IV SA/Wa 1724/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] W piśmie z dnia 30 kwietnia 2015 r. R. R., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej o mocy do 0,8 MW na działce nr [...] – obręb [...]. We wniesionej skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I. instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że brak wstrzymania wykonania decyzji środowiskowej uprawni inwestora do złożenia wniosku o wydanie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Co z kolei umożliwi przeprowadzenie inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie nadaje się do wykonania. Ma ona bowiem charakter przygotowawczy. Decyzja taka nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw strony skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie może zatem wystąpić przesłanka wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków (por. postanowienia NSA z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II OZ 613/15, z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. II OZ 259/15, z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. II OZ 108/15). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.