IV SA/Wa 1839/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. sp. z o.o. z siedzibą w L. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojskowego Inspektora Weterynaryjnego Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojskowego Inspektora Weterynaryjnego Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. W piśmie z dnia 4 lipca 2013 r. Z. sp. z o.o. z siedzibą w L., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosły za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem Z. sp. z o. o. z siedzibą w L. (po zmianie nazwy: Z. sp. z o.o. z siedzibą w L.) złożonym od decyzji Wojskowego Inspektora Weterynaryjnego Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w zakresie pkt 1. nakazującym dowódcom jednostek i instytucji wojskowych zaprzestania zaopatrywania się w Z. sp. z o. o. z siedzibą w L. w produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego. W skardze profesjonalny pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Wojskowego Inspektora Weterynaryjnego Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], który nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została w sposób kompleksowy uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zaś katalog pozytywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 tej ustawy i ma on charakter taksatywny. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji w pierwszej kolejności podnieść należy, że przedmiotem skargi, a zatem i oceny dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, jest tylko i wyłącznie decyzja organu odwoławczego umarzająca postępowanie odwoławcze, nie może zaś nim być ocena zasadności decyzji tymże odwołaniem objętej. Zaskarżona decyzja jest decyzją formalną, gdyż umarzając postępowanie odwoławcze, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Ocena zgodności z prawem omawianego rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania, stąd decyzja organu pierwszej instancji, poprzedzająca zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze, nie mieści się w granicach sprawy określonych w art. 135 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2004 r., sygn. II SA/Ka 2352/02 (Lex nr 229505) wraz z glosą aprobującą Z. Kmieciaka, OSP 2007 nr 3, poz. 25]. Z przepisu art. 61 § 3 powołanej ustawy wynika, że instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć jedynie zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przepis ten stanowi podstawę prawną do przeprowadzenia przez sąd kontroli rozstrzygnięć podjętych przez organ pierwszej instancji w toku rozpoznawania skargi na akt lub czynność podjęte przez organ odwoławczy. Art. 135 wraz z art. 61 § 3 tej ustawy uzasadnia rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, lecz również aktu lub czynności poprzedzających zaskarżony akt lub czynność. Podnieść jednakże należy, że decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem złożonym od decyzji organu pierwszej instancji nie rozstrzyga o prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w decyzji pierwszej instancji. W kontekście przedmiotu niniejszej sprawy, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] nie mieści się w sprecyzowanej, w przytoczonym przepisie art. 135, definicji "granic danej sprawy". Jakkolwiek bowiem oba akty zostały wydane faktycznie w ramach szeroko rozumianej jednej sprawy, to jednak zakres tego pojęcia sprecyzowany w powyższym przepisie jest różny od tego stanu faktycznego. Sąd w składzie rozpoznającym wniosek w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że kontrola legalności decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze nie rozciąga się na badanie przesłanek zastosowania na podstawie art. 135 powołanej ustawy środków w niej przewidzianych w stosunku do decyzji objętej tymże odwołaniem. Decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze jest wyłącznie rozstrzygnięciem formalnym, w którym ocenie podlegają przesłanki procesowe, podczas gdy kontrola legalności decyzji administracyjnej, rozstrzygającej sprawę co do jej istoty, obejmuje nadto ocenę przesłanek materialnoprawnych. W konsekwencji tego, w niniejszym postępowaniu, analiza zgodności z prawem decyzji pierwszej instancji jest wyłączona. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny Sąd stwierdza, że w takiej sytuacji należy wykluczyć możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, a skoro wniosek jest niedopuszczalny, obliguje Sąd do jego oddalenia. Nadto podnieść również należy, że jak przyjęto w judykaturze, wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Tymczasem zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2013 r. [...] nie został uzasadniony, podczas gdy to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania aktu w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Również brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę [por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), z dnia 3 października 2007 r., I OZ 707/07 (niepubl.) i z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09 (niepubl.)]. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.