IV SA/Wa 2001/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Gminy W. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]; 2. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącej Gminy W. kwotę 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. po rozpatrzeniu odwołania Gminy. W., utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia. [...] lipca 2009r. p odmowie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie wylotu oczyszczonych ścieków z projektowanej oczyszczalni ścieków do potoku W. w km [...], odprowadzenie oczyszczonych ścieków do potoku W. projektowanym wylotem, wykonanie prac na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią rzeki W. w związku z wykonaniem wylotu oczyszczonych ścieków z projektowanej oczyszczalni ścieków w G. W uzasadnieniu decyzji podano, że w prawie krajowym zostały uwzględnione przepisy dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczące oczyszczania ścieków komunalnych. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków ( Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.) porządkowanie gospodarki wodno-ściekowej i zaspokajanie potrzeb ludności w dziedzinie odprowadzania ścieków należy do zadań własnych gminy. Zadaniem państwa jest tworzenie prawnych, organizacyjnych i finansowych instrumentów wspomagających działania samorządów lokalnych. Rada Ministrów przyjęła Krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych (KPOŚK) z dnia 16 grudnia 2003 r. opracowany przez ministra właściwego do spraw środowiska, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z ustawy -Prawo wodne oraz postanowieniami ww. dyrektywy 91/271/EWG. Program zawiera wykaz aglomeracji oraz wykaz niezbędnych przedsięwzięć dotyczących budowy i modernizacji zbiorczych sieci kanalizacyjnych i oczyszczalni ścieków komunalnych. Według art. 43 ustawy - Prawo wodne aglomeracje o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 2000 powinny być wyposażone w systemy kanalizacji zbiorczej dla ścieków komunalnych, zakończone oczyszczalniami ścieków zgodnie z ustaleniami KPOŚK. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 15 listopada 2008r. aglomeracje wyznaczał właściwy wojewoda w drodze aktu prawa miejscowego, po zasięgnięciu opinii zainteresowanych gmin i zarządu województwa. Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 Gospodarka ściekowa w Gminie W. została uregulowana w rozporządzeniu nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z., obejmującej gminy: Z., W., B. Krajowy programem oczyszczania ścieków komunalnych zatwierdzony przez Radę Ministrów z dnia 7 czerwca 2005 r. ustala system odprowadzania ścieków dla tej aglomeracji do istniejącej oczyszczalni ścieków w P. Organ odwoławczy podniósł, iż rozporządzenia wojewody w myśl art. 87 ust. 2. Konstytucji RP należą, do źródeł prawa powszechnie obowiązującego na obszarze swego działania, zatem mają moc obowiązującą wobec wszystkich osób, zamieszkujących daną jednostkę terytorialną. Od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 3. października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, aglomeracje wyznacza sejmik województwa w drodze uchwały, po uzgodnieniu z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarski wodnej i właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz po zasięgnięciu opinii zainteresowanych gmin. Powołana ustawa nie zawiera przepisu przejściowego regulującego kwestie dalszego obowiązywania rozporządzeń wojewody w sprawie aglomeracji oraz dalszego istnienia aglomeracji wyznaczonych tymi aktami. Organ wskazał, że zgodnie z regulacją walidacyjną zawartą w § 32 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" ( Dz. U. Nr 100, poz. 908 ), zwanej dalej "Zasadami" , zmiana przepisu upoważniającego do wydania aktu wykonawczego nie powoduje utraty mocy aktu wykonawczego w przypadku, gdy dotyczy zmiany organu upoważnionego do wydania aktu wykonawczego zgodnie z § 32 ust. 3 Zasad. Reguła zawarta w ust. 2 § 32 Zasad ma zastosowanie jedynie do tzw. klasycznych aktów wykonawczych, zawierających normy generalne i abstrakcyjne. Zdaniem organu, powyższy przepis ust. 2 § 32 nie ma zastosowania do rozporządzeń wojewodów w sprawie wyznaczenia aglomeracji, i pomimo braku przepisów przejściowych, nie utraciły one mocy obowiązującej na skutek zmiany przepisu upoważniającego do ich wydania. Wyznaczone ich mocą aglomeracje nadal funkcjonują