IV SA/Wa 2018/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi W. S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku oddala skargę Pismem z dnia 31 lipca 2013 r. (złożonym w Kancelarii W. w dniu [...] sierpnia 2013 r.) pełnomocnik [...] S.A. z siedzibą w W. złożył skargę na Prezydenta W. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r., sygn.akt IV SAB/149/12 oraz zasądzenie kosztów wg norm przepisanych. Jednocześnie pełnomocnik spółki wskazał, że wezwanie poprzedzające skargę nie odniosło skutku. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi oraz wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie nakazania wstrzymania użytkowania terenu oraz przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku [...] S.A. z siedzibą w W. z dnia 2 marca 2012 r. w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wpłynęły do organu w dniu 11 lipca 2013 r., a organ dołączył postanowienie Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., którym sprawa zgodnie z wyrokiem została rozpoznana. Postanowienie zostało przesłane do stron postępowania w dniu [...] sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do wniosku pełnomocnika skarżącego z dnia 15 listopada 2013 r. o przełożenie terminu rozprawy, ze względu na inną wyznaczoną rozprawę przed Sądem Rejonowym w W. Sąd wniosku pełnomocnika skarżącego nie uwzględnił. Zgodnie z art. 109 ppsa rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. Konstrukcja tego przepisu, jak i brzmienie art. 7 p.p.s.a. wyrażającego zasadę szybkości postępowania, wyklucza poddawanie go wykładni rozszerzającej. Pojęcie nadzwyczajnego wydarzenia i niemożliwej do przezwyciężenia przeszkody zobrazowane zostało orzecznictwem zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z 24 marca 2000 r. sygn. I PKN 546/99, OSNP 2001/15/482, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2006 r. sygn. akta II OSK 745/05 LEX nr 290149, z 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1367/05 LEX nr 281361, z 27 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 237/06 LEX nr 266443, z 24 maja 2006 r. sygn. akt II OSK 864/05 LEX nr 236591, z 19 grudnia 2005 r. sygn. akt II OSK 304/05 LEX nr 190849, z 31 maja 2005 r.). Za przyczynę uzasadniającą odroczenie rozprawy nie może zostać uznany udział pełnomocnika będącego radca prawnym w tym samym dniu na rozprawie przed innym sądem. Dyspozycji przepisu art. 109 p.p.s.a. nie wypełnia sytuacja, w której pełnomocnik nie wykazał, przeszkody do nieprzezwyciężenia, a w szczególności nie wykazał, że nie mógł skorzystać z prawa do swego zastępstwa, do czego upoważniała go treść pełnomocnictwa (k. 4 akt sądowych), nie zawierającego jakichkolwiek ograniczeń w tym przedmiocie. Tym samym pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał przyczyn uniemożliwiających reprezentowanie strony na rozprawie, co czyni wniosek o jej odroczenie niespełniającym przesłanek z art. 109 p.p.s.a. Oceniając na gruncie niniejszej sprawy, czy warunki wskazane w art. 109 p.p.s.a. zostały spełnione należało mieć również na względzie uregulowanie zawarte w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP nakazujące rozpatrywanie spraw bez nieuzasadnionej zwłoki. Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 ppsa, należy przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia winny uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny. Istotą skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu jest możliwość zastosowania przez rozpoznający sprawę sąd ustawowo określonych środków, celem nałożenia kary za uchylanie się od wykonania prawomocnego wyroku, zatem środka represyjnego, ale także zdyscyplinowanie organu, co sprowadza się do zapewniania skuteczności wykonywania orzeczeń sądowych W niniejszej sprawie odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy przekazany został organowi Prezydentowi W. w dniu 11 lipca 2013 r. Zwrócić uwagę należy, iż organ został wyrokiem sądu zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Analizując zatem tok postępowania po przekazaniu sprawy organowi, który obowiązany został do rozpoznania sprawy, w dniu 17 lipca 2013 r. Prezydent W. zawiadomienie o postępowaniu administracyjnym o toczącym się postępowaniu i powiadomił strony na podstawie art. 10 kpa o prawie zapoznania się z aktami sprawy oraz zgłaszania wniosków i uwag. Natomiast w dniu [...] sierpnia 2013 r. organ ten wydał postanowienie Nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania. W dniu [...] sierpnia 2013 r. skarżący złożył do Sądu – za pośrednictwem organu – skargę o wymierzenie organowi grzywny. Powyższy tok postępowania wskazuje, że organowi nie można zarzucić bezczynności bowiem w określonym w wyroku Sądu terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy organ wydał rozstrzygnięcie. W ocenie sądu, sposób procedowania organu po przekazaniu akt administracyjnych nie daje podstaw do uznania, iż w niniejszej sprawie organ pozostał w sposób nieuzasadniony w zwłoce uzasadniającej wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 ppsa, w związku z czym, na podstawie art. 151 powyższej ustawy, należało orzec o oddaleniu skargi.