IV SA/Wa 1626/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz o uzupełnienie braków formalnych skargi sprawy ze skargi M. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi M. G. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. wniósł skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł. Ponadto pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została odebrana w dniu 26 sierpnia 2014 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widnieje pieczęć Gospodarstwa [...]. Pismem z dnia 11 września 2014 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu skargi wskazał, że korespondencja zawierająca przedmiotowe wezwania została odebrana przez D. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]". Podkreślił, że D. K. prowadzi działalność gospodarczą pod tym samym adresem co prowadzone przez skarżącego biuro gospodarstwa [...], podane jako adres do korespondencji w niniejszej sprawie. Następnie wskazał, że w dniach od 27 sierpnia do 7 września 2014 r. znajdował się poza granicami kraju, gdzie udał się na ślub swojej córki. W dniu, w którym odebrano korespondencję z Sądu nie był obecny w biurze, gdyż musiał dojechać na lotnisko do W. Do wniosku skarżący załączyć bilety lotnicze, potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi oraz odpisy skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; w skrócie "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna z tym, że strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem pozytywnego rozpoznania żądania w tym przedmiocie jest spełnienie łącznie zarówno przesłanek formalnych: - skierowanie wniosku do sądu, w którym czynność miała być dokonana, - zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia, - wskazanie okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy (uzasadnienie wniosku), - jednoczesne dokonanie czynności, której termin upłynął, jak i przesłanki materialnej polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.). Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić należy, że wniosek skarżącego nie uchybia wskazanym wyżej warunkom, co umożliwia przeprowadzenie jego merytorycznej oceny. Z treści wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wynika bowiem, iż skarżący o uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności dowiedział się po powrocie do Polski tj. 7 września 2014 r. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 11 września 2014 r należy uznać za złożony z zachowaniem 7 dniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem uiszczono wpis od skargi oraz uzupełniono braki formalne skargi. W opinii Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił jednak okoliczności świadczących o braku winy w przekroczeniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 67 § 1 p.p.s.a., jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej – jej przedstawicielowi ustawowemu. Skarżący w sprawie jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Pisma sądowe dla przedsiębiorców będących osobami fizycznymi doręcza się według zasad przewidzianych dla osoby fizycznej (H. Knysiak-Molczyk w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wyd. 2, s. 360). Należy zwrócić uwagę, że w pierwszym piśmie skierowanym do Sądu skarżący wskazał następujący adres do doręczeń: Gospodarstwo [...] ul. [...], [...] L. (k. 2 akt sądowych). W związku z powyższym winien on ponosić z tego tytułu wszelkie konsekwencje. Te ostatnie dotyczą w szczególności tego, że pod wskazanym adresem siedzibę ma również D. K. prowadzący działalność gospodarczą "[...]". Podkreślenia wymaga, że jako podmiot postępowania sądowego skarżący jest obowiązany do dołożenia należytej, najwyższej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Na wskazany wyżej adres doręczono mu przesyłkę zawierającą zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do uiszczenia braków formalnych skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu doręczenia ww. przesyłki wynika, że została ona doręczona w dniu 26 sierpnia 2014 r. do rąk U. K. Należy przyjąć, że osoba ta zobowiązała się do odbioru przesyłki, umieszczając przy tym na dowodzie doręczenia pieczątkę firmową skarżącego wraz ze swoim podpisem oraz datą jej odebrania. Zauważyć należy, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartego w postanowieniu z 27 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 911/07, odebranie pisma przez pracownika osoby prawnej w jej siedzibie rodzi domniemanie w zakresie umocowania do odbioru pism adresowanych do zatrudniającej go jednostki zwłaszcza, gdy posługuje się on pieczęcią firmową. Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, że nie do przyjęcia jest nałożenie na organ doręczający obowiązku sprawdzania "za każdym razem", czy kwitujący odbiór przesyłki posiada formalne uprawnienia do odbioru pism lub czy jest (lub był) pracownikiem skarżącego (postanowienie NSA z 10 maja 1995 r., sygn.. akt V SA 1692/94, oraz postanowienie NSA z 7 lipca 2011 r., sygn.. akt I OZ 474/11). W ocenie Sądu, osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą musi dbać o swoje interesy i nieuprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminowi okoliczność, że przesyłkę odebrała osoba nieuprawniona, która prowadzi pod tym samym adresem działalność gospodarczą. Strona ma możliwość ustanowienia dowolnego adresu dla doręczeń. Winna więc wskazać taki adres pod którym korespondencja będzie podejmowana i niezwłocznie przekazywana adresatowi. Niewłaściwy obieg korespondencji polegający na braku przekazywania pism lub opóźnionym ich dostarczaniu, nie świadczy o braku winy skarżącego. Przeciwnie, skarżący zdając sobie sprawę z tego, iż pod wskazanym przez niego adresem: "[...] " mieści się jego siedziba jak i "[...]", winien tak zorganizować obieg korespondencji aby przesyłki adresowane do skarżącego były odbierane przez niego lub niezwłocznie doń trafiały po ich uprzednim odbiorze przez inne osoby. Ponadto do okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi nie można zaliczyć urlopu skarżącego. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że urlop jest zdarzeniem zaplanowanym, stąd skarżący mógł podjąć odpowiednie działania, które zapewniłyby ochronę jego interesów w postępowaniu sądowym. Dlatego też okoliczność powyższa nie może być traktowana jako niezależna od skarżącego, a tym samym uzasadniająca brak winy w uchybieniu terminu (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 634/05; z dnia 9 lutego 2006 r., sygn. akt I FZ 5/06; z dnia 17 lipca 2006 r., I FZ 283/06 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu nie można przyjąć, aby w rozpoznawanej sprawie uchybienie terminu do wniesienia skargi było niezawinione. O braku winy można by mówić gdyby, strona nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku nie była w stanie usunąć przeszkody w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Tymczasem okoliczności podnoszone przez skarżącego i związane z tym niedochowanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi nie są następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz wynikają z niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.