IV SA/Wa 1630/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący; asesor WSA -Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 21 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] sierpnia 2007r. w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza N. postanawia: - odrzucić skargę- Skarżący A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] sierpnia 2007r. uznającej za nieuzasadnioną skargę wniesioną przez niego na działalność Burmistrza N. odnośnie wydania decyzji z dnia [...] marca 2007r. w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew znajdujących się na terenie działki nr ewid, [...] położonej w N. należącej do W. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U tj. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi w tym trybie, jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, obejmuje nie wszystkie uchwały organów gminy lecz uchwały "z zakresu administracji publicznej". Ugruntowana pozostaje linia orzecznictwa, że uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia skarga do sądu administracyjnego nie służy. Również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. (por. postanowienie WSA z dnialO maja 2005r. Sygn akt II SA/Bk 276/05; postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2002 r. w sprawie II SA/Wr 3121/01, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie I SA 2668/00, publ. LEX 54426, ). W tym postanowieniu skład orzekający stwierdził: "Rozpatrzenie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 k.p.a. nie następuje w formie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, co nie dotyczy skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw. Te organy bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informująca o sposobie załatwienia nie służyłaby". Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym. Zatem skarga A. O., była niedopuszczalna i podlegała z tego powodu odrzuceniu. Niezależnie od tej podstawy odrzucenia należy zauważyć fakt niespełnienia formalnych wymogów wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 cyt. Ustawy o samorządzie gminnym. Z treści cytowanego przepisu wynika, iż uchwały organów gminy można zaskarżyć dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Bezskuteczność wezwania do usunięcia naruszenia będzie miała miejsce wówczas, gdy wezwany organ samorządu terytorialnego, odpowiadając na skierowane do niego żądanie usunięcia naruszenia, odmówi wprost spełnienia żądania bądź w terminie zastrzeżonym dla załatwienia sprawy nie zajmie żadnego stanowiska (M. Rzążewska, Zaskarżenie uchwał samorządu terytorialnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa-Zielona Góra 1997, s. 35). W rozpatrywanej sprawie okoliczność taka nie zaistniała, skarżący wniósł bowiem skargę do sądu administracyjnego bez uprzedniego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia. Art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi o konieczności wyczerpania środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu, a jednym z takich środków jest właśnie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i 6 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzeczono jak w sentencji.