IV SA/Wa 1690/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 lutego 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi Towarzystwa [...] (dalej: "Stowarzyszenie", "Skarżący") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO", "Kolegium") z [...] września 2021 r. [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta m. [...] (dalej: "Prezydent") z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie jednostki wielopaliwowej w [...] na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] (dalej: "Inwestycja"). Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. P. S.A. (dalej: "Inwestor") wystąpiła do Prezydenta z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowanie dla Inwestycji. W toku postępowania pismem z 23 maja 2019 r. Stowarzyszenie wniosło o dopuszczenie go do udziału w nim na prawach strony. Prezydent po przeprowadzeniu postępowania wydał wskazaną na wstępie decyzję z [...] sierpnia 2019 r., dokonując ustalenia środowiskowych uwarunkowań Inwestycji. Decyzja ta została ogłoszona w drodze publicznego obwieszczenia w oparciu o art. 49 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020 poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a."), gdyż w ocenie Prezydenta w postępowaniu brało udział więcej niż 20 stron. W treści decyzji zawarto także wzmiankę o wniosku Stowarzyszenia i o dopuszczeniu go do udziału w postępowaniu. Z akt sprawy wynikało, że zawiadomienie o wydaniu decyzji zostało umieszczone na elektronicznej tablicy ogłoszeń urzędu m. [...] w dniach [...] sierpnia 2019 r. - [...] września 2019 r. Pismem z [...] kwietnia 2020 r. Stowarzyszenie wniosło odwołanie od decyzji Prezydenta z [...] sierpnia 2019 r. Po jego rozpoznaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydało postanowienie z [...] czerwca 2020 r. Nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta m. [...] z [...] sierpnia 2019 r. W uzasadnieniu tego postanowienia SKO wskazało, że termin do wniesienia odwołania - w związku z zastosowanym doręczeniem przez obwieszczenie na podstawie art. 49 k.p.a. - powinien być liczony od [...] września 2019 r. Wobec wniesienia przez Stowarzyszenie odwołania w maju 2020 r. oraz braku zawarcia w nim wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, Kolegium zobowiązane było do stwierdzenia uchybienia terminu na mocy art. 134 k.p.a. Stowarzyszenie złożyło na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie wraz z poprzedzającą je decyzją z [...] sierpnia 2019 r. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia: 1. art. 49 k.p.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że w sprawie występuje ponad 20 stron. Takie stanowisko organów nie wynika zdaniem Skarżącego z akt administracyjnych sprawy, w których nie ma listy stron postępowania; 2. art. 10 k.p.a. poprzez brak udostępnienia akt administracyjnych sprawy oraz umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji pomimo, że Stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu. Ponadto organowi zarzucono, że przepis ten został zastosowany jedynie w celu uniknięcia obowiązku bezpośredniego doręczenia decyzji Stowarzyszeniu. Dodatkowo wspierać tą tezę ma okoliczność, że Skarżącego nie powiadomiono w żaden sposób o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu, o wpływie raportu o oddziaływaniu Inwestycji na środowisko. Skarżący dodał, że art. 49 k.p.a. ma zastosowanie jedynie do stron, a nie organizacji uczestniczącej w postępowaniu na prawach strony. Stowarzyszenie podniosło także zarzut niezgodności decyzji Prezydenta z uchwałą [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. w sprawie uchwalenia Planu gospodarki odpadami dla województwa [...] 2024. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. WSA w Warszawie wyrokiem z 20 stycznia 2021 r. IV SA/Wa 1724/20 uchylił zaskarżone postanowienie z [...] czerwca 2020 r. Sąd jako sporną zidentyfikował kwestię skuteczności doręczenia Skarżącemu decyzji Prezydenta z [...] sierpnia 2019 r. w drodze obwieszczenia. Prezydent zastosował bowiem w niniejszej sprawie art. 49 § 1 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Przepisem szczególnym w niniejszym przypadku jest art. 74 ust. 3 pkt 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (w brzemieniu obowiązującym w dniu zakończenia postępowania pierwszoinstancyjnego – ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2081, z późn. zm. - dalej: "ustawa"), zgodnie z którym jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopuszczalność stosowania tego przepisu (zawiadomienie o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej poprzez obwieszczenia i publiczne ogłoszenia) w