IV SA/Wa 2351/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z 14 stycznia 2015 r. I. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2015 r., oraz decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] lutego 2015 r. o warunkach i szczegółowych zasadach zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie [...] na terenie Dzielnicy [...] w [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że na podstawie decyzji o warunkach zabudowy inwestor wystąpił z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu dla budowy [...] na terenie Dzielnicy [...] w [...]. Skarżąca wskazała, że niewstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy spowoduje wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a w konsekwencji jej wybudowanie. To wpłynie na wzrost uciążliwości i hałasu dochodzącego z w/w działek, co doprowadzi do wyrządzenia szkód na osobie skarżącej i jej rodziny, których naprawienie nie będzie możliwe. Sama budowa okręgowej stacji kontroli pojazdów w sąsiedztwie działki skarżącej przyczyni się także do spadku jej wartości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej w skrócie: "P.p.s.a."], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". Należy dodać, że skutki te powinny powstać w sferze interesu prawnego strony i nakładać na nią nowe prawa lub obowiązki, które będą podlegać wykonaniu. W związku z tym, aby prawidłowo uzasadniony wniosek mógł zostać pozytywnie rozpoznany przez Sąd, konieczne jest rozważenie, czy decyzja, której dotyczy, nadaje się do wykonania i tego wykonania wymaga, tj. czy możliwe jest doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w takim akcie. Nie każda decyzja, w związku z tym, nadaje się do wykonania. O przyznaniu stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji decyduje to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, nastąpi w jej wyniku ochrona przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. "Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, [...] decyzja ustalająca warunki zabudowy ze względu na jej przedmiot nie należy do aktów administracyjnych, które mogłyby podlegać wykonaniu w powyższym rozumieniu, pomimo że może ona wywoływać określone następstwa prawne." [wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, publ. LEX nr 1624481]. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], utrzymującej w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] o ustaleniu warunków zabudowy, a więc takiej, o której mowa w przywołanym wyżej orzeczeniu. Jest to rozstrzygnięcie niepodlegające wykonaniu. Skoro zatem przedmiot tej decyzji wyklucza możliwość jej wykonania, to nie można mówić o ewentualnym niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 z późn. zm.) wynika, że wydanie tego typu decyzji, z samej ich istoty, nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też z nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Organ zaś nie ma możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych, a jedynie ustala, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Podnoszone we wniosku argumenty, wobec tego, nie mogą uzasadniać wstrzymania jej wykonania. Decyzja o warunkach zabudowy, jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego, daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę, sama jednak nie daje podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji zamierzonej inwestycji. Tym samym, nie narusza praw skarżącego na tym etapie inwestycyjnym, gdyż decyzja ta nie wiąże się ze znaczną szkodą lub powodowaniem nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości, na jej podstawie, decyzji o pozwoleniu na budowę. Uwaga ta zachowuje aktualność nawet jeśli, jak wskazał we wniosku skarżący, zostało już wszczęte postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowy. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 lutego 2014 r., II OZ 180/14; z dnia 8 maja 2014 r., II OZ 425/14; z dnia 27 maja 2014 r., II OZ 501/14 i z dnia 24 czerwca 2014 r., II OSK 1628/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.