IV SA/Wa 2005/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i A. S. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę M. S. i A. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wykonaniu zarządzenia z 21 października 2014 r. wezwano: - skarżących do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę z dnia [...] czerwca 2011 r. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, - organ do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący M. S. i A. S. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Sądu organ w piśmie z 29 października 2014 r. stwierdził, że skarżący nie występowali z wezwaniem do Rady Gminy S. o usunięcie naruszenia prawa w części ustaleń uchwały z dnia [...] czerwca 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z 3 listopada 2014 r. wskazali, że wielokrotnie wnosili zastrzeżenia co do inwestycji planowanej na działce sąsiedniej, w tym wskazywali, że jest ona sprzeczna z uchwałą z dnia [...] czerwca 2011 r. Skarżący zaznaczyli, że w marcu 2014 r. informowali o tym w rozmowie Kierownika Referatu Planowania Przestrzennego w Gminie S. W dniu 5 marca 2014 r, skarżący wnieśli zastrzeżenia do Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatu [...]. Następnie informowali o tym fakcie Wojewodę [...] oraz Gminę S. Skarżący załączyli do odpowiedzi na wezwanie Sądu: dwa pisma do wymienionego Naczelnika Wydziału Architektury z 14 stycznia 2014 r. i 5 marca 2014 r., pismo do Starosty Powiatu [...] z 16 stycznia 2014 r. oraz dwa pisma do Wojewody [...] z 31 marca 2014 r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym [(Dz. U. z 2013 r., poz. 594, ze zm.) – dalej w skrócie: u.s.g.] warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.]. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie 7 sędziów NSA W-wa z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07). Przepis art. 101 u.s.g., wprowadzając określoną w tym artykule procedurę zaskarżania aktów podejmowanych przez organy samorządu gminnego, powinien być tak rozumiany, że wezwanie do usunięcia naruszeń, które musi podmiot skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, powinno niewątpliwie poprzedzać wniesienie skargi do tego sądu, jednakże wezwanie to może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały, lecz przed jej opublikowaniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r. II OSK 1738/06). Wezwanie do usunięcia naruszenia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., stanowiące warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy. Żądanie unieważnienia uchwały organu gminy skierowane do organu nadzoru uruchamia wyłącznie postępowanie nadzorcze w ramach własnych, samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów gminy i nie zastępuje wezwania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie z dnia 24 kwietnia 1995 r. II SA 105/95). W rozpatrywanej sprawie żadne z pism nadesłanych przez skarżących przy piśmie z 3 listopada 2014 r. nie było kierowane do organu, który wydał zaskarżoną uchwałę i nie stanowiło wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie można uznać pism kierowanych do organów nadzoru, w tej sytuacji Wojewody [...]. Także okoliczność, że skarżący wielokrotnie zgłaszali swoje zastrzeżenia organowi, nie stanowi o skutecznym wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Organ stwierdził, że takie wezwanie nie zostało do niego skierowane. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga nie została skutecznie wniesiona do Sądu, ponieważ przed jej wniesieniem nie wyczerpano środka zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z tego względu skarga M. S. i A. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd zwraca także uwagę, że zgodnie z art. 101 ust. 2 u.s.g. odrzucenie skargi przez sąd administracyjny z przyczyn formalnych - bez merytorycznej oceny zasadności skargi - nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej rozpoznanie merytoryczne zarzutów wobec organów gminy w przypadku ponownego wniesienia skargi, tym razem z zachowaniem wszystkich wymogów prawnych (por. postanowienie WSA w Lublinie z 18 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 309/12). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.