konkretnej sprawie uzależniona jest od spełnienia przesłanek z art. 74 ust. 3 ustawy. W ocenie Sądu wyrażonej w uzasadnieniu wyroku z 20 stycznia 2021 r. IV SA/Wa 1724/20, SKO nie zbadało czy w przedmiotowej sprawie dopuszczalne było zastosowanie przez Prezydenta tego trybu doręczenia. W aktach sprawy istotnie nie znajduje się lista uczestników postępowania. Znajdują się w nich co prawda wypisy z rejestru gruntów i budynków dotyczące nieruchomości objętych oddziaływaniem Inwestycji, jednakże nie przełożyło się to na zakreślenie przez Prezydenta kręgu uczestników postępowania, który uzasadniałby stwierdzenie, że zostały spełnione warunki zastosowania przepisu art. 49 § 1 k.p.a., a tym samym informowania o czynnościach podjętych w sprawie przez obwieszczenie. Zdaniem Sądu, SKO przedwcześnie dokonało oceny uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez Stowarzyszenie. Obowiązkiem organu II instancji była – w szczególności wobec jasno wyartukułowanego zarzutu Skarżącej – analiza czy w przedmiotowej sprawie istniały podstawy do zastosowania art. 49 § 1 k.p.a., a zatem ustalenie listy uczestników postępowania, a następnie zweryfikowanie, czy jest ich więcej niż 20. Natomiast SKO tego nie uczynił, ograniczając się do powtórzenia za organem I instancji, że liczba uczestników była większa niż 20. Należy podkreślić, że art. 49 k.p.a. z uwagi na fakt, że chroni w znacznie mniejszym stopniu interesy osób mogących być potencjalnie zainteresowanymi w sprawie, powinien być stosowany tylko w wyjątkowych przypadkach (zob. wyrok NSA z 8 grudnia 2009 r., II OSK 1871/08, ONSA WSA 2011/1/8, A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Gdańsk 2020, art. 49.). Z tego względu Sąd wskazał, że postanowienie SKO narusza art. 7 i 77 k.p.a, a uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia kryteriów wskazanych w art. 107 § 3 k.p.a. Jednocześnie należy zaznaczyć, że nietrafny jest drugi z zarzutów – dotyczący niemożności stosowania art. 49 k.p.a. do organizacji ekologicznych działających na prawach strony. W ocenie Sądu art. 44 ust. 1 ustawy wprowadzając możliwość udziału tego typu organizacji społecznych nie przewiduje innych modyfikacji ich sytuacji w toku postepowania administracyjnego niż przewidziane w tym przepisie. Nie ma żadnej normy prawnej, która nie pozwalałaby na zastosowanie art. 49 k.p.a. do organizacji ekologicznych. W orzecznictwie wskazuje się, że pozycja procesowa organizacji ekologicznej nie jest wyjątkowa, poza uprawnieniem do wniesienia odwołania pomimo braku wcześniejszego udziału w postępowaniu na prawach strony. Trafnie podkreśla się, że nie ma aksjologicznego uzasadnienia różnicowania pod tym względem pozycji procesowej różnych podmiotów w takim postępowaniu (por. uzasadnienie wyroku NSA z 15 lipca 2014 r., II OSK 315/13, LEX nr 1511827). Towarzystwo [...] w [...] [...] października 2021 r. wywiodło skargę na wskazane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2021 r. [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżącemu postanowieniu zarzuciło obrazę przepisów postępowania w postaci: 1. art. 49 k.p.a. poprzez dokonywanie zawiadomień w tym trybie w postępowaniu przed organem I instancji, w sytuacji braku ustalenia liczby stron postępowania, 2. art. 49a k.p.a., w zw. art. 49 k.p.a., w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z art. 15 k.p.a. poprzez odstąpienie od zbadania, czy Prezydent Miasta [...] dopełnił obowiązku poinformowania Towarzystwa [...] o zamiarze doręczania pism w trybie art. 49 § k.p.a., podczas gdy Prezydenta Miasta [...] nie poinformował Skarżącego o zamiarze doręczania poprzez obwieszczenia. Towarzystwo wskazało, że obwieszczenia w BIP nie były zwracane przez wyszukiwarkę Biuletynu, mimo wprowadzania różnych słów kluczowych z tytuły inwestycji, a nawet znaku postępowania. Nadto Towarzystwo wywodziło, że w toku postępowania przed organem I instancji w aktach postępowania nie zalegała żadna lista stron, co więcej Prezydent Miasta [...] nie ustalił tożsamości poszczególnych stron. Czynności te wykonał dopiero na żądanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W tym stanie rzeczy organ pierwszoinstancyjny nie był uprawniony do dokonywania zawiadomień w trybie art. 49 k.p.a. O postępowaniu, w którym udział bierze ponad 20 stron można mówić dopiero od momentu sporządzenia listy, czyli obecnie procedowanego etapu między instancyjnego. Co więcej brak takiej informacji w aktach postępowania jednoznacznie sugerował stronom normalny tryb doręczeń za pośrednictwem operatora pocztowego. Ponadto Towarzystwo, niezwłocznie po uzyskaniu listy stron podda weryfikacji jej prawidłowość