IV SA/Wa 266/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi W. F. i C. F. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać adwokat M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 360 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r. oddalił skargi W. F. i C. F. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 r. przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem stron wyznaczyła adwokat M. K. Wyznaczona pełnomocnik wniosła w imieniu skarżących skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. przywrócił C. F. termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. odrzucił wniosek W. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyznaczona pełnomocnik wniosła w imieniu skarżącej zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 9 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r. sygn. akt II OZ 1269/14 uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. przywrócił W. F. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 maja 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt II OSK 888/15 oddalił skargę kasacyjną W. F. i C. F. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżący byli reprezentowani przed Sądem drugiej instancji przez adwokat A. J., działającą z substytucji adwokat M. K. Pełnomocnik substytucyjna złożyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej, oświadczając zarazem, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką. W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony nie przez wyznaczoną pełnomocnik ale przez adwokat A. J. Ponieważ jednak działała on z substytucji wyznaczonej pełnomocnik, należało przyjąć, że złożyła wniosek w imieniu adwokat M. K. (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15). Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie przed sądem administracyjnym drugiej instancji, w postępowaniu zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2014 r. oraz w postępowaniu zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2016 r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, ponieważ adwokat M. K. została wyznaczona po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji wyroku z dnia 14 maja 2014 r., opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 100 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Wedle natomiast § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna wynosi 120 zł. Wyznaczonej pełnomocnik należało zatem przyznać wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym + 120 zł w postępowaniu zażaleniowym). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) w zw. z § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w postanowieniu.