IV SA/Wa 2204/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. i S. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność materialno-techniczną Burmistrza Miasta i Gminy P. polegającą na zmianie numeru porządkowego nieruchomości postanawia -odrzucić wniosek- Postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. T. i S. T. na czynność materialno-techniczną Burmistrza Miasta i Gminy P. polegającą na zmianie numeru porządkowego nieruchomości. W uzasadnieniu powołanego orzeczenia wskazano, że czynności właściwych organów gminy, polegające na nadaniu lub zmianie numerów porządkowych nieruchomości mają charakter czynności materialno-technicznych. Dokonywane są na podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa, mają jednostronny charakter, skierowane są do właścicieli (współwłaścicieli) nieruchomości, dla których ustalany jest numer porządkowy, a z ich wydaniem wiążą się obowiązki - chociażby obowiązek umieszczenia tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości. Kontrola tego typu czynności przez sądy administracyjne odbywa się zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Skoro tak, to przy ocenie dopuszczalności skargi J. T. i S. T. znajduje zastosowanie art. 52 § 3 ppsa, zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ponieważ skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa z przekroczeniem wskazanego wyżej, czternastodniowego terminu, to nie spełnili podstawowej przesłanki dopuszczalności skargi. Z tych względów, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 ppsa, Sąd odrzucił skargę J. T. i S. T. W dniu 14 marca 2011 r. skarżący zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podnieśli, że dopiero z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dowiedzieli się o terminie, w którym powinni byli wezwać organ administracji do usunięcia naruszenia prawa. Zawiadomienie z urzędu gminy z dnia 28 grudnia 2009 r. o zmianie numeru porządkowego ich nieruchomości nie zawierało żadnego pouczenia o trybie i terminie odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 88 ppsa, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu. Skoro art. 86 § 1 powoływanej ustawy dopuszcza przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie, to należy uznać, że niedopuszczalny z mocy ustawy jest wniosek o przywrócenie terminu, którego bieg się nie rozpoczął. W takiej bowiem sytuacji nie może być mowy o jego przekroczeniu. Jak wynika z przywołanej wyżej treści uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2011 r. odrzucenie skargi J. T. i S. T. nastąpiło ze względu na jej niedopuszczalność wynikającą z niezłożenia przez nich w terminie czternastu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o dokonaniu zaskarżonej czynności pisemnego wezwania organu administracji do usunięcia naruszenia prawa. Odrzucając skargę Sąd nie badał kwestii terminu do jej wniesienia, bo ten w ogóle nie rozpoczął biegu. W podstawie prawnej postanowienia powołano nie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wyjaśniono zarazem, iż niedopuszczalność skargi spowodowana jest brakiem skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie przekroczyli więc terminu do wniesienia skargi, ponieważ ten nie rozpoczął biegu. Skarga była niedopuszczalna, ponieważ skarżący, przekraczając czternastodniowy termin na dokonanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, niedopełniali warunku dopuszczalności skargi przewidzianego w art. 52 § 3 ppsa. Należy tu znaczyć, że termin do wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 112/08. Niepublikowane i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II GSK 969/08. LEX nr 574206). Termin do wniesienia skargi rozpocząłby bieg tylko wtedy, gdyby państwo T. skutecznie wezwali organ administracji do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z art. 53 § 2 ppsa mogliby wnieść skargę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieliłby odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Dopiero przekroczenie któregoś z dwóch wskazanych wyżej terminów (trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa) dopuszczalnym - oczywiście przy zachowaniu innych warunków formalnych - czyniłoby wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponieważ, jak wyżej wywiedziono, postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. odrzucono skargę J. T. i S. T. z uwagi na niezłożenie przez nich w terminie czternastu dni wezwania organu administracji do usunięcia naruszenia prawa, a termin do wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, należy podkreślić, że skarżący nie są pozbawieni możliwości obrony swoich praw przed organem administracji, który dokonał zmiany numeru porządkowego ich nieruchomości. Mogą wystąpić do Burmistrza Miasta i Gminy P. z wnioskiem o przywrócenie numeru porządkowego nieruchomości. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący wystąpili już do organu gminy z wnioskiem o przywrócenie numeru porządkowego ich nieruchomości, a ten w dniu 14 września 2010 r. wydał decyzję odmowną. J. T. i S. T. odwołali się od tej decyzji, zarzucając wydanie jej bez podstawy prawnej. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji. Sąd podziela stanowisko prezentowane w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 708/07 i z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 857/08 (Niepublikowane), wedle którego, o ile nadanie lub zmiana numeru porządkowego nieruchomości następuje w prawnej formie czynności materialno-technicznej, to w sytuacji, gdy organ administracji odmawia - po rozpatrzeniu żądania właściciela nieruchomości - zmiany, czy też przywrócenia nadanego lub zmienionego numeru porządkowego, powinien wydać decyzję administracyjną, która podlegać będzie kontroli w administracyjnym toku instancji i ewentualnie w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ponieważ wspomnianą decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. umorzyło postępowanie w pierwszej instancji, Burmistrz Miasta i Gminy P. będzie zobowiązany do merytorycznego rozpatrzenia nowo złożonego przez J. T. i S. T. wniosku o przywrócenie numeru porządkowego ich nieruchomości. Umorzenie postępowania w pierwszej instancji z uwagi na niedopuszczalność wydania decyzji administracyjnej nie skutkuje bowiem powstaniem sytuacji, w której nowo złożone żądanie dotyczyć będzie sprawy rozstrzygniętej poprzednio inną decyzją ostateczną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 w zw. z art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.