i ewentualnie uzupełni zarzuty skargi. Dodatkowo należy zauważyć, że wedle informacji posiadanych przez skarżącego, organ I instancji wybiórczo stosował art. 49 k.p.a. informując wnioskodawcę za pomocą zwykłych doręczeń. Zdaniem, Towarzystwa Prezydent naruszył art. 49a k.p.a., zgodnie z którym jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, zawiadomienie jest w takim przypadku skuteczne wobec stron, które zostały na piśmie uprzedzone o zamiarze zawiadamiania ich w określony sposób. Przepis ten daje gwarancję możliwości wzięcia czynnego w postępowaniu przez rzeczywiście zainteresowane strony. W postępowaniach środowiskowych utartą i dobrą praktyką jest doręczanie informacji organizacją ekologicznym o ich dopuszczeniu do udziału w postępowaniu w trybie art. 44 ust. 1. u.u.i.ś., w którym zawarta jest informacja o doręczeniach przez obwieszczenie i publikatorze tych obwieszczeń. Natomiast w realiach przedmiotowej sprawy, nie dość że organ I instancji w ogóle nie odpowiedział na wniosek Towarzystwa, to jeszcze dokonywał publicznych obwieszczeń nie w Biuletynie Informacji Publicznej tylko w swoistym dla miasta [...] publikatorze - elektronicznej tablicy ogłoszeń. W ocenie skarżącego Towarzystwa w przedmiotowej sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 49a in fine k.p.a. Przepis ten mówi o pisemnym uprzedzeniu o zamiarze zawiadamiania stron poprzez obwieszczenia. Nie ustanawia rozróżnienia pomiędzy art. 49 k.p.a., a art. 49a k.p.a. in principio. Dlatego Prezydent Miasta [...] chcąc doręczać w ten sposób również skarżącemu powinien go uprzedzić o takim zamiarze. Nie można zaakceptować takiego stanu rzeczy, w którym strona ma się domyślać o sposobie doręczania jej korespondencji w sprawie, szczególnie w aspekcie szukania publikatorów, które wybrał sobie organ. Co więcej mając na uwadze ilość spraw prowadzonych przez Prezydenta Miasta [...] nie sposób nakładać na stronę ciężar przeszukiwania wszystkich możliwych miejsc zamieszczania obwieszczeń, w celu sprawdzenia, czy pojawiła się jakaś korespondencja w sprawie. Takie postępowanie narusza zasadę udzielania informacji. Niezależnie od powyższego Towarzystwo wskazało, że w literaturze przedmiotu zauważa się, że oczywistym jest, że możliwość korzystania z art. 49 k.p.a. jest uprzywilejowująca dla wnioskodawcy, wymaga ona bowiem aktywnego poszukiwania informacji o toczącym się postępowaniu przez pozostałe strony postępowania administracyjnego w przeciwieństwie do zawiadomień o postępowaniu i czynnościach w nim podejmowanych, a doręczanych stronom postępowania. W przypadku zastosowania zawiadamiania przez obwieszczenie istnieje bowiem istotne ryzyko, iż informacja o toczącym się postępowaniu, a także o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie dotrze do strony postępowania zainteresowanej we wniesieniu środka odwoławczego. W tym kontekście wprowadzenie progu liczbowego uprawniającego do stosowania zawiadomienia przez obwieszczenie niższego, niż w innych postępowaniach administracyjnych w polskim systemie prawnym należy uznać za naruszenie wyrażonej w art. 11 Dyrektywy ooś oraz art. 9 Konwencji z Aarhus dyrektywy zapewnienia szerokiego dostępu do wymiaru sprawiedliwości w zakresie oceny oddziaływania na środowisko. (T. Filipowicz, A. Plucińska-Filipowicz. M. Wierzbowski (red.), Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Komentarz. Warszawa 2020). Zatem również interpretowanie art. 74 ust. 3 u.u.i.ś., w związku z art. 49 k.p.a. nakazuje uwzględniać konieczność poinformowania stron o zawiadomieniach poprzez obwieszczenia zgodnie z art. 49a k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 190) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2022 r., poz. 329 – zwanej dalej "p.p.s.a."). Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W jej następstwie postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Dodać należy, że zgodnie z art. 119 pkt 1 p.p.s.a. Sąd rozpatrzył niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Skarga była niezasadna. Niniejsza sprawa dotyczy prawidłowości stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla Inwestycji. W tym miejscu Sąd zaznacza, że nie będzie odnosił się do merytorycznych zarzutów dotyczących zgodności z prawem decyzji Prezydenta, bowiem wykraczałoby to poza granice sprawy, które w niniejszym postępowaniu wyznacza kwestia terminowości wniesienia odwołania. Oś sporu w sprawie sprowadza się do kwestii skuteczności doręczenia Skarżącemu decyzji Prezydenta z [...] sierpnia 2019 r. w drodze obwieszczenia. Prezydent zastosował bowiem w niniejszej sprawie art. 49 § 1 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Przepisem szczególnym w niniejszym przypadku jest art. 74 ust. 3 pkt 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (w brzemieniu obowiązującym w dniu zakończenia postępowania pierwszoinstancyjnego – ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopuszczalność stosowania tego przepisu (zawiadomienie o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej poprzez obwieszczenia i publiczne ogłoszenia) w konkretnej sprawie uzależniona jest od spełnienia przesłanek z art. 74 ust. 3 ustawy. Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 153 p.p.s.a. organ oraz Sąd obecnie kontrolując sprawę związany jest wyrokiem WSA w Warszawie wyrokiem z 20 stycznia 2021 r. IV SA/Wa 1724/20, który wyrażając wiążącą ocenę prawną wskazał, że organ w pierwszej kolejności ustali listę uczestników postępowania, a następnie oceni, czy w przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę treści art. 74 ust. 3 ustawy istniała podstawa do zastosowania art. 49 k.p.a., tj. publiczne obwieszczenie. W judykaturze uznaje się, że przez publiczne obwieszczenie należy rozumieć umieszczenie (wywieszenie) zawiadomienia na piśmie w miejscu ogólnie dostępnym dla nieograniczonej liczby osób, w tym w lokalach administracji publicznej czy na tablicach ogłoszeń poza lokalami administracji publicznej czy w prasie lokalnej/ogólnopolskiej albo przez zainstalowane w miejscach ogólnodostępnych urządzenia umożliwiającego zapoznanie się z zawiadomieniem. W znaczeniu potocznym publiczne obwieszczenie to rozplakatowanie zawiadomienia w takich miejscach i w takiej formie, aby osoby zainteresowane z łatwością mogły zapoznać się z treścią zawiadomienia. Nie ma przeszkód, aby publiczne obwieszczenie dokonywane było w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu. Obwieszczenie, o którym stanowi art. 49 k.p.a., ma ten skutek, że każdy zainteresowany, kto uważa się za stronę postępowania, może dowiedzieć się o toczącym się postępowaniu i jego przebiegu, co umożliwia ewentualny czynny w nim udział. W związku z tym do podmiotów zainteresowanych tym postępowaniem należy podjęcie czynności zapewniających im czynne uczestnictwo w postępowaniu administracyjnym (tak NSA w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2020 r. II OZ 394/20, LEX nr 3048019). Niedołożenie przez stronę należytej staranności, aby zapoznać się z treścią pisma, o którym mowa w art. 49a k.p.a., nie może stanowić podstawy do oczekiwania od organu, iż wykorzysta on dalsze sposoby informowania o wydaniu decyzji, a przewidziane w art. 49 § 1 k.p.a. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 czerwca 2020 r. II SA/Go 205/20, LEX nr 3052011). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w ramach tzw. fikcji skuteczności doręczenia w świetle art. 49 k.p.a., sam upływ czternastu dni, w ciągu których obwieszczenie było dostępne publicznie, oznacza że czynność doręczenia uważa się za dokonaną ze skutkiem prawnym (tak NSA w postanowieniu z dnia 12 września 2019 r., I OZ 804/19, LEX nr 2719544). Publiczne obwieszczenie jest zatem zdarzeniem, od którego należy obliczać wskazany termin czternastu dni. wyrok z WSA w Warszawie z 6 lutego 2020 r. IV SA/Wa 2785/19, LEX nr 3056835. Prawidłowość wywiązania się przez organ z obowiązku publicznego ogłoszenia o wydaniu decyzji administracyjnej stanowi podstawę do uznania, że została ona skutecznie doręczona wszystkim stronom postępowania. Istotne jest zatem, że w zaskarżonym postanowieniu z [...] września 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie o decyzji w trybie art. 49 k.p.a. spełniające wszystkie ustawowe wymogi, co uzasadnia uznanie doręczenia za skuteczne z dnia [...] września 2019 r., implikując uznanie odwołania Stowarzyszenia z [...] kwietnia 2020 r. za złożone po terminie. Nadto SKO w [...] podkreśliło, że Kolegium wezwało organ I instancji do przedłożenia rozdzielnika. Zgodnie z przedłożonym wykazem liczba stron przekracza 20, a dokładnie to 24 strony (wykaz umieszczony jest w aktach administracyjnych przy piśmie Prezydenta z [...] sierpnia 2021 r.). Uprawniona jest zatem konstatacja, że po pierwsze organ wykonał zalecenia wynikające z wyroku WSA w Warszawie wyrokiem z 20 stycznia 2021 r. IV SA/Wa 1724/20, po drugie dokonana analiza przesądziła o słuszności zastosowania art. 49 k.p.a. Pochodną tego stwierdzenia jest uznanie, że doręczenie było skuteczne [...] września 2019 r., a odwołanie Stowarzyszenia z [...] kwietnia 2020 r. złożone po terminie. To z kolei oznacza prawidłowość postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2021 r., wskazując na oddalenie skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.