IV SA/Wa 1270/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia Ogólnopolskiego T., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; powoływanej dalej jako: "k.p.a.") utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego na lewym brzegu W. na terenie działek nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...] położonych we wsi O. oraz na terenie działek nr ew. [...] i [...] we wsi K. gm. K. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy i przywołując treść art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz.717 ze zm.) wskazał, iż w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 15, poz. 139). Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy dla obszarów, dla których w myśl art. 13 ust. 1 istnieje obowiązek sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Ponieważ przedmiotowa inwestycja nie będzie realizowana na podstawie programów, o których mowa w art. 54d i art. 58 omawianej ustawy, nie ma zastosowania w sprawie art. 13 ust. 1 pkt 2. Inwestycja ta nie jest lokalnym celem publicznym, nie ma zatem zastosowania także art. 13 ust. 1 pkt 3. Przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy jest w rozpatrywanej sprawie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. nr 167, poz. 1399 ze zm), przewidująca obligatoryjne zawieszenie postępowań w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu gminy uzdrowiskowej K. Powołując się na orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz wyrok 1 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 1395/06 organ uznał, iż istnienie obowiązku zawieszania postępowań o ustalenie warunków zabudowy dotyczy tylko tych postępowań, które zostały wszczęte po 2 października 2005 roku, czyli po wejściu w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ogólnopolskie T., zwane dalej skarżącym, wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z utrzymanym nim w mocy postanowieniem organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie. [...] podniosło zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych. W ocenie skarżącego, w świetle ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych, a w szczególności w świetle art. 61 ust. 2, przepisy dotychczasowe dotyczące gmin uzdrowiskowych stosuje się wyłącznie do postępowań wymienionych w art. 38 ust. 1. Postępowanie dotyczące ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji prowadzone jest na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym i nie zostało wymienione we wskazanej wyżej normie prawnej. Skarżący prezentuje stanowisko, iż po 2 października 2005 r. do postępowania tego stosuje się przepisy wskazanej wyżej ustawy z dnia 28 lipca 2005 r., która to ustawa określa obowiązek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla całej gminy posiadającej status uzdrowiska. Odnosząc się do orzecznictwa przywołanego w postanowieniu organu odwoławczego skarżący wskazał na treść art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podnosząc jednocześnie, iż przywołane wyroki dotyczą postępowań innych niż prowadzone na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. 2 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 13/08, oddalił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że istota niniejszej sprawy sprowadza się do kwestii, czy do postępowań o ustalenie warunków zabudowy stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. czy też, jak wywodzi skarżący, ustawy z 28 lipca 2005 r. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2005 r., do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 38 ust. 1 wszczętych a niezakończonych przed wejściem w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Sąd podzielił stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 26 czerwca 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 588/06 oraz z dnia 30 sierpnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 857/06, iż postępowania, o których mowa w art. 38 ust. 1 ustawy o uzdrowiskach to nie tylko postępowania dotyczące wydzielania stref ochronnych na terenie uzdrowiska, ale także wszelkie inne postępowania administracyjne dotyczące inwestycji w nich wymienionych, w tym także ustalanie warunków zabudowy. Sąd stwierdził następnie, iż tak postawiona teza prowadzi do twierdzenia, iż w sprawie takiej jak rozpatrywana, a więc wszczętej i niezakończonej przed dniem 2 października 2005 r. zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym z 3 grudnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1395/06. Sąd powołał przy tym stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 1395/06). Z powyższych względów Sąd uznał za nietrafny zarzut skarżącego, iż w sprawie winny mieć zastosowanie regulacje przewidziane w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym i organ błędnie odmówił zawieszenia przedmiotowego postępowania. