obiektów i innych terenów. Stąd tez podnoszone przez skarżącą zagadnienia dotyczące ryzyka wybuchu w związku z procederem przetaczania gazu w obiektach i terenach nieprzeznczonych do tego celu, jakkolwiek ważne, to nie mogły stanowić samodzielnej podstawy nałożenia określonych obowiązków w ramach procedury służącej zwalczaniu samowoli urbanistycznej. Równocześnie należy zastrzec, że materiały zgromadzone w postępowaniach dotyczących tych kwestii (z akt sprawy wynika m. in., że dla celów postępowania karnego sporządzona została opinia biegłego sądowego z zakresu pożarnictwa) mogą stanowić dowód pośrednie pomocne przy dokonaniu oceny, czy dana działalność narusza postanowienia Planu Miejscowego (art. 75 § 1 k.p.a.). W realiach niniejszej sprawy chodzi przede wszystkim o to, czy przedmiotowa działalność prowadzona przez uczestnika L. P. na działce nr [...] w [...]u może być zakwalifikowana jako usługi nieuciążliwe. IV.3. W świetle nie kwestionowanych ustaleń faktycznych poczynionych przez organ I instancji i mających oparcie w zebranym materiale, działka nr [...], w części, na której uczestnik L.P. prowadzi działalność gospodarczą, w Planie Miejscowym stanowi teren [...], pozostała część tej działki przeznaczona jest w Planie Miejscowym pod produkcję rolną (symbol R). Zgodnie z § 57 Planu Miejscowego, dla terenów oznaczonych m. in. symbolem przeznaczenia [...] ustala się następujące przeznaczenie: 1) podstawowe: 1. zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wraz z niezbędnym zagospodarowaniem, 2. zabudowa usług nieuciążliwych wraz z niezbędnym zagospodarowaniem z zakazem: a) wprowadzania usług handlu o powierzchni sprzedażnej większej niż 300 m², b) wprowadzania usług wymagających dostaw częściej niż raz na 2 dni i samochodami cięższymi niż 3.5 tony, 2) uzupełniające: 1. na obszarach położonych poza obrębem [...] - zabudowa niezbędna dla prowadzenia produkcji rolnej wraz z niezbędnym zagospodarowaniem, 2. obiekty obsługi technicznej. Równocześnie, w odniesieniu do tego terenu w § 58 Planu Miejscowego przewidziano, zakazy: 1) tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów, za wyjątkiem produkcji rolnej, ogrodniczej lub sadowniczej bez zabudowy, 2) wprowadzania wszelkich urządzeń, budowli i budynków, a także innej zabudowy i zagospodarowania nie związanego z przeznaczeniem terenów. Plan Miejscowy w § 6 pkt 10 lit.a zdefiniował usługi nieuciążliwie jako usługi o charakterze bytowym, których uciążliwość nie wykracza poza granice działki i nie będące przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko wymienionymi w obowiązujących przepisach prawa oraz nie zaliczane w myśl obowiązujących przepisów do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. W § 6 pkt 10 lit. b zdefiniowano z kolei usługi uciążliwe jako to jest nie spełniające wyżej wymienionych wymogów lub mogące pogorszyć stan środowiska lub będące przedsięwzięciami, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko jest lub może być wymagany, zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi. W świetle tych postanowień Planu Miejscowego, usługi, których uciążliwość wykracza poza granice działki, są usługami uciążliwymi. Oczywiście, mogą to być równocześnie usługi mogące pogorszyć stan środowiska lub będące przedsięwzięciami, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko jest lub może być wymagany, zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi, ale nie musi tu mieć miejsca koniunkcja tych przesłanek. Takie postanowienie Planu Miejscowego jest zrozumiałe, jeżeli uwzględni się, że jako pierwszoplanowe przeznaczenie podstawowe dla terenu [...] wskazano zabudowę mieszkaniową jednorodzinna wraz z niezbędnym zagospodarowaniem (argumentum a rubrica). Prawodawca lokalny nie ograniczył przy tym katalogu uciążliwości wykraczających poza granice działki, których zaistnienie wyklucza prowadzenie usług na terenie [...]. W tym aspekcie należy wskazać, że do tego rodzaju uciążliwości należy zaliczyć niewątpliwie m. in. hałas, zapylenie, drgania, emisję spalin, odory. Chodzi tu zatem w istocie o usługi, których nie da się pogodzić ze spokojnym korzystaniem z nieruchomości sąsiednich, przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne. Taka konkluzja co do wykładni Planu Miejscowego wynika również z założenia, że plan miejscowy może co prawda dla tej samej jednostki terenowej przewidywać różne przeznaczenie, ale tylko wówczas, gdy przeznaczenia te nie są wzajemnie sprzeczne ani się nie wykluczają, realizowane osobno lub łącznie (por. np. wyrok NSA z 12 lutego 2013 r., II OSK 2490/12 i cyt. tam orzecznictwo). Równocześnie należy zastrzec, że na gruncie art. 59 ust. 2 i 3 u.p.z.p. chodzi o zachowanie porządku urbanistycznego, a nie ochronę przed immisjami udzielną przez sąd powszechny (art. 144 k.c.) lub ochronę przed hałasem lub zanieczyszczeniem powietrza przewidzianą w prawie ochrony środowiska. Innymi słowy, nie jest tu istotne, czy rzeczone uciążliwości wyczerpują znamiona bezprawia cywilnego lub deliktów administracyjnych przewidzianych w innych przepisach. IV.4. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że prowadzenie przez uczestnika na działce nr [...] działalności gospodarczej polegającej na przetrzymywaniu tam co najmniej cystern z gazem, przepompowywanie gazu z dużych cystern do cystern mniejszych celem rozwiezienia gazu tymi mniejszymi cysternami dla klientów końcowych, składowanie tam zbiorników z przeznaczeniem do montażu dla klientów końcowych powoduje w sposób oczywisty uciążliwości przekraczające granice działki uczestnika. Sam ruch samochodów ciężarowych mogących pomieścić 47 000 litrów gazu (podobnie jak tych przeznczonych do transportu 20 000 i 12 000 litrów gazu) powoduje hałas, zapylenie i drgania przekraczające granice działki uczestnika. To samo dotyczy emisji spalin. Taka działalność może również prowadzić do zniszczenia dróg przylegających do tej działki, a mających obsługiwać tereny przeznaczone w Planie Miejscowym przede wszystkim na budownictwo jednorodzinne. Takiej działalności gospodarczej uczestnika, polegającej w istocie na wykorzystaniu działki nr [...] jako bazy postojowej i przeładunkowej dla dużych cystern z gazem, nie sposób pogodzić z przeznaczaniem tej działki w Planie Miejscowym pod zabudowę jednorodzinną i usługi nieuciążliwe. Reasumując, konkluzja Wójta o dokonaniu przez uczestnika L. P. zmiany sposobu zagospodarowania nr [...] z naruszeniem postanowień Planu Miejscowego była trafna. W zaskarżonej decyzji Kolegium nie podważono w sposób skuteczny ustaleń faktycznych poczynionych przez Wójta. Trafność ustaleń faktycznych poczynionych przez Wójta jest zresztą oczywista w świetle powołanych wyżej oświadczeń uczestnika L. P. złożonych przed Sądem w dniu [...] listopada 2018 r. Ponadto, stwierdzenie zwarte w decyzji Kolegium, że "działania podejmowane przez L. P. nie były wprost sprzeczne z zapisami Planu Miejscowego dla przedmiotowego fragmentu działki" nie zostały poparte rzeczową argumentacją. Należy przy tym z cała mocą podkreślić, że ustawodawca w art. 59 ust. 2 i 3 u.p.z.p. nie ograniczył jego zakresu zastosowania do działań "wprost sprzecznych" z postanowieniami Planu Miejscowego. Trafne okazały się zatem również zarzuty dotyczące wadliwości uzasadnienia decyzji organu II instancji, zwłaszcza w sytuacji, w której organ II instancji uchylił decyzję Wójta i orzekł co do istoty (art. 107 § 3 k.p.a.). IV.5. Wniosek skargi dotyczący uchylenia tylko decyzji SKO i formułowania ocen prawnych wskazujących na zasadność utrzymania w mocy decyzji Wójta nie był zasadny. Sąd z urzędu stwierdził bowiem następującą wadliwość tej decyzji (art. 134 § 1 p.p.s.a.), uzasadniającą jej uchylenie w trybie art. 135 p.p.s.a. Otóż Wójt nakazał uczestnikowi L.P. przewrócenie poprzedniego stanu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze rolniczym. Wójt zastosował tu zatem wprost art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p., uzasadniając swoje rozstrzygnięcie bezspornym ustaleniem, że w ewidencji gruntów i budynków teren wykorzystywany przez uczestnika w celu prowadzenia spornych usług jest oznaczony jako grunt rolny. Uszło uwadze Wójta, że art. 59 ust. 2 i 3 u.p.z.p. literalnie dotyczy tylko zmiany sposobu zagospodarowania terenu, dla którego nie uchwalono planu miejscowego. Zastosowanie tego przepisu do przypadku takiego, jak w niniejszej sprawie, czyli zmiany sposobu zagospodarowania terenu niezgodnie z postanowieniami planu miejscowego, wymaga uwzględnienia odrębności z tym związanych. W takim przypadku nie chodzi o przywrócenie do stanu faktycznego sprzed zmiany, ale o doprowadzenie do stanu zgodnego z planem miejscowym. W realiach niniejszej sprawy Wójt nakazał zatem uczestnikowi przewrócenie rolniczego charakteru terenu, chociaż Plan Miejscowy dla relewantnej części działki nr [...] nie przewidywał takiego przeznaczenia. W realiach niniejszej sprawy, w oparciu o odpowiednio stosowany art. 59 ust. 3 pkt 1 u.p.z.p., najbardziej adekwatnym rozstrzygnięciem byłoby nakazanie uczestnikowi zaniechania (wstrzymania) prowadzenia na działce nr [...] usług polegających na przetrzymywaniu tam cystern z gazem oraz przepompowywania gazu między cysternami, a także składowania tam zbiorników na gaz z przeznaczeniem do montażu dla klientów końcowych. W ramach odpowiedniego stosowania tego przepisu do zmiany sposobu zagospodarowania terenu sprzecznej z planem miejscowym, bezprzedmiotowe jest oczywiście wyznaczanie stronie terminu do wystąpienia o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. IV.6. Rozpoznając sprawę ponownie Wójt będzie miał na uwadze wskazane wyżej oceny prawne i wskazania co do dalszego postępowania (art. 153 p.p.s.a.). Wójt wyjaśni również, podnoszoną w skardze, kwestię produkowania przez uczestnika L. P. na działce nr [...] płyt betonowych. W zależności od poczynionych w tej kwestii ustaleń Wójt oceni, czy taka działalność jest dozwolona na terenie [...]. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wójt rozważyć winien również, czy regularne stacjonowanie na działce nr [...] dużych cystern z gazem oraz przepompowywanie gazu między tymi cysternami nie może być zakwalifikowane jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W szczególności zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71), do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do naziemnego magazynowania ropy naftowej, produktów naftowych, substancji lub mieszanin, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, niebędących produktami spożywczymi, gazów łatwopalnych oraz innych kopalnych surowców energetycznych, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem instalacji do magazynowania paliw wykorzystywanych na potrzeby gospodarstw domowych, zbiorników na gaz płynny o łącznej pojemności nie większej niż 10 m³ oraz zbiorników na olej o łącznej pojemności nie większej niż 3 m³, a także niezwiązanych z dystrybucją instalacji do magazynowania stałych surowców energetycznych. Należy mieć na uwadze, że z punktu widzenia celu wspominanego przepisu rozporządzenia, nie ma znaczenia, czy zbiorniki z gazem są stale związane z gruntem, czy też znajdują się na pojazdach kołowych. W każdym przypadku chodzi o przedsięwzięcie, z którym związane jest ryzyko wybuchu gazu, a tym samym ryzyko zagrożenia życia, zdrowi i mienia (do skargi dołączono opinię biegłego sądowego z zakresu pożarnictwa sporządzoną na zlecenie Policji, w której wnikliwie opisano te ryzyka w odniesieniu do działalności prowadzonej przez uczestnika na działce nr [...]). W piśmiennictwie podkreśla się przy tym, że samo możliwość przemieszczenia danego urządzenia (w niniejszej sprawie – cystern), nie przekreśla jeszcze możliwości uznania, że chodzi o instalację stacjonarną (por. np. Prawo ochrony środowiska. Komentarz, pod red. M. Górskiego, C.H. Beck 2014, Nb 25 do art. 3). Ustalenia w tej materii mają istotne znaczenie dla sprawy, albowiem ewentualne zakwalifikowanie usług wykonywanych przez uczestnika do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko stanowiłoby dodatkową i niezależna podstawę do uznania, że usługi te nie mieszczą się w kategorii dopuszczonych przez Plan Miejscowy usług nieuciążliwych. IV.7. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej od Kolegium kwotę [...] zł tytułem uiszczonego przez nią wpisu od skargi. Równocześnie Sąd wskazuje, że skarżącą wnosząc skargę w dniu 23 marca 2018 r. uiściła należny wpis na rachunek Sądu (k. 18 i 24). Pismem z 10 maja 2018 r. skarżąca wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a pismem z 4 czerwca 2018 r. również o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. Sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata. Zarządzeniem Przewodniczącej z dnia 16 sierpnia 2018 r. zwrócono skarżącej uiszczoną kwotę [...] zł jako "nienależnie uiszczony wpis od skargi"). Przepisy prawa nie przewidują w takim przypadku wprost możliwości zażądania przez Sąd od skarżącej zwrotu tej kwoty (w razie uznania, że zarządzenie o zwrocie było błędne, albowiem w chwili uiszczenia wpisu skarżąca nie była zwolniona od kosztów sadowych ani nawet nie wnioskowała o takie zwolnienie). W szczególności za niedopuszczalną uznać należy wykładnię rozszerzającą art. 224 p.p.s.a. (zob. k. 79). Z istoty demokratycznego państwa prawnego wynika bowiem, że niedopuszczalne jest stosowanie tego rodzaju wykładni na niekorzyść strony (art. 2 Konstytucji RP; por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 października 2017 r., I SA/Wa 1355/17, CBOISA). Za brakiem podstaw do zażądania od skarżącej zwrotu tej kwoty przemawia również to, że aktualnie skarżąca korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych. Reasumując, w realiach niniejszej sprawy nie było podstaw do zasądzenia od Kolegium na rzecz skarżącej kwoty 500 zł. Sąd z urzędu nie może jednak uchylić punktu 2 wyroku z dnia 21 listopada 2018 r. Orzeczenie takie możliwe jest natomiast m. in. w razie ewentualne wniesienie zażalenia przez Kolegium na punkt 2 wyroku. IV.8. Z powyższych powodów orzeczono, jak w sentencji.