IV SA/Wa 1322/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N.C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić skarżącemu N. C. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. N. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł w dniu 22 maja 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) bezpośrednio do Sądu skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Następnie w dniu 23 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącego przesłał powyższą skargę do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 lipca 2014 r. odmówił N. C. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt II OZ 1026/14 oddalił zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zasygnalizować należy, że w obowiązującym stanie prawnym nie ma regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określałaby czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07, z dnia 22 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 1221/11, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 kwietnia 2014 r. Trzydziestodniowy termin przewidziany na zaskarżenie tej decyzji do Sądu upłynął z dniem 22 maja 2013 r. Sąd stwierdził, że pełnomocnik skarżącego wniósł skargę bezpośrednio do Sądu oraz za pośrednictwem organu. Skarga złożona bezpośrednio do Sądu, została przekazana do organu w dniu 29 maja 2014 r., na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłanie akt sprawy. Z kolei skarga złożona za pośrednictwem organu została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 maja 2014 r. W obu przypadkach wniesienie skargi nastąpiło po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Termin ten nie został przez Sąd przywrócony. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy.