IV SA/Wa 1826/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "Z." z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej zwanej "k.p.a."), utrzymujące w całości w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] odmawiające Stowarzyszeniu [...] udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie ul. W. wraz z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym, na odcinku od skrzyżowania ul. W. z ul. O. (wejście od Portu [...]) do Mostu [...] wraz z skrzyżowaniami z ulicami K., R. oraz skrzyżowaniami ulic O. i K. z ul. P. w [...] w W. Stan sprawy przedstawiał się następująco: Pismem z dnia 5 lutego 2013 r. Miasto W. reprezentowane przez Dyrektora Zarządu Miejskich Inwestycji Drogowych zwróciło się z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie ul. W. wraz z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym, na odcinku od skrzyżowania ul. W. z ul. O. (wejście od Portu [...]) do Mostu [...] wraz z skrzyżowaniami z ulicami K., R. oraz skrzyżowaniami ulic O. i K. z ul. P. w [...] w W. Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta W. odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Stowarzyszenie [...] (dalej zwane "Stowarzyszeniem") pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. wystąpiło o dopuszczenie na prawach strony do niniejszego postępowania administracyjnego w trybie art. 31 k.p.a. W uzupełnieniu wniosku na wezwanie organu, będącym uzasadnieniem udziału w niniejszym postępowaniu, Stowarzyszenie powołało się na cele statutowe tj. wpływ na poprawę stanu środowiska naturalnego i zdrowia ludzi oraz przeciwdziałanie procesom i inwestycjom mogącym pogorszyć stan środowiska naturalnego oraz interes społeczny polegający na: ochronie walorów ekologicznych doliny W. (obszar Natura 2000), optymalizacji projektu pod kątem minimalizacji strat w przyrodzie żywej chronionej prawem wspólnotowym, braku analizy problemu wzmożenia presji uciążliwego ruchu samochodowego na wrażliwy rejon przyrodniczy, kwestii wpływu hałasu planowanej rozbudowy trasy na awifaunę. Prezydent Miasta W. postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] odmówił Stowarzyszeniu udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, stwierdzając, iż Stowarzyszenie nie wykazało interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem go do tego postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie Stowarzyszenie podniosło, iż jest rzecznikiem ochrony interesu publicznego, zatem działanie w tym interesie powinno przyczynić się do lepszego załatwienia danej sprawy. Zdaniem Stowarzyszenia argumenty potwierdzające istnienie interesu społecznego w niniejszej sprawie zostały przedstawione szczegółowo, w szczególności co do ochrony walorów przyrodniczych (Natura 2000 i okoliczne Parki) oraz zdrowia i życia ludzi (troska o zwiększenie ryzyka powodzi). Powyższe – w ocenie Stowarzyszenia – uzasadnia konieczność monitorowania postępu prac nad przedmiotowym projektem trasy wraz z budowlami przeciwpowodziowymi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. utrzymało w całości w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, iż dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania, jakie toczy się przed organem administracyjnym w sprawie dotyczącej innej osoby, może nastąpić w przypadku spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek określonych w art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. tj. jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji oraz przemawia za tym interes społeczny. Spełnienie tych warunków podlega ocenie właściwego organu administracji. Niespełnienie chociażby jednego z nich powoduje, że organ administracji odmawia organizacji udziału w postępowaniu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2161/10). W niniejszej sprawie Stowarzyszenie składając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu odwołało się do zapisów statutu – celów statutowych oraz powołało się na istnienie interesu społecznego. W ocenie Kolegium przedstawiony statut Stowarzyszenia wykazał istnienie celów statutowych, natomiast Stowarzyszenie nie udowodniło posiadania interesu społecznego w przedmiotowym postępowaniu. We wniosku Stowarzyszenie istnienie interesu społecznego uzasadniło ochroną walorów ekologicznych doliny W. (Natura 2000) oraz optymalizacją projektu inwestycji pod kątem minimalizacji strat w przyrodzie żywej chronionej prawem wspólnotowym. W tym zakresie, jak zauważyło SKO, zgodnie z ustaleniami prowadzonego postępowania, dla planowanego przedsięwzięcia nie ma potrzeby sporządzenia odrębnej oceny oddziaływania na środowisko, gdyż w ocenie organów ochrony środowiska nie narusza ono ograniczeń związanych z ochroną W. Obszaru Chronionego Krajobrazu i Natura 2000. Wykazano, iż planowana inwestycja ani w sposób bezpośredni ani też pośredni nie będzie skutkowała wystąpieniem negatywnych oddziaływań określonych w Standardowym Formularzu Danych dla Natura 2000 Dolina Środkowej W. PLB 140004, jako podstawowe zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania gatunków ptaków, będących przedmiotem ochrony ww. obszaru Natura 2000 (ww. postanowienie z [...] września 2013 r.). Zdaniem SKO powołanie się na tak ogólne wartości jak ochrona cennych walorów przyrodniczych (Natura 2000 i okoliczne Parki) oraz zdrowia i życia ludzi, przyczynianie się do lepszego wyjaśnienia faktów, aspektów sprawy i bardziej korzystnego gromadzenia materiału dowodowego, a także rodzaj inwestycji objętej wnioskiem nie dają podstaw do wyprowadzenia interesu społecznego (por. wyrok WSA w Warszawie z 12 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1079/10). Wobec powyższego, jak i z uwagi na treść art. 31 k.p.a. Kolegium uznało, iż nie jest wystarczającym uzasadnieniem dla dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu zamiar monitorowania prowadzonych postępowań administracyjnych, aby jak wskazało Stowarzyszenie, zapewnić jak najlepszy ich wynik zgodny z interesem mieszkańców W. oraz mając na uwadze dobro przyrody. Stowarzyszenie nie wykazało bowiem żadnych konkretnych możliwości naruszenia dóbr przyrody oraz dobra społeczności w przedmiotowej sprawie, a wszystkie przedstawione argumenty mające wskazywać na występowanie interesu społecznego można by przypisać każdej innej sprawie. Nie można uznać, że sam fakt realizowania inwestycji na obszarach objętych ochroną powoduje konieczność dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Stowarzyszenie wniosło o jego uchylenie oraz poprzedzającego go postanowienia wraz ze zwrotem kosztów postępowania. Stowarzyszenie zarzuciło nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, co do przesłanek uzasadniających jego udział w przedmiotowym postępowaniu. Zdaniem Stowarzyszenia wskazane zostały konkretne problemy ekologiczne i bezpieczeństwa publicznego towarzyszące inwestycji w kontekście specyfiki lokalizacji ww. inwestycji tj. 1) problem wzrostu ryzyka zagrożenia powodziowego dla [...] co będzie skutkowało trzebieżą chronionych prawem lasów łęgowych po stronie [...], 2) problem odstąpienia od przeprowadzenia pełnej oceny wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 (Dolna Środkowej W.), bowiem opinia dokonana w karcie inwestora jest zbyt ogólnikowa i sygnalizuje możliwość zagrożeń ze względu na kumulację, które nie zostały wyjaśnione. W ocenie Stowarzyszenie jego udział w sprawie mógłby się przyczynić do lepszej jakości postępowania wyjaśniającego Stowarzyszenie wyjaśniło, iż przy ubieganiu się o udział w przedmiotowym postępowaniu kierowało się kryteriami interesu społecznego powszechnie przyjętymi w postępowaniach administracyjnych i orzecznictwie, wskazując, iż Kolegium nie uzasadniło swojej oceny odrzucającej te kryteria. Ponadto zdaniem Stowarzyszenia brak zagrożeń ekologicznych ze strony inwestycji nie uzasadnia odmowy interesu społecznego. Dodatkowo zarzuciło, iż uczestnictwo Stowarzyszenia nie zostało rozpatrzone w kontekście prawa wspólnotowego (Dyrektywa Rady 85/337/EWG z 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne; Dz.U. L 175/40 – obecnie Dyrektywa 2011/92/EU z 13 grudnia 2011 r.) oraz Konwencji sporządzonej w Aarhus z 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz. U. z 2003 r., Nr 78, poz. 706), podkreślając, iż wykładnia stosowana odnośnie art. 31 k.p.a. w stosunku do organizacji ekologicznych musi być spójna z wykładnią prawa międzynarodowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezależnie zatem od treści zarzutów zawartych w skardze Sąd bada, czy organy prawidłowo rozstrzygnęły sprawę w granicach żądania określonego przez stronę. Skarga podlega oddaleniu, bowiem Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. W rozpoznanej sprawie kwestia sporna sprowadza się do ustalenia prawidłowości odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, z uwagi na niespełnienie ustawowej przesłanki posiadania interesu społecznego. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zasadą w postępowaniu administracyjnym jest udział w nim stron, przy czym pojęcie strony określone zostało w art. 28 k.p.a. Wyjątkiem od tej zasady jest udział w postępowaniu organizacji społecznych. Udział organizacji społecznych w konkretnym postępowaniu administracyjnym nie pozostaje bez wpływu na sytuację prawną samych stron, dlatego przesłanki dopuszczenia organizacji do udziału w postępowaniu nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Za udziałem organizacji społecznych w danym postępowaniu musi przemawiać wyłącznie interes społeczny i udział ten musi być uzasadniony celami statutowymi. Stosownie bowiem do art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Zgodnie z cytowanym przepisem, warunkiem dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu jest więc jednoczesne spełnienie obu wskazanych w nim przesłanek. W niniejszej sprawie bezsporne jest wystąpienie pierwszej z ww. ustawowych przesłanek. Organy obu instancji uznały bowiem, iż cele statutowe Stowarzyszenia uzasadniają jego dopuszczenie do udziału w postępowaniu, co w pełni akceptuje skład orzekający w niniejszej sprawie. Przechodząc zatem do rozważań nad kwestią spełnienia drugiej z wymienionych przesłanek, które dają organizacji społecznej uprawnienie do udziału w postępowaniu na prawach strony, należy zauważyć, jak to uczynił organ odwoławczy, że pojęcie "interesu społecznego" nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa. Przy stałych celach statutowych organizacji społecznej zmianie mogą ulegać wymagania interesu społecznego, które przemawiają albo za uwzględnieniem żądań danej organizacji, albo za ich oddaleniem. W rezultacie zatem ocena wystąpienia tej przesłanki (uznanie określonego interesu za społeczny) należy do organu administracyjnego i oceny tej organ dokonuje opierając się na argumentacji organizacji społecznej przytoczonej we wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie. Oceniając, czy w konkretnej sprawie wystąpił interes społeczny uzasadniający dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu na prawach strony, organ musi mieć na uwadze, że udział organizacji społecznej w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby nie może powodować naruszenia sfery jej prywatności przez nadmierne poszerzanie kręgu uczestników postępowania. Z tej przyczyny, organ administracji oceniając wystąpienie przesłanki interesu społecznego w dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, musi z jednej strony uwzględniać fakt, że udział organizacji społecznej w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. winien odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 843/07, Lex nr 501062), z drugiej jednak strony – ochronę interesu strony postępowania. Stąd interes organizacji społecznej w cudzej sprawie musi mieć niższą rangę, niż interes samej strony. Zatem organizacja ubiegająca się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu winna nie tylko wykazać – konkretnie i szczegółowo – interes społeczny w tym postępowaniu, ale również uzasadnić potrzebę ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego, a także wskazać jak realnie jest w stanie bronić interesu społecznego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1925/10). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy podnieść, że co do zasady uczestniczenie organizacji społecznej, działającej zgodnie ze swoimi celami statutowymi na rzecz ochrony środowiska, w postępowaniu o wydanie środowiskowej zgody dla inwestycji w oczywisty sposób może pozostawać w interesie społecznym, niemniej interes ten musi być dostatecznie zindywidualizowany, czyli wiązać się z przedmiotem sprawy. Organ prawidłowo podkreślił, że interes społeczny musi mieć związek z toczącym się postępowaniem w takim znaczeniu, by z racji jego ochrony, niezbędne było dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu organizacji społecznej, jako rzecznika tego interesu. W przeciwnym razie każde postępowanie o wydanie decyzji środowiskowej prowadziłoby automatycznie - z uwagi na swój przedmiot - do powstania interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem do tego postępowania organizacji społecznej. Skarżące Stowarzyszenie w uzasadnieniu wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, wywodziło, że za jego udziałem w postępowaniu przemawia interes społeczny związany z: ochroną walorów ekologicznych doliny W. (obszar Natura 2000), optymalizacją projektu pod kątem minimalizacji strat w przyrodzie żywej chronionej prawem wspólnotowym poprzez dążenie do zminimalizowania wpływu planowanej budowy trasy wraz z murem przeciwpowodziowym na konieczność późniejszych wycinek drzewostanu łęgowego, brakiem w karcie informacyjnej przedsięwzięcia analizy problemu wzmożenia presji uciążliwego ruchu samochodowego na wrażliwy rejon przyrodniczy, w szczególności kwestii wpływu hałasu planowanej rozbudowy trasy na awifaunę, braku oceny wpływu inwestycji na skażenie n. przyrody oraz [...] i Parku P. tlenkami azotu oraz kolizji z przelotami ptaków. Ponadto zdaniem Stowarzyszenia fragmenty przebiegu planowanej inwestycji są niezgodne z planem miejscowym. Zwrócić należy uwagę, iż w ocenie Prezydenta Miasta W., organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. przedłożona przez inwestora karta informacyjna przedsięwzięcia spełnia wymagania art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.), a na jej podstawie można określić wpływ planowanego przedsięwzięcia. Ponadto z opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. zawartej w postanowieniu z [...] lipca 2013 r. nr [...] wynika, iż ww. inwestycja nie narusza ograniczeń wynikających z utworzenia na danym terenie obszaru chronionego krajobrazu. Jak również realizacja przedsięwzięcia zarówno w sposób bezpośredni, jak i pośredni, nie będzie skutkowała wystąpieniem negatywnych oddziaływań wskazanych w SDF (Standardowym Formularzu Danych), jako podstawowe zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania gatunków ptaków będących przedmiotami ochrony obszaru Natura 2000. W postanowieniu z [...] września 2013 r. Prezydent Miasta W. analizując ww. kartę informacyjną wskazał, że zaplanowane zabezpieczenie przeciwpowodziowe w postaci muru oporowego będzie stanowiło jednocześnie pewnego rodzaju zabezpieczenie akustyczne dla terenów Natura 2000 graniczących z przedsięwzięciem. Jednocześnie zauważył, iż nie zmieniona pozostanie szerokość jezdni poza skrzyżowaniami, których przebudowa upłynni ruch, a w konsekwencji zmniejszy uciążliwość hałasową wynikającą z eksploatacji drogi. Z zawartych obliczeń stężeń substancji emitowanych do powietrza wynika również, iż rozbudowa i eksploatacje dróg W. i [...] nie będzie powodować przekroczeń dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu oraz wartości odniesienia dla substancji w powietrzu, zatem nie ma podstaw do prowadzenia analiz związanych z oddziaływaniem tlenków azotu na roślinność występującą w okolicach ww. dróg. W związku z powyższym, zdaniem organu nie należy zakładać, że realizacja planowanego przedsięwzięcia pogorszy warunki bytowania ptaków wzdłuż obszaru planowanej inwestycji. Poza tym teren ten jest obecnie znacznie przekształcony urbanistycznie i nie sprzyja bytowaniu ptactwa. Nadto planowana inwestycja nie wpłynie także na zmianę sytuacji związanej z ewentualnymi kolizjami ptaków z samochodami, jeśli takie zdarzenia mają miejsce. Mając na uwadze powyższe Prezydent Miasta W. odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę powyższe w kontekście uzasadnienia ww. wniosku skarżącego, za zasadne należało uznać stanowisko organów, że Stowarzyszenie nie wykazało istnienia interesu społecznego, który przemawiałby za dopuszczeniem go do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Organizacja społeczna powinna z dużą starannością i dokładnością wykazać zasadność udziału w konkretnym postępowaniu. Jej udział w sprawie nie jest bowiem obojętny dla stron, zwłaszcza gdy reprezentują przeciwstawne interesy, a z reguły tak właśnie jest. W celu wykazania zasadności swojego udziału w postępowaniu, stowarzyszenie winno uprawdopodobnić, że jego udział w postępowaniu przyczyni się do lepszego, wszechstronnego wyjaśnienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1038/08). Nie można bowiem uznać, że zamiar monitorowania postępu prac planowanego przedsięwzięcia w postępowaniu administracyjnym, aby zapewnić im jak najlepszy wynik, zgodny z interesem mieszkańców, ze względu na potencjalny negatywny wpływ inwestycji na obszar chroniony jest wystarczający dla dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Słusznie zatem organ odwoławczy stwierdził, że Stowarzyszenie nie wykazało żadnych konkretnych możliwości naruszenia dóbr przyrody oraz dobra społeczności w przedmiotowej sprawie, a sam fakt, iż przedsięwzięcie ma być realizowane na obszarach objętych ochroną nie uzasadnia konieczności dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznych. Zauważenia również wymaga, iż w przypadku przedmiotowej inwestycji realizacja zabezpieczenia przeciwpowodziowego wzdłuż ulic W. i W. polegająca na budowie muru przeciwpowodziowego w miejscu, które obecnie nie jest chronione przed powodzią, stanowi interes stron oraz społeczności zamieszkującej budynki na terenach znajdujących się w rejonie ww. ulic. W związku z powyższym należało uznać, że interes społeczny Stowarzyszenia jest sprzeczny z interesem stron postępowania, dla których korzystna jest budowa zabezpieczenia przeciwpowodziowego, i nie można go stawiać ponad interesem tych stron. Ponadto jak trafnie zauważył organ, ocena zgodności projektowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będzie możliwa na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Sąd stwierdza ponadto, że nie zostały naruszone postanowienia Dyrektywy 2011/92/EU oraz Konwencji z Aarhus, gdyż art. 31 § 1 K.p.a. zapewnia odpowiednią i zgodną ze standardami konstytucyjnymi i międzynarodowymi ochronę organizacji społecznych działających na rzecz ochrony środowiska. W związku z powyższym Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 P.p.s.a.