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, iż wskazane orzecznictwo dotyczyło spraw podobnych z tego samego obszaru prawa. W poddanej rozstrzygnięciu sprawie brak jest przesłanek, które 3 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 nakazywałyby odstąpienie od przyjętego kierunku orzecznictwa traktowanego nie jako wzór, lecz jako wskazówka. Od powyższego wyroku Ogólnopolskie T. wniosło skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1048/08, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądził od organu na rzecz Ogólnopolskiego T. zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. W ocenie Sądu Kasacyjnego za zasadny należało uznać zarzut niewłaściwego zastosowania art. 38 ust. 1 i art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy odczytując treść przepisu art. 38 ust. 1 powyższej ustawy, niewłaściwie zastosował go w ustalonym stanie faktycznym. Sądowi pierwszej instancji umknęła istotna okoliczność, którą jest przedmiot postępowania administracyjnego w rozpatrywanej sprawie. Wskazane w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, zapadły w sprawach dotyczących ogólnie rzecz ujmując budynków. Natomiast sprawa administracyjna, w której wystąpił spór co do zawieszenia postępowania, dotyczy warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego. Skoro zaś art. 38 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych reguluje postępowanie dotyczące inwestycji w nim wymienionych, to należy w pierwszej kolejności ustalić, czy danego rodzaju inwestycja należy do inwestycji wymienionych w tym przepisie. Ustalanie warunków zabudowy odnosi się bowiem do konkretnego rodzaju inwestycji. Zatem jeżeli określonego rodzaju inwestycja została wymieniona w art. 38 ust. 1 cytowanej ustawy, to wówczas postępowanie dotyczące warunków zabudowy dla tej inwestycji należy również traktować jako objęte niniejszym przepisem. Sąd pierwszej instancji nie dokonał zaś niezbędnej dla prawidłowego zastosowania art. 38 ust. 1 analizy stanu faktycznego i nie określił czy inwestycja polegająca na budowie zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego jest jedną z inwestycji wymienionych w 4 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 tym przepisie. W konsekwencji doszło do niewłaściwego zastosowania art. 38 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 2 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych. Sąd Kasacyjny wskazał, iż przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Sąd pierwszej instancji, stosując prawo materialne, będzie miał na względzie rodzaj inwestycji, której dotyczy postępowanie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego pozostał przy dotychczasowym stanowisku w sprawie wnosząc o uchylenie postanowień organów obu instancji. Uczestniczka postępowania wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpatrując skargę O. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2007 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] lipca 2007 r. są prawidłowe i nie naruszają prawa. Dokonując powyższej oceny Sąd miał na względzie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w ww. wyroku z 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1048/08, wydanym na skutek rozpoznania w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej Ogólnopolskiego T. 5 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji w wyroku z dnia 6 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 13/08 dokonał prawidłowej wykładni art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. nr 167, poz. 1399 ze zm.), jednak na skutek zaniechania - niezbędnej dla prawidłowego zastosowania ww. przepisu - analizy stanu faktycznego i w konsekwencji braku określenia czy inwestycja objęta wnioskiem jest jedną z inwestycji wymienionych w tym przepisie, niewłaściwie zastosował art. 38 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych. NSA wskazał, iż w art. 38 ust. 1 ww. ustawy wymienione zostały zakazy dotyczące określonych stref ochronnych, w tym lokalizacja określonych obiektów budowlanych. Sąd Kasacyjny podkreślił, iż postępowania, o których mowa w art. 38 ust. 1 ww. ustawy to nie tylko postępowania administracyjne dotyczące wydzielania stref ochronnych na terenie uzdrowiska, ale także wszelkie inne postępowania administracyjne dotyczące inwestycji w nich wymienionych, w tym ustalanie warunków zabudowy. Sprawa niniejsza, w której wystąpił spór co do zawieszenia postępowania dotyczy warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego. Skoro zatem art. 38 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych reguluje postępowania dotyczące inwestycji w nim wymienionych to w pierwszej kolejności -jak wskazał NSA - należy ustalić, czy danego rodzaju inwestycja należy do inwestycji wymienionych w tym przepisie. W sytuacji, gdy danego rodzaju inwestycja została wymieniona w art. 38 ust. 1 ww. ustawy, to postępowanie dotyczące warunków zabudowy dla tej inwestycji należy również traktować jako objęte niniejszym przepisem. W ocenie Sądu w składzie orzekającym analiza stanu faktycznego i prawnego sprawy niniejszej prowadzi do wniosku, iż inwestycja, której dotyczy przedmiotowe postępowanie - budowa zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego - jest jedną z inwestycji wymienionych w art. 38 ust. 1 ww. ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej. Do powyższej konstatacji prowadzą następujące rozważania: 6 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 Jak wynika z akt sprawy wniosek z dnia [...] października 2002 r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy inwestycji polegającej na realizacji zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego na lewym brzegu W. w km [...] na działkach o wskazanych numerach ewidencyjnych, położonych na terenie gminy K. Planowane przedsięwzięcie - usytuowane w korycie rzeki - obejmuje trzy budowle wodne (dwie ostrogi: [...] - dł. - 152 m i [...] - dł. -119,5 m oraz budowlę równoległą [...] - dł. 247 m.), których celem jest przemieszczenie nurtu W. z erodowanego brzegu lewego w kierunku środka koryta rzeki. Pod budowle zajęte zostanie koryto rzeki bez szaty roślinnej. Budowle będą wykonane z materacy faszynowych i kamienia naturalnego (materiałów ekologicznych), przy pomocy pływającego sprzętu budowlanego tzn. metodą "z wody". Brak potrzeby dojazdu lądowego pozwoli zachować w stanie nienaruszonym istniejący w międzywału W. drzewostan. Jak już wskazano powyżej art. 38 ust. 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych wymienia zakazy dotyczące określonych stref ochronnych (A, B i C), w tym lokalizacji określonych obiektów budowlanych. Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. I powołanej ustawy, w strefie ochronnej "A" zabrania się lokalizacji obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z odrębnymi przepisami, w szczególności takich jak: warsztaty samochodowe, wędzarnie ryb, garbarnie. Zwrot "w szczególności" oznacza, że przepis ten nie stanowi katalogu o charakterze konkretnym i zamkniętym, w tym sensie, że obiektem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko może być tylko obiekt expressis verbis wyrażony w powołanym przepisie. Wobec zawartego w ww. przepisie odesłania do przepisów odrębnych zastosowanie znajduje, obowiązujące w dacie orzekania przez organ II instancji, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.). Powołane wyżej rozporządzenie określa m.in. rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany (§ 1 pkt 1 7 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 i 2 rozporządzenia). W § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia określone zostały rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w tym urządzenia przeciwpowodziowe, z wyłączeniem ich konserwacji i przebudowy (pkt61). Zdefiniowanie pojęcia "urządzenia przeciwpowodziowe" wymaga odniesienia do przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., nr 239, poz. 2019 ze zm.), regulującej m.in. gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi (art. 1 ust. 1). Kształtowaniu i ochronie zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich służą urządzenia wodne, określone w art. 9 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy, pośród których wymienione zostały budowle: piętrzące, upustowe, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także poldery przeciwpowodziowe, kanały i rowy (lit. a). Z kolei wykonywanie i utrzymywanie urządzeń wodnych ustawa określa jako budownictwo wodne, o którym mowa w art. 62 ust. 1 powołanej ustawy. Pojęcie urządzenia wodne obejmuje zatem swym zakresem przedmiotowym urządzenia (budowle) przeciwpowodziowe, do których zalicza się również wały przeciwpowodziowe. Jak wskazano powyżej, objęta przedmiotowym w sprawie wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycja polega na zabezpieczeniu wału przeciwpowodziowego poprzez wykonanie trzech budowli wodnych. Wzniesienie tychże - całkowicie nowych, dodatkowych - obiektów oznacza w istocie rozbudowę wału przeciwpowodziowego stanowiącego - jak wywiedziono powyżej - urządzenie przeciwpowodziowe w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 61 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wykonanie dodatkowego zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego poprzez wzniesienie ww. budowli nie może być rozumiane ani jako konserwacja urządzenia przeciwpowodziowego (oznaczająca zespół stałych i systematycznych działań mających na celu utrzymanie obiektu w dobrym stanie technicznym) ani jego przebudowy. Stanowi natomiast 8 Sygn. akt IV SA/Wa 1270/09 przedsięwzięcie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 61 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, uprawnionym jest stanowisko, iż przedmiotowa w sprawie inwestycja polegająca na budowie zabezpieczenia wału przeciwpowodziowego należy do inwestycji wymienionych w art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. I ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, oraz o gminach uzdrowiskowych. Przepis ten - jak wskazano powyżej - dotyczy lokalizacji obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a taką właśnie inwestycję - zgodnie z powołanymi przepisami - stanowi budowa urządzenia przeciwpowodziowego. Na marginesie zauważyć należy, iż powyższa ocena, dokonana na podstawie § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, obowiązującego w dacie orzekania przez organ II instancji, wiąże się z możliwością wymagania sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W konkluzji Sąd stwierdza, iż przedmiotowa w sprawie inwestycja została wymieniona w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, zatem postępowanie dotyczące warunków zabudowy dla tej inwestycji należy traktować jako objęte niniejszym przepisem. Z tego względu w sprawie niniejszej - wszczętej i niezakończonej przed dniem 2 października 2005 r., na podstawie art. 61 ust. 2 ww. ustawy, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym. Tym samym nietrafnym jest zarzut skarżącego, iż w sprawie winny mieć zastosowanie regulacje przewidziane w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych i organ błędnie odmówił zawieszenia przedmiotowego postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w zw. z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. 9