IV SA/Wa 2221/18

Dnia 17 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. W. L.(dalej zwany"skarżącym") pismem z dnia 20 lipca 2018 r. (złożonym w tym samym dniu w kancelarii głównej organu) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracjiz dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. Z akt administracyjnych wynika, że organ administracji w zaskarżonym postanowieniu z [...] maja 2018 r. pouczył skarżącego, iż przysługuje mu prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie spawy w terminie 7 dni od daty jego doręczenia albo skargi na to postanowienie w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu 21 czerwca 20187 r. Pismem z dnia 27 czerwca 2018 r. skarżący wystąpił ponownie z wezwaniem do wydania zaświadczenia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie z dnia 30 maja 2018 r. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie zaskarżone zostało postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Kwestia zaskarżenia orzeczeń wydanych przez organ wyższego stopnia, jako organ pierwszej instancji, uregulowana została w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej zwanej "k.p.a.", zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W tym wypadku zastosowanie znajduje również art. 144 k.p.a., który stanowi, iż do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań w sprawach nieuregulowanych w Rozdziale 11 Zażalenia k.p.a. Przytoczone regulacje mają istotne znaczenie w niniejszej sprawie, bowiem wydanie postanowienia przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, nad którym nie istnieje organ wyższego stopnia, powoduje że przysługiwał od niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy składany w terminie jak dla zażalenia, czyli siedmiu dni (art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a.). Oznacza to, że wniosek ten należało złożyć do tego organu, który w wyniku jego rozpoznania wyda postanowienie, na które będzie dopiero przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Innymi słowy, na postanowienie wydane przez Ministra z dnia [...] maja 2018 r. przysługiwał jedynie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a dopiero po rozpoznaniu tego wniosku i wydaniu postanowienia w tym zakresie, skarżącemu będzie przysługiwało prawo do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W obowiązującym stanie prawnym, przed wniesieniem skargi należy bowiem wyczerpać środki zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302.; dalej zwanej "p.p.s.a."). Powyższa argumentacja znajduje potwierdzenie w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z treści tego artykułu wynika bowiem jednoznacznie, że dotyczy ona przypadku w którym organ wydał decyzję, a nie postanowienie. Nie uprawnia on zatem do wniesienia skargi na postanowienie, od którego przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co więcej, regulacje p.p.s.a. nie zawierają norm umożliwiających stosowanie przepisów o zaskarżeniu decyzji odpowiednio do postanowień. Tym samym nie istnieją przepisy, które umożliwiają w opisanej sytuacji rezygnację z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. postanowienia WSA z 15 maja 2018 r., II SA/Bk 176/18; z 28 grudnia 2017 r., IV SA/Wr 680/17; z 4 grudnia 2017 r., II SA/Kr 163/17; z 19 września 2017 r., VII SA/Wa 2015/17). Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że organ administracji błędnie pouczył skarżącego w postanowieniu z dnia [...] maja 2018 r. o możliwości wyboru środka zaskarżenia w postaci złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu. W niniejszej sprawie skarżący był bowiem nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany do złożenia – przed wniesieniem skargi – wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, co też uczynił pismem z dnia 27 czerwca 2018 r. W tej sytuacji organ był zobowiązany do rozpoznania wniosku i wydania postanowienia w tym zakresie, co też uczynił postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...]. Tym samym skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do Sądu dopiero na postanowienie z dnia 11 lipca 2018 r. w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Wyjaśnienia wymaga, że niezachowanie trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1355/13, z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13). Dopiero bowiem akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie od postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia skarżącemu przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wnika z akt administracyjnych, skarżący skorzystał z tego uprawnienia i złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie. Należało zatem uznać, iż skarżący wnosząc niniejszą skargę naruszył wymóg przewidziany w powołanym wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a., bowiem prawo do wniesienie skargi będzie przysługuje mu dopiero na postanowienie wydane przez organ w wyniku rozpoznania złożonego wniosku tj. na postanowienie z dnia [...] lipca 2018 r. Powyższe czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił, jako niedopuszczalną.