jako pewien twór prawny, powołany z chwilą wejścia w życie rozporządzeń wojewodów. Nowelizacja art. 43 ust. 2a ustawy - Prawo wodne wprowadziła zmianę organu upoważnionego do wyznaczania aglomeracji, czego konsekwencją było dostosowanie formy aktu prawa miejscowego. Sam rodzaj aktu Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 nie uległ zmianie, gdyż nadal jest to akt prawa miejscowego, z tym że od dnia 15 listopada 2008r. akt ten ma formę uchwały. Zdaniem organu, skoro wytyczne dotyczące treści aktu, zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz rodzaj aktu, nie uległy zmianie, to § 32 ust. 2 Zasad nie znajduje w tym przypadku zastosowania. Rozporządzenia wojewodów wydane na podstawie art. 43 ust. 2a Prawa wodnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 listopada 2008r. zachowały moc obowiązującą bezterminowo, wobec braku przepisu przejściowego, przy czym od dnia wskazanej wyżej daty sejmiki wojewódzkie przejęły kompetencje do dokonywania zmian w zakresie aglomeracji. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 125 Prawa wodnego pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni; ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy; wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów. Wydanie pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie byłoby niezgodne z przepisami obowiązującego prawa. Organ odwoławczy podniósł nadto, że mieszkańcy gminy wielokrotnie przestawiali negatywne stanowisko odnośnie budowy nowej oczyszczalni w G. Budowa od podstaw drugiej oczyszczalni ścieków w aglomeracji jest nieuzasadniona, w szczególności gdy ukształtowanie terenu sprzyja transportowaniu ścieków do istniejącej zmodernizowanej i niedociążonej oczyszczalni ścieków, a istniejąca infrastruktura kanalizacyjna umożliwia przesył ścieków kolektorem do oczyszczalni. Skargę na powyższą decyzję wniosła gmina W., podnosząc zarzut naruszenia: I. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - art. 7, 10 § 1, 75 § 1, 76 § 1, 77 § 1, 80 oraz art. 81 kpa - na skutek pobieżnej analizy zgromadzonego materiału, w szczególności pominięcie Raportu oddziaływania na środowisko, w szczególności w części dotyczącej porównania ekonomicznego z wariantem odprowadzania ścieków do oczyszczalni w P. oraz nie zapewnienia udziału w postępowaniu przed wydaniem decyzji; Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 II. II. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy -polegające na: 1. błędnej wykładni art. 43 ust. 2a Prawa wodnego w brzmieniu nadanym art. 146 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...) na skutek uznania, że zmiana wskazanego przepisu polegająca na zmianie organu do wyznaczenia aglomeracji nie powoduje obowiązku przez sejmik województwa [...] do wyznaczenia aglomeracji w drodze uchwały, a zatem, że zachowują moc akty prawa miejscowego - w tym przypadku rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. ( Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] marca 2006 r., nr [...], poz. [...]); 2. niewłaściwym zastosowaniu prawa poprzez pominięcie przy rozważaniach art. 174 w zw. z art. 172 i art. 173 powołanej w art. 1 ww. ustawy z dnia 3 października 2008r., na mocy którego art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne w brzmieniu nadanym art. 146 pkt 3 lit. a ustawą o udostępnianiu informacji (...) wszedł w życie w dniu 15 listopada 2008 r. i z tym dniem powstał obowiązek wyznaczenia aglomeracji przez sejmik województwa [...] w drodze uchwały; Ponadto gmina W. zarzuciła naruszenie: art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 3 Prawa wodnego poprzez uznanie, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego mogłoby naruszać wymagania ochrony środowiska wynikające z odrębnych przepisów, a tymi odrębnymi przepisami miałoby być rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji; art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 3 października 2008 r. poprzez błędne uznanie, że zachodzi niespójność pomiędzy jakością oczyszczonych ścieków wprowadzanych do wód - najwyższych dopuszczalnych wartości wskaźników zanieczyszczeń, bądź minimalnego procentu redukcji zanieczyszczeń ścieków komunalnych, pomiędzy decyzją Wójta Gminy W. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] września 2008 r., a wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego; art. 127, 128 i 131 Prawa wodnego poprzez ich nieuwzględnienie i nie wydanie pozwolenia wodnoprawnego wobec spełnienia przesłanek w nich określonych; § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód i ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego ( Dz. U. Nr 137, poz. 984 ze zm.) Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 przez uznanie, że projektowana i planowana do wykonania oczyszczalnia ścieków w miejscowości G. nie spełniała wymogów ochrony środowiska w sytuacji gdy z dokumentów wynika, iż nie zachodzi niebezpieczeństwo przekroczenia tych wskaźników. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie o stwierdzenie ich nieważności ze względu na przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2, jako wydanych bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto dodał, w odniesieniu do zarzutów naruszenia art. 83 ust.1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji (...) oraz § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r., że nie odnosił się do kwestii warunków środowiska w zakresie jakości oczyszczonych ścieków, gdyż kwestia ta nie miała istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o przesłanki materialnoprawne, na podstawie art. 125 Prawa wodnego, zgodnie z którym pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony środowiska wynikających z odrębnych przepisów. Planowana inwestycja jest sprzeczna z rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z. Wyrokiem z dnia 23 marca 201 Or. (sygn. akt IV SA/Wa 145/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił. Sąd podzielił stanowisko organu przyjęte w zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2006r., nr [...], poz. [...]) nadal obowiązuje z tego względu, że nowelizacja art. 43 ust. 2a ustawy - Prawo wodne dotyczy jedynie zmiany organu upoważnionego do wydawania rozporządzeń w sprawie aglomeracji, konsekwencją czego było jedynie dostosowanie formy aktu prawa miejscowego, z rozporządzenia na uchwałę. Prawdą jest bowiem, że nowelizacja art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne wprowadziła zapis, że wyznaczenia aglomeracji dokonuje sejmik województwa w formie uchwały. Skoro powyższa zmiana przeniosła kompetencje do wydania aktu wykonawczego na inny organ to akt wykonawczy wydany przez uprzednio upoważniony organ nie traci mocy obowiązującej do czasu wydania nowego aktu Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 przez organ, na który została przeniesiona kompetencja. Powyższa wykładnia wynika z brzmienia § 32 ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. ( Dz. U. Nr 100, poz. 908), który stanowi, że jeżeli zmiana treści przepisu upoważniającego polega na tym, że zmienia się organ upoważniony do wydania aktu wykonawczego to przyjmuje się, że taki akt zachowuje moc obowiązującą. Skoro dotychczasowe rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z. obowiązuje to oznacza, że oczyszczalnia ścieków w ramach aglomeracji W. może funkcjonować jedynie w miejscowości P. Zatem realizacja oczyszczalni ścieków w innej miejscowości wymaga ustalenia przez sejmik województwa [...] w drodze uchwały. Wskutek skargi kasacyjnej wniesionej przez Gminę W. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 października 2011r. (sygn. akt II OSK 1590/10) uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NSA stwierdził, że nie podziela stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonym wyroku, że nie nastąpiła utrata mocy obowiązującej rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z. z powodu nowelizacji art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne. NSA wskazuje, że § 33 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. stanowi, że jeżeli akt wykonawczy wydany na podstawie uchylanego lub zmienianego przepisu upoważniającego nie jest niezgodny z nową albo znowelizowaną ustawą to można go wyjątkowo zachować tylko czasowo w mocy, wskazując w przepisach przejściowych, że dotychczasowe przepisy wykonawcze zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych. W niniejszej sprawie rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z. zostało wydane na podstawie art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne. Po nowelizacji tej ustawy zgodnie z art. 146 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...) przedmiotowe aglomeracje wyznacza od dnia 15 listopada 2008r. sejmik województwa w drodze uchwały po uzgodnieniu z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej i właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska po zasięgnięciu opinii zainteresowanych gmin. Oznacza to, że nastąpiła zmiana nie tylko organu upoważnionego do wyznaczenia aglomeracji lecz Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 także ustawodawca wprowadził dodatkowo zmianę polegająca na tym, że do dnia 15 listopada 2008r. wojewoda wyznaczał aglomeracje po zasięgnięciu opinii zainteresowanych gmin i zarządu województwa, a nie po uzgodnieniu nowych organów tj. dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej i regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Ponadto zmiana ustawowego przepisu upoważniającego do wydania przedmiotowego rozporządzenia spowodowała równocześnie, że ustawodawca nie przewidział żadnych przepisów przejściowych, które utrzymywałyby w mocy tego rodzaju rozporządzenie wojewody wydane na podstawie art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 listopada 2008r. Dalej NSA stwierdza, że skoro WSA nie był związany przedmiotowym aktem prawa miejscowego tj. rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z., to oznacza, że sąd ten naruszył przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Po pierwsze nastąpiło niewłaściwe zastosowanie art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 3 ustawy Prawo wodne w zakresie rzekomego naruszenia przez wydane pozwolenie wodnoprawne wymagań ochrony środowiska wynikających z odrębnych przepisów tj. przywoływanego rozporządzenia nr [...] Wojewody [...]. Po drugie sąd pierwszej instancji dokonał błędnego zastosowania, a następnie błędnej wykładni art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne w brzmieniu nadanym art. 146 pkt 3 lit. a) w zw. z art. 174 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Wynika to z tego, że sąd I instancji dokonał niewłaściwego zastosowania przepisu art. 43 ust. 2a prawa wodnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Z art. 134 § 1 p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 podstawą prawną Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą. Przy czym reguła powyższa doznaje istotnej modyfikacji, która wynika z brzmienia art. 190 p.p.s.a., bowiem obecnie sąd I instancji proceduje w warunkach wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku uchylającego poprzedni wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Przywołany przepis stanowi, że sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Otóż wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego co do stanu faktycznego sprawy, albowiem ocena ta nie jest wykładnią przepisów prawa (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 268), natomiast w pozostałym zakresie ocena wyrażona przez Naczelny Sąd Administracyjny wiąże sąd rozpoznający sprawę ponownie (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 236/09, Lex nr 503177). Podobnie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 18 maja 2009r. (sygn. akt III SA/GI 302/09, Lex nr 515029). W niniejszej sprawie owa ocena prawna wyrażona w wyroku NSA z dnia 11 października 2011r. (sygn. akt II OSK 1590/10) polega na związaniu sądu pierwszej instancji wykładnią w pierwszej kolejności przepisu art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2005r, nr 239, poz. 2019 ze zm.) w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) w kontekście mocy obowiązującej aktów wykonawczych wydanych z upoważnienia zawartego w tym przepisie. W tym zakresie NSA analizując przywołane przepisy w świetle brzmienia § 32 i § 33 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" ( Dz. U. Nr 100, poz. 908) doszedł do wniosku, że akt wykonawczy wydany na podstawie przepisu art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 18 lipca 2011r. Prawo wodne w brzmieniu obowiązującym do daty zmiany dokonanej ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) tj. do dnia 15 listopada 2008r. utracił moc obowiązującą. Takim aktem wykonawczym w rozpatrywanej sprawie jest Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...], nr [...], poz. [...]). NSA wywiódł, że nie tylko zmienił się organ, który taki akt o wyznaczeniu aglomeracji wydawał, lecz także uległ zmianie tryb uchwalania tego aktu. Zatem znajdzie zastosowanie ogólna reguła przewidziana w § 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" tj. następuje utrata mocy aktu wykonawczego. Oznacza to, że wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji, rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., które stanowiło zasadniczy powód odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego przez Marszałka Województwa [...] - z dniem 15 listopada 2008r. już nie obowiązuje. W drugiej kolejności, co stanowi implikację przyjętego wyżej stanowiska, obecnie orzekając sąd związany jest oceną prawną NSA co do niewłaściwego zastosowania normy art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 3 ustawy Prawo wodne. Art. 126 pkt 1 przywołanej ustawy stanowi, że wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wody - tutaj wykonanie wylotu oczyszczonych ścieków z projektowanej oczyszczalni ścieków do potoku W. w km [...], odprowadzenie oczyszczonych ścieków do potoku W. projektowanym wylotem, wykonanie prac na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią rzeki W. w związku z wykonaniem wylotu oczyszczonych ścieków z projektowanej oczyszczalni ścieków w G. - nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3 prawa wodnego. Ostatnio powołany przepis stanowi natomiast, że pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań wynikających z odrębnych przepisów. Takim odrębnym przepisem - w ocenie organów - miałoby być nadal obowiązujące rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z., w którym przewidziano lokalizacje dla oczyszczalni ścieków tylko w miejscowości P. W ocenie NSA skoro sąd pierwszej instancji nie był związany przedmiotowym aktem prawa miejscowego tj. rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. bowiem dokonał błędnego zastosowania art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne, to w konsekwencji wadliwie ocenił zaskarżoną decyzją opierająca się na tym właśnie nieobowiązującym rozporządzeniu. Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 Mając powyższe stanowisko NSA na uwadze Sąd stwierdza, że rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Z. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2006r., nr [...], poz. [...]) utraciło moc obowiązującą z dniem 15 listopada 2008r. Organy zatem dokonały błędnego zabiegu interpretując art. 43 ust. 2a ustawy Prawo wodne i posiłkując się § 32 ust. 3 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej". Oznacza to, że nie istnieje akt prawa miejscowego wykluczający na terenie gminy W. jako oddzielnej jednostki samorządu terytorialnego powstanie oczyszczalni ścieków rozumiany jako przywołane przez organy administracji rozporządzenie Wojewody [...]. Czy natomiast istnieją w obowiązującym systemie prawa inne normy wynikające z przepisów odrębnych, które powodują, iż planowana inwestycja nie będzie z nimi zgodna nie było przedmiotem ustaleń w postępowaniu administracyjnym i wobec tego sąd nie wypowiada się w tym zakresie. W konsekwencji jako naruszające przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy należało uznać wydanie decyzji o odmowie wydania pozwolenia wodnoprawnego w powołaniu się na nie obowiązujące rozporządzenie Wojewody [...]. Jak wskazał NSA organ w ten sposób naruszył przepisy art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 3 ustawy Prawo wodne. Jednocześnie Sąd stwierdza, że pozostałe zarzuty skargi nie mogły być przedmiotem rozważań sądu bowiem w tym zakresie organ nie wypowiedział się w zaskarżonej decyzji. Jak zauważył w odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej ewentualne naruszenie art. 83 ust.1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji (...) oraz § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. nie miało znaczenia w sprawie w sytuacji gdy odmowa wydania pozwolenia wodnoprawnego nastąpiła z powodu sprzeczności planowanej inwestycji z zapisami rozporządzenia Wojewody [...]. Ponownie rozpoznając sprawę z wniosku Gminy W. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego organ przeprowadzi na nowo postępowanie wyjaśniające w oparciu o przepisy prawa obowiązujące w dacie orzekania mając na uwadze, że rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. utraciło moc z dniem 15 listopada 2008r. Sygn. akt IV SA/Wa 2001/11 Wobec tego, że zaskarżona decyzja, jak również decyzja organu pierwszej instancji naruszyły przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 §1 pkt 1a) p.p.s.a. i 135 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.