IV SA/Wa 25/16

Dnia 8 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Stowarzyszenie [...] z siedzibą w Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2015 roku, znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w Z. wniosło do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2015 roku, znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Wobec tego, że skarga zawierała braki formalne, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 5 stycznia 2016 roku wezwała stronę skarżącą do ich uzupełnienia, tj. • wskazania z imienia i nazwiska wszystkich członków stowarzyszenia wraz z ich aktualnymi adresami zamieszkania, • nadesłania stosownego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami stowarzyszenia (np. uchwała, statut, lista), • nadesłania uchwały podpisanej przez wszystkich członków stowarzyszenia o wniesieniu skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2015 roku, • nadesłania uchwały podpisanej przez wszystkich członków stowarzyszenia o udzieleniu pełnomocnictwa D. S. do reprezentowania stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi, ewentualnie podpisanie skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia lub nadesłania egzemplarza skargi podpisanej przez wszystkich członków stowarzyszenia, • nadesłania jednego odpisu skargi – w przypadku braku pełnomocnictwa dla D. S., odpis powinien być podpisany przez wszystkich członków stowarzyszenia. Zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin do wykonania wezwania i pouczono o rygorze odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 18 stycznia 2016 roku (potwierdzenie odbioru k. 13), zaś zakreślony termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 25 stycznia 2016 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych, odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. (tj. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową), mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie lub poprawienie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca jest stowarzyszeniem zwykłym, które zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 1989r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. N 79 poz. 855 ze zm.) nie posiada osobowości prawnej, a tym samym nie posiada organów. Ponadto z normy art. 40 ust. 2 ustawy z 7 kwietnia 1989r. Prawo o stowarzyszeniach nie wynika, żeby przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe mógł zaciągać zobowiązania w imieniu członków stowarzyszenia. W najnowszym orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. Oznacza to, że członkowie stowarzyszenia podejmują czynności wspólnie lub przez pełnomocnika na zasadach i w sposób określony w przepisach Kodeksu cywilnego o pełnomocnictwie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 497/13, z 30 września 2014 r. sygn. akt II OSK 729/13, z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 311/14, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 242/13, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 236/13, z 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 714/14, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 236/12 czy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 310/14, z 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 2687/12, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym konieczne jest zweryfikowanie przez sąd w oparciu o przedłożone dokumenty, że osoby podpisane pod skargą były założycielami czy też są członkami stowarzyszenia uprawnionymi do złożenia skargi albo, że wszyscy członkowie stowarzyszenia podpisali dokument udzielający pełnomocnictwa procesowego. Skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w Z. podpisał jego pełnomocnik D. S. Do akt sprawy nie zostało jednak złożone pełnomocnictwo, z którego wynikłoby upoważnienie D. S. do podpisania skargi i reprezentowania skarżącego stowarzyszenia w inicjowanym postępowaniu sądowym. Strona skarżąca na wezwanie Sądu również nie złożyła żadnego dokumentu, który wskazywałby że skarga pochodzi od Stowarzyszenia [...] z siedzibą w Z., tj. nie złożono ani dokumentu pełnomocnictwa potwierdzającego jego udzielenie D. S., ani skargi podpisanej przez wszystkich członków stowarzyszenia. Skarżący nie przedłożył również jednego odpisu skargi celem jej doręczenia uczestnikowi postępowania. W świetle powyższego Sąd uznał, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i niemożliwe jest nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.