IV SA/Wa 131/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: odmówić przyznania kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wyrokiem z dnia 13 maja 2013r., sygn. akt IV SA/Wa 131/13 oddalił skargę M. S. (dalej: "skarżącej") oraz przyznał pełnomocnikowi z urzędu reprezentującemu skarżącą w niniejszej sprawie stosowne wynagrodzenie. W dniu 17 lipca 2013 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu – adwokat M. S. wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od ww. orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt II OSK 2066/13. W piśmie z dnia 29 lipca 2015 r. adwokat M. S. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku z zakończonym postępowaniem kasacyjnym. Referendarz sądowy zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści tych przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Zdaniem referendarza sądowego brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie w trybie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest bowiem nieodzownym elementem wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Pozwala to określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., art. 250, teza 8, też T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, art. 250, teza 7 a także postanowienia NSA z 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, z 3 października 2007 r., I OZ 704/07, z 20 sierpnia 2008 r., I OZ 603/08, z 28 sierpnia 2008 r., I OZ 615/08, czy z 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09). Brak takiego oświadczenia wywołuje skutek w postaci utraty prawa do wynagrodzenia. W rozpatrywanej sprawie ani w skardze kasacyjnej z 17 lipca 2015 r. piśmie z dnia 29 lipca 2015 r. pełnomocnik nie zawarł takiego oświadczenia. Należy także podkreślić, że samo sformułowanie wniosku "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" nie jest jednoznaczne ze złożeniem stosownego oświadczenia, tylko z tego względu, że w samym wniosku użyto sformułowania "nieopłaconej". Taka treść wniosku odpowiada bowiem jedynie ustawowej nomenklaturze w tym przedmiocie, na gruncie zaś § 20 rozporządzenia z 2002 r. nie powinno budzić wątpliwości, że konieczne jest wyraźne oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, a oświadczenie to zawarte ma być właśnie we wniosku "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" (zob. A. Partyk, T. Partyk, Komentarz do §20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, LEX/el. 2014). Skoro zatem przedmiotowy wniosek nie zawierał wskazanego oświadczenia wymaganego przez przepis prawa, należało odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, o czym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.