IV SA/Wa 2961/13

WyrokWSA w Warszawie2014-06-24

Skład orzekający: Beata Sobocha, Anna Falkiewicz-Kluj, Piotr Korzeniowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, właścicielka działki sąsiadującej z terenem inwestycji celu publicznego, posiada przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia warunków zagospodarowania terenu i zabudowy, jeśli planowana inwestycja nie będzie przez jej działkę przebiegać ani w inny sposób na nią oddziaływać?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca nie posiadała przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, ponieważ planowana inwestycja celu publicznego (budowa wodociągu) nie będzie przez jej działkę przebiegać ani w inny sposób na nią oddziaływać, co wyklucza posiadanie interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania odwoławczego z powodu braku przymiotu strony skarżącej była zgodna z prawem.
Stan faktyczny
Skarżąca G. G. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która umorzyła postępowanie odwoławcze od decyzji Zarządu ustalającej warunki zagospodarowania terenu dla inwestycji celu publicznego polegającej na budowie wodociągu. Skarżąca zarzuciła, że nie brała udziału w postępowaniu jako strona, mimo że jej działka sąsiadowała z terenem inwestycji i przez jej działkę przebiegał "stary" wodociąg przewidziany do rozbiórki. SKO umorzyło postępowanie, uznając, że skarżąca nie posiada przymiotu strony, gdyż inwestycja nie oddziałuje na jej nieruchomość.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] października 2013 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., dalej SKO, na podstawie art. 127 § 2 i art. 17 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, (t.j. Dz.U. 2013r., poz. 267, dalej k.p.a) oraz art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (D.U. z 2001 r.. Nr. 79, poz. 856 ze zm.) w zw. z art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym (D.U. z 2001 r., Nr. 142, poz. 1591 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania G. G., dalej skarżącej, od decyzji nr [...] Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji celu publicznego polegającej na budowie przewodu wodociągowego w ulicach [...], [...] i [...], na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obrębie [...] i [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obrębie [...], na terenie [...], na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Stan sprawy przedstawiał się następująco. Decyzją nr [...] Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. ustalono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji celu publicznego polegającej na budowie przewodu wodociągowego w ulicach [...], [...] i [...], na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obrębie [...] i [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obrębie [...] na terenie [...]. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła G. G. wskazując, że bez podstawy prawnej nie brała udziału w postępowaniu jako strona. Decyzją z [...] października 2013 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. umorzyło postępowanie odwoławcze z wniosku skarżącej uznając, że nie przysługuje jej przymiot strony. Organ stwierdził, że stronami postępowania o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego są poza podmiotem zainteresowanym uzyskaniem takiej decyzji (wnioskodawcą, inwestorem) właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości sąsiednich. Odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie. Stroną, w rozumieniu art. 28 k.p.a., jest podmiot, któremu przysługuje interes prawny wywodzony z przepisów prawa materialnego. Skarżąca jest właścicielką działki nr ew. [...], która graniczy z terenem inwestycji, działką drogową nr ew.[...] na odcinku 4 m. Na długości ok. 55 od północnej granicy z terenem inwestycji działka skarżącej stanowi sięgacz drogowy, co powoduje całkowity brak wpływu inwestycji celu publicznego polegającego na budowie wodociągu na wykonywanie przez skarżącą prawa własności. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła skarżąca zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art. art. 6, 7, 8, 11, 28, 75 § 1, 77 § 1 i 80 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wywodziła, że postępowanie dotyczy również działki [...] w części w jakiej znajduje się na niej część sieci wodociągowej wybudowanej przez Urząd Miasta W. w 2002 r. Sieć ta została przewidziana do rozbiórki z powodu złego stanu technicznego. Skarżąca brała udział w pierwotnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym w/w inwestycji celu publicznego. Poza tym postępowanie w tej sprawie zostało przeprowadzone z pominięciem dowodów istotnych wskazujących na faktyczny przebieg zdarzenia stanowiący przedmiot postępowania a nadto organ nie ustosunkował się do wniosku dowodowego z 19 sierpnia 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Oceniając trafność a tym samym zgodność z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nie narusza ona prawa. Sąd w pełni podziela zaprezentowane przez organ ustalenia i argumentację prawniczą. Jak zasadnie wskazuje organ, status strony w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 28 k.p.a. Zgodnie z jego brzmieniem stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowania czy też ten kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny jest konkretnym interesem indywidualnym, którego istnienie musi znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych konkretnej sprawy i w określonych przepisach prawa materialnego.(por. wyrok NSA z 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2035/11 LEX nr 1121192). Za stronę, najogólniej, będzie uważana osoba fizyczna czy prawna, która na podstawie obowiązującego prawa może uzyskać określone korzyści lub może być zobowiązana do określonego zachowania, które wyznacza konkretna decyzja administracyjna wydana przez organ administracji publicznej. Domagając się dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony, strona ta musi wykazać przysługujący jej interes prawny a więc wskazać normę prawa materialnego z której wywodzi swe uprawnienie do bycia stroną. Przymiot strony w postępowaniu o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego mają: inwestor, wnioskodawca oraz właściciele nieruchomości przez które będzie przebiegać planowana inwestycja – co wynika z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.Dz.U.2012.647). Skarżąca nie jest żadną z tych osób a nadto nie spełnia przesłanek o jakich mowa w art. 28 K.p.a. (brak interesu prawnego). W ustalonym stanie faktycznym, w ocenie WSA, SKO w Warszawie prawidłowo uznało zatem, że skarżąca nie powinna być stroną tego postępowania bowiem inwestycja nie oddziałuje na jej nieruchomość, nie będzie przez nią przebiegała a tym samym nie ograniczy jej prawa własności do działki o nr ew. [...]. Jak wynika ze skorygowanego wniosku o wydanie decyzji oraz z samej decyzji wodociąg nie będzie przebiegał przez działkę skarżącej a więc nie dojdzie do naruszenia prawa skarżącej na skutek zrealizowania tej inwestycji. Fakt, że przez część działki [...] przebiega "stary" wodociąg nie przekłada się na toczące się obecnie postępowanie. Postępowanie to dotyczy wyłącznie wydania decyzji w przedmiocie lokalizacji linii wodociągu w jego nowym przebiegu a nie usunięcia poprzedniego. Jasnym jest, że skarżąca musiała brać udział w tamtym postępowaniu skoro przez jej nieruchomość miała przebiegać linia wodociągowa. Odnosząc się do kwestii brania przez skarżącą udziału w tym postępowaniu stwierdzić należy, że fakt, że początkowo skarżąca brała udział w toczącym się obecnie postępowaniu wynikał z innego przebiegu trasy urządzeń wodociągowych. Inwestor pismem z 29 maja 2013 r. zmienił przebieg trasy wodociągu i pominął m.in. działkę skarżącej, o czym został poinformowany pełnomocnik skarżącej D. W. Po zmianie wniosku o wydanie decyzji tj. wyłączenia z planowanej inwestycji m.in. działki [...] skarżąca przestała być właścicielką działki przez którą przebiegać ma wodociąg, co w świetle art. 53 ust. 1 p.z.p. spowodowało utratę przez nią przymiotu strony. W toku postępowania administracyjnego organ ma obowiązek dbania o to aby brały w nim udział tylko uprawnione osoby. Skoro skarżąca utraciła przymiot strony brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania jej odwołania. Jak to wskazuje NSA w wyroku z 11 maja 2011 r., sygn. akt. II OSK 804/10, Lex nr 1081908, "Właściciel nieruchomości położonej w sąsiedztwie nieruchomości, na której planowana jest inwestycja, może mieć interes prawny w sprawie decyzji w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, jednakże nie oznacza to, że taki przymiot posiada każdy właściciel nieruchomości znajdującej się w sąsiedztwie lub nieruchomości sąsiedniej i w każdych okolicznościach faktycznych. Decydujące znaczenie w tym przypadku ma wnioskowanie wynikające z rodzaju i zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji z jednej strony oraz położenia nieruchomości, na której ma być prowadzona inwestycja względem nieruchomości osoby ubiegającej się o status strony.". Podzielając w pełni ten pogląd NSA stwierdzić należy, że planowana inwestycja celu publicznego nie będzie oddziaływać na nieruchomość skarżącej ponieważ nie będzie przez nią przebiegać ani w inny sposób na nią oddziaływać. W przypadku konieczności rozbiórki "starego wodociągu" , o ile w ogóle będzie to miało miejsce, z pewnością skarżąca będzie uczestnikiem postępowania mającego za przedmiot wydanie zgody na tego rodzaju działania. Podnieść także należy, że sama skarżąca nie wskazała aby planowana inwestycja oddziaływała na jej nieruchomość, poza twierdzeniem o przebiegu linii "starego" wodociągu po jej działce. W tych okolicznościach brak było podstaw prawnych do dalszego udziału skarżącej w toczącym się postępowaniu. Ponieważ badana decyzja ma wyłącznie charakter procesowy brak jest podstaw do oceny przez Sąd zarzutów dotyczących kwestii merytorycznych w tym tego czy organ przy wydawaniu decyzji o lokalizacji celu publicznego w sposób prawidłowy przeprowadził postępowania administracyjne, rozpatrzył wnioski i w sposób zgodny z art. 107 § 3 K.p.a. sporządził uzasadnienie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270 skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło