IV SA/Wa 2854/12

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. B. o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r. zwolnił P. O. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata. Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokata K. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r., oddalił skargę skarżącego oraz przyznał pełnomocnikowi z urzędu w niniejszej sprawie stosowne wynagrodzenie. W dniu 22 sierpnia 2013 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od ww. orzeczenia. W piśmie tym zawarł również wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Referendarz sądowy zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści tych przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Zdaniem referendarza sądowego brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie w trybie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest bowiem nieodzownym elementem wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Pozwala to określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., art. 250, teza 8, też T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, art. 250, teza 7 a także postanowienia NSA z 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, z 3 października 2007 r., I OZ 704/07, z 20 sierpnia 2008 r., I OZ 603/08, z 28 sierpnia 2008 r., I OZ 615/08, czy z 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09). Brak takiego oświadczenia wywołuje skutek w postaci utraty prawa do wynagrodzenia. Skoro zatem przedmiotowy wniosek nie zawierał wskazanego oświadczenia wymaganego przez przepis prawa, należało odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, o czym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.