IV SA/Wa 1507/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. K. kwotę 300 zł (trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. W niniejszej sprawie, skarżący – M. K. złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - 23 grudnia 2015 r. (Pismo datowane na 22 grudnia 2015 r.). Następnie skarżący 25 lutego 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] września 2015 r., w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z 6 maja 2016 r. skarżący złożył do organu ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z 13 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 753/16 (CBOIS) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Pismem z 19 maja 2016 r. skarżący ponownie wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] września 2015 r., w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając prawidłowość wniesienia skargi w niniejszej sprawie, należy podkreślić, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3). Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. (por.: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007/3/60). Zgodnie z przywołanym art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W świetle przywołanej regulacji, tj. art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi zatem trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stąd też, już z dniem wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna się bieg terminu sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W sytuacji natomiast udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie, od dnia doręczenia wzywającemu tej odpowiedzi rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do złożenia skargi wskazany w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z kolei jeżeli, organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to termin do wniesienia skargi wynosi sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a strona może wnieść skargę przed upływem tego terminu. Skarżący wezwał Radę Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa dwukrotnie. Pierwsze wezwanie 23 grudnia 2015 r. Tym samym już w dniu wniesienia wezwania otworzył się sześćdziesięciodniowy termin do zaskarżenia Rady Gminy [...] z [...] września 2015 r., nr [...]. Termin do wniesienia skargi upływał w okresie od dnia 24 grudnia 2015 r. do 22 lutego 2016 r. Stowarzyszenie nie wniosło jednak w tym okresie skargi do sądu administracyjnego. Pierwsza skarga do Sądu wpłynęła 25 lutego 2016 r., a więc już z uchybieniem terminu. Jak wskazano wyżej, skarga ta została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 753/16 (CBOIS). Co prawda 6 maja 2016 r. skarżący ponownie wezwał Radę Gminy [...] do usunięcia prawa zawartego w zaskarżonej uchwale, jednak było ono bezskuteczne. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest bowiem czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonego aktu lub czynności jednokrotnie. Kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie stanowi wywołującego skutki prawne wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 2564/14, CBOIS). Ponieważ skarżący składał dwukrotnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczące tej samej uchwały, tj. wezwanie z dnia 23 grudnia 2015 r. i wezwanie datowane na dzień 6 maja 2016 r., a pisma te zawierały to samo żądanie, tym samym nie można uznać ww. pisma z 6 maja 2016 r. za wezwanie w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Takie stanowisko zawarł WSA we Wrocławiu w postanowieniu z 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 650/15 (CBOIS), a skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni je aprobuje. Wobec przywołanych okoliczności sprawy, skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, ponieważ skarga w sprawie została wniesiona z uchybieniem wymaganego tryby zaskarżenia i w konsekwencji z naruszeniem ustawowo określonego terminu do jej wniesienia. O powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie I sentencji, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Orzeczenie w zakresie kosztów sądowych, zawarte w punkcie II sentencji, uzasadnia natomiast przepis art. 